Ένα από τα πιο σπάνια άρματα μάχης του κόσμου εμφανίστηκε σε βίντεο

Brazil_Osorio_EE-T2-

Αρκετές χώρες έχουν κάνει τις δικές τους προσπάθειες να αποκτήσουν τη δική τους ικανότητα παραγωγής αρμάτων μάχης κατά τη διάρκεια των ετών. Τα άρματα μάχης κατασκευάστηκαν για να εξοπλίσουν τις επίγειες δυνάμεις τους αλλά και για εξαγωγικές πωλήσεις.

Ορισμένες χώρες το κατόρθωσαν αυτό, ενώ άλλες κατάφεραν να κατασκευάσουν μόλις ελάχιστα πρωτότυπα, μετά από τα οποία όλες οι εργασίες προς αυτήν την κατεύθυνση διακόπηκαν οριστικά.

Στις τελευταίες συμπεριλαμβάνεται και η Βραζιλία, όπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970 οι σχεδιαστές της δημιουργήσαν το εξαιρετικά επιτυχημένο τριαξονικό τεθωρακισμένο αναγνωριστικό όχημα EE-9 Cascavel με βάρος 13400 κιλών και οπλισμό ενα πυροβόλο 90 χλστ. Εισήλθε στην υπηρεσία των Ένοπλων Δυνάμεων περισσότερων από 24 χωρών.

Σχεδόν την ίδια στιγμή, ξεκίνησε η παραγωγή του τεθωρακισμένου οχήματος μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) EE-11 Urutu, το οποίο επίσης είδε επιτυχία στις διεθνείς αμυντικές αγορές. Ωστόσο, δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι Βραζιλιάνοι αποφάσισαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στην εξέλιξη βαρύτερων ερπυστριοφόρων οχημάτων. Οπότε, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η τοπική βιομηχανία Engesa ξεκίνησε την παραγωγή των πρωτότυπων του μέσου άρματος μάχης Osorio.

Η έκδοση του EE-T1 με το αγγλικό ραβδωτό πυροβόλο L7A3 των 105 χλστ προοριζότανε για τις δικές της Ένοπλες Δυνάμεις, υποτίθεται ότι το EE-T2 θα προορίζονταν για τις εξαγωγές φορώντας το γαλλικό λειόκαννο πυροβόλο GIAT LG1.

Η πρώτη διαμόρφωση ζύγιζε περίπου 40900 κιλά, η δεύτερή ήταν βαρύτερη -στα 43700 κιλά. Επίσης ήταν εξοπλισμένες με πολυβόλα 12,7 χλστ για αντιαεροπορική προστασία και 7,62 για εγγύς προστασία. Τα άρματα είχαν αρκετά εξελιγμένα συστήματα ελέγχου πυρός (ΣΕΠ) και αντιαρματικές θωρακίσεις πολλαπλών στρώσεων για τα δεδομένα εκείνης της εποχής.

Ισχύς κινητήρα – 1040 ίπποι.
Ανώτατη ταχύτητα επι αυτοκινητόδρομου: 70 χλμ/ωρα.
Αυτονομία καυσίμου: 550 χλμ.
Πλήρωμα: 4 μέλη

Επίσης, για τους ξένους αγοραστές, όπως το Ιράκ και την Λιβύη, που αποκτήσαν μεγάλο αριθμό βραζιλιάνικών όπλων, σχεδίασαν μια έκδοση που διέθετε το σοβιετικό πυροβόλο 2A46 των 125 χλστ, αλλά δεν κατάφεραν να το φέρουν στο στάδιο του λειτουργικού πρωτότυπου.

Παρά τις επιτυχημένες δοκιμές των πρωτότυπων T1 και T2, ουδείς αγόρασε τα εν λόγω άρματα μάχης. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία παραγωγής χρεοκόπησε και έπαψε να υπάρχει.
Πρόσφατα, εμφανίστηκε στο διαδίκτυο ένα βίντεο, που λήφθηκε τον Οκτώβριο αυτού του έτους, είναι το μοναδικό δείγμα του EE-T2. Απ’ ότι φαίνεται το άρμα είναι λειτουργικό, αλλά ο εξοπλισμός εντός του πύργου δεν είναι λειτουργικός.

 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.