Ανανέωση όπλων από… δεύτερο χέρι

Οι συνθήκες ασφυξίας και στα τρία Όπλα που έχουν δημιουργηθεί μετά την περικοπή κατά 50% του προϋπολογισμού έχουν αναγκαστικά οδηγήσει στην επιλογή μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων για να ενισχυθεί η αποτρεπτική ισχύς απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Τι περιλαμβάνει η λίστα του υπουργείου Εθνικής Αμυνας.

Οι «ινδιάνοι πολεμιστές» των αιθέρων, τα ελικόπτερα επιθετικής αναγνώρισης OH-58D Kiowa Warrior, αποτέλεσαν ένα επιπλέον ατού των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά των Ταλιμπάν στις ειδικές συνθήκες μάχης του Αφγανιστάν με το βραχώδες ανάγλυφο. Τα ελικόπτερα αποσύρθηκαν από τον αμερικανικό στρατό το 2017, αλλά σύντομα 36 απ’ αυτά θα πετούν στο Αιγαίο και τα ελληνικά νησιά βοηθώντας την άμυνα της χώρας μας. Από την αρχή του 2019 ο Στρατός Ξηράς (Αεροπορία Στρατού) αναμένεται να ενισχυθεί με 70 μεταχειρισμένα ελικόπτερα επιθετικής αναγνώρισης OH-58D Kiowa Warrior από τα αποθέματα του στρατού των ΗΠΑ.

Σε ανανέωση του εξοπλισμού τους από… δεύτερο χέρι, όπως δείχνει και η παραπάνω περίπτωση των αμερικανικών ελικοπτέρων, καταφεύγουν οι Ενοπλες Δυνάμεις λόγω των περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων τους, προκειμένου να ενισχυθεί η αποτρεπτική τους ισχύ και να αντιμετωπιστεί η συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα. Από την έναρξη της οικονομικής κρίσης και μετά ο προϋπολογισμός του υπουργείου Αμυνας έχει περικοπεί στο μισό, δημιουργώντας συνθήκες «ασφυξίας» και στα τρία Οπλα. Εξάλλου, έχει περάσει πλέον ανεπιστρεπτί η εποχή που η χώρα μας αγόραζε πανάκριβα – και ενίοτε αμφιβόλου ποιότητας – οπλικά συστήματα. Γι” αυτό, την τελευταία 10ετία, οι επιτελείς του «Πενταγώνου» είχαν περιοριστεί στις απολύτως απαραίτητες ενισχύσεις και στους τρεις κλάδους του Στρατού. Το αποτέλεσμα ήταν να παγώσουν μεγάλα πρότζεκτ και να καθυστερήσουν άλλα. Ομως, τους τελευταίους μήνες, καθώς η τουρκική επιθετικότητα της Αγκυρας χτύπησε και πάλι κόκκινο και η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει αρχίσει να παράγει από ελικόπτερα και κορβέτες μέχρι μίνι… αεροπλανοφόρα, στο υπουργείο σήμανε συναγερμός.

Ετσι, μία από τις λύσεις που έχουν προταθεί είναι να ενεργοποιηθούν και να τρέξουν πιο γρήγορα διακρατικές συμφωνίες που έχει η χώρα μας με τις ΗΠΑ για την παραχώρηση δωρεάν αμυντικού υλικού – απ” αυτά δηλαδή που οι Αμερικανοί αποσύρουν ως πλεονάζοντα – στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Στρατιωτικές πηγές επισημαίνουν πως η ενίσχυση του Στρατού μας είναι απαραίτητη και σίγουρα θα ήθελαν να έχουν καινούργια και σύγχρονα οπλικά συστήματα, εντούτοις δεν έχουν «πολλές εναλλακτικές από τη στιγμή που τα κονδύλια έχουν περιοριστεί». Ταυτόχρονα όμως διευκρινίζουν πως ο εξοπλισμός από… δεύτερο χέρι δεν σημαίνει ότι είναι αναποτελεσματικός και η απόκτησή του δεν γίνεται αβασάνιστα. Εχει γίνει προσπάθεια να ενταχθούν, λένε, όπλα αξιόπιστα και ετοιμοπόλεμα.
Τα ελικόπτερα OH-58D Kiowa Warrior μας παραχωρούνται δωρεάν (το κόστος αφορά μεταφορά και τα ανταλλακτικά τους που ήδη έχουν φτάσει). Επιχειρησιακά θα είναι τα 36 – τα υπόλοιπα 24 θα χρησιμοποιηθούν ως εκπαιδευτικά και 10 ως πηγή ανταλλακτικών – και, όπως επισημαίνουν από το ΓΕΣ, θα αποτελέσουν «πολλαπλασιαστή ισχύος» για τον Στρατό Ξηράς στο Αιγαίο, όπου και θα αναπτυχθούν.

Αλλά και το Πολεμικό Ναυτικό προβλέπεται να ενισχυθεί με παρόμοιο τρόπο. Από την άνοιξη του 2019, σύμφωνα με πληροφορίες από το ΠΝ, αναμένονται στη χώρα μας τέσσερα μεταχειρισμένα ταχύπλοα σκάφη ειδικών επιχειρήσεων Mark V για τις ανάγκες των ΟΥΚ. Και αυτά προέρχονται από τα αποθέματα του αμερικανικού στρατού, και συγκεκριμένα από την ομάδα Navy Seals. Πληρώνουμε δηλαδή το κόστος προετοιμασίας και μεταφοράς τους (15,6 εκατ. ευρώ).

Εντός του φθινοπώρου, στο μεταξύ, όπως αναφέρουν πηγές του Πολεμικού Ναυτικού, πρόκειται να παραδοθεί στο ΠΝ – έπειτα από μεγάλη καθυστέρηση – το πρώτο εκσυγχρονισμένο αεροσκάφος Ναυτικής Συνεργασίας ενδιάμεσης λύσης Ρ-3Β. Είχαμε παραλάβει έξι μεταχειρισμένα από τις ΗΠΑ το 1996-97 και τώρα τα εκσυγχρονίζουμε. Ομως πρόκειται για ένα υποπρόγραμμα που είχε «κολλήσει» και τα αεροσκάφη ήταν παροπλισμένα από το 2009. Υλοποιείται μέσω διακρατικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ.

Λίστα για βοήθεια

Τα παραπάνω όμως δεν είναι ο μοναδικός εξοπλισμός που ζητάει η χώρα μας από τις ΗΠΑ. Στις αρχές Ιουλίου ο Πάνος Καμμένος είχε δηλώσει πως το «Πεντάγωνο» έχει αποστείλει στους Αμερικανούς μακρά λίστα με εξοπλισμό που χρειαζόμαστε και θα μπορούσε να μας παραχωρήσει δωρεάν ο αμερικανικός στρατός από τα αποθέματά του. Μεταξύ αυτών είναι αποβατικά σκάφη για τις Ειδικές Δυνάμεις – διότι αυτά που έχουμε είναι περίπου 60 ετών -, αλλά και ταχύπλοα.

Επίσης, θεωρείται βέβαιο πως η λίστα περιλαμβάνει και αίτημα για παραχώρηση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV”s) για τις ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς εδώ και καιρό η ελληνική πλευρά έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον. Τα αιτήματα αυτά προεξοφλείται μάλιστα ότι επαναδιατυπώθηκαν από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη κατά την επίσημη επίσκεψη του ομολόγου του των ΗΠΑ Τζόζεφ Ντάνφορντ στην Αθήνα στις αρχές της εβδομάδας.

Προσπάθειες να καλύψει κενά στον τομέα των UAV ‘s, στον οποίο η χώρα μας έχει μείνει πίσω, καταβάλλει και η ΠΑ. Τον περασμένο Φεβρουάριο το υπουργείο Αμυνας είχε ανακοινώσει πως προχωράει σε τριετή σύμβαση ενοικίασης επτά μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV”s) από το Ισραήλ έναντι 35,5 εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, δε η ΠΑ τον Ιούλιο ανακοίνωσε ότι απέκτησε δώδεκα νέα εκπαιδευτικά αεροσκάφη (του πρώτου σταδίου), τα οποία θα αρχίσουν να εντάσσονται στο δυναμικό της από αυτόν τον μήνα. Η ανανέωση των εκπαιδευτικών αεροσκαφών είναι επιβεβλημένη, όπως έδειξε άλλωστε και η πρόσφατη συντριβή του Τ-2 Buckeye κοντά στη Σπάρτη – που στοίχισε τη ζωή σε έναν πιλότο – που ήταν και η δεύτερη μέσα στη χρονιά.

Ταυτόχρονα το υπουργείο Αμυνας ενδιαφέρεται και για την προμήθεια 25 drones μέσω ΕΣΠΑ που θα ενταχθούν στο δυναμικό του Στρατού Ξηράς για τις ανάγκες ελέγχου της μετανάστευσης και επιτήρησης των συνόρων.

Τι έχει μείνει πίσω

Υπό αυτά τα δεδομένα και τις ασφυκτικές οικονομικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι Ενοπλες Δυνάμεις, έχουν μείνει πίσω προγράμματα απόκτησης νέων οπλικών συστημάτων ή μεγάλα πρότζεκτ εκσυγχρονισμού τους, τα οποία οι επιτελείς χαρακτηρίζουν απολύτως αναγκαία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το υποπρόγραμμα αναβάθμισης των τεσσάρων φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ του ΠΝ προκειμένου να βελτιωθούν σημαντικά οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες.
Εντούτοις, το πρόγραμμα δεν έχει ξεκινήσει καθώς βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο οι διερευνητικές διαδικασίες με ενδιαφερόμενες εταιρείες, με το προϋπολογισθέν κονδύλι να έχει περικοπεί σημαντικά.

Συμφωνία δεν υπάρχει ακόμη με τη Γαλλία ούτε για το θέμα της απόκτησης και ναυπήγησης νέων φρεγατών, μολονότι βρίσκονται σε εξέλιξη προχωρημένες συζητήσεις σε τεχνικό επίπεδο με τους Γάλλους για τις υπερσύγχρονες φρεγάτες Βelharra.

Πίσω έχει μείνει στο μεταξύ και η προμήθεια 41 ταχύπλοων για τις Ειδικές Δυνάμεις του Στρατού Ξηράς.

Πενία τέχνας κατεργάζεται, λέει ο λαός μας, και αυτό ισχύει και στις Ενοπλες Δυνάμεις τον καιρό της κρίσης. Η έλλειψη πόρων έχει ενεργοποιήσει την ευρηματικότητα και την ικανότητα του προσωπικού.

Ετσι, σε αρκετές περιπτώσεις στο ΠΝ, σύμφωνα με πληροφορίες, αντί να αντικατασταθούν από τις κατασκευάστριες εταιρείες συστήματα που παρουσιάζουν βλάβες, πράγμα που θα κόστιζε πολύ ακριβά, τη λύση δίνουν τα ίδια τα στελέχη με δικές τους αποτελεσματικές πατέντες και μηδενικό κόστος.

Την ίδια ώρα, η ηγεσία του ΓΕΣ έχει δώσει εντολή οι αρμόδιες υπηρεσίες να «ξεψαχνίσουν» τα ευρωπαϊκά προγράμματα αναζητώντας κονδύλια προκειμένου να υπάρχει εξοικονόμηση πόρων.

Χαραλαμπάκης Μάνος

Πηγή: tanea.gr

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

14 Απαντήσεις

  1. “24 θα χρησιμοποιηθούν ως εκπαιδευτικά και 10 ως πηγή ανταλλακτικών”
    24 εκαπιδευτικά???!!!! δουλευόμαστε χοντρά. ¨Οποιος το αποφάσισε αυτό ή ψεύτης είναι ή για πολλές φάπες (τείνω στο 2ο)

    1. Φίλε krunar.

      Είναι γνωστό οτι τα 24 βαφτίζονται ως για εκπαίδευση καθώς δεν θα διαθέτουν τον πλήρη εξοπλισμό των 36. Ενδεχομένως να βαφτίζονται έτσι και μόνο για τα προσχήματα για την οροφή των εξοπλισμών. Ο μειωμένος εξοπλισμός βέβαια είναι ένας 3ος ασύρματος και ορισμένα άλλα ηλεκτρονικά. Σαν να λέμε οτι στο αυτόκίνητό σου δεν έχεις τον δεξί καθρέπτη. Αυτά όμως που λείπουν, κάλλιστα αγοράζονται και τοποθετούνται τάχιστα από την ελεύθερη αγορά ή από άλλα διαθέσιμα του ΕΣ.
      Οπότε, γράψε 36 + 24.
      Τέλος, πρόσεξε, πως ο Δούκας ως όφειλε και είναι τιμή του που το τηρεί απαρέγκλιτα, πρόσθεσε την πηγή του άρθρου που είναι η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Μην περιμένεις λοιπόν κάτι περισσότερο από μια επιφανειακή παρουσίαση από ένα μη εξειδικευμένο έντυπο.

      1. λογικές εξηγήσεις – ευχαριστώ πολύ και μακάρι να είναι έτσι
        24 είναι πάρα πολλά για εκπαίδευσή – ίσως να μην εκφράστηκα σωστά αλλά κάτι τέτοιο εννούσα να συμβαίνει με το “ψεύτης”
        Μακάρι να δούμε σύντομα και μια παραγγελία σε hellfire και ότι άλλα χρειάζονται

    2. Υπάρχει περίπτωση να αξιοποιούνται ως εκπαιδευτικά για να μην παραβιαστεί η οροφή που προβλέπει η συνθήκη CFE για τα επιθετικά ελικόπτερα. Άλλωστε σε κρίσιμες ώρες δεν υπάρχουν διακρίσεις απαρχαιωμένο-σύγχρονο, εκπαιδευτικό ή όχι, ό,τι μπορεί να ρίξει, ρίχνει.

  2. Ποιά είναι αυτά τα «πανάκριβα – και ενίοτε αμφιβόλου ποιότητας – οπλικά συστήματα», που αγόρασε η χώρα;

    Στο πανάκριβα θα μπορούσα να συμφωνήσω για τα Λεοπάρντ όπως και τα νέα αυτοκινούμενα πυροβόλα, αλλά αν είναι αυτά «αμφίβολης ποιότητας», είμαι περίεργος να μάθω ποια είναι τα «εξαιρετικής ποιότητας», και πόσο θα πληρώναμε για εκείνα που θα μας έδιναν το «πραγματικό» πλεονέκτημα στο πεδίο μάχης.

    Οι φρεγάτες απο την Γαλλία, θα είναι μήπως σίγουρα «εξαιρετικής ποιότητας» και φθηνές/οικονομικές, επειδή σήμερα ξεμείναμε απο χρήμα για αγορές αμυντικών εξοπλισμών;

    Ρωτάω, επειδή απο τα παραπάνω, έχω την εντύπωση ότι μια ημερήσια εφημερίδα «γνωρίζει προφανώς» περισσότερα απο τα ειδικά μέσα ενημέρωσης, στο θέμα της αποτελεσματικότητας/ποιότητας οπλικών συστημάτων.

    Ακριβά είναι σήμερα τα περισσότερα αμυντικά συστήματα, εκτός αν πάρουμε μαχητικά και άρματα απο Ινδία η Πακιστάν, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι εκείνα θα είναι και εξαιρετικής ποιότητας, σε σύγκριση με τα ακριβότερα που προσφέρονται στην αγορά.

      1. @Gunner

        Στα πρώτα 2 θα συμφωνήσω, στην πρώτη περίπτωση εξαιτίας του θέματος με τις φθορές που εμφανίστηκαν πολύ σύντομα στα ελικόπτερα που πετούν συχνά επάνω απο θάλασσα, ενώ στην περίπτωση του ραντάρ επειδή παραδόθηκαν όντως με ανεπαρκείς επιδόσεις, για τα Sperwer δεν γνωρίζω, αν όμως τα υπόλοιπα είναι αμφίβολης ποιότητας, μάλλον δεν υπάρχουν οπλικά συστήματα που να ικανοποιούν τις ελληνικές απαιτήσεις. Για τα ραντάρ του ΠΒ, θυμάμαι και μια παλαιότερη συζήτηση, όπου υπήρξε ένα ερώτημα σχετικά με αυτή την επιλογή του ΕΣ.

        Η αλλιώς, αν τα πλέον ξεπερασμένα Ιταλικά επιθετικά ελικόπτερα με τουρκικά υποσυστήματα είναι ανώτερα των ΑΗ-64, και αν τα νοτιοκορεάτικα άρματα μάχης και αυτοκινούμενα πυροβόλα(επίσης με τουρκικά υποσυστήματα) είναι ανώτερα απο τα γερμανικά, ίσως θα έπρεπε όντως να αγοραζουμε απο αλλού.

        Αμφιβάλω όμως ότι θα μπορούσε να μας προσφέρει περισσότερα, ένα Αφρικανικό AH-2 Rooivalk η ένα αυτοκινούμενο πυροβόλο AS-90, η ένα μεταφορικό αεροσκάφος απο την Casa. Για τα υποβρύχια είναι συζητήσιμο, αν και εκείνη την εποχή η αγορά πρόσφερε ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις/προσφορές, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μια ήταν αυτή που επέλεξαν οι Ιταλοί(επίσης απο την Γερμανία), ενώ οι υπόλοιπες ίσως να μην ικανοποιούσαν, εφόσον οι περισσότεροι χρήστες συμβατικών υποβρυχίων(μεταξύ τους και οι νοτιοκορεάτες), επέλεξαν τα ίδια γερμανικά που πήρε η Ελλάδα. Σήμερα προσφέρεται ένα Α26 η αυτό που πήραν οι Αυστραλοί απο την Γαλλία, αλλά αυτά είναι σήμερα(για αύριο).
        Όσον αφορά τα πλοία SV, θα ήθελα να ακούσω μια γνώμη, απο τα ίδια τα πληρώματα που υπηρετούν σε αυτά.

        http://e-amyna.com/το-ελληνικό-πυροβολικό-δεν-έχει-την-πο/#comment-3194684573

  3. Ωραία είναι όλα αυτά και καλά κάνουν και τα γράφουν οι δημοσιογράφοι, ευχάριστο είναι πχ πως οι ένοπλες δυνάμεις μπαίνουν στην νέα εποχή με την ευρεία χρήση επιτέλους μη επανδρωμένων αεροσκαφών ή την προμήθεια σκαφών για τις ειδικές δυνάμεις. Υπάρχουν όμως θέματα τα οποία είναι σοβαρά και αναγκαία και κανείς δεν λέει ούτε πότε θα παρθούν αποφάσεις για τα συγκεκριμένα ούτε πότε θα υλοποιηθούν. Ένα παράδειγμα είναι τι θα γίνει με την οροφή αεροσκαφών της ΠΑ ; Καλά τα f16v αλλά σε μερικά χρόνια θα πρέπει να αποσυρθούν τα f4 και τα mirage πως θα κλείσει εκεί το κενό ; Τι θα γίνει με το πεπαλαιωμένο υλικό του ΕΣ του οποίου αρκετά συστήματα μπορούν να θεωρηθούν μουσειακά ; Με την εξάρτηση και τον προσωπικό εξοπλισμό των οπλιτών ; Τις φρεγάτες κλάσης S πότε θα τις αντικαταστήσουμε και σε ποιούς αριθμούς εκτός αν μειωθεί και ο στόλος φρεγατών μας τα επόμενα χρόνια σε 8 (4 ΜΕΚΟ + 4 belhara) ή 2 belhara και 2 fremm διάφορα έχουν γραφτεί. Τι θα γίνει με τον στόλο των ελικοπτέρων ; Θα μπορούσα να γράφω και άλλα αλλά πιστεύω πήρατε το μήνυμα. Σε πολλά από αυτά τα κύρια συστήματα σύντομα θα απαιτηθεί η αντικατάσταση τους, είτε λόγο παλαιότητας είτε λόγο μειωμένης επιχειρησιακής αξίας και τότε τι ; Αμφιβάλω αν όλες αυτές οι ανάγκες θα μπορούν να καλυφθούν απο την ελεημοσύνη ή βοήθεια (εγώ το λέω φτηνή επένδυση από την μεριά των ΗΠΑ αλλά αυτό ειναι άλλη ιστορία) των ΗΠΑ ή και άλλων κρατών. Όμως οι ανάγκες τρέχουν και κάθε χρονιά που περνά οι ανάγκες αυξάνονται ακριβώς επειδή μείναμε πολύ πίσω και αν δεν δράσουμε ταχύτατα θα μείνουμε πίσω σε τέτοιο επίπεδο που μετά ίσως να είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνουμε catch up με τους εχθρούς αλλά και τους συμμάχους στην περιοχή, καθώς όπως γνωρίζουμε όλοι τέτοια προγράμματα χρειάζονται χρόνια για να υλοποιηθούν δεν πας και τα παίρνεις από το ράφι. Μέχρι τότε όμως σε τι επίπεδο θα ειναι οι άλλοι γύρω μας και δεν μιλώ για τα Σκόπια αλλά για τους μεγάλους παίχτες. Αυτή την απάντηση δεν δίνει κανείς και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό απ’όλα.

    1. Ας ξεκινήσουμε να αντικαθιστούμε τα κράνη εποχής Β Π.Π. και τις εξαρτήσεις εποχής Βιετνάμ καθώς και να εκσυγχρονίσουμε τις στολες παραλλαγής και τα άρβυλα,ας αποκτήσουμε αλεξίσφαιρα γιλέκα για το σύνολο του προσωπικού,ας αντικαταστήσουμε επίσης το σκηνικό υλικό με σύγχρονο και μετά να δούμε αν μπορούμε να πάρουμε και κανένα καινούργιο οπλοσύστημα…

      1. Θα συμφωνησω απολυτα μαζι σου και να συμπληρωσω και κατι.Ας ανοιξουμε τα ματια μας και ας στηριξουμε και εξελίξουμε εγχωριες προσπάθειες όπως αυτή που παρουσιαστηκε στην Εκθεση Θεσαλονικης φετος που δεν χρειαζεται και τα φοβερα χρηματα..Δειτε εδω:
        https://www.youtube.com/watch?v=HrGZLs9F1f8 .
        Προσωπικα προτιμαω να στηρίξω αυτή την προσπαθεια που μπορει να αποφερει πολλαπλα οφελη και εφαρμογες στις Ε.Δ. παρα τα διαφορα ΜΕΑ Sperwer κτλ.

  4. @Gunslinger32

    Tα Sperwer έχουν κόστος ανά ώρα πτήσης 14815€ σύμφωνα με το ΓΕΣ. Το διαβάζεις καλά; 14815€. Κάθε φορά που πετά ένα υποτίθεται φθηνό στην χρήση ΜΕΑ Sperwer, ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει 14815€. πληροφοριακά σχεδόν όλοι οι χρήστες του μέσου αυτού το έχουν αποσύρει μετά από πολύ λίγα χρόνια χρήσης. Στην αγορά υπήρχαν πολύ καλύτερα ισραηλιτικά και αμερικάνικα ΜΕΑ.

    Τα ΑΗ-64 δεν κάνουν για την Ελλάδα. Δεν είναι ικανά να επιχειρούν πάνω από θάλασσα, περιβάλλον που χρησιμοποιούνται τα ελληνικά, συνεχώς αναβαθμίζονται από τον αμερικάνικο στρατό με τον κατασκευαστή να εκβιάζει όλους τους χρήστες να ακολουθήσουν ή να αποσύρουν τα ελικόπτερα τους αφού κόβουν την υποστήριξη σε παλιότερα μοντέλα. Επίσης είναι και το κόστος χρήσης, που με βάση τις αναφορές του αμερικανικού στρατού, είναι γύρω στα 5000€ ανά ώρα πτήσης.

    Ο σκοπός ενός επιθετικού ελικοπτέρου βασικά, είναι να παρέχει ΕΑΥ και να εκτελεί αντιαρματικές αποστολές. Το ΑΗ-64 το κάνει με πολύ μεγάλο κόστος, το Τ-129/AW-129 με ασύγκριτα μικρότερο. Το θέμα είναι αν μας ενδιαφέρει να κάνουμε την δουλειά μας, με υψηλές διαθεσιμότητες ανά πάσα στιγμή ή αν μας ενδιαφέρει να λέμε ότι έχουμε το καλύτερο ελικόπτερο και οι διαθεσιμότητες να είναι της τάξης του 4 ελικόπτερα από σύνολο 28/29.

    Στα ΑΚ πυροβόλα, αυτό που έπρεπε να γίνει, ήταν ο εκσυγχρονισμός των Μ109 με το ελβετικό πακέτο που ήταν ήδη σε υπηρεσία και είναι ακόμη με τον ελβετικό στρατό.

    https://youtu.be/QBNcIdCy0fI

    Σήμερα θα είχαμε 150 περίπου εκσυγχρονισμένα πυροβόλα με κάννη L47 στον Έβρο και όχι μόλις 24 με L52. Τα περί ταχυβολίας και μειωμένου πληρώματος, είναι καλά στα χαρτιά, σε σοβαρούς διαγωνισμούς στην Δανία, Νορβηγία και Φινλανδία αυτά δεν έπαιξαν καθόλου ρόλο και νίκησαν τα υποτίθεται σκουπίδια Κ-9 και CAESAR. Στην Νορβηγία συγκεκριμένα, το Pzh2000 εμφάνιζε συνεχείς βλάβες μεταξύ άλλων και στην διαγωνιστική διαδικασία κατετάγη πιο κάτω ακόμη και από το εκσυγχρονισμένο Μ109 της RUAG, της ίδιας εταιρίας που εκσυγχρόνισε τα Μ109 του Ελβετικού Στρατού. Στον πόλεμο οι απώλειες είναι απώλειες. Το να βασιζόμαστε σε μόλις 24 πυροβόλα να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά είναι τρέλα και απορώ πως στον ΕΣ δεν αντιλήφθηκαν ότι δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να αγοραστούν 150 Pzh 2000 που υποτίθεται ότι ήταν το σχέδιο κι επιδίωξαν να βάλουν πιο πάνω την αγορά νέων πυροβόλων από τον εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων Μ109.

    Η υπόθεση των υποβρύχιων ήταν λάθος και σε ότι έχει να κάνει με το σκάφος (με βάση αυτά που γράφονται έπρεπε να πάμε σε γαλλικό σχέδιο) αλλά κυρίως με τις προτεραιότητες του ΠΝ. Το ΠΝ έπρεπε να δώσει απόλυτο βάρος στα πλοία AAW, στις κορβέτες, στα LPD στα εναέρια μέσα επιτήρησης στους εκσυγχρονισμούς ΜΕΚΟ, Τ-209/1200 & ΤΠΚ και σε τελευταία προτεραιότητα έπρεπε να έχει την αγορά νέων υποβρύχιων και φυσικά δεν έπρεπε να αγοραστούν τα Zubr. Το παιχνίδι για την ΑΟΖ, απαιτεί πλοία που να φαίνονται, που να λένε είμαι ισχυρός, που να αποκλείουν και μόνο με την παρουσία τους ολόκληρες περιοχές, που να δίνουν την δυνατότητα άμεσης αντίδρασης με επίλεκτους σχηματισμούς ανά πάσα στιγμή και όχι με αμφιλεγόμενα σκάφη όπως τα Zubr με ΤΠΚ και με υποβρύχια που σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ουσιαστικά άχρηστα.

    Σε ότι έχει να κάνει με τα C-27J, κόστος ανά ώρα πτήσης 9114,23€ C-130 5887,34€. Να θυμίσω ότι οι ΗΠΑ το απέσυραν πρόωρα εξαιτίας του κόστους ανά ώρα πτήσης. Έχουμε εμείς τον προϋπολογισμό να έχουμε ένα αεροσκάφος με τις μισές μεταφορικές δυνατότητες του C-130 με κόστος ανά ώρα πτήσης 35,4 % υψηλότερο;

    1. Χωρίς να ξέρω τον λόγο έχω ακούσει διάφορους αξιωματικούς του πυροβολικού που έλεγαν ότι είναι ασύμφορο να υπάρξει πρόγραμμα εξυχρονισμού των M-109.Γιατί το λένε αυτό;

  5. @Gunner

    Σε ευχαριστώ για τις πληροφορίες.

    Όπως ανέφερα στην πρώτη απάντηση, για τα Sperwer δεν γνωρίζω λεπτομέρειες, εφόσον δεν ασχολήθηκα με τα συγκεκριμένα συστήματα(επειδή δεν τα θεωρώ απαραίτητα).

    Μέχρι να φτάσουμε απο την λέξη ακριβά η πανάκριβα στο συμπεράσματα ότι ένα σύστημα είναι «αμφίβολης ποιότητας» (όπως αναφέρει στο άρθρο), χωρίς διευκρίνηση σε πια σημεία εμφανίστηκε/εντοπίστηκε η αμφίβολη ποιότητα) είναι ένα μεγάλο άλμα, δεν αρκεί όμως μια σύγκριση εξόδων για ένα ασφαλή οριστικό συμπέρασμα για την ποιότητα. Είναι σαν να λέμε ότι ένα σύστημα είναι γενικά άχρηστο επειδή είμαι ακριβό στην απόκτηση/συντήρηση, αυτό δεν μπορεί όμως να είναι σε κάθε περίπτωση γεγονός.

    Για τα έξοδα που έχουν τα ΜΕΑ(ακόμα και τα σύγχρονα), έχω ήδη παραθέσει εκτενείς μελέτες(σε ένα άρθρο για τα «Ορίον»του ΠΝ), στις οποίες φαίνεται ότι τα έξοδα χρήσης δεν είναι αναγκαστικά ένας «οικονομικός παράδεισος» για τους χρήστες. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι είναι ακατάλληλα η «αμφίβολης ποιότητας», αλλά ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται με την πρώτη ματιά.

    Οι γείτονες αν ισχύει η παρακάτω αναφορά που παραθέτω, πλήρωσαν αρκετά χρήματα για να αποκτήσουν αυτά που ήθελαν απο τους Ιταλούς, για τα έξοδα ανά μονάδα δεν έχω πληροφορίες, αλλά η επένδυση φαίνεται αρκετά υψηλή για τον αριθμό που θέλουν να φτιάξουν, παρόλο που θα ενσωματώσουν και εγχώρια συστήματα(που μάλλον θα χρεωθούν έξτρα στο λογαριασμό). Πάντως αν δεν προχωρήσει η πώληση στο Πακιστάν, η επένδυση ίσως να πάει χαμένη.

    Στο θέμα των υποβρυχίων, έχω παρατηρήσει ήδη σε προηγούμενες συζητήσεις, ότι η επιλογή των μικρότερων ίσως να ήταν προτιμότερη(όχι όμως χωρίς να γινόταν συμβιβασμοί σε ορισμένα συμπαντικά σημεία), η επιλογή ενός υποβρυχίου με εκτόπισμα 4500(σε κατάδυση), είναι νομίζω εκτός πραγματικότητας για την Ελλάδα, όπως και το οικονομικό μέγεθος που θα έχει το πρόγραμμα της Αυστραλίας για τα γαλλικά πλοία που επέλεξε. Αν υπήρχαν εκείνη την εποχή τα σουηδικά, ίσως να είχαν μια επιπλέον εναλλακτική στο ΠΝ, δεν υπήρχαν όμως απο όσα γνωρίζω. Η περίπτωση με τα ιαπωνικά, είναι νομίζω επίσης εκτός πραγματικότητας για την Ελλάδα. Οπότε πήραν απο εκεί που είχαν εμπειρίες, η διάφορα ήταν ότι αγόρασαν πλοίου το χαρτί(πράγμα που ήξεραν). Οι γείτονες πήραν το ίδιο, απλά θα προσθέσουν συστήματα εγχώριας παραγωγής.

    Όσον αφορά τα πυροβόλα που προσφέρει η Κορέα στη αγορά, δεν θυμάμαι να τα έχω χαρακτηρίσει «σαβούρες» η «παλιοσίδερα»(αλλά το αντίθετο. Στο θέμα των Μ109, θυμάμαι όμως μια αναφορά σε παλαιότερη συζήτηση(νομίζω με τον φίλο ΑΧΕΡΩΝ), όπου αναφέρθηκε ότι μια αναβάθμιση σε επίπεδο Α6 Paladin (η ανώτερο) ήταν εξίσου ακριβή υπόθεση, η οποία δεν θα αφορούσε αρκετές μονάδες(αν θυμάμαι σωστά), έτσι επιλέχθηκαν τα 24 που έχουμε σήμερα.

    Why the French submarine won the bid to replace the Collins-class

    http://theconversation.com/why-the-french-submarine-won-the-bid-to-replace-the-collins-class-58223

    http://naval-group.com.au/futuresubmarines/barracuda.php

    Χωρίς πρόθεση η σκοπό να υπερασπιστώ συγκεκριμένες εταιρίες, και σύμφωνα με πληροφορίες που παραθέτω στους παρακάτω συνδέσμους, θέλω να παρατηρήσω, ότι έχω την εντύπωση πως οι δαπάνες στην Ελλάδα παρουσιάζονται φουσκωμένες για συγκεκριμένους λόγους.

    Σχετικά με τους διαγωνισμούς σε Δανία και Νορβηγία, έχω μετά την επιλογή του JSF μερικές αμφιβολίες όσον αφορά την σοβαρότητα που θέλουν να έχουν αυτές οι χώρες.
    Περισσότερο μου φαίνεται για αποδοχή της απλής πραγματικότητας, ότι όσο ισχυρά συστήματα και να πάρουν είναι αδύνατο να αντισταθούν σε μια υποτιθέμενη ρωσική επίθεση, οπότε οι επιπλέον σπατάλες θα ήταν πεταμένα χρήματα. Έτσι ήταν λογικό να επιλέξουν ένα αρκετά ισχυρό αλλά όχι αναγκαστικά το ακριβότερο πυροβόλο στην αγορά.
    Να σημειωθεί επίσης, ότι αγοράζουν και οι Νορβηγοί γερμανικά υποβρύχια, οπότε και εκεί η σοβαρότητα φαίνεται να έχει όρια.

    C-27J Capabilities and Cost Analysis Report

    Σελ.26
    Lifecycle Costs

    Lifecycle Costs and Comparison

    400 Hours per Aircraft Annually

    250 Hours per Aircraft Annually

    https://wildfiretoday.com/documents/C-27J_Report.pdf

    AH-64E Apache New Build (AH-64E New Build)
    As of FY 2017 President’s Budget
    Defense Acquisition Management Information Retrieval

    Operating and Support Cost

    «14,847 Fleet Years x $3,420K per operation hour = $50,776.7M (BY 2010 $M); $58,146.7M (TY)»

    http://www.esd.whs.mil/Portals/54/Documents/FOID/Reading%20Room/Selected_Acquisition_Reports/16-F-0402_DOC_26_AH-64E_New_Build_DEC_2015_SAR.pdf

    «Turkey and TAI acquiring all design and future production rights for their derivative of AgustaWestland’s A129i scout/attack helicopter. The total value isn’t clear, but AgustaWestland placed its own share at around EUR 1.2 billion.»

    «Turkey has been looking to modernize its attack helicopter fleet since the mid-1990s, but the process has mostly served as an object lesson in how not to buy defense equipment.»

    https://www.defenseindustrydaily.com/turkey-shortlists-2-attack-helicopters-updated-02397/

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.