Απόσυρση των ΗΠΑ από το Μανμπίτζ της Συρίας, ζήτησε ο Τσαβούσογλου

Την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ) από την περιοχή της Μανμπίτζ στη βόρεια Συρία, ζήτησε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή ότι οι τουρκικές δυνάμεις θα σαρώσουν τους Κούρδους μαχητές από τα συριακά σύνορα και θα προωθηθούν προς ανατολάς μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ, μια περιοχή που περιλαμβάνει τη Μανμπίτζ. Η κίνηση αυτή μπορεί να προκαλέσει σύγκρουση με αμερικανικές δυνάμεις συμμάχους των Κούρδων.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Τσαβούσογλου δήλωσε επίσης πως η Τουρκία θέλει να δει συγκεκριμένες κινήσεις από τις ΗΠΑ για να σταματήσουν να υποστηρίζουν την πολιτοφυλακή YPG των Κούρδων της Συρίας.

Η Άγκυρα είχε ανακοινώσει νωρίτερα πως ο αμερικανός Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Χέρμπερτ Ρέιμοντ Μακμάστερ της είπε ότι η Ουάσινγκτον δεν θα παρέχει πλέον όπλα στη YPG.

Πηγή: naftemporiki.gr

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

7 Απαντήσεις

  1. Οι ΗΠΑ σε κρίση αξιοπιστίας απέναντι και στους συμμάχους τους στην Συρία λοιπόν.
    Εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα που λένε, η θα ακολουθήσουν την απαίτηση του Τούρκου συμμάχου κάνοντας πίσω, η θα παραμείνουν στο πλευρό των Κούρδων για δημιουργία αυτόνομης κουρδικής περιοχής. Αναίσχυντοι και αναξιόπιστοι ψευταράδες απέναντι στους φίλους Κούρδους και Γλύφτες των Οθωμανών, η αξιόπιστοι σύμμαχοι στους νέους φίλους κατά του ισλαμοφασισμού των νεοθωμανών στην περιοχή;

    1. Ότι και να κάνουν οι Κούρδοι την έβαψαν, εαν τους υποστηρίξουν οι Αμερικάνοι καραδοκούν οι Ρωσο-Συριοι, για να μην πώ οι Τούρκοι. Εαν τους υποστηρίξουν οι Ρώσοι, καραδοκούν οι Αμερικάνοι.
      Αυτό είναι που λένε «έβαλα το κεφάλι μου στο στόμα του λύκου». Επέλεξαν να συμμετέχουν σε αυτό το παίγνιο. Θα μπορούσαν να μείνουν πιστοί στον Άσαντ από την αρχή, τεράστιο σφάλμα να μην περιμένουν για να διαλέξουν.

      1. Προφανώς πίστεψαν και αυτοί στις συνηθισμένες ψεύτικες υποσχέσεις των ΗΠΑ. Ίσως να ήταν όντως προτιμότερο να προχωρήσουν σε μια λύση μαζί με τον Άσαντ, όπως πρότειναν οι Ρώσοι(αν ισχύει αυτό που ακούστηκε). Ελπίζω αυτό να έγινε μάθημα, και σε εκείνους που σκέφτονται να ποντάρουν στο ίδιο κουτσό άλογο, για τον αγώνα στα Βαλκάνια και στο Αιγαίο. Υπάρχουν και αλλά συμπεράσματα απο την περίπτωση του YPG, αλλά αυτά είναι ξεχωριστή συζήτηση.

  2. Οι Ρώσοι αρχικά στήριξαν τους Κούρδους μαζί με τις ΗΠΑ στη μάχη εναντίον του ISIS. Οσο περίεργο και αν ακούγεται τη Ρωσία τη συμφέρει ενα κουρδικό κράτος στα νότια της Τουρκίας που θα την κρατάει απασχολημένη συνεχώς και θα λειτουργεί ως ανάχωμα στην εξάπλωση των νέο-Οθωμανών στη μέση Ανατολή. Αυτο φάνηκε και απο τις τεράστιες επενδύσεις που έκαναν οι Ρώσοι στο β.Ιρακ για τα πετρέλαια. Αυτο ήταν σαν ντε φακτο αναγνώριση της κουρδικής κυριαρχίας στην περιοχή κατι που προκάλεσε την αντίδραση της κυβέρνησης στη Βαγδατη. Όμως μετά την μάχη της Ρακκα τα μυαλά των Κούρδων πήραν αέρα. Οι αμερικανοί τους πούλησαν ιδέες για ανεξαρτητο κράτος απο την Κασπια μέχρι την Μεσόγειο και οτι θα τους παρείχαν προστασία απο τον οποιονδήποτε τους άγγιζε. Απο την κατάληψη της Ρακκα λοιπόν και μετά ο YPG λειτουργούσε σαν μισθοφορικούς στρατός των ΗΠΑ στη Συρία. Στο όνομα της καταπολέμησης του ISIS απο τον δυτικό συνασπισμό (γελάνε και τα πλακάκια) οι Κούρδοι άρχισαν να κατεβαίνουν προς τον νότο και να καταλαμβάνουν εδάφη τεράστιας σημασίας για τους Σύριους (φράγματα, κοιτάσματα πετρελαίου) κατι που φυσικά ο Άσαντ δεν θα αποδεχόταν ποτε. Ταυτόχρονα το Ιράν, βασικός σύμμαχος του Άσαντ και της Ρωσίας στην περιοχή αλλα και γενικά σε όλη τη Μ.Ανατολη, μέχρι και τον ινδικό ωκεανό φτάνουν τα συμφέροντα ( δρόμος βορρά-νότου με σύνδεση με το λιμάνι του Μουμπάι στην Ινδία, προτεινόμενοι αγωγοί αερίου προς Ασία μεριά κλπ) έβαλε βέτο στους Ρώσους. Οι Ρώσοι φυσικά και δεν θα ρίσκαραν να χάσουν ενα τετοιο σύμμαχο οπότε κράτησαν μια ουδέτερη στάση απέναντι στους Κούρδους, οι οποίοι ούτως η άλλως απο σύμμαχοι είχαν γίνει πια ανταγωνιστές. Οι Ρώσοι όμως, σε αντίθεση με πολλά που λέγονται έριξαν για ακόμα μια φορά γέφυρα στους Κούρδους. Τους κάλεσαν στο Σοτσι ενώ και Τουρκια και Ιράν ήταν κάθετα αντίθετοι στη παρουσία τους. Ουσιαστικά τι τους είπαν ; Οτι ειναι ισάξια μέλη και οτι ο αγώνας τους αλλα και η σημασία τους αναγνωρίζεται στο αποτέλεσμα του πολέμου της Συριας. Ειναι σχεδόν σίγουρο πως κράτος δεν θα έπαιρναν αλλα το πιθανότερο ειναι να τους δινόταν μια αυτονομία εντός του συριακού κράτους (ακόμα και έσοδα απο την εκμετάλλευση των πετρελαίων είχε ακουστεί πως θα τους έδιναν). Αυτοι όμως προτίμησαν να σηκώσουν δικό τους μπαϊράκι γιατι πίστευαν πως θα τους σώσει η ΗΠΑ. Έπρεπε να είχαν πάρει το μάθημα τους απο αυτά που έγιναν στο β.Ιράκ αλλα τίποτα . Ακόμα και τη τελευταία στιγμή οι Ρώσοι τους είπαν « δώστε μας τα εδάφη σας και θα κρατήσουμε έξω τον Ερντογαν» αλλα αυτοι αρνήθηκαν. Και τωρα κλαίνε που οι Τούρκοι μπήκαν μέσα ; Τι περίμεναν δηλαδή ; Προσωπικά δεν λείπαμε τους Κούρδους διότι οτι έπαθαν και στο β.Ιρακ και τωρα στο Αφριν το έπαθαν απο το κεφάλι τους. Για το μονο πράγμα που προβληματίζομαι ειναι πως απ’ό,τι φαίνεται η Τουρκια θα πάρει άλλη μια νίκη στο Αφριν κατι που θα ταΐσει και άλλο το θηρίο και τρώγε τρώγε που λέμε σου ανοίγει η όρεξη. Μακάρι να βαλτώσουν για αρκετο διάστημα εκεί και να μας δώσουν λίγο ακόμα χρόνο απο εδώ. Αλλα απο αυτά που είδα στα Ιμια με τον Καμμένο, σκούρα τα πράγματα.

  3. @ΚΝ
    Γνωρίζετε ότι σας σέβομαι ως συνομιλητή, γιατί χαίρομαι που μπορώ να έχω μια έταιρη οπτική σε ένα δύσκολο θέμα.
    Οι Κούρδοι είναι ένας καιροσκοπικός λαός και το γράφω αυτό βασιζόμενος στην συμμετοχή τους στην γενοκτονία των Αρμενίων πριν 103 χρόνια. Με αυτό σαν δεδομένο τολμώ να πω ότι η αποφασή τους για συμμετοχή σε ένα πόλεμο δεν με εκπλήσσει. Κατανοώ την αγανάκτηση ή τον αέρα ελευθερίας, τον αλυτρωτισμό που προέρχεται από την καταπίεση και ομολογώ ότι στην θέση τους, η απόφαση θα ήταν δύσκολη. Όμως από τα διπλωματικά γεγονότα της άτυπης ίδρυσης Κουρδικής πρεσβείας στην Μόσχα, μέχρι τις καταρρίψεις με Igla κατά των τουρκικών ελικοπτέρων έχει περάσει πολύ καιρός.
    Προσωπικά με την Ρωσία έχουμε ένα κοινό σημείο, την αδιαφορία για οποιαδήποτε εξέλιξη στην γραμμή Αζάζ – Ιεράπολης. Οι Κούρδοι μετατράπησαν σε αμφίδρομο διαπραγματευτικό χαρτί. Ο αγώνας τους είναι το μέσο ελέγχου της Τουρκίας . Όπως η Ρωσία χρησιμοποιεί χρόνια την Τουρκία ως μέσο ελέγχου της Ελλάδας. Πρέπει όμως να μεταφερθεί ότι καθώς έχουν γνώση οι φύλακες, η αξιοπιστία μιας υπερδύναμης, ειρηνικής, αμυνόμενης και ενάρετης, όπως θέλει να προβληθεί η Ρωσία ανά τον κόσμο, κάμπτεται. Κάμπτεται δε πολύ γρηγορότερα από όσο γνωρίζει. Είμαι βέβαιος ότι ο Λαβρώφ προσπαθεί τώρα να το ζυγίσει με τον ΟΗΕ. Οι Κούρδοι όμως δεν θα ξαναγυρίσουν στην Ρωσική επιρροή, το σίγουρο χαρτί που πόνταραν, οι Τούρκοι (που τοποθετούνται και στην πολιτική της για την ανατολική μεσόγειο) θα καταρρεύσει. Όταν συμβεί αυτό ΔΕΝ θα υπάρχει σχέδιο «Β» για την Ρωσία. Το μουσουλμανικό τόξο του Ιράν, το όραμα Ρωσίας – Ιράν-Ιράκ- Τουρκίας, θα πέσει…
    Θα μου πείτε η Ρωσία θα βγεί πάλι κερδισμένη, τουλάχιστον θα απαλλαγεί από την Τουρκία. Λάθος, η Τουρκία θα έχει επιστρέψει πληγωμένη, αλλά ικανή για να πλήξει τα Ρωσικά συμφέροντα. Εάν διατηρείται αυτή τη στιγμή η γείτονα, γίνεται γιατί δεν θέλουν να διαλυθεί τελείως η Τουρκία, καθώς δεν θα είναι ικανή να επιτελέσει τον ρόλο της, την αναχαίτηση της Ρωσίας και των συμμάχων της . Σεις που γνωρίζετε γεωγραφία ξέρετε ότι είναι βασική στον νέο, σύντομα ερχόμενο πόλεμο κατά του Ιράν. Παρότι δεν την χρειάζεται όσο το Πακιστάν και το Αφγανιστάν !
    Εν τω μεταξύ η Ελλάδα θα παρατηρεί, μάλλον αμέτοχη καθώς η Ρωσία θα βρεθεί σε νέα δεινή στρατηγική θέση, όχι με εκδικητικότητα ή με μένος, αλλά με πικρία που ένα κομμάτι της κληρονομίας της θα χάνεται.
    Είναι καλό για όλους να καταλάβουμε ότι εάν στηριχθεί η Ελλάδα στα δυτικά Βαλκάνια, θα στηριχθεί η Ρωσική κληρονομιά αντί του Αμερικάνο-Οθωμανικού μουσουλμανισμού. Μια μεγάλη ευκαιρία ήδη χάθηκε για την Ρωσία με την απώλεια της Βουλγαρίας …
    Όσο για το εάν θα βαλτώσει η Τουρκία στο Αφρίν, δεν έχει καμία σημασία για την άγνοια του πεπρωμένου της και για εμάς φυσικά.

    1. Αγαπητέ @geoexplorer χαίρομαι και εγώ που υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους μπορώ να συζητήσω ήρεμα και με επιχειρήματα.
      Το τουρκικό χαρτί που παίζει η Ρωσία οπως είχα γράψει και σε μια ανάρτηση μου στο παρελθόν ειναι καθαρά ψυχρό και καιροσκοπικό. Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται την αγάπη της Ελλάδας προς αυτούς και δεν νομίζω πως οτι κάνουν το κάνουν για να βλάψουν την Ελλάδα. Απλούστατα, και η Ελλάδα και η Τουρκια ειναι στο στρατόπεδο του εχθρού και αποτελούν τον εύκολο στόχο για να προκληθούν τριγμοί. Ψυχρό θα μου πεις αλλα έτσι ειναι και ήταν από ανέκαθεν, όταν μαλώνουν τα βουβάλια ποδοπατιούνται τα βατράχια. Το θέμα των Κούρδων δεν θα το θεωρούσα λήξαν ακόμα. Οι ισορροπίες στην περιοχή μπορούν να αλλάξουν σε μια μέρα, ειδικά όταν μιλάμε για ενα τόσο οπορτουνιστή λαό οπως οι Κούρδοι που σωστά επεσήμανες. Τωρα όσον αφορά πάλι τη Τουρκια και την Ρωσία. Άποψη μου, απο αυτά που διαβάζω και βλέπω ειναι πως οι Ρώσοι δεν περιμενουν κάποιου είδους «αδερφοποίηση» με τους Τούρκους. Απλούστατα τη παρούσα στιγμή, παίζοντας το παιχνίδι τους με την Τουρκια εκπληρώνουν πολλαπλούς στόχους, απο τη Συρία μέχρι τη διχόνοια στο ΝΑΤΟ. Με την τουρκική επιχείρηση εναντίον των Κούρδων δεν νομίζω οτι ειναι η Ρωσία που ήρθε σε δύσκολη θέση αλλα οι ΗΠΑ. Οπως έγραψα και πιο πάνω, ναι οι Ρώσοι στήριξαν τους Κούρδους, ναι οπως πολύ σωστά γράφεις τους άνοιξαν και πρεσβεία αλλα ποτε δεν τους είπαν πως θα έχουν δικό τους κράτος. Η Ρωσία συστηματικά στήριζε την εδαφική ακεραιότητα της Συριας. Αντιθέτως, αυτή την στιγμή αυτοι που ειναι με την πλάτη στο τοίχο ειναι οι ΗΠΑ, και εξηγώ. Τι εικόνα προβλήθηκε με την εισβολή των Τούρκων στο Αφριν ; Μια χώρα σύμμαχος των ΗΠΑ, ζητάει άδεια απο τον εχθρό της για να εισβάλει και να «καθαρίσει» έναν άλλο σύμμαχο των ΗΠΑ τον οποίοι οι ΗΠΑ είχαν υποστηρίξει (και δημόσια) πως θα προστατέψουν γιατι ειναι ο μόνος αξιόπιστος σύμμαχος τους στην περιοχή . Τι σήμα δίνει αυτο άραγε στα υπόλοιπα κράτη ; Παρεπιπτόντως, τη στάση των ΗΠΑ στη Συρία πρεπει να τη δει με μεγάλη προσοχή και η Ελλάδα, για όσους περιμένουν τον έκτο στόλο να μπει σφήνα και να βυθίσει τον τουρκικό, μάλλον φοβάμαι οτι θα χαθεί στη διαδρομή…
      Τώρα για την στάση της Τουρκίας και αν μπορεί να απειλήσει τη Ρωσία. Εδώ τα πράγματα για κακό των Τούρκων έχουν αλλάξει πολύ απο την δεκαετία του ‘90. Η Τουρκια δεν ειναι μυστικό πως χρηματοδότησε και βοήθησε τους Τσετσένους αυτονομιστές στον Καύκασο, οχι μονη της φυσικά, αλλα με βοήθεια και εντολές απο άνωθεν αλλα το έκανε. Ταυτόχρονα, τη δεκαετία του ‘90 γεννήθηκε η ιδεα του σύγχρονου πάν-Τουρκισμου αν δεν κάνω λάθος. Της ιδεολογίας δηλαδή που ενστερνίζονται ο Νταβούτογλου και οι φίλοι του. Μια Τουρκία απο το Σιντσιανγκ μεχρι τη Βοσνία. Τα πράγματα όμως δεν ειναι τα ίδια, στη Τσετσενια κουμάντο κάνει ένας απο τα πιο «πίστα σκυλιά» του Πούτιν, ο Καντίροφ ενώ και ο τοπικός πληθυσμός δεν έχει καμία όρεξη να ξαναπεράσει οτι πέρασε στους δυο προηγούμενους πολέμους. Οι μόνοι που δρούν σήμερα στο Καύκασο, ειναι κυρίως στην περιοχή του Ντατζεσταν και ειναι απλώς ανώμαλοι ισλαμιστές, άλλωστε κατέβηκαν να πολεμήσουν και για λογαριασμό τους Ισις. Δεν διαφέρουν σε τίποτα λοιπόν απο τους τρελούς που χτυπούν το Παρίσι ή το Λονδίνο και σίγουρα δεν απολαμβάνουν στήριξης του πληθυσμού. Άρα το μέτωπο Καύκασος έκλεισε, στο μέτωπο κεντρική Ασία τωρα πέραν του οτι τα τρία απο τα πέντε κράτη ειναι πλήρως ενταγμένα στο ρωσικό ευρασιατικο σύστημα ( EEU, CIS,CSTO) οι ουζμπεκοι κρατούν μια ουδέτερη στάση, αν και ο νέος πρόεδρος του ουζμπεκισταν δείχνει πως θέλει στενότερες σχέσεις. Τέλος, ακόμα και ο ατίθασος και μεγαλομανής πρόεδρος του Τουρκμενιστάν, μόλις έφαγε το στραπάτσο απο την Gazprom και δεν μπορούσε να πουλήσει το αέριο του γύρισε σαν βρεγμένο κουτάβι στον Πούτιν (ίσως αυτο να συμβόλιζε και το κουτάβι που του έκανε δώρο ). Τωρα για τους ουιγουρους στη Κίνα δεν θα σχολιάσω καν, ειναι γελοίο απο μόνο του. Άρα βλέπουμε πως η Τουρκια δεν έχει κατι συγκεκριμένο να πονέσει τη Ρωσία, αλλα η Ρωσία διαθέτει αρκετά, απο οικονομικά μέσα μέχρι αναστάτωση εντός του εσωτερικού της Τουρκίας (ασχολούμαστε υπερβολικά με τους Κούρδους και έχουμε ξεχάσει τους αλεβίτες) ή ακόμα και ακύρωση της συνθήκης του Καρς. Επιπλέον, οι Ρώσοι ήδη έχουν εδραιωθεί στη περιοχή άρα καλό ειναι η Τουρκια να παραμείνει στο στρατόπεδο της αλλα αν φύγει δεν χάθηκε και ο κόσμος. Επίσης η Ρωσία δεν επιθυμεί κανένα ισλαμικό τόξο απο το Ιράν μέχρι τη Μεσόγειο, καθώς κατι τετοιο θα λειτουργούσε αποσταθεροποιητικά για την περιοχή και δεν το θέλει αυτο η Ρωσία. Άλλωστε τα ισραηλινά αεροσκάφη που βομβαρδίζουν ανενόχλητα τα όπλα που πάνε για τη χεζμπολαχ, βγάζει μάτι πως κάποιος σφυρίζει αδιάφορα όταν σηκώνονται οι Ισραηλινοί απο τα αεροδρόμια τους. Τέλος, το κομμάτι που αναφέρετε για στήριξη της Ελλάδας στα δυτικά Βαλκάνια. Έχει κάποια ανεξάρτητη πολιτική η Ελλάδα στα δυτικά Βαλκάνια και ζητάει την στήριξη κάποιας τρίτης χώρας; Εγώ βλέπω πως όλη μας η πολιτική αυτή την στιγμή στη περιοχή προέρχεται έπειτα απο εντολές που δίδονται απο «άνωθεν» . Άλλωστε, δεν το κρύβει ούτε η ίδια η κυβέρνηση, οι άνθρωποι το λένε καθαρά πως πρεπει να τελειώνουμε μέχρι τη σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο αλλιώς μάλλον θα μας κάνουν βαβά. Στο μακεδονικό κινούμαστε σαν το μαχαίρι να έχει μπει στον δικό μας λαιμό και οχι των Σκοπιανών. Πως λοιπόν αναμένεται στήριξη της Ρωσίας στην Ελλάδα στα δυτικά Βαλκάνια ; Να στηρίξει δηλαδή η Ρωσία το σχέδιο των ΗΠΑ για να την ανακόψει στην περιοχή ; Πως θα στηρίξει αυτο την ρωσική κληρονομιά ; Αν θέλουμε να ξεκινήσουμε τη συνεργασία με την Ρωσία μια καλή αρχή θα ήταν να περάσει ο αγωγός southstream απο το έδαφος μας. Και κέρδος θα έχουμε και θα στείλουμε μήνυμα πως μπορούμε να συνεργαστούμε σαν σοβαρό κράτος σε σοβαρά θέματα. Αλλα επειδή κατι τετοιο δεν βλέπω, και επειδή μας βλέπω να οδεύουμε ολοταχώς προς ενα τεράστιο λάθος στα Βαλκάνια που θα μας στοιχίσει σε βάθος χρόνου, το πραγματικό ερώτημα δεν ειναι αν θα διαφυλαχτεί η ρωσική ή η οθωμανική κληρονομιά στην περιοχή αλλα αν θα μπορέσει να διαφυλαχτεί η ελληνική.

  4. @ΚΝ
    Χειμαρρώδεις και καταιγιστικές όπως πάντα οι συζητήσεις σας. Βάζουμε χωρίς υπερβολή το μαχαίρι στο κόκκαλο. Διάβασα όπως πάντα με προσοχή τις απόψεις σας, μερικά από τα γραφόμενα είναι σίγουρα τροφή για σκέψη, σε πολλά διατηρώ μια διαφορετική οπτική την οποία θα προσπαθήσω να σας μεταβιβάσω. Ξέρετε η γεωγραφία της Ελλάδας είναι κατά κύριο λόγο ναυτική, αυτό έχει κάνει την χώρα μας στο παρελθόν να επιλέξει πλευρές χωρίς συναισθηματισμούς με βάση τις ανάγκες των Ελλήνων. Η Ρωσία που θα καλούμασταν θεωρητικά να επιλέγαμε, δεν είναι ναυτική χώρα. Η στρατηγική της είναι παράκτιας άμυνας ή προσβολής μεγάλων σχηματισμών. Αυτή είναι κατά κύριο λόγο η στρατιωτική (πέρα από την εμπορική και πολιτισμική) αιτία της επιλογής της δύσης.Ταυτόχρονα έχει το πλεονέκτημα του γεωγραφικού ελέγχου ζωτικού χώρου για την Ρωσία, αυτό της ανατολικής μεσογείου και του Αιγαίου που είναι η πύλη της μαύρης θάλασσας. Μάλιστα εάν δεν κάνω λάθος ήταν και ένα από τα βασικά επιχειρήματα του Καποδίστρια το 1815 στον Τσάρο στην επανάσταση 21. Το να αποσπάσει ζωτικό χώρο από τους Οθωμανούς.
    Όταν έγραφα για το ότι η κατάρρευση της Τουρκίας θα επηρεάσει τα Ρωσικά συμφέροντα , δεν εννοούσα τον παντουρανισμό του 1920 με τις χώρες τις ουραλοαλταϊκής οικογένειας, ούτε τον παντουρκισμό του 1992 του Τουργούτ-Οζάλ. Μιλώ ξεκάθαρα για την γεωγραφική κατανομή της γείτονας. Η μαύρη θάλασσα είναι και αυτή κρίσιμη για την Ρωσική ναυσιπλοΐα . Φυσικά δεν τίθεται θέμα διόδων ή αυτάρκειας της αχανούς Ρωσίας, αλλά είναι προβληματική θέση σε ναυτικές θέσεις της Κριμαίας. Ακόμη το μεγάλο αγκάθι είναι το Ιράν. Η πρόσβαση και αποκοπή του θα είναι πια εφικτή με πόρους από την Τουρκία. Φυσικά χωρίς την Τουρκία δεν υπάρχει Συρία. Τα προβλήματα της υπερέκτασης της Συριακής δύναμης και του ανεφοδιασμού σε συνθήκες πολέμου, θα ήταν απλά ανυπέρβλητα.
    Καθώς συνεχίζω οφείλω να επισημάνω και ένα μικρό λάθος μας, η νέα θέση της Τουρκίας δεν είναι αυτή του παντουρκισμού των νεότουρκων, αλλά αυτή του νεοοθωμανισμού . Σε αυτή προωθούνται δεσμοί οικονομικό-στρατιωτικής φύσης σε χώρες που ανήκαν στην οθωμανική αυτοκρατορία. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι η πολιτιστική άλωση. Γεγονός που επηρεάζει και την απώτερη πολιτική της Ρωσίας .Η Ρωσία λοιπόν δεν θα ανησυχεί για την Τσετσενία , αλλά θα κοπιάσει να ξαναβρεί πατήματα στην Βαλκανική χερσόνησο , καθώς η περιφερειακή πολιτική των νεοοθωμανών είναι χαρτί που περιμένει να παιχτεί.
    Διαφωνώ επίσης κάθετα στο ότι η Ελλάδα δεν είναι ικανή να αναγνωρίσει τους διπλωματικούς κινδύνους στην περιοχή της. Φυσικά έχει γνώμη για το τι πρέπει να κάνει. Σε καμία περίπτωση δεν θεώρησε τα Βαλκάνια πεδίο δράσης της, αλλά ξεκάθαρα ασκεί περιφερειακή επιρροή. Να θυμίσω όταν η Ρωσία ήταν απούσα στο Σαράγιεβο η Ελλάδα ήταν η μοναδική σύμμαχος. Για να μην πούμε για τους Βαλκανικούς πολέμους. Δεν μπορούμε να πούμε ότι μας το είπανε τότε, έτσι για να λέμε τα σύκα, σύκα. Η Ρωσία λοιπόν ακόμη και στις πρόσφατες δηλώσεις Λαβρώφ έχει χάσει την ιστορική μαγιά της περιοχής.
    Τι θα έπρεπε να κάνει η Ρωσία; Τίποτα παραπάνω από το να ενισχύσει την είσοδο των Βαλκανίων στην Ε.Ε και την οικονομική διείσδυση της Ελλάδας. Επιχειρηματικές Ελληνορωσικές κινήσεις έπρεπε να γίνουν αφανώς με μη κρατικές επιχειρήσεις, αργά, με σταθερά συνετά βήματα. Και καθώς μιλούμε για σοβαρά κράτη, σοβαρά δεν μας πλησιάσε ποτέ η Ρωσία !

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.