Απο Βασίλης Ζορμπάς, πηγή: facebook.com

Έληξε ένα σήριαλ που κράτησε πάνω από έναν χρόνο με την απόφαση για την αγορά 3+1 Belharra (προφέρεται Μπελαρά, ο τόνος στο Α, θα τις δείτε και ως FDI) και 3+1 ανεπιβεβαίωτων ακόμα φρεγατοκορβέτων Gowind. Το συνολικό κόστος του προγράμματος υπολογίζεται στα 5δις€ περίπου.

Να πούμε τα βασικά: κατ’αρχάς είναι ένα τεράστιο πρόγραμμα, το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα μετά τον ΒΠΠ. Για να έχουμε μέτρο σύγκρισης, η γέφυρα Ρίου Αντιρίου κόστισε περίπου 800εκ€. Ο λόγος που το πρόγραμμα αυτό είναι τόσο τεράστιο είναι αρκετά απλός: οι αμυντικές δαπάνες σε όλες τις χώρες είναι πάντα κάτι πολύ ακριβό, και γίνονται σε βάθος χρόνου, σταδιακά και με διαρκείς αναβαθμίσεις του εξοπλισμού, ώστε να μην απαξιώνονται τα πολύ ακριβά συστήματα που αγοράζονται. Σε μας αυτό το σταδιακό δεν συνέβη.

Οι πιο ακριβές από αυτές τις ‘επενδύσεις’ είναι τα αεροσκάφη και τα πλοία/υποβρύχια. Είναι συνήθως τα πιο τεχνολογικά προηγμένα, και είναι επίσης αυτά που σηκώνουν το βάρος των κρίσεων, είναι αυτά που λειτουργούν σαν προβολείς ισχύος, είναι αυτά που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και καταπονούνται περισσότερο, είναι αυτά που στελεχώνονται από τα πιο εξελιγμένα στελέχη μας (ΠΑ και ΠΝ), συμμετέχουν σε διεθνείς ασκήσεις, σε διεθνείς αποστολές (Σομαλία). Είναι αυτά που αν γίνει ποτέ το απευκταίο -ακόμα και ένα μικρό θερμό επεισόδιο- είναι βέβαιο ότι θα έχουν απώλειες από την πρώτη μέρα. Είναι αυτά που φοβάται ο αντίπαλος όταν τα πράγματα φτάνουν σε οριακό σημείο. Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, σήμερα ένα σύγχρονο αεροσκάφος είναι περίπου στα 100εκ€, μια μεγάλη φρεγάτα μαζί με όπλα περίπου στο 1δις.

Πόσα από αυτά χρειαζόμαστε; Εδώ η απάντηση δεν είναι απλή και δεν είναι στο περίπου. Ο αριθμός, η οροφή και το κατώτατο επιτρεπτό όριο καθορίζονται από μακρόχρονες μελέτες που γίνονται και οι οποίες εξελίσσονται και μεταλλάσσονται. Αυτή τη στιγμή πχ το δόγμα του ΠΝ προτάσσει ότι για να μπορέσει να επιτελέσει την αποστολή του, ο αριθμός των κύριων μονάδων στόλου που απαιτείται, συνυπολογίζοντας πιθανές συντηρήσεις και πιθανές αποστολές στο εξωτερικό είναι 13. Αυτή τη στιγμή τα 13 αυτά πλοία υπάρχουν -αν και με προβληματικές διαθεσιμότητες- και είναι: 9 ολλανδικές φρεγάτες τύπου S (θα τις δείτε και Standard ή Kortenaer), και 4 γερμανικές ΜΕΚΟ 200.

Η ηλικία αυτών των πλοίων είναι τρομακτική. Δύο από τις S αγοράστηκαν καινούριες το 1981-82 (σήμερα είναι 40 ετών), και οι υπόλοιπες 7 αγοράστηκαν μεταχειρισμένες από την Ολλανδία τα έτη 1993-2003. Τα έτη καθέλκυσης όλων των μεταχειρισμένων είναι από το 1976 ως το 1981! Είναι από τις παλαιότερες κύριες μονάδες που υπηρετούν στον κόσμο, αν όχι οι απολύτως παλαιότερες. Κάποιες από αυτές υπέστησαν μερικό εκσυγχρονισμό την δεκαετία του 2000, κυρίως στο σύστημα διαχείρισης μάχης, αλλά έμειναν αμετάβλητα τα όπλα, οι αισθητήρες/radar και οι κινητήρες. Είναι προφανές ότι πρόκειται για οπλικά συστήματα που σε μεγάλο βαθμό βρίσκονται στη δεκαετία του 70. Οι υπολογιστές τους πχ είναι σίγουρα για μουσείο.

Οι 4 φρεγάτες ΜΕΚΟ 200, αγοράστηκαν περίπου 15 έτη μετά (1992-1996), συνεπώς είναι σήμερα περίπου 25-30 ετών. Αυτές δεν έχουν περάσει εκσυγχρονισμό, και ήδη είναι τόσο μεγάλες που ένας εκτεταμένος Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής (ΕΜΖ) όπως λέγεται, που θα τους έδινε σημαντική επέκταση ζωής, να θεωρείται οριακά μη-αποδοτική. Με λίγα λόγια τις έχουμε αφήσει να απαξιωθούν. Ένα μέρος από το τεράστιο πρόγραμμα των 5δις ήταν και κάποιος μερικός εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ, ώστε πρώτον να έχουμε γρήγορα έστω 4 πλοία λίγο πιο σύγχρονα, και δεύτερον αν βρίσκαμε μία καλή τιμή, να τους δίναμε ακόμα 15 χρόνια χρήσιμης ζωής.

Από τα ανωτέρω είναι προφανές ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. ΟΛΟΣ ο κύριος ελληνικός στόλος είναι ήδη οριακός και σύντομα θα είναι παντελώς απαρχαιωμένος. Δεν μπορεί να επιβιώσει σε ένα σύγχρονο πεδίο μάχης. Καθόλου. Να το κάνουμε απλό: ένα από τα 100άδες φθηνά drone που έχει η Τουρκία, μπορεί να βρίσκεται κοντά σε μία φρεγάτα S και να την παρακολουθεί και να δυνητικά να την απειλεί, χωρίς αυτή να μπορεί να κάνει τίποτα, εκτός από το να περιμένει να αποκρούσει. Τα όπλα της δεν φτάνουν τόσο μακριά. Τα αρχαία της αντιαεροπορικά βλήματα είναι μόνο 8. Μπορεί να κατευθύνει στον αέρα μόνο 2. Είναι παντελώς αδύνατον, ξαναλέω ΠΑΝΤΕΛΩΣ, να επιβιώσουν στον χώρο ανάμεσα στην Κρήτη και την Κύπρο. Την ίδια στιγμή η Τουρκία έχει επιδοθεί στο μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα ναυτικού στην ιστορία της, το οποίο σκοπεύει να αποδώσει συνολικά 12 σύγχρονα πλοία μέχρι το 2030, κατασκευασμένα από την ίδια, τα 4 εκ των οποιων είναι θηρία 7000 τόνων, διπλάσια από τις φρεγάτες μας.

Η πηγή του προβλήματος είναι ο χρόνος. Κανονικά η διαδικασία αντικατάστασης των S και του εκσυγχρονισμού των ΜΕΚΟ έπρεπε να είχε ξεκινήσει στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Είχαν ξεκινήσει μάλιστα τότε σημαντικές διεργασίες. Μαντέψτε τι παρεμβλήθη. Επίσης ένεκα της κρίσης δεν αγοράσαμε καμία μεταχειρισμένη μονάδα. Ερχόμαστε λοιπόν κοντά 15 χρόνια μετά να αναπληρώσουμε μαζικά και πολύ γρήγορα κάτι που έπρεπε να γίνει σταδιακά. Ερχόμαστε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να ενσωματώσουμε τρομερά εξελιγμένα και περίπλοκα οπλικά συστήματα που αν είμαστε καλοί στον προγραμματισμό, θα μας υπηρετήσουν μέχρι το 2060. Άρα πρέπει να ανάγουμε αυτά τα 5 δις (και τα κόστη διατήρησής τους σε λειτουργία) σε ένα βάθος 30-40 ετών.

Αν κάποιος πιστεύει ότι η χώρα μπορεί να λειτουργήσει χωρίς Πολεμικό Ναυτικό, μία χώρα παραδοσιακά ναυτική, μία χώρα με εκατοντάδες νησιά ένα βήμα από τον αιώνιο αντίπαλο, μια χώρα με τεράστια και πρόσφατη ναυτική ιστορία και κουλτούρα και στελέχη διεθνώς αναγνωρισμένα, μία χώρα σε θαλάσσιο σταυροδρόμι, μια χώρα σε μία γειτονιά που υπερεξοπλίζεται (Τουρκία, Αίγυπτος, Χώρες του Κόλπου), μπορεί να πάρει τη θεωρία του και να πάει να πουλήσει τρέλα στα βουνά. Δεν υπάρχει ούτε μία σοβαρή χώρα στον κόσμο που ενστερνίζεται τέτοιες ακραίες απόψεις. Δείτε Δανία και Ολλανδία και Νορβηγία τι κάνουν. Χώρες και κοινωνίες εξαιρετικά προηγμένες, και χωρίς άμεσες απειλές.

Τώρα σχετικά με την επιλογή. Όλες οι υποψήφιες ήταν από καλές μέχρι εξαιρετικές με εξαίρεση την Αμερικάνικη που είχε πολλά προβληματικά σημεία. Όποια και να παίρναμε (μιλάμε για 4 πλοία), θα ήταν από τις πιο εξελιγμένες μονάδες στην γειτονιά μας και θα αντιμετώπιζαν στα ίσια ακόμα και τις μελλοντικές μονάδες του Τουρκικού Ναυτικού. Η διαφαινόμενη συμφωνία για 3+3 ή 4+4, αν ισχύσουν οι τιμές που ακούγονται είναι εξαιρετική. Λεπτομέρειες μένει να διασαφηνιστούν, μία από τις κυριότερες είναι το τι σκοπεύουμε να κάνουμε με τις ΜΕΚΟ. Μην ξεχνάμε ότι τα νέα πλοία θα αρχίσουν να έρχονται μετά από 4 χρόνια και σταδιακά.

Η απόφαση είναι προφανώς πολιτική, εντούτοις είναι από τις φορές που η πολιτική και η επιχειρησιακή αξιολόγηση δεν έρχονται σε σύγκρουση. Η κυριότερη δυσκολία κατ’εμέ είναι ότι στρέφεται ένα μεγάλο μέρος του ΠΝ σε γαλλικά συστήματα/όπλα, κάτι με το οποίο δεν είναι εξοικειωμένο. Παραδοσιακά μετά τον ΒΠΠ είχαμε είτε αμιγώς αμερικάνικα είτε Βορειοευρωπαικά (Γερμανία, Ολλανδία), που επίσης έχουν αρκετές συνεργασίες με τους αμερικάνους. Επίσης οι Γάλλοι είναι αρκετά τσιμπημένοι σε κόστη αναβάθμισης και υποστήριξης. Από την άλλη οι Γάλλοι προσφέρουν έναν συνδυασμό ραντάρ-όπλων, που προσδίδει στο ΠΝ κάτι μοναδικό: αντιαεροπορική άμυνα περιοχής. Δηλαδή το πλοίο δεν υπερασπίζεται μόνο τον εαυτό του, αλλά και την περιοχή γύρω του. Το ραντάρ του είναι το καλύτερο όλων των διαθέσιμων, και ο συνδυασμός με τον πύραυλο Aster-30 δημιουργεί μία ομπρέλα με θόλο διαμέτρου περίπου 200χλμ περίπου.

Αν συνυπολογίσουμε και την αμυντική συμφωνία, που είναι κάτι πρωτοφανές για αγορά εξοπλισμού, η πρώτη εικόνα είναι ότι αυτή η αγορά είναι πολύ καλή, πιθανόν εξαιρετική.

4 Σχόλια

  1. Konstantinos Zikidis

    Με όλο τον σεβασμό προς το προσωπικό του ΠΝ, το οποίο μας έβγαλε ασπροπρόσωπους πέρσι το καλοκαίρι, μένοντας για 1-1,5 μήνα διαρκώς στη θάλασσα, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι, αν και τα προβλήματα γήρανσης των πλοίων ήταν γνωστά, οι Ναύαρχοι προτίμησαν την προμήθεια “έως 4” ΑΦΝΣ Ρ-3Β (μισό δισ. $), καθώς και 7 Ε/Π Romeo (άλλο μισό δισ. $). Γιατί δεν προγραμμάτιζαν τότε την αναβάθμιση των ΜΕΚΟ αντί για τα Ρ-3; Αρχίζω να φοβάμαι ότι κάτι απίστευτες ιστορίες επί Burned, περί απόκτησης μεταχειρισμένων F-15 με σκοπό τη δημιουργία ναυτικής αεροπορίας, δεν ήταν εντελώς αβάσιμες δηλαδή… Κάποιοι το συζητούσαν σοβαρά…
    Επίσης, θα ήθελα να υπενθυμίσω στον αρθρογράφο τις πυραυλακάτους Combattante, καθώς και τους γνωστούς πυραύλους Exocet. Δεν είχαμε μόνο αμερικανικά, ολλανδικά και γερμανικά πλοία.

    Απάντηση
    • Κλείτος

      Eγώ δεν μπορώ να κατανοήσω 1)πως γίνεται να επενδύουμε μόνο σε άμυνα περιοχής με τους αστερ 30 και να παραλείπουμε την άμυνα σημείου που είναι ζωτικότατη για την επιβίωση του πλοίου και 2) Γιατί οι ΜΕΚΟ είναι ασύμφορες ώστε να εκσυγχρονιστούν έστω και τώρα…οι Γερμανοί με τις 123 που έχουν την ίδια πάνω κατώ ηλικία με τις ΜΕΚΟ μας γιατί τις εκσυγχρονίζουν και μάλιστα εκτενώς…χαζοί είναι…είναι εγκληματικό να αφήσουμε τις ΜΕΚΟ στη τύχη τους…

      Απάντηση
      • Konstantinos Zikidis

        Οφείλω να ομολογήσω ότι ούτε κι εγώ μπορώ να αντιληφθώ γιατί δεν υπάρχει μία πιο ισοκατανεμημένη διαμόρφωση, η οποία να περιλαμβάνει πέραν των Aster 30, τουλάχιστον MICA NG RF και MICA NG IR. Το κόστος θα ήταν σαφώς χαμηλότερο, ενώ η ύπαρξη MICA NG RF/IR προσθέτει επιχειρησιακές δυνατότητες. Ακόμα καλύτερα, εάν ήταν δυνατή η τοποθέτηση 2 MICA ανά κελί. Ο Aster 30 δεν είναι για χόρταση, είναι για αποτροπή…
        Επισημαίνεται ότι το RAM αδυνατεί να αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό απειλών, όπως τα όπλα ανεμοπορίας. Για το λόγο αυτό είχα προτείνει την εξέταση δυνατότητας αξιοποίησης πυραύλων βραχέως βεληνεκούς Crotale Naval VT1-VL, εάν είναι δυνατόν να καθοδηγηθούν με τη βοήθεια του SeaFire ή έστω με τη βοήθεια κάποιου μικρού ραντάρ (ενός ή περισσοτέρων). Δεν γνωρίζω εάν αυτό είναι δυνατό αλλά έχει αναφερθεί ότι μπορεί να αξιοποιηθεί στον Sylver Α-50 και μάλιστα σε τετράδες. Αν και το Crotale φαίνεται να αποσύρεται γενικώς, εκτιμώ ότι έχει ορισμένα σαφή πλεονεκτήματα έναντι του RAM, όπως η μεγαλύτερη εμβέλεια (Crotale Mk3) και το πολύ χαμηλότερο κόστος. Στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσαμε να είχαμε την ακόλουθη διαμόρφωση: 8 Aster 30, 8 MICA NG EM, 8 MICA NG IR και 8 × 4 Crotale VT1-VL, για σύνολο 56 πυραύλων. Pas mal…

  2. Apostolis

    O αρθρογραφος κανει ενα λαθος στον αριθμο των πλοιων που χρειαζομαστε.Δεν ειναι 13 αλλα 14.Απλα εχει αποσυρθει μια S και μειναμε με 13.Και αυτα για το Αιγαιο αν θελουμε παρουσια και στην Α.Μεσογειο χρειαζονται τουλαχιστον 16 πλοια.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: