Επίδειξη δύναμης ΗΠΑ – Ν. Κορέας με εναέρια μέσα στην Kορεατική Xερσόνησο

©South Korea Defense Ministry via AP

[dropcap size=small]Δ[/dropcap]ύο ημέρες μετά την εκτόξευση πυραύλου από τη Βόρεια Κορέα, ο οποίος πέρασε πάνω από το νησί της Ιαπωνίας Χοκάιντο, ΗΠΑ και Νότια Κορέα προχώρησαν σε επίδειξη εναέριας δύναμης, με τη συμμετοχή αμερικανικών “αοράτων” μαχητικών τύπου F-35B.

Τέσσερα μαχητικά F-35B των ΗΠΑ, μαζί με δύο αμερικανικά βομβαρδιστικά B-1B  και τέσσερα νοτιοκορεατικά μαχητικά F-15 πέταξαν σε σχηματισμούς πάνω από την Κορεατική Χερσόνησο, όπως δήλωσε αξιωματούχος της νοτιοκορεατικής πολεμικής αεροπορίας στο αμερικανικό δίκτυο CNN.

Η άσκηση σχεδιάστηκε για να αντιρροπίσει ισχυρά «τις επανειλημμένες δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων από τη Βόρεια Κορέα και την ανάπτυξη από μέρους της πυρηνικών όπλων», τόνισε ο Νοτιοκορεάτης αξιωματούχος.

Σε ανακοίνωσή της, η πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ ανέφερε ότι τα αμερικανικά βομβαρδιστικά πέταξαν εκεί από το Γκουάμ, αμερικανικό έδαφος στον Ειρηνικό Ωκεανό, ενώ τα F-35B από βάση του αμερικανικού Σώματος των Πεζοναυτών στην Ιαπωνία.

Οι αμερικανοκορεατικές δυνάμεις διεξήγαγαν από κοινού προσομοίωση ρίψης βομβών για στρατηγικό χτύπημα υποδομών του εχθρού.

naftemporiki.gr

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

23 Απαντήσεις

  1. Όσο ελέγχει την Νότιο Κορέα και την πρόσβαση στην Κίτρινη Θάλασσα, ο Τράμπ ξέρει οτι δεν έχει κανένα λόγο να επιτεθεί. Τελικά δεν φαίνεται τόσο πολιτικά ικανός όσο νομίζαμε, διαφαίνεται να χάνει όλο και μεγαλύτερη επιρροή στην Ασία. Στο τέλος η Ιαπωνία που είναι ο σημαντικότερος πυλώνας της Αμερικής, καθώς η Κίνα οικονομικά μεγενθύνεται θα κληθεί να επιλέξει πλευρές . Εάν χάσει το παιχνίδι της νότιας Σινικής θάλασσας και των φιλιππινών, η ώρα της επιλογής της Ιαπωνίας δεν θα απέχει πολύ.

  2. Μεγάλο θέατρο παίζουν εκεί στον 38ο παράλληλο οι ΗΠΑ(και ο ΟΗΕ), αν δεν ήταν ο «υπέρτατος» να βαράει συνέχεια τα νταούλια του πολέμου εκεί, δεν θα υπήρχε λόγος για τόσο ισχυρή παρουσία των αμερικανών εκεί πάνω(οι μεραρχίες στρατού και οι πτέρυγες μάχης που εδρεύουν στην Κορέα, θα ήταν όλες για απόσυρση/διάλυση διότι δεν θα χρειαζόταν όπως συνέβει και με ένα μεγάλο μέρος των δυνάμεων που αποσύρθηκαν απο την Ευρώπη μετά την πτώση της ΕΣΣΔ).

    Μια χαρά τους βολεύει έτσι όπως είναι η κατάσταση, για να μη χάσουν τους νοτιοκορεάτες και τους Ιάπωνες απο πελάτες. Αλλιώς ποιός θα αγόραζε τα εκατοντάδες μαχητικά F-4,5,15,16(F-2),JSF και τα όπλα για να τα εξοπλίσει. Προσθέτοντας και το πανάκριβο πρόγραμμα BMD στην λίστα στο οποίο συμμετέχουν οι Ιάπωνες, μαζεύονται δισεκατομμύρια λόγοι για τους οποίους ο crazy Kim (όπως και ο πατέρας του πρίν) είναι κυριολεκτικά μια πραγματική Cashcow για τους αμερικανούς(ούτε πράκτορας τους να ήταν). ?

    Ο πόλεμος που έγινε μετά την επίθεση των βόρειων, ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία. Ακόμα καλύτερος και απο το Βιετνάμ, διότι εκεί έληξε αλλά στην Κορέα συνεχίζει να φέρει ακόμα χρήμα(όσο θα τους κάνει την χάρη ο Κίμ πουλώντας αγριάδες μπροστά στο πόπολο που πεινάει και στα απέναντι αδέρφια, τα οποία κρατάνε φοβισμένα και σε εγρήγορση (επειδή κάποιους έτσι τους συμφέρει για να συνεχίζει να πέφτει η χοντρή οικονόμα).

    1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Δυστυχώς έχω την εντύπωση όσο κακό και να είναι για τον πλανήτη γενικά ,η μόνη πιθανότητα ανεξαρτησίας της Βόρειας Κορέας, είναι να ολοκληρώσει το πυρηνικό της πρόγραμμα.

      1. Υπάρχει και ένας διαφορετικός τρόπος νομίζω αλλά αυτός είναι μια απειλή για την παρουσία των ΗΠΑ/ΟΗΕ στην περιοχή, η αρχή έγινε ήδη αλλά για κάποιους λόγους(προφανώς γεοπολιτικούς/στρατηγικούς) δεν προχωράει με τον ρυθμό που θα έπρεπε και θα ήταν θετικό και για τις δυο πλευρές. Εννοώ την αύξηση παραγωγής στην βόρεια πλευρά, για λογαριασμό της νότιας. Έτσι θα μπορούσαν να είναι πιο ανταγωνιστικοί στην παγκόσμια αγορά, και μάλιστα με ποιότητα που την έχουμε συνηθίσει απο την «ελεύθερη» πλευρά της χώρας.

        Αν μπορέσουν και αναπτύξουν την οικονομία τους με την βοήθεια απο τα αδέλφια του νότου, θα μπορούσαν να γίνουν μια πραγματική δύναμη στην περιοχή, και στην συνέχεια να ενωθούν. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, υπάρχει το ιστορικό(προηγούμενο) παράδειγμα με την χωρισμένη μεταπολεμική Γερμανία που ενώθηκε, επειδή δεν σταμάτησαν ποτέ τις προσπάθειες για την επανένωση της οι δυτικοί(παρά τις παρεμβάσεις των μεγάλων δυνάμεων).

        Εκεί στον ΟΗΕ το έχουν κάνει «άθλημα» να χωρίζουν κράτη για διάφορους λόγους, για να μπορούν να επέμβουν και να έχουν αντικείμενο και λόγο ύπαρξης(δεύτερο παράδειγμα μετά την Κορέα, η Κύπρος).

        Η λέξη κλειδί για εμένα και στις δυο περιπτώσεις οι οποίες παρουσιάζουν το ίδιο σχήμα, λέγεται «διαχωριστική γραμμή» η «Demarcation line» (στην αγγλική γραφειοκρατική γλώσσα του ΟΗΕ, ο οποίος θεωρεί αυτή την πρακτική «φυσιολογική» εφόσον έχει «προμελέτες» για τέτοιου είδους σενάρια). Ακόμα πιο «ωραίο» ακούγεται το «αποστρατικοποιημένη ζώνη», έτσι όλοι σχηματίζουν μια εικόνα ειρήνης στην φαντασία τους, ενώ στην ουσία πρόκειται για ψυχροπολεμική κατάσταση για ένα κράτος που χωρίζεται έτσι σε δυο μέρη.

        Είναι βέβαια και θέμα εξουσίας για τους ηγέτες των δυο πλευρών, αλλά ένας Κιμ, δεν είναι περισσότερο επικίνδυνος απο έναν Γκαντάφη η Σαντάμ, και αν υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον, θα μπορούσαν να τον γκρεμίσουν όπως έγινε και με τους άλλους. Έτσι έχω την εντύπωση ότι τους είναι χρήσιμος και τον κρατάνε στην εξουσία.

        Είναι βέβαια και η Κίνα, αλλά αυτό θα μπορούσε να λυθεί σχετικά «εύκολα» αν ήθελαν πραγματικά Ειρήνη στην περιοχή. Επειδή όμως ο φόβος πουλάει, συνεχίζουν αυτό το κροτάλισμα των σπαθιών. Στην νότια πλευρά, αυξάνονται όμως συνεχώς οι φωνές για επανένωση, και έτσι νομίζω ότι υπάρχει ελπίδα για μια επανένωση και μια πραγματική ανεξαρτησία(όσο αυτο είναι δυνατό στην εποχή της παγκοσμιοποίησης).

      2. Πιστολέρο,θεωρώ ότι ἡ διαίρεση της Κορέας εξυπηρετεί και την Κίνα.
        Πρώτον,επειδή μια ενιαία Κορέα θα ήταν μεγαλύτερος ανταγωνιστής,και δεύτερον,επειδή ἡ επόμενη DMZ μπορεί να στηθεί στα σινοκορεατικά σύνορα.
        Με την Κορέα διαιρεμένη,τόσο οἱ ΗΠΑ όσο και ἡ Κίνα,έχουν έναν proxy να κρυφτούν από πίσω.
        Με την Κορέα ενωμένη,και προφανώς στο οικονομοκοπολιτικό στίγμα της σημερινής Νότιας Κορέας,ἡ Κίνα τουλάχιστον στερείται του proxy,άρα περιορίζεται ἡ ευελιξία της.

  3. θα ξυπνησουμε μια μερα και θα ακουσουμε απο τις ειδησεις οτι ο Κιμ εξαυλωθηκε απο μια βομβα. Ετσι για να τελειωνουμε μιια και καλη απο τους διαφορους καραγκιοζηδες. Σανταμ, Κανταφι κανανε την αρχη. Κιμ, Μαδουρο ακολουθουν.

    1. @Kostas
      Ίσως πέφτετε θύμα προπαγάνδας, οι υπερατλαντικοί μας φίλοι χαρακτηρίζουν δικτάκτορα όποιον δεν εξυπηρετεί τα συμφεροντά τους – Από Στάλιν και Νάσερ εως Ασάντ και Μαδούρο. Εάν θέλετε να δείτε τον παρεμβατισμό και την ”εκδημοκράτηση” των Αμερικανών, μπορείτε απλά να δείτε την πρόσφατη ιστορία του Αφγανιστάν, από την ανατροπή του Βασιλιά της, το 1969 ώς σήμερα .

      1. για να καταλαβω ο Σταλιν τι ηταν? δημοκρατης? ο Μαδουρο τι ειναι? δημοκρατης και αυτος?

        Μαλλον εχουμε διαφορετικους ορισμους της δημοκρατιας….

        you know, στην δημοκρατια δεν δολοφονεις μαζικα πολιτικους αντιπαλους….

        Οσον αφορα το Αφγανισταν, να υποθεσω οτι θεωρεις την εισβολη των Ρωσων ως αποπειρα εκδημοκρατισμου του Αφγανισταν?….οκ

        Νομιζω οτι ουτε το γραφειο τυπου του ΚΚΕ δεν θα εκανε τετοιες δηλωσεις.

  4. η Βόρεια Κορέα δέν θά επιτραπεί νά έχει πυρηνικούς βαλλιστικούς πυραύλους ο χρόνος τελειώνει….ο στρατηγός Μακ Αρθουρ ήθελε να χρησιμοποήσει ατομικες βόμβες να σταματήσει τους κινεζους που σάν χειμαρος κατέβαιναν ασταμάτητος….οι βορειοκορεατες έχαναν τόν πόλεμο θα είχε ενωθεί η Κορέα σέ ενα κράτος αλλά αυτό ηταν ενάντια στην Κινα και τήν Ρωσία οι οποιες θα έχαναν μια ζώνη εδάφους με στρατευματα των ΗΠΑ στά σύνορὰ τους. Ο χρόνος αλλαξε οχι όμως η χρήση πυρηνικων στήν κορεατικη χερσονησο. Ισως θα είναι και η πρώτη μαζικη χρησιμοποιηση βομβων νετρωνιου ο χρονος θα δείξει.

    Η Ιαπωνια θα αγόραζε ότι σύστημα επιβαλεται από τίς ΗΠΑ ανεξαρτὴτως ειναι γεωστρατηγικης σημασιας φραγμα στην επεκτατικη πολιτικη της Κινας στην περιοχη και οχι μονον μεχρι και τήν Αυστραλία.

  5. @Gunslinger32
    άψογος στο συλλογισμό σου!
    γενικά οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αγνοούν τα οικονομικά και εμπορικά συμφέροντα στην εκτεταμένη περιοχή της νοτιανατολικής ασίας,Σιγκαπούρη, και της πάλαι ποτε φημισμένης άπω ανατολής και αυστραλίας.όχι όμως οι ΗΠΑ γι αυτό και επικεντρώνεται στη περιοχή, που απο το β παγκοσμιο πολεμο το θεωρεί φέουδο της.
    Πλέον όμως πρέπει να βάλουμε κάποιες παραμέτρους πχ Κίνα , με οτι συνεπάγεται πλέον, απλά και μόνο το όνομα της,ιστορική εχθρότητα ορισμένων κρατών,Ιαπωνία και κυρίως πως διαχειριστεί τις αναδυόμενες προκλήσεις υπο το πολιτιστικο και ιστορικό πρίσμα και τη μετάλλαξη που υπέστησαν μετα την ήττα και καταστροφή τους κυρίως κοινωνικη και πολιτιστική αλλά και τη Ρωσία του πουτιν που παίζει αξιοπροσεχτο παιχνιδι γεωπολιτικής διπλωματιας με σκοπο την γεωπολιτική μεταβολή εις βάρος των ΗΠΑ ,κύριως νομίζω την σταδιακή απόσυρση της δυναμης της απο την ευρώπη γενικά ,αλλά και τη σπατάλη πόρων και δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ασία και όχι στη πόρτα της.Εν κατακλείδη ο Κιμ δεν κάνει οτι κάνει μόνος τους.Η κίνα και μόνο έχει τη δυνατότητα άνετα να τον ήρεμήσει μια και καλή αλλά εξυπηρετεί τις επιδιώξεις τους.¨Ομως το βαρόμετρο και ο καταλύτης έιναι πάντα οι ΗΠΑ, ο αμερικανικός βούβαλος τους τσωρτσιλ, κακά τα ψέματα,αρχηγού παρόντος……..

    1. Προφανώς αρκετοί ευρωπαίοι συνεχίζουν να είναι απασχολημένοι με τις διαφορές τους, απο προηγούμενα που υπάρχουν και δεν πρόκειται πάτε να ξεχαστούν. Η Γερμανία η οποία έχει κατανοήσει την σημασία της ασιατικής αγοράς για τις εξαγωγές της, ίσως να είναι μια εξαίρεση, ούτως η άλλος πάντα είχαν ένα βλέμμα στραμμένο προς την Κίνα.

      Οι ΗΠΑ έχω την εντύπωση ότι βλέπουν να χάνουν επιρροή και προσπαθούν να παραμείνουν για όσο περισσότερο μπορούν ένας σοβαρός παίχτης στην περιοχή, για αυτό το επιχείρημα είναι όμως απαραίτητη η διατήρηση των δορυφόρων που έχουν στην περιοχή. Μια ένδειξη είναι η κατασκευή μιας νέας βάσης σε ένα νησί που ανήκει στην νότια Κορέα, για το οποίο υπήρξαν έντονες αντιδράσεις απο τον κορεατικό λαό. Ακόμα και την πρόσφατη μεταφορά και εγκατάσταση του συστήματος THAAD, αρκετοί πολίτες δεν την καλωσόρισαν όπως το επιθυμούσαν στην Ουάσινγκτον, αυτά ίσως να είναι επιπλέον σημάδια ότι πλησιάζουν άλλες εποχές για τους αμερικανούς στην κορεατική χερσόνησος. Αυτό αν ξεκινήσει θα μπορούσε να προκαλέσει το λεγόμενο ντόμινο εφέκτ στην περιοχή, με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα για τις ΗΠΑ, και αυτό το γνωρίζουν και το φοβούνται δικαίως.

      Ο Κιμ ασφαλώς και εξυπηρετεί συμφέροντα, όπως και οι πολιτικοί της νότιας Κορέας.
      Αυτό γινόταν όμως και στις δυο Γερμανίες, μέχρι που έπεσε (κατά λάθος λένε) το πρώτο τσιμεντόλιθο απο το ντουβάρι που τις χώριζε, και ξαφνικά δεν ήταν πλέον τίποτα όπως παλιά.
      Εννοείται ότι δεν περιμενω να συμβεί «αύριο» αλλά δεν αποκλείεται για το μέλλον.

  6. Ασφαλώς αγαπητέ ΑΧΕΡΩΝ, η Κίνα είναι οπωσδήποτε σημαντικός παίκτης που συμμετέχει απο την πρώτη σφαίρα που έπεσε στο παιχνίδι για την Κορεατική Χερσόνησος. Για αυτό δεν τους άφησα απέξω στο παραπάνω σχόλιο.

    Σε μέγεθος η Κορέα ακόμα και ενωμένη αμφιβάλω ότι θα μπορούσε να συναγωνιστεί/ανταγωνιστεί την Κίνα, ούτε κάν στους μισθούς εφόσον σε περίπτωση μιας επανένωσης θα πλησιάσουν τουλάχιστον το σημερινό επίπεδο της νότιας Κορέας, αν πάρουμε σαν παράδειγμα την Γερμανία.

    Με τα λίγα που γνωρίζω για την ιστορία και τα προηγούμενα των δυο κρατών, η Κίνα με την Κορέα δεν έχουν να χωρίσουν όσα έχουν να χωρίσουν και οι δυο με τους Ιάπωνες, επειδή και οι δυο υπέφεραν κάτω απο την Ιαπωνική μπότα. Έτσι κατά την γνώμη μου δεν θα ήταν απαραίτητη μια ΑΖ στα σινοκορεατικα σύνορα.

    Για να έχουν έναν Proxy η ένα θέατρο δεν χρειάζεται μια Κορέα ούτε να πανε μακριά και οι δυο, επειδή υπάρχει και το θέμα με την Ταϊβάν, που είναι άλλος ένας πελάτης των ΗΠΑ. Απο ότι φαίνεται αυτο τους κινέζους τους καίει περισσότερο, επειδή τους κινέζους του Τσιανγκ Κάι Σεκ τους βλέπουν με πιο άγριο μάτι και σαν προδότες που δήλωσαν υποταγή στους κατακτητές «Gweilo» (η «gwailou»). Αυτό μεταφέρουν και επικοινωνούν τουλάχιστον σε κάθε ευκαιρία που δίνεται όπως έχω παρατηρήσει σε αμέτρητες ταινίες που έχω δει (και όχι μόνο), έτσι έχω την εντύπωση πως το πρόσωπο του εχθρού για τον κινέζο, συνεχίζει να είναι ο Ιάπωνας και ο Αγγλοσάξονας.

    Παρά τις διάφορες που υπάρχουν μεταξύ της Κίνας και νότιας Κορέας, νομίζω ότι η κινεζική αγορά είναι η θα είναι στο μέλλον, σημαντικότατη για την οικονομία των Νοτιοκορεατών, οι ποσότητες προϊόντων υψηλής τεχνολογίας που θα μπορούσε να μεταφέρουν στην Κίνα σε μια περίπτωση (ας πούμε) «συμφιλίωσης», θα ήταν καρφί για τους Ιάπωνες και την Ταϊβαν φυσικά. Ένα παραπάνω είναι και οι κουλτούρες τους που δεν διαφέρουν και πολύ η μια απο την άλλη.

    Όλα τα παραπάνω που γράφω σαν προσωπική μου γνώμη και εντύπωση, είναι βέβαια θέμα διαπραγματεύσεων και διπλωματίας.

    Ο μεγάλος χαμένος της υπόθεσης μέχρι σήμερα είναι ο λαός της χωρισμένης Κορέας, και αυτό θα έπρεπε να είναι υπεραρκετό κίνητρο για τους ίδιους να λύσουν τις διάφορες μεταξύ τους, χωρίς να δέχονται παρεμβάσεις σε διπλωματικό επίπεδο απο τους ξένους.

    1. Πράγματι,υπάρχει και ἡ Ταϊβάν,αλλά εκεί γίνεται διελκυστίνδα απευθείας μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας,ενώ στην κορεατική χερσόνησο,ἡ Κίνα έχει να κρατάει μία βεντάλια,για να μισοκρύβει ἤ να μισοφανερώνει την στάση της.
      Πέραν αυτού,ἡ οικονομική -κυρίως βιομηχανική- συνεργασία Κίνας-Ιαπωνίας είναι γεγονός από ετών.
      Προ δεκαετίας,νοίκιασα ένα Honda Jazz με υπερσύγχρονο αυτόματο κιβώτιο:ακλιμάκωτη μετάδοση,ἤ,κατά βούληση,ημιαυτόματη επιλογή επτά σχέσεων με «αυτάκια» στο τιμόνι,όπως ἡ Φόρμουλα -1.
      Συμπτωματικά,πληροφορήθηκα ότι ήταν made in China.
      Μία σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο Κορέες και τις δύο Γερμανίες,είναι και το σχετικό μέγεθος:ἡ ενωμένη Γερμανία είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ευρωπαϊκό έθνος μετά την Ρωσία,και το μεγαλύτερο κεντρο-δυτικοευρωπαϊκό,οπότε ανάλογη ήταν και ἡ αντιμετώπιση,σύν μία σε πρώτη ανάγνωση ακατανόητη γενναιοδωρία απέναντι της,εκ μέρους των νικητών.
      Αντίθετα,ἡ Κορέα ήταν το βατράχι ανάμεσα στα βουβάλια,και επιπροσθέτως διαιρέθηκε,ώστε να έχει ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση.
      Ίσως,υπό τις σημερινές συγκυρίες,θετικώτερα όλων διακείμενη έναντι της κορεατικής επανενώσεως,είναι ἡ Ιαπωνία,ἡ οποία χτίζει από χρόνια μία προσέγγιση με την Νότια Κορέα,που θα μπορούσε να επεκταθεί αναλόγως και προς μία «εκδημοκρατισμένη» Βόρεια Κορέα.
      Αλλά ἡ Ιαπωνία δέν είναι ακόμη απογαλακτισμένη από την αμερικανική επιρροή,ενώ είναι ακόμη επιφυλακτική ὡς προς την πορεία που θα πρέπει να χαράξει στο μέλλον.

      1. Συμφωνώ στον παραπάνω συλλογισμό αγαπητέ ΑΧΕΡΩΝ, συνοψίζοντας τα στοιχεία και τις πληροφορίες απο την συζήτηση, έχω την εντύπωση ότι και τα τρία ασιατικά κράτη, τα οποία είναι σήμερα οι οικονομικοί γίγαντες στην Ασία, και σημαντικότατοι παίκτες στην παγκόσμια αγορά μοιράζονται το ίδιο πρόβλημα δηλαδή τις ΗΠΑ που μπαίνουν σαν σφήνα ανάμεσα τους και ανακατεύουν την περιοχή, τουλάχιστον απο την δικια τους οπτική γωνία, παρά τις διαμάχες τους στο παρελθόν και παρόν, όπως π.χ. στην περίπτωση των νησιών Σενκάκου / Ντιαογιού.

        Νησιά δίχως όνομα: Η Σινο-ιαπωνική κρίση στην Σινική θάλασσα!!
        http://www.analystsforchange.org/2016/09/blog-post_793.html

        Η συνεργασία μεταξύ Κίνας – Ιαπωνίας, υπάρχει όντως εδώ και πολλά χρόνια, αυτό φαίνεται και σε ταινίες (για όσους παρακολουθούν) του ανατολικού και συγκεκριμένα του κινέζικου κινηματογράφου, στις οποίες εμφανίζονται Ιαπωνικές εταιρίες (όπως π.χ. η Mitsubishi) σαν χορηγοί.

  7. Πάντως οι γέροντες του Αγίου Όρους έχουν πει για σύραξει και πόλεμο και μετά θα έρθουν τα δικά μας γεγονότα.

    1. το κοντινο μελλον είναι η αλλαγη του συνταγματος και ο διαχωρισμος εκκλησιας και κρατους ,τον Τσιπρα τα χριστιανικα μπλογκ τον αποκαλουσαν CHIP-ρας από τα τσιπακια και τις ηλεκτρονικες ταυτότητες που θα δρομολογουσε, τωρα ο πατηρ Μεταλληνος αφηνει να ενοηθει ότι η δεξια αυτή θα υπερψηφισει την αλλαγη του συνταγματος πρωτη-πρωτη γιατι υπαρχει ένα βαθυ αντιορθοδοξο κρατος οποια κυβερνηση και αν είναι στην εξουσια
      ο Πουτην ειπε οι αμερικανοι προεδροι αλλα λενε πριν εγκλεγουν και αλλα μετα γιατι καποι ανθρωποι με μαυρα
      κουστουμια κανουν κουμαντο όπως μου ειπε ενας καρδιολογος μεγαλογιατρος συγχωρεμένος το 1994 ,οι αμερικανοι προεδροι είναι αχυράνθρωποι και αλλοι κανουν κουμαντο, ο π Μεταλληνος λεει ότι οι ελληνικες κυβερνησεις είναι αχυρανθρωποι και οι ανθρωποι που πραγματικα κυβερνουν δεν γουσταρουν καθολου την ορθοδοξια.
      αυτή η απομανρυση από το Θεο θα εχει συνεπεις για την ελλαδα
      [youtube=https://www.youtube.com/watch?v=-1llcLigkaU&w=640&h=390]
      https://www.youtube.com/watch?time_continue=3&v=xykvrGpCW6E

  8. @Gunslinger32
    Λυπάμαι που καθυστέρησα να απαντήσω, βλέπω οτι έχετε με αφορμή τις γόνιμες σκέψεις σας ξεκινήσει μια ενδιαφέρουσα κουβέντα. Στο πρώτο σας σχόλιο είναι μάλλον λίγο δύσκολο να έχουν μια βιομηχανική συμπαραγωγή με σκοπό την αύξηση του ανταγωνισμού τους. Οχι γιατί δεν μπορούν,απλά δεν τις αφήνουν. Όπως στο Αφγανιστάν την περίοδο που οι Σοβιετικοί βρίσκονταν εκεί, σαμποτάριζαν συστηματικά τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τους Μουτζαχεντίν, ακόμη και όταν η ΕΣΣΔ τους είχε προτείνει να συμπεριληφθούν στην Κυβέρνηση !
    Η Γερμανία τώρα είναι μια άλλη ιστορία που προχώρησε κύρια στην εξυπνάδα του Κίσινγκερ. Αν και αντιπαθητικός σε πολλούς εξαιτίας της εμμονής του με το παρασκήνιο, πραγματικά απίστευτος διπλωμάτης. H ανάδυση του Γερμανικού Εθνικισμού με την μορφή της ένωσης ήταν κάτι που πρόμαζε πάντα τις δύο υπερδυνάμεις, αυτή έιχε και στο παρελθόν υπερθεματιστεί,αλλά εκφράστηκε με μετριοπαθή χροιά στο πρόσωπο του νέου καγκελάριου της Δυτικής Γερμανίας, του Βίλλυ Μπράντ. Ο κύριος Μπράντ που του απονεμήθηκε αργότερα νόμπελ ειρήνης εφάρμοσε την οσπολιτίκ του, ένα δόγμα στο οποίο θα αναγνώριζε την Ανατολική Γερμανία και τα ανατολικά σύνορα του συμφώνου της Βαρσοβίας, με αντάλλαγμα αυξημένες σχέσεις των δύο κρατιδίων. Ο κ Μπράντ ήταν αντιστασιακός πολέμιος του ναζισμού στα μάτια των Σοβιετικών και σύμμαχος στα μάτια των Αμερικανών (υποστήριξε την ένταξη της Δ.Γερμανίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ). Ο Κίσινγκερ πολύ διορατικά προέβλεψε οτι δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν την έπαρση του Γερμανικού εθνικισμού, έτσι αποφάσισε να την ”κατευθύνει”, όπως ιδιος πολύ συχνά λέει. Άφησε την οσπολιτίκ του Μπράτ να εξελιχθεί και σε μυστικές συναντήσεις με την ΕΣΣΔ ομολόγησε την ανησυχία για την νέα εθνικιστική Γερμανία, έτσι επέτυχε την μη Σοβιετική παρέμβαση. Στο τέλος αντί να την αποτρέψει, αποφάσισε να την ελέγξει τοποθετόντας έναν Αμερικανικό παράγοντα ως σύμβουλο του Μπράντ !!!
    Επισυνάπτω μια σχετική βιντεοαναφορά του CNN για τον ψυχρό πόλεμο και την Δ.Γερμανία . Κατά την αποψή μου από τις αρτιότερες γεωπολιτικές σειρές ντοκιμαντέρ δυτικού μέσου.
    —-https://www.youtube.com/watch?v=2bwcobw2KJ0&list=PL8hNHC9nbLlzb4miGp5pZPYCk9Zw0dGke&index=16

    1. @viper3000ad
      Σας ευχαριστώ για το βίντεο που είναι όντως ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο για τις διπλωματικές δραστηριότητες εκείνης της εποχής.

      Προφανώς υπάρχουν όντως παρεμβάσεις στο θέμα της βιομηχανικής συνεργασίας των δυο πλευρών στην Κορέα, και αυτήν που υπάρχει πάλι φαίνεται κάπως παράξενη εφόσον συνεχιζέι να επικρατεί η έντονη διαμάχη. Αυτό εξαρτάτε όμως και σε μεγάλο βαθμό απο τους ίδιους τους Κορεάτες. Δεν ξέρω τι θα έκαναν σήμερα οι ΗΠΑ εάν ερχόταν αντιμέτωποι με μία περίπτωση στην οποία θα αποφάσιζαν μια προσέγγιση οι δυο πλευρές, αμφιβάλω όμως ότι θα απαντούσαν με πόλεμο τον νοτιοκορεατικό τους εταίρο σε τέτοια περίπτωση.
      Στο Αφγανιστάν ήταν πιο εύκολο να σαμποτάρουν μια προσέγγιση/συμφιλίωση, απο την μια εξαιτίας των φυλετικών διαμαχών και το χαμηλό επίπεδο μόρφωσης του αφγανικού λαού που δεν είναι ασήμαντο στα πολιτικά θέματα.

      Σημειωση σχέτικα με την κορεατική οικονομική συνεργασία:
      Asia & Pacific
      North Korea’s growing economy — and America’s misconceptions about it
      https://www.washingtonpost.com/world/asia_pacific/north-koreas-growing-economy-and-americas-misconceptions-about-it/2015/03/13/b551d2d0-c1a8-11e4-a188-8e4971d37a8d_story.html?utm_term=.000a3f77be3d

      What is the Kaesong Industrial Complex?
      http://www.bbc.com/news/business-22011178

      Kaesong Industrial Region
      https://en.m.wikipedia.org/wiki/Kaesong_Industrial_Region

      Για τον ισχυρισμό του Χένρυ Κίσινγκερ σχετικά με την «κατεύθυνση της πολιτικής του Βίλλυ Μπράντ», έχω τις αμφιβολίες μου καθώς ο Έγκον Μπάρ* στο βίντεο λέει, ότι στην συνάντηση του με τον Χένρυ Κ. στην οποία τον ενημέρωσε για το πολιτικό επιχέιρημα/άνοιγμα(προσέγγιση) της κυβέρνησης Μπράντ πρως το ανατολικό, απάντησε στον αμερικανό «δεν ήρθα για να συμβουλευτώ, αλλά για να σας ενημερώσω», εφόσον ο αμερικανός εξέφρασε αμέσως τον σκεπτικισμό του για αυτή την νέα γερμανική γραμμή. Η απόφαση του Χένρυ να συμμετέχει και να στηρίξει την προσπάθεια, νομίζω ότι προέκυψε απο την σύντομη ρεαλιστική του αξιολόγηση, ότι μια προσπάθεια για να σαμποτάρει αυτή την προσέγγιση των Γερμανών, θα ήταν μάταια και θα είχε αρνητικο αποτέλεσμα για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στο πιο ευαίσθητο σημείο και πεδίο μάχης του ψυχρού πολέμου. Έτσι αποφάσισε να συμμετέχει για να μπορεί να παραμείνει στο τραπέζι σαν παίκτης(εφόσον γνώριζε την γερμανική νοοτροπία απο τα παιδικά του χρόνια στην Γερμανία, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε), διαφορετικά θα ήταν θεατής που θα έπρεπε να σπαταλάει πόρους για να έχει έγκαιρη πληροφόρηση και την επίγνωση της κατάστασης των συνομηλίων/διαπραγματεύσεων(η CIA και άλλες υπηρεσίες παρακολουθούσαν την υπόθεση βέβαια, αλλά χωρίς αυξήσουν σημαντικά τις δαπάνες σε προσωπικό το οποίο ήταν δεσμευμένο σε άλλες αποστολές στην Ρωσία, Ασία, Αφρική και νότια Αμερική).

      Η εμπλοκή στο Βιετνάμ ήταν απο πολιτική και στρατιωτική άποψη μια αποτυχία για τους αμερικανούς, η προσπάθεια του Χένρυ Κ. να πετύχει μια αξιοπρεπής/»ασπροπρόσωπη» απεμπλοκή/αποχώρηση των ΗΠΑ, όπως την αποκαλεί στο βίντεο, απέτυχε με την πτώση της Σαϊγκόν και κατέληξε σε άτακτη φυγή. Ενδιαφέρον και διαφωτιστικό ντοκουμέντο σχετικά με το θέμα, είναι και η μαρτυρία του Ρ. Μακναμάρα την οποία κατέγραψε στο βιβλίο του «Ιn Retrospect: Η Τραγωδία και τα μαθήματα του Βιετνάμ», το οποίο κατα την γνώμη μου θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό σε όλους τους σπουδαστές της διπλωματικής σχολής.

      ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΑΚΝΑΜΑΡΑ «ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ»
      http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/4525367/?iid=2

      Σημείωση*

      «Ο πολιτικός ρεαλισμός του Εγκον Μπαρ

      Η φόρμουλά του «αλλαγή μέσω της προσέγγισης», που πάνω της βασίστηκε η ύφεση στις σχέσεις του δυτικού και του ανατολικού κόσμου της Ευρώπης, ήταν αποτέλεσμα μιας ρεαλιστικής εξέτασης του τι δεν μπορούσε να κάνει: «Οι Σοβιετικοί», είχε πει στον γράφοντα, «δεν θα μας επέτρεπαν μια ανατροπή της κυβέρνησης του Ανατολικού Βερολίνου, είχαν 22 μεραρχίες στο έδαφος της Ανατολικής Γερμανίας».

      Η φόρμουλα «αλλαγή μέσω της προσέγγισης» ανήκει στον Εγκον Μπαρ, τον αρχιτέκτονα της Οστπολιτίκ του Βίλι Μπραντ, που πέθανε τη νύχτα της Τετάρτης προς Πέμπτη στο Βερολίνο στα 93 του χρόνια. Ηταν επικεφαλής της ομάδας σχεδιασμού του γερμανικού ΥΠΕΞ όσο ο Μπραντ ήταν ΥΠΕΞ στην κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού του Κ. Γ. Κίσινγκερ, στη συνέχεια υπουργός «για ειδικά καθήκοντα» (ο Sherpa του καγκελαρίου Μπραντ), υπουργός Διεθνούς Εμπορίου επί Χ. Σμιτ, γενικός διευθυντής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Ηταν όμως πριν από όλα ένας διανοούμενος της πολιτικής κι ένας ασκητής της μυστικής διπλωματίας.

      Στον περίφημο λόγο του στο Τούτσινγκ, το 1963, όπου περιέγραψε τις εναλλακτικές έναντι του ανατολικού Βερολίνου, είχε πει δύο πολύ απλά πράγματα:

      – Οτι το γερμανικό πρόβλημα είναι πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής (σ.σ. οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν δημιουργήσει το υπουργείο Γερμανικών Υποθέσεων).

      – Οτι η λύση του γερμανικού προβλήματος αλλά και κάθε βελτίωση στις γερμανο-γερμανικές σχέσεις περνούσε μέσω Μόσχας.

      Στο πλέγμα αυτών των αντιλήψεων, ο Μπαρ δημιούργησε ένα «μυστικό κανάλι» με τη Μόσχα, που συνέδεε απευθείας τον Μπραντ με τον Μπρέζνιεφ. Το κανάλι αυτό διατηρήθηκε και επί καγκελαρίου Σμιτ και περνούσε και μέσα από τον επικεφαλής της KGB, Γιούρι Αντρόποφ. Στόχος ήταν να συναποφασισθούν με την έγκριση όλων των μηχανισμών της Μόσχας τρόποι επαφής των Γερμανών πολιτών με πολίτες της Αν. Γερμανίας (κατ’ αρχήν συγγενείς τους) και να πυκνώσουν οι οικονομικές σχέσεις της Ο.Δ. της Γερμανίας με τις άλλες χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας και με τη Σοβιετική Ενωση. Η πολιτική αυτή, που συνελήφθη το 1963, δύο χρόνια μετά την ανέγερση του Τείχους, τη χρονιά της επίσκεψης του Κένεντι στο Βερολίνο, και άρχισε να εφαρμόζεται το 1966, οδήγησε εννέα χρόνια αργότερα στην τελική πράξη του Ελσίνκι, την 1η Αυγούστου του 1975, που ήταν το πρελούδιο στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

      Ο ίδιος ο Μπαρ, ο οποίος ήταν αντικομμουνιστής, ξεκίνησε την καριέρα του ως αρχισχολιαστής του RIAS του δυτικού Βερολίνου τη δεκαετία του ’50 και ως γενικός διευθυντής του SPD διέγραψε τον αριστερό πρόεδρο της Νεολαίας του κόμματος,οδηγήθηκε στην περίφημη Οστπολιτίκ από ρεαλισμό. «Επρεπε να βρούμε μια δουλειά και για την εξωτερική πολιτική της Βόννης στον Ψυχρό Πόλεμο», είχε πει στον γράφοντα. Αυτή η «γερμανική ατζέντα» στον Ψυχρό Πόλεμο, το βασικό κίνητρο του πακέτου των ιδεών του λόγου στο Τούτσινγκ. Η γερμανική κεντροδεξιά κατηγόρησε τον Μπαρ αργότερα ως ανεκτικό απέναντι στα ανατολικοευρωπαϊκά καθεστώτα και κυνικό. Ηταν απλώς ένας Γερμανός πατριώτης γεννημένος στην Ανατολική Γερμανία με Εβραία γιαγιά. Αυτή έγινε αφορμή να μη σπουδάσει και να διωχθεί από τον στρατό το 1944.»

      http://www.kathimerini.gr/828022/article/epikairothta/kosmos/o-politikos-realismos-toy-egkon-mpar

      1. Ο Κίσινγκερ, ίσως σε στιγμές έπαρσης, δήλωνε οτι μπορούσε να επηρεάζει τον Έργκον. Δεν θα μάθουμε ποτέ τι ακριβώς είχε διαπραγματευτεί, αλλά η φόρμουλα είναι μάλλον μη επαναλήψημη στην παρούσα φάση στην Κορέα. Εξαιρετικές οι αναφορές σας όπως πάντα, μου κάνει εντύπωση που μια πολιτική εφημερίδα είχε άρθρο για την διπλωματία .

  9. με μια ματιά στόν χαρτη απο Ιαπωνία ο δακτὺλιος ιαπωνια κορέα ταιβαν φιλιπινες έχει το κοντρόλ για στὸλους που θέλουν να αναπτυχθουν στην ανοικτή θάλασσα….οι ΗΠΑ ως θαλασσιο κράτος ανεπτυξαν και τήν ανάλογη γεωστρατηγικη με στολους αεροπλανοφορων και υποβρυχιων καί ολων των ειδών σκάφη γία τόν πλήρη έλεγχο τών θαλασσών οι ΗΠΑ δέν θά αφήσουν την ηγεμονία νά πέσει εὺκολα ….δέν θά επιτρέψουν το ντόμινο στην περιοχή τά συμφέροντα είναι τεράστια μετά τήν συγκρουση πού έρχεται ίσως παραδώσουν την ταιβαν στην κινα σαν αντάλαγμα για επιθετικη ενέργεια της κινας εναντια στην ρωσία…η σκακίερα δέν έχει μονοντά μαυρα και τα ασπρα ποιονια πλεον αλλά και τα χρυσά ο νοων νοητο

    η Ελλας επίσης θαλασσιο κράτος δέν πρέπει νά χασει το κοντρόλ στήν ευρύτερη περιοχή αλλα να παραμείνει ουδετερη οσο το δυνατονσε αυτά πού ερχονται.

  10. @Kostas
    Για το γραφείο τύπου του ΚΚΕ σας παραμπέμπω στον Περισσό. Για μια ελεύθερα σκεπτόμενη συζήτηση μπορείτε να αναζητήσετε μόνος σας τις αναφορές. Αποφεύγω να σχολιάσω Ελληνικά πολιτικά δρώμενα γιατί οι χαρακτηρισμοί χρωματίζουν τις αναλύσεις. Το θέμα της επικοινωνίας μας ήταν ο παρεμβατισμός. Γράψατε ΄΄you know στην δημοκρατία δεν δολοφονείς μαζικά τους αντιπάλους΄΄, θα μπορούσα να γράφω ώρες, αλλά για να μην σας κουράσω…
    (Α) Τον Βασιλιά του Αφγανιστάν το 1969 (που πίστευε στην ισότητα, παιδεία, ελευθερία) τον ανέτρεψε ο εξαδελφός του προωθώντας εξτρεμιστική πολιτική ιδεολογία σε συνεργασία με το Πακιστάν (και την δύση). Ο Αμίν στην δεύτερη φάση των πραξικομάτων, που σκότωσε πολιτικούς αντιπάλους και τον Αφγανό πρόεδρο ήταν άνθρωπος της CIA. Όλα αυτά πριν την επέμβαση των Σοβιετικών, γιατί μετά γνωρίζουμε ποιός στήριξε εξτρεμιστικούς ισλαμιστές και βρίσκεται ακόμη ως κατοχική δύναμη εκεί.
    (B) Στο Ιράν 1960-1979 ο Σάχης που στήριζαν οι Αμερικανοί είχε καταπνίξει με την βία των όπλων χιλιάδες διαδηλώσεις, καταγορήθηκε από διαφθορά λογοκρισία και κλοπές εως μαζικές δολοφονίες.
    (Γ) Στο Βιετνάμ το 1962-63 στην νότια πλευρά, οι Αμερικανοί τοποθετήσαν τον υπερδεξιό Νγκο Ντιν Ντιέμ. Εξαιτίας της πολύ σκληρής διακυβέρνησης, της κατάπνιξης των ατομικών ελευθεριών και τέλος των δολοφονιών μπροστά από τις Βουδιστικές Παγόδες, αποσύρθηκέ από την ίδια Αμερικανική διοίκηση !! Ούτε αυτοί δεν τον άντεξαν !!!!

    Υ.Γ) Εαν θέλετε να δέιτε τι κάνει η προπαγάνδα μπορείτε να ψάξετε και για το πρόσωπο του Ασάντ.

    Προσθέτω αναφορές από wiki, αν και νομίζω είναι σωστότερο να το ερευνήσετε μόνος σας…
    (A) https://en.wikipedia.org/wiki/Mohammed_Zahir_Shah
    (B) https://en.wikipedia.org/wiki/Black_Friday_(1978)
    (Γ)https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%92%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%BD%CE%AC%CE%BC

  11. οσον αφορά τὴν κινα σε παλαιότερο χρόνο οι κιβεζοι μογγολοι είχαν καταφέρει να κατακτησουν την κορέα αλλά και την ιαπωνία οσο οι κινεζοι δε ξεχνουν αλλο τοσο και οι κορεατες και οι ιαπωνες

    The Mongol invasions of Japan (元寇 Genkō), which took place in 1274 and 1281, were major military efforts undertaken by Kublai Khan to conquer the Japanese archipelago after the submission of Goryeo (Korea) to vassaldom. Ultimately a failure, the invasion attempts are of macro-historical importance because they set a limit on Mongol expansion and rank as nation-defining events in the history of Japan.

    After a series of Mongol invasions of Korea between 1231 and 1281, Goryeo signed a treaty in favor of the Mongols and became a vassal state. Kublai was declared Khagan of the Mongol Empire in 1260 (although this was not widely recognized by the Mongols in the west) and established his capital at Khanbaliq (within modern Beijing) in 1264.

    Japan at the time was ruled by the Shikken or Shogunate Regents of the Hōjō clan, who had intermarried with and wrested control from Minamoto no Yoriie, shogun of the Kamakura shogunate, after his death in 1203. The inner circle of the Hōjō clan had become so preeminent that they no longer consulted the council of the shogunate (Hyōjō (評定)), the Imperial Court of Kyoto, or their gokenin vassals, and made their decisions at private meetings in their residences (yoriai (寄合)).

    The Mongols also made attempts to subjugate the native peoples of Sakhalin—the Ainu, Orok, and Nivkh peoples—from 1260 to 1308.[5]

    οι Αινού είναι Ελληνικη φυλη από πολύ παλιά εκστρατεία του Ηρακλη

    The Khan was willing to go to war as early as 1268 after having been rebuffed twice, but found that his empire did not have the resources to provide him with a sufficient navy at that time. With Mongol entry into the Korean court by marriage of the Korean crown prince to Kublai Khan’s daughter, a mass construction of ships began on Korea’s south-eastern shores, while the Mongols continued to demand Japan’s surrender.

    Kublai Khan founded the Yuan dynasty in 1271. In 1272, King Chungnyeol offered counsel to Kublai Khan. According to Goryeosa, Japan is yet to know the world is hallowed. So dispatch emissaries and convey our military power to Japan. Battle ships and military rations are well prepared. If you appoint me, I encourage you to the extent of my power.[8] According to the History of Yuan, King of Goryeo ask Kublai Khan for conquering Japan. I am building 150 ships and encourage your conquest of Japan.[9]

    This led to the beginning of the divergence of the katana from existing tachi swords in the 13th and 14th century.[

    In the spring of 1281, the Mongols sent two separate forces. An impressive force of 900 ships containing 40,000 Yuan troops set out from Masan, Korea, while an even larger force of 100,000 sailed from southern China in 3,500 ships. The Mongols’ plan called for an overwhelming coordinated attack by the combined imperial Yuan fleets. The Chinese fleet of the Yuan was delayed by difficulties in provisioning and manning the large number of ships they had.[23]

    Their Mongol fleet set sail, suffered heavy losses at Tsushima, and turned back. In the summer, the fleet took Iki-shima and moved on to Kyūshū, landing at several different locations. In a number of individual skirmishes, known collectively as the Kōan Campaign (弘安の役) or the «Second Battle of Hakata Bay», the Mongol forces were driven back to their ships. The Japanese army was heavily outnumbered, but had fortified the coastal line with two-meter high walls, and was easily able to repulse the auxiliaries that were launched against it. Beginning August 15, the now-famous kamikaze, a massive typhoon, assaulted the shores of Kyūshū for two days straight, and destroyed much of the Mongol fleet.[23]

    The failed invasions also mark the first use of the word kamikaze («Divine Wind»). The fact that the typhoon that helped Japan defeat the Mongol Navy in the first invasion occurred in late November, well after the normal Pacific typhoon season (May to October), perpetuated the Japanese belief that they would never be defeated or successfully invaded, which remained an important aspect of Japanese foreign policy until the very end of World War II. The failed invasions also demonstrated a weakness of the Mongols – the inability to mount naval invasions successfully[citation needed] (see also Mongol invasions of Vietnam.) After the death of Kublai, his successor, Temür Khan, unsuccessfully demanded the submission of Japan in 1295.

    The Mongols and the Ashikaga shogunate of Japan made peace in the late 14th century during the reign of Toghon Temür, the last Yuan emperor in Khanbaliq. Long before the peace agreement, there was stable trade in East Asia under the dominance of the Mongols and Japan.

    Korea under Yuan rule refers to the domination of the Yuan dynasty over the Korean Peninsula from about 1270 to 1356.[1] After the Mongol invasions of Korea and the capitulation of Korea’s Goryeo dynasty in the 13th century, Goryeo became a semi-autonomous vassal state and compulsory ally of the Yuan dynasty for about 80 years. The ruling line of Goryeo was permitted to rule Korea as a vassal of the Yuan, which established Zhengdong Province (literally «Conquering the East») in Korea. Members of the Goryeo royal family were taken to Beijing, and typically married to spouses from the Yuan imperial house. As a result, princes who became monarchs of Goryeo during this period were effectively imperial sons in-law (khuregen). Yuan overlordship ended in the 1350s when the Yuan dynasty itself started to crumble and King Gongmin of Goryeo began to push the Mongolian garrisons back.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.