Γράφει ο Αρματιστής (Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης), το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στο “Βελισάριος

Από το 1955 μέχρι και σήμερα, η ακολουθούμενη στρατηγική εκ μέρους της Ελλάδας απέναντι στον επιθετικό αναθεωρητισμό της Τουρκίας, ήταν αυτή του κατευνασμού. Οι εκάστοτε Ελληνικές κυβερνήσεις ακολούθησαν την στρατηγική αυτή με συνέπεια, ελπίζοντας ή πιστεύοντας ότι θα εξημερώσουν το θηρίο. Η στρατηγική όμως του κατευνασμού, όπως δείχνει η παγκόσμια ιστορία, οδηγεί σε διαδοχικές ήττες και τελικά σε γενικό πόλεμο υπό δυσμενείς συνθήκες. Και αυτό συμβαίνει στην Ελληνοτουρκική αντιπαράθεση σε βάρος της Ελλάδας τα τελευταία 62 χρόνια, αν εξαιρέσουμε τον γενικό πόλεμο. Οι διαδοχικές ήττες της Ελλάδας στον Ελλαδικό χώρο και την Κύπρο, από τον Σεπτέμβριο του 1955, όταν συνέβησαν τα γνωστά ως Σεπτεμβριανά έκτροπα σε βάρος του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, μέχρι και σήμερα, είναι πολλές, στρατηγικής σημασίας και ταπεινωτικές. Όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων εξήντα ετών αντιμετώπισαν τις συνεχείς επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας κατά του έθνους μας, της εδαφικής μας κυριαρχίας και των εθνικών μας συμφερόντων, τελείως παθητικά ή και μοιρολατρικά, με αποτέλεσμα η κάθε μία ήττα να αποτελεί το πρελούδιο της επομένης.

Η Ελληνική στρατηγική του κατευνασμού της Τουρκίας απέτυχε. Μόνο η οικοδόμηση με σχέδιο, επιμονή και συνέπεια μίας αποτρεπτικής στρατηγικής μπορεί να οδηγήσει στην εξουδετέρωση της Τουρκικής απειλής. Δηλώσεις σαν την σημερινή του ΥΕΘΑ, μετά το πέρας της στρατιωτικής παρέλασης για την εθνική επέτειο της εθνικής μας παλιγεννεσίας, ότι «Είμαστε ένας λαός φιλειρηνικός κάνουμε τα πάντα για την ειρήνη, αλλά όποιος τολμήσει να αμφισβητήσει την εθνική μας κυριαρχία θα τον συντρίψουμε», δεν συνιστούν στρατηγική αποτροπής. Είναι κομπορρημοσύνες που απευθύνονται στο «πόπολο». Η Τουρκία αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα καθημερινά, αλλά ακόμη δεν την έχουμε συντρίψει. Ο κύριος Καμμένος όταν αρχίζει τις μεγαλοστομίες του, θα πρέπει να θυμάται ότι οι Τούρκοι δεν του επέτρεψαν να ρίξει στεφάνι στα Ίμια και ότι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ το ουσιαστικό δεν έχει πράξει επί της υπουργίας του για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν έχει προσθέσει ούτε μία «βίδα» στο Ελληνικό οπλοστάσιο αποτροπής.

Τα μέχρι σήμερα διαρκώς δηλούμενα από τις εκάστοτε πολιτειακές, πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες της Ελληνικής Δημοκρατίας -με κατηγορηματικό και απόλυτο τρόπο- περί ύπαρξης κόκκινων γραμμών, ή σχεδίων και δυνατοτήτων «αποτροπής» του αντιπάλου να επιχειρήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο εναντίον της Χώρας, έχουν αποδειχθεί μέχρι σήμερα «φούμαρα» που τα σκορπίζει διαρκώς η Τουρκική επιθετικότητα και πριν λίγες ημέρες κατέρρευσαν για μία ακόμη φορά σαν χάρτινος πύργος στις Καστανιές του Έβρου. Το δόγμα της Ελληνικής αποτροπής, αποτελεί σε μεγάλο βαθμό ένα θολό ιδεολόγημα, που οι δυνητικοί αντίπαλοι της Ελλάδας, αλλά και οι διάφοροι «σύμμαχοι» το έχουν αξιολογήσει ως αναξιόπιστο και το γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Είναι άγνωστο το μέγεθος και η ποιότητα εκείνης της Τουρκικής επιθετικής ενέργειας εναντίον των Ελληνικών εθνικών δικαίων και συμφερόντων, που θα αναγκάσει την Ελληνική πολιτεία να χρησιμοποιήσει την στρατιωτική της ισχύ, ή τουλάχιστο να απειλήσει την Τουρκία ότι θα την χρησιμοποιήσει. Θεωρώ ως πιθανότερο, ότι η Ελληνική κυβέρνηση ακόμη και στην περίπτωση μίας Τουρκικής επιθέσεως προς κατάληψη κάποιου ή κάποιων νησιών (όπως π.χ. στα Ίμια το 1996) από αυτά που η Τουρκία δηλώνει ότι της ανήκουν, θα οδηγηθεί σε ταπεινωτικές διαπραγματεύσεις, συμβιβασμούς και υποχωρήσεις για να αποφύγει τον πόλεμο.

Κάποιοι ίσως να θεωρήσουν βαριές τις παραπάνω αναφορές, που ασφαλώς γίνονται εξ αφορμής της υφαρπαγής από τους Τούρκους των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, αλλά πιστεύω ότι αυτή είναι η αλήθεια.

Την 1η Μαρτίου 2018, στοιχείο του Τουρκικού Στρατού εισήλθε στην ελληνική επικράτεια, ενέδρευσε και αιχμαλώτισε δύο Έλληνες στρατιωτικούς που εκτελούσαν υπηρεσία. Στο περιστατικό αυτό, εμείς ως κράτος και πολίτες παραμείναμε ήρεμοι και απαθείς. Μολονότι η κυβέρνηση διέθετε από την πρώτη στιγμή ακριβή πληροφόρηση για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτελέστηκε η Τουρκική επιθετική ενέργεια εναντίον των ανδρών του Στρατού μας στις Καστανιές του Έβρου, αποφάσισε να ενημερώσει την κοινή γνώμη στις 2 Μαρτίου, με ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού, η οποία απέδιδε την σύλληψη των δύο στρατιωτικών μας σε είσοδο τους στο Τουρκικό έδαφος λόγω λάθους. Ήταν περισσότερο από σαφής η κυβερνητική μεθόδευση για υποβάθμιση της σοβαρότητας του συμβάντος. Επίσης δια του κυβερνητικού εκπροσώπου και του «τυφεκιοφόρου άνευ τυφεκίου» δήλωνε ότι η απελευθέρωση των δύο στρατιωτών μας ήταν ζήτημα ωρών, ενώ ταυτόχρονα ο γνωστός Φίλης και άλλοι κυβερνητικοί και μη παράγοντες, αναλάμβαναν να υποβαθμίσουν την βαρύτητα του συμβάντος. Ο μέχρι τότε λαλίστατος υπουργός εθνικής άμυνας (του «όλα τα σφάζω και όλα τα μαχαιρώνω»), που βεβαίως γνώριζε από πρώτο χέρι τις ακριβείς συνθήκες της αιχμαλωσίας των στρατιωτικών μας, σιώπησε και εξαφανίστηκε επί εικοσαήμερο για να μη εκτεθεί. Η εξέλιξη του συμβάντος διέψευσε τις κυβερνητικές βεβαιότητες για ταχεία απελευθέρωση των δύο στελεχών και φανέρωσε για μία ακόμη φορά την ρηχότητα των εκτιμήσεων της κυβέρνησης, που συνεχίζει να μεταφράζει τα θέλω και τις προσδοκίες της ως την βούληση των φίλων και των αντιπάλων. Τέλος η φοβική αντιμετώπιση της Τουρκικής επιθετικής ενέργειας εναντίον του Στρατού μας στις Καστανιές του Έβρου, εντάσσεται στην παγίως ακολουθούμενη στρατηγική του κατευνασμού του αντιπάλου και της υποβάθμισης των επιθετικών ενεργειών του σε βάρος της Χώρας μας.

Η διαχείριση του όλου ζητήματος από την κυβέρνηση της Χώρας (στα πλαίσια πάντοτε του κατευνασμού), τα κόμματα και το σύνολο του τύπου, ήταν τω όντι θλιβερή. Η σύλληψη των δύο ανδρών του Στρατού μας αντιμετωπίσθηκε από τους παραπάνω κατονομαζόμενους φορείς, ως να ήταν η σύλληψη δύο Ελλήνων ψαράδων [και γιατί ίσως δύο λαθρεμπόρων…] που ψάρευαν σε Τουρκικά χωρικά ύδατα και όχι ως η σύλληψη δύο στρατιωτικών μας που εκτελούσαν διατεταγμένη ένοπλη υπηρεσία φρούρησης των συνόρων μας. Ακολουθήθηκε δηλαδή η ίδια πρακτική με αυτή για τους αιχμαλωτισθέντες στρατιώτες της Μικράς Ασίας, τους ατίμητους νεκρούς των πολέμων μας και τους αγνοούμενους στρατιωτικούς μας από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Το Ελληνικό κράτος αποδεικνύεται διαχρονικά ανίκανο να προστατεύσει και να τιμήσει τους στρατιώτες του που αιχμαλωτίζονται, ή φονεύονται «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Ελλαδίτες και Κύπριοι αιχμάλωτοι

Ελλαδίτες και Κύπριοι αιχμάλωτοι

Η υποβάθμιση του περιστατικού από την κυβέρνηση βρήκε μιμητές και στα άλλα πολιτικά κόμματα, αλλά και στον δημοσιογραφικό κόσμο. Όλοι αυτοί σε συγχορδία, αναφερόμενοι στην σύλληψη των δύο στελεχών του Στρατού, αναφέρουν ότι η παραβίαση των Ελληνοτουρκικών συνόρων από τις Ελληνικές και Τουρκικές περιπόλους είναι κάτι το συνηθισμένο και τα όποια συνοριακά προβλήματα παρουσιάζονται στον Έβρο διευθετούνται γρήγορα και φιλικά μεταξύ των εκατέρωθεν των συνόρων στρατιωτικών διοικητών (διερωτώμενοι προφανώς το πως οι «κάλοι σύμμαχοι» Τούρκοι παραβίασαν το ισχύον «συνοριακό σαβουάρ βιβρ»). Θεωρούν δηλαδή, ή έτσι τους τα είπαν οι «ειδικοί τους σύμβουλοι», ότι στα Ελληνοτουρκικά σύνορα οι Ελληνικές και Τουρκικές περίπολοι «χάνουν» καθημερινά το δρομολόγιό τους, ή τον προσανατολισμό τους και εισέρχονται στο έδαφος του άλλου. Δεν γνωρίζω αν το «συνηθισμένο» που περιγράφουν, περιλαμβάνουν και συλλήψεις περιπόλων!!! Το ελάχιστο ως ανόητοι μπορεί να χαρακτηριστούν όσοι αναφέρονται σε συνηθισμένα επεισόδια παραβίασης της συνοριακής γραμμής λόγω λάθους. Και τούτο επειδή ο Έβρος ποταμός που αποτελεί στην πράξη το σύνορο Ελλάδας και Τουρκίας στην Θράκη, εμποδίζει την επαφή των στρατιωτικών δυνάμεων των δύο Χωρών. Χερσαία σύνορα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας βρίσκονται μόνο στις περιοχές του Καρααγάτς και των Φερών, με το μήκος τους να αποτελεί κλάσμα του συνολικού μήκους των Ε-Τ συνόρων επί του ποταμού Έβρου. Υπόψη ότι κατά μήκος των χερσαίων συνόρων στις περιοχές του Καρααγάτς και των Φερών* υπάρχουν εγγύς και εκατέρωθεν της συνοριακής γραμμής δύο σκυρόστρωτα δρομολόγια (ένα Τουρκικό και ένα Ελληνικό), επί των οποίων κινούνται οι Ελληνικές και Τουρκικές περίπολοι και ως εκ τούτου είναι αδύνατο να λαθέψει κάποιος και να εισέλθει στο έδαφος του άλλου, εκτός και αν αυτό γίνει σκόπιμα. (Περισσότερες πληροφορίες στους χάρτες google). Μόνο στο δάσος του χωριού Καστανιές (όπου έγινε η υφαρπαγή των δύο στελεχών μας) και στην συνοριακή γραμμή από το Ελληνικό Φυλάκιο Καστανεών μέχρι και τον ποταμό Άρδα, μήκους 400 περίπου μέτρων, δεν υφίσταται στρωμένος δρόμος παράλληλος προς το σύνορο. Στην περιοχή αυτή όμως, το δρομολόγιο που ακολουθούν οι Ελληνικές περίπολοι είχε διανοιχθεί με μέριμνα του στρατηγού Φράγκου όταν ήταν διοικητής της XVIης Μεραρχίας και οι κορμοί των δένδρων κατά μήκος αυτού του δρομολογίου είχαν βαφεί με μπλε χρώμα και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο τα δύο μόνιμα στελέχη να έχασαν το δρομολόγιο περιπολίας και να πέρασαν στο Τουρκικό έδαφος.

Ποιος μπορεί να χάσει τον δρόμο εδώ λόγω «λάθους»;

Ποιος μπορεί να χάσει τον δρόμο εδώ λόγω «λάθους»;

Βεβαίως ο κάθε καλόπιστος αναγνώστης αυτών των γραμμών θα θέσει το ερώτημα από το πού αντλώ την βεβαιότητα ότι στις Καστανιές του Έβρου εκτελέστηκε προσχεδιασμένη ενέργεια για την υφαρπαγή Ελλήνων στρατιωτικών εντός του Ελληνικού εδάφους. Ήδη από πολύ νωρίς, στο κείμενο «εξ αφορμής» που δημοσιεύτηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 5ης Μαρτίου, έγραψα ότι η σύλληψη των δύο στελεχών του Στρατού μας έγινε εντός του Ελληνικού εδάφους. Αυτή η αναφορά ήταν αποτέλεσμα αφ’ ενός της βεβαιότητάς μου ότι ήταν αδύνατο δύο μόνιμα στελέχη να έχασαν λόγω λάθους το χαραγμένο, πατημένο και προσδιορισμένο δρομολόγιο περιπολίας και έτσι να εισήλθαν στο Τουρκικό έδαφος και αφ’ ετέρου προέκυψε από την κατάθεση του Ανθυπολοχαγού που δημοσιεύτηκε σε πολλά μέσα και βρίσκεται στο διαδίκτυο, σύμφωνα με την οποία ακολούθησαν ίχνη στο χιόνι τα οποία εκτίμησαν ότι ανήκαν σε παράνομους μετανάστες. Αν τα δύο στελέχη ακολούθησαν ίχνη παράνομων μεταναστών, τότε θα πρέπει να κινήθηκαν δυτικά εντός του Ελληνικού εδάφους και όχι ανατολικά προς το Τουρκικό έδαφος. [Στην κατάθεσή του ο Ανθυπολοχαγός αναφέρει τα εξής: «Ακολουθήσαμε τα ίχνη παπουτσιών νομίζοντας ότι είναι παράνομοι μετανάστες. Πήγα πίσω από τα ίχνη παπουτσιών και τράβηξα τις εικόνες με το τηλέφωνο που μας έδωσε ο στρατός. Σκοπός μου ήταν να το δείξω στους ανωτέρους μου. Εμείς όταν είδαμε τα ίχνη παπουτσιών ακριβώς στον διπλανό δρόμο από όπου κάναμε περιπολία, καταλάβαμε ότι δύο άτομα πατούσαν στα ίδια ίχνη. Μετά αντιληφθήκαμε ότι τα ίχνη παπουτσιών πήραν διαφορετική πορεία. Όταν μετά είδαμε λεκέδες από κίτρινα ούρα προσπαθήσαμε να κινηθούμε γρήγορα. Για να τους συλλάβουμε γρήγορα ακολουθήσαμε τα ίχνη παπουτσιών. Επειδή τα ίχνη παπουτσιών ήταν πέραν του δρόμου που κάναμε περιπολία και επειδή τα δέντρα είχαν ανατραπεί και περάσαμε ανάμεσά τους γρήγορα, δεν καταλάβαμε πως περάσαμε στην τουρκική πλευρά.»].

Πλέον των παραπάνω, όποιος παρακολούθησε την συνέντευξη του Ερντογάν στον δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά, ο Ερντογάν αναφερόμενος στην μη παράδοση από την Ελλάδα των οκτώ Τούρκων πραξικοπηματιών, ένιψε με μία χαρακτηριστική κίνηση «τας χείρας του» για το ότι οι Τούρκοι πραξικοπηματίες συνέχισαν να βρίσκονται στην Ελλάδα. Βεβαίως μία από τις παθογένειες της πατρίδας μας, είναι και η αδυναμία αξιολόγησης των πληροφοριών (κάθε μορφής και είδους).

Στις μέρες που ακολούθησαν τη σύλληψη των δύο στρατιωτικών μας, πολλοί ήταν αυτοί που άρχισαν να αναφέρουν ότι η σύλληψη έγινε εντός του Ελληνικού εδάφους και υπάρχει πλέον αρκετή και σημαντική πληροφόρηση επ’ αυτού. Μόνο η κυβέρνηση συνεχίζει να αναφέρει ότι η σύλληψη των στρατιωτικών μας έγινε εντός του Τουρκικού εδάφους και τούτο επειδή της είναι αδύνατο να διαχειριστεί την αλήθεια στην κοινή γνώμη.

Σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο, ότι υπάρχουν βαριές ευθύνες για την υφαρπαγή και αιχμαλωσία των δύο στελεχών του Στρατού μας. Το όλο δείχνει προς κάτι το «χύμα». Κάποιοι είναι βέβαιο δεν έκαναν καλά την δουλειά τους και έθεσαν σε σοβαρή δοκιμασία την Χώρα.

HELLAS_ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Ρωτάμε τον επιθεωρούντα κύριο Α/ΓΕΣ και τους διοικητές του Αρχιπελάγους: Το κοτετσόσυρμα, το «ταμπούρι» και οι λευκές πέτρες, πιστεύετε ότι μπορούν να εμποδίσουν την υφαρπαγή των 8 ανδρών της φρουράς από τα bordo bereli;

Η υφαρπαγή, αιχμαλωσία και ομηρεία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών από τους Τούρκους και η κράτησή τους –υπό άγνωστες συνθήκες- στις φυλακές της Αδριανούπολης (αν συνεχίζουν να βρίσκονται ακόμη σε αυτές), έγινε βάσει ενός καλά μελετημένου σχεδίου με σκοπό να μετρήσει τις Ελληνικές αντιδράσεις, να ταπεινώσει την Ελλάδα, που δια του πρωθυπουργού της είχε υποσχεθεί στον Ερντογάν να παραδώσει στην Τουρκία εντός δέκα ή δεκαπέντε ημερών τους οκτώ Τούρκους πραξικοπηματίες και δεν το έπραξε και τέλος και το κυριότερο να εξαναγκάσει την Ελλάδα να «προσκυνήσει» τον σουλτάνο προσφέροντας ανταλλάγματα για την απελευθέρωση των συλληφθέντων στρατιωτικών μας.

Ας το αντιληφθούμε. Οι αιχμαλωτισθέντες Έλληνες στρατιωτικοί είναι όμηροι του Ερντογάν και θα απελευθερωθούν με παροχή ανταλλαγμάτων. Στην τελική όμως, όμηρος των ορέξεων του Ερντογάν είναι η Ελλάδα και η αξιοπρέπειά της.

Η υφαρπαγή των Ελλήνων στρατιωτικών από τους Τούρκους και η όλη διαχείριση του ζητήματος από την Ελληνική κυβέρνηση, συνιστά στρατηγική ήττα που αφαίρεσε και το τελευταίο φύλλο συκής που είχε απομείνει στο Ελληνικό «δόγμα αποτροπής». Και τούτο για τους εξής λόγους:

  1. Η σύλληψη και η αιχμαλωσία δύο μόνιμων στελεχών του Στρατού μας, άνευ βολής τυφεκίου, αποτελεί ένα ταπεινωτικό γεγονός για την Ελλάδα και το Στρατό της. Οι ευθύνες για την υφαρπαγή των δύο μόνιμων στελεχών, βαρύνει το σύνολο της διοικητικής αλυσίδας από τον Αρχηγό του Στρατού μέχρι και τους αιχμαλωτισθέντες. Είναι κάτι που με κανένα τρόπο δεν έπρεπε να συμβεί.
  2. Η κυβέρνηση και πολλοί άλλοι πολιτικοί παράγοντες, προκειμένου να επιτύχουν την απελευθέρωση των δύο στελεχών μας, προσφεύγουν ως ικέτες σε διεθνείς οργανισμούς, συμμάχους και ξένες κυβερνήσεις, αιτούμενοι την διαμεσολάβησή τους προς τον Ερντογάν. Ακόμη και ο εμίρης του Κατάρ επιστρατεύθηκε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να μεσολαβήσει στον Ερντογάν. Οι διαμεσολαβήσεις όμως πληρώνονται, όπως πληρώθηκε η διαμεσολάβηση των ΗΠΑ την νύκτα των Ιμίων.
  3. Ο αδίστακτος και αμετροεπής Ερντογάν, που βρίζει και απειλεί ακόμη και τις ΗΠΑ, είναι βέβαιο ότι θα κάνει άγριο «μπούλινγκ» στο πρωθυπουργό της Χώρας κύριο Αλέξη Τσίπρα, επειδή πιστεύει ότι τον γέλασε αναφορικά με το ζήτημα της παράδοσης των οκτώ Τούρκων πραξικοπηματιών.
  4. Το σύστημα ελέγχου και ασφάλειας των συνόρων μας αποδείχτηκε ότι είναι προβληματικό, αν όχι σουρωτήρι. Κάτι δεν γινόταν σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαταγές στην ευαίσθητη στρατιωτική περιοχή του συμβάντος. Και αν δεν διεξαγόταν στις Καστανιές η συνοριακή υπηρεσία όπως προβλέπεται από τις διαταγές, γιατί να πιστέψουμε ότι γίνεται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις άλλες ευαίσθητες περιοχές, ειδικά του Αιγαίου; Μήπως οι Τούρκοι μπορούν να μας υφαρπάξουν και την φρουρά μιας νησίδας του Ανατολικού Αιγαίου; Είναι πολλά τα ερωτήματα που σέρνονται αναφορικά με το πώς διεξαγόταν η υπηρεσία ελέγχου της συνοριακής γραμμής στο προγεφύρωμα του Καρααγάτς, τα μέτρα που είχαν λάβει οι εκεί υπεύθυνοι διοικητές Σχηματισμών και Μονάδων για την ασφάλεια των συνόρων και του προσωπικού μετά τις επιθετικές ενέργειες των Τούρκων στα Ίμια και την Κύπρο, τους λόγους που η περίπολος (αν ήταν τελικά περίπολος και όχι κάτι άλλο) ήταν διμελής και όχι πολυμελής, για τις δυνατότητες άμεσης αντίδρασης της περιπόλου στην επιχείρηση σύλληψής της, για το αν και τα δύο στελέχη διέθεταν οπλισμό και τι οπλισμό και τέλος τους λόγους που τα δύο στελέχη έφεραν μαζί τους τα κινητά τηλέφωνά τους και για ποιο λόγο αυτά διέθεταν φωτογραφική δυνατότητα. [Υπόψη ότι στο καλά πληροφορημένο militaire.gr αναφέρονται τα εξής: «Το γιατί βρέθηκαν δύο στρατιωτικοί μ΄ ένα όπλο -όπως λένε οι Τούρκοι τουλάχιστον χωρίς να διαψεύδονται- σ΄ ένα τόσο ευαίσθητο σημείο του Έβρου, είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί» https://www.militaire.gr/periergi-kinitikotita-ston-evro-3-mines-prin-ti-syllipsi-kai-oi-komisarioi-toy-erntogan/ Είναι σίγουρο ότι το ΓΕΣ, το ΓΕΕΘΑ και η Κυβέρνηση γνωρίζουν από την καταμέτρηση του οπλισμού που έγινε μετά το συμβάν, αν τα δύο στελέχη έφεραν οπλισμό].
  5. Τα συστήματα αξιολόγησης πληροφοριών και διαχείρισης κρίσεων του ΓΕΕΘΑ, αλλά και των Σχηματισμών της περιοχής του συμβάντος, είναι βέβαιο ότι για μία ακόμη φορά δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις που προέρχονταν από τις τελευταίες επιθετικές ενέργειες των Τούρκων στα Ίμια και στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να μη ληφθούν μέτρα αυξημένης επαγρύπνησης και ετοιμότητας άμεσης αντίδρασης σε αιφνιδιαστικές καταστάσεις, κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας ελέγχου και κάλυψης της συνοριακής γραμμής. Τουλάχιστο αυτό προκύπτει από τον τρόπο που συνέβη η αιχμαλωσία των Ελλήνων στρατιωτικών. Εκτός και αν είχε διαταχθεί η λήψη εξειδικευμένων (όχι αόριστων) μέτρων επαγρύπνησης και κάποιοι απέφυγαν να τα εφαρμόσουν για να μη «ταλαιπωρηθούν τα παιδιά», πράγμα που είναι εξαιρετικά βαρύ.

Η Ελλάδα έχασε βαθμούς αξιοπιστίας ως γεωπολιτικός παίκτης στην δύσκολη γειτονιά της ανατολικής Μεσογείου. Μα εξ αιτίας της σύλληψης των δύο στρατιωτικών της, θα αναρωτηθεί κάποιος. Ναι, διότι δείχνει σε φίλους και αντιπάλους, ότι η Ελλάδα ούτε την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να εγγυηθεί, ούτε τις επιθετικές ενέργειες των Τούρκων στα Ίμια μπορεί να αποτρέψει, ούτε τα σύνορα της μπορεί να καλύψει, ούτε τέλος το στρατιωτικό προσωπικό της μπορεί να προστατεύσει.

Τελικά μήπως είμαστε «ελάχιστοι»;

Κατηγορηματικά ναι, με την κυρία ευθύνη να επιμερίζεται στις εκάστοτε πολιτειακές, πολιτικές, κομματικές και στρατιωτικές ηγεσίες, για τους εξής λόγους:

  • Τα πολιτικά κόμματα που μέχρι και σήμερα δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν το μέγεθος, την κρισιμότητα και την διαχρονικότητα της Τουρκικής απειλής εναντίον της πατρίδας μας και των ζωτικών εθνικών μας συμφερόντων, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να συνεννοηθούν και να συμφωνήσουν μεταξύ τους ακόμη και σε κάποια ελάχιστα ζητήματα, ώστε να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Χώρας. [Σημείωση: Η αμυντική ικανότητα της Χώρας δεν εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εξοπλισμούς (αλλοίμονο αν απουσιάζουν), αλλά από πολλά άλλα που που στοιχίζουν πολύ λιγότερο από τους εξοπλισμούς].
  • Οι εκάστοτε κυβερνήσεις που αμελούν, ή και δεν ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με την αμυντική ισχυροποίηση της Χώρας, που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις χωρίς στρατιώτες και εκπαιδευμένη εφεδρεία δεν μπορούν να εκτελέσουν αξιόπιστα την αποστολή τους, που αποφεύγουν να συγκροτήσουν ένα ισχυρό Συμβούλιο Ασφαλείας υπό τον Πρωθυπουργό με κύρια ευθύνη τον συντονισμό όλων των φορέων των υπεύθυνων για την ασφάλεια της Χώρας και τέλος που επιτρέπουν στους υπουργούς τους υπεύθυνους για τον χειρισμό των εθνικών ζητημάτων και την ασφάλεια της Χώρας να εκφράζουν και να ασκούν προσωπικές πολιτικές.
  • Οι εκάστοτε στρατιωτικές ηγεσίες που (προφανώς) δεν ενημερώνουν πειστικά και με παρρησία την κάθε φορά κυβέρνηση για την πραγματική κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν την θέτουν προ των ευθυνών της, ώστε να παρασχεθούν στις Ένοπλες Δυνάμεις τα έμψυχα και υλικά μέσα για την άμυνα της Χώρας.

Τελικά για μία ακόμη φορά αιφνιδιαστήκαμε από τους Τούρκους. Όπως π.χ. στο Γκρίμποβο και το Αμύνταιο το 1912, στην Ορτάντζα και στο Αφιόν Καραχισάρ το 1922, στην Κύπρο το 1974 και στα Ίμια το 1996. Αποδείχτηκε και πάλι ότι ο αντίπαλος διαθέτει την πρωτοβουλία και βρίσκεται πάντα μπροστά από εμάς, ενεργώντας κατά τρόπο ασύμμετρο με επιδίωξη την ηθική μας εξουθένωση. Η απόσταση που μας χωρίζει από τους Τούρκους είναι τεράστια και θα πρέπει να γίνουν άλματα στην πολιτική και στρατιωτική σκέψη για να βρεθούμε κάποια βήματα μπροστά τους, ή τουλάχιστο να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε επί «ίσοις όροις». Αν δεν το κάνουμε θα ηττηθούμε.

Η στρατηγική του κατευνασμού επιβάλλεται να εγκαταληφθεί. Διαφορετικά «ουαί τοις ηττημένοις».

* Στην περιοχή των Φερών την δεκαετία του 1950 έγινε κατόπιν Ελληνοτουρκικής συμφωνίας ευθυγράμμιση της κοίτης του Έβρου για την αποφυγή των πλημυρών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τμήματα Ελληνικού και Τούρκικού εδάφους να βρεθούν ανατολικά και δυτικά, αντίστοιχα, της νέας κοίτης του Έβρου. Η παλαιά κοίτη του Έβρου συνεχίζει σε ορισμένα σημεία να κρατά νερό, ενώ σε άλλα, ιδίως κατά τους θερινούς μήνες είναι στεγνή.

13 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Οι πολιτικοί στην Ελλάδα όπως και η πολιτική πελατεία τους είναι ο ορισμός της αποτυχίας.
    Ακόμα και ένας Κιμ Γιονγκ Ουν είναι σοβαρός μπροστά στο ελληνικό πολιτικό θέατρο του παραλόγου, το οποίο εκτός απο πανηγυρικές ανακοινώσεις και συνθήματα της πλάκας δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα ουσιόδη στις κρατικές υποθέσεις, η σκέψη τους είναι πάντα στο πλιάτσικο και στο ψέμα. Έτσι δεν χτίζεται αποτροπή ούτε αποκτάται σεβασμός απο τον αντίπαλο.

    Απάντηση
    • Ανδρεας 111

      …Και δυστυχώς μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά παίρνοντας όλους η μπαλλα (κάποιους πολίτες και ένστολους )

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Αυτή είναι η μεγάλη αδικία σε όλη αυτή την υπόθεση/περίπτωση/ιστορία.

  2. Gunner

    Κύριε Ταξίαρχε, για την κατάσταση του ΕΣ του ΠΝ και της ΠΑ την αποκλειστική ευθύνη έχουν μόνο οι πολιτικοί;

    Απάντηση
  3. T.T.

    «Οι Τούρκοι δεν θα μας κάνουν δώρο το λυτρωτικό σενάριο»

    Κατανοούσαμε ως αποτροπή τη δυνατότητα μας να επιβάλλουμε υψηλό κόστος ή αποτυχία σε μία μείζονα τουρκική επιθετική ενέργεια. Αυτό εγώ το ονομάζω «λυτρωτικό σενάριο» γιατί προϋπόθετε ότι η τουρκική ενέργεια θα ήταν τέτοιας έκτασης και σφοδρότητας έτσι ώστε ακόμη και η πιο φοβική ηγεσία θα «λυτρώνονταν» από τους φόβους της και δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να αμυνθεί με τα όπλα. Το σημαντικό ήταν ότι είχαμε τακτοποιημένο το ηθικό ζήτημα ότι ήμασταν το θύμα και δεν σηκώσαμε εμείς πρώτοι χέρι.

    Από όλη τη σειρά των περιστατικών όμως (Ιμία, Ηλιάκης, εμβολισμός λιμενικού, σύλληψη των δύο, παραβιάσεις) φαίνεται ότι οι Τούρκοι δεν έχουν σκοπό να μας χαρίσουν το «λυτρωτικό σενάριο».

    Η Τουρκία με στοιχεία των ενόπλων της δυνάμεων προβαίνει σε ενέργειες, οι οποίες παράγουν αποτελέσματα, χωρίς όμως να χρησιμοποιούν τα όπλα τους.

    Έτσι η τουρκική ενέργεια κάθε φορά αντί να μας φέρει στη λυτρωτική θέση του θύματος μας οδηγεί στο τρομακτικό (κατά Κονδύλη) δίλλημα: σύγκρουση ή υποταγή.

    Η σύγκρουση χωρίς να βρισκόμαστε στη λυτρωτική θέση του θύματος είναι για μας αδιανόητη, οπότε μένει μόνο η υποταγή. Υποταγή σε περιορισμένους σκοπούς αλλά αυτοί λειτουργούν αθροιστικά.

    Συνεπώς, η όποια αποτρεπτική μας δυνατότητα σε αυτό το πλαίσιο δεν έχει αξία και οι απέναντι προφανώς το γνωρίζουν.

    Η Ελλάδα που θα σηκώσει πρώτη χέρι είναι αδιανόητη και οι Τούρκοι δεν έχουν κανένα λόγο να μας κάνουν δώρο το λυτρωτικό σενάριο. Το σιγοβράσιμο θα συνεχιστεί.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Οἱ Τούρκοι πετυχαίνουν,ἥδη από το 1976 και την κρίση του «Χόρα»,και μετά από κάθε παρόμοια κρίση,να φέρνουν τις ελλαδικές «ηγεσίες» στην θέση να ψελλίζουν το γνωστό : «και τί θέλατε δηλαδή να κάνουμε;πόλεμο;» -και να καθαρίζουν…

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Αναρωτήθηκα πως θα αντιδρούσαν σε περίπτωση που η απάντηση σε κάθε τους πρόκληση θα ήταν στο είδος «μια σου, και μια μου», αλλά αυτό προϋποθέτει αποφασιστικότητα, σαφές εντολές και σωστή προετοιμασία.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Πιστολέρο,ἡ αρχή του «μια σου, και μια μου», είναι γνωστή στην Ἑλλάδα με τον χαρακτηρισμό «ισοδύναμο τετελεσμένο»,και υποτίθεται ότι αποτελεί το εθνικό μας «δόγμα».
        Βέβαια,όπως και ότι άλλο έπιασε αυτό το «κράτος» στα χέρια του,ἤ στο στόμα του,κατέστη συνώνυμο της μπούρδας.

        Αλλά και ἄν ακόμη το εννοούσαμε σοβαρά,το «μια σου, και μια μου»,πάσχει ὡς σύλληψη.
        Και πάσχει,επειδή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε πολύ συμμετρικούς συσχετισμούς ισχύος,όπως μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,όπου το πυρηνικό οπλοστάσιο αμφοτέρων θεωρείτο πρακτικώς ισοδύναμο,και ἡ ενεργοποίηση του θα επέφερε την Αμοιβαίως Εξασφαλισμένη Καταστροφή.(Mutually Assured Destruction,MAD)
        Αυτό σήμαινε απλούστατα,ότι ἡ κλιμάκωση μέχρι του «ύστατου επιχειρήματος των υπερδυνάμεων»,(κατά το «ύστατο επιχείρημα των βασιλέων»,Ultima ratio Regum),θα σήμαινε και το τέλος του κόσμου στην μορφή που γνωρίζουμε.
        Σε ένα τέτοιο πλαίσιο,όμως,καί οἱ δύο αντίπαλοι θα αναζητήσουν κάθε πιθανή χαραμάδα που θα τους έδινε ένα κάποιο πλεονέκτημα,το οποίο όμως ἡ άλλη πλευρά δέν θα έκρινε ότι άξιζε το πάτημα του κουμπιού.

        Στην περίπτωση Ἑλλάδας-Τουρκίας όμως,το πράγμα είναι πολύ διαφορετικό,διότι δέν υπάρχει,(από πλευράς Ἑλλάδος τουλάχιστον) το πάτημα του κουμπιού.
        Οπότε,ἡ καθετώτερη κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σέ έναν πόλεμο σάν τους αραβοϊσραηλινούς πολέμους,με βέβαια την άσκηση «πιέσεων» του διεθνούς παράγοντα,δλδ ΝΑΤΟ,αλλά με αβέβαιη αποτελεσματικότητα.
        Κοινώς,όποιος επιτύχει τα περισσότερα επιχειρησιακά και στρατηγικά κέρδη,θα έχει το πλεονέκτημα.(ἄν ὁ διαιτητής δέν είναι προκατειλημμένος)
        Για την Τουρκία,ένας τέτοιος πόλεμος δέν ήταν επιθυμητός,διότι δέν υπήρχε ἡ βεβαιότητα της εύκολης και σχετικά ανώδυνης επικρατήσεως,ενώ για το κεμαλικό στρατοκρατικό καθεστώς,ἡ κατάρριψη του μύθου του «αήττητου»,θα ήταν ίσως ἡ αρχή του τέλους.

        Εν προκειμένω,οἱ ελλαδικές «ηγεσίες»,είναι παγιδευμένες μέσα σε ένα ρεσιτάλ ασυναρτησίας.
        Από την μία,αντιφατικές δηλώσεις,από την άλλη,ανακολουθία λόγων και έργων,όπως πομπώδης ρητορεία,αλλά παραμέληση του αμυντικού δυναμικού,είτε ακόμη και αυτοαναιρέσεις,όπως «ανήκομεν εις την Δύσιν»,και παράλληλα μουρμουρίζουμε ότι «ἡ Τουρκία έχει προτεραιότητα για την Δύση».
        Έτσι,το 1992 στείλαμε ειρηνευτική δύναμη στην Σομαλία,για να ανταποκριθούμε στις συμμαχικές μας υποχρεώσεις,αλλά το 1996 ευχαριστήσαμε (ευχαριστήσανε κάποιοι) τις ΗΠΑ για το φιάσκο των Ιμίων.
        Και αμέσως μετά τα Ίμια,ό ίδιος αντιστρατιωτικός τζουτζές που καταριόταν τις αμυντικές δαπάνες,ξεκινά εξοπλιστικό πρόγραμμα πρωτοφανούς για τα ελλαδικά δεδομένα εκτάσεως,αλλά οἱ επικύψεις-επικύψεις.
        Σάν να είναι πάντοτε οἱ ελλαδικές ηγεσίες «μιλημένες»,να ρίχνουν πετσέτα όποτε κριθεί από τον «αφανή» διαιτητή ότι ἡ Τουρκία διακινδυνεύει από ήττα στα σημεία (μελανιασμένο μάτι),μέχρι καθαρό νόκ-άουτ(ς).

      • Gunslinger32

        Σε ευχαριστώ ΑΧΕΡΩΝ, προφανώς το παιχνίδι με τους εξοπλισμούς χάθηκε, επομένως δεν έχει νόημα και το δόγμα εφόσον δεν υπάρχουν τα απαραίτητα μέσα για την εφαρμογή. Απο την άλλη, ακόμα και να υπήρχαν τα στρατιωτικά μέσα δεν είμαι σίγουρος αν θα ήταν αποτελεσματικά όσο επικρατεί η πρακτική με την πετσέτα, η οποία στην ουσία (όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ) είναι επίσημη παραίτηση απο τα εθνικά συμφέροντα.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Οἱ εξοπλισμοί,Πιστολέρο,δέν είναι το απόλυτο και αλάνθαστο βαρόμετρο και αποκωδικοποιητής της ελλαδικής στάσεως.
        Ναί,προς στιγμήν μειονεκτούμε σε εξοπλιστική δραστηριότητα,αλλά με αξιοποίηση των μεγάλων επενδύσεων που προηγήθηκαν,θα έχουμε και πάλι ένα ουσιωδώς σοβαρό οπλικό δυναμικό,καιοἱ απέναντι δέν βρίσκονται στα καλύτερα τους μετά το πραξικόπημα και τις εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν-και συνεχίζονται.
        Ναί,ἡ χαλάρωση στον στρατιωτικό τομέα γενικώς,και όχι μόνο στους εξοπλισμούς,βλέπε και μείωση της θητείας,είναι υπερδεκαετής,και πιθανώτατα οἱ αυτουργοί της ανταμειφθούν οσονούπω ὡς πρόεδροι της δημοκρατορίας (δέν διάβασες λάθος),ἤ ακόμη και ὡς σωτήρες της παρτίδος (ούτε τώρα διάβασες λάθος).
        Όμως,σε ότι αφορά την ελλαδική στάση,σημείωσε το εξής απλό : όταν «μειονεκτούμε» στρατιωτικώς,μας φταίει αυτό.
        Όταν στρατιωτικώς ισοδυναμούμε,ἤ ακόμη έχουμε και βασίμως ενδείξεις υπεροχής,όπως το 1976,τότε «πρυτανεύει» ἡ λογική,το χρηματιστήριο,ἡ «ανάπτυξη»,ἡ έξοδος στις αγορές,τα ανοιχτά μέτωπα,οτιδήποτε τέλος πάντων μπορεί να στηρίξει έναν αφορισμό του τύπου «τί θέλατε να κάνουμε,δηλαδή,πόλεμο;»
        Όποιος δέν θέλει να ζυμώσει,δέκα μέρες κοσκινίζει.

    • geoexplorer72

      @ Τ.Τ
      Έχετε δίκιο στο λυτρωτικό σενάριο. Η Τουρκία ξέρει ότι νομικά δεν μπορεί, έτσι περιμένει να αποκομίσει οφέλη με “ψυχολογικά” όπλα. Να προσθέσω ένα ακόμη δεδομένο για να κάνω λίγο πιο σύνθετη την εικόνα και εαν θέλετε θα ήθελα να διαβάσω την αποψή σας. Τα περιστατικά που περιγράφετε με ένα χαμηλής έντασης, διαρκές πολεμικό επεισόδιο, δεν είναι νέα, αν και μπορεί εάν δεν γνωρίζουμε ιστορία να φανούν σαν τέτοια. Υπάγονται στo δόγμα του «Mare Nostrum» της Ιταλικής εξωτερικής πολιτικής της δεκαετίας 20-30. Η Ιταλία στην περίοδο της ακμής του φασισμού δεν ενδιαφέρονταν για νόμους ή επιχειρήματα. Καθώς η προκλητικότητα μεγάλωνε, μεγάλωναν και τα επεισόδια, από διπλωματικό θέμα με τον θάνατο του Τελίνι, ως το στρατιωτικό με κατάληψη της Κέρκυρας . Οι εντάσεις οξύνονταν καθώς η Ιταλία απέκτησε κοινά σύνορα με την Ελλάδα, μετά την κατάληψη της Αλβανίας. Ως το 1930 η άμυνα της Ελλάδας ήταν προσανατολισμένη προς την Βουλγαρία, καθώς διακήρυττε συχνά αξιώσεις παρόμοιες με την συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Τα οχυρωματικά έργα που έγιναν την περίοδο ήταν η ιστορική γραμμή μεταξά. Η Ιταλική προκλητικότητα έρχονταν δεύτερη ως παράγοντας κινδύνου και αρχικά αντιμετωπίσθηκε με διπλωματικά μέσα , με το σύμφωνο φιλίας της Ρώμης το 1928 και όταν κατελήφθη η Αλβανία με το μυστικό σύμφωνο «εγγύησης» της Ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας, από την Αγγλία και την Γαλλία του 1938. Ταυτόχρονα γίνονταν και ασκήσεις προετοιμασίας καθώς και οχυρωματικά έργα πέριξ των Φιλιατών. Όταν έγινε το περιστατικό της Έλλης, η Ελλάδα επίσημα και πάλι δεν ανακοίνωσε κάτι στον τύπο, αν και όλοι ήξεραν.
      Ο «κατευνασμός» που γράφουν πολλοί, τότε και τώρα, έχει όμοιο σκοπό. Την προετοιμασία σε συνθήκες. Μόνο που τότε, όπως και τώρα, έχουμε μια σύνθετη οικονομική και πολιτική κατάσταση, το ίδιο είχαμε και στον μεσοπόλεμο (η Ελληνική οικονομία ήταν προσανατολισμένη στην ναζιστική Γερμανία ) . Μπορεί να φαίνεται μακρά η περίοδος στις Ελληνοτουρκικές εντάσεις, αλλά ραγδαίες εξελίξεις σπάνια έχουμε στο διπλωματικό και πολιτικό πεδίο. Πριν μιλήσουμε για «δόγματα» και «δογματικούς» πρέπει να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας , ο χρόνος μας ευνοεί;

      Απάντηση
  4. Theognostos

    «Άνδρες γαρ πόλις, και ου τείχη ουδέ νήες ανδρών κεναί» Θουκυδίδης

    Πολίτης Οπλίτης Οπλίτης Πολίτης

    Να εξοπλιστεί ο πληθυσμός άμεσα τώρα εις όλη την Ελληνική επικράτεια κάθε Ελληνικό σπίτι με όπλα στρατιωτικού τύπου. Να αλλάξει η πνευματική κομματική ηλιθιότητα που προκατεχει τούς Έλληνες σε αυτοσυντήρηση του Ελληνισμού. Να ξεκινησουν πρόγραμμα εκπαίδευσεως του πληθυσμού με ανοικτες λέσχες προσβάσιμες στο ευρυ κοινό για πυροβολα οπλα. Να εισαχθούν πολεμικές τέχνες σε όλες τις βαθμίδες τής εκπαίδευσεως των παιδιών μαζί με την γυμναστική παιδεία. Να διδάσκονται οι Έλληνες την Ιστορία τους και ‘Αρχαια’ Ελληνικά. Αλλα κρατη οπως το Ισραηλ έχουν το μότο “ποτέ πάλι” δηλαδη η Ελλάς οι Έλληνες ειναι εκείνοι που πρέπει να το εμπεδώσουν καλά αυτό να σταματησει η προδοτική αιμορραγία εκ των εσω που έχει γονατίσει τον Έλληνα. Οι κυβερνήσεις που κυβερνούν με ενα 18%-20% του ποσοστου του εκλογικού ειναι ενα αστείο άσχημο προς την πολιτεία. Ο κόσμος ψηφίζει ενα κατακερματισμένο σύστημα όπου ολοι θελουν κομμάτι της πίττας. Ομως ο κατακερματισμός φερνει την αδυναμια χωρις πολιτικη οπου καθε κυβέρνηση για να σταθει γινεται έρμαιο ξένων δυναμεων η οικονομική εξελιξη ειναι πόλεμος εναντιον της πολιτείας των Ελληνων. Η κατάσταση την οποια περιγράφει το άρθρο εχει ξεκινήσει απο πολυ παλιά…δεν ηταν δυνατον οι ξενες δυνάμεις να αφήσουν την Ελλάδα ελεφθερη μετα την επανασταση το 1821. Οι πρωταγωνιστές στρατηγοί φυλακιστηκαν εξοντωθηκαν ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε η κατάσταση ακομη και σήμερα ειναι θλιβερή μέσα στο “κοινό” “βουλιο” όπου προγραμματισμένη σωστή μακροπρόθεσμη πολιτική που ενώνει του Έλληνες και προωθεί τον Ελληνισμό δεν υπάρχει. Όταν γίνεται λοιπόν κάτι ολα τελευταια στιγμή τρέχουν να γλύφουν τους εξωτερικους παράγοντες…σε άλλο ιστότοπο ειδα οτι ο Κος Καμμένος δηλωσε οτι οι δυο θα απελεφθερωθουν μέχρι την Ανάσταση και οτι εκείνος χαραζει την γραμμή ως υπουργός αμύνης…ο καιρός θα δείξει πολυ σύντομα.
    Η Ελλάς να περιμενει να ξεκινήσει ο 3ος Παγκοσμιος Πόλεμος οπου θα πρέπει να μεινει αμετοχη στρατευμάτων. Μετα η Δικαιοσυνη θα μιλήσει.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: