Περισσότερες από ογδόντα χώρες, συμπεριλαμβανομένων και μελών του “NATO”, έχουν προσκληθεί για να συμμετέχουν στα “Διεθνή Στρατιωτικά Αγωνίσματα 2018”, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος της Κεντρικής Διεύθυνσης Διεθνούς Στρατιωτικής Συνεργασίας του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, Αλεξάντερ Ζινχένκο.

“Αποστείλαμε προσκλήσεις σε περισσότερες από ογδόντα χώρες, συμπεριλαμβανομένων μελών του ‘NATO’. Οι συζητήσεις ειναι υπό εξέλιξη. Μέχρι τον Μάιο ή Ιούνιο θα γνωρίζουμε την λίστα με τις χώρες, ποιες θα συμμετέχουν στα αγωνίσματα”, δήλωσε κατά την πρώτη συνέντευξη τύπου που ήταν αφιερωμένη στις προετοιμασίες για τα αγωνίσματα.

“Τα θέματα οργάνωσης και διασφάλισης των στρατιωτικών αγωνισμάτων ενός τέτοιου επιπέδου προκαλούν σημαντικό ενδιαφέρον, το οποίο είναι απολύτως κατανοητό. Τέτοια αγωνίσματα βοηθούν στην ανταλλαγή εμπειριών και συνεισφέρουν στις προσπάθειες ενίσχυσης της διεθνούς στρατιωτικής συνεργασίας”, πρόσθεσε.

Τα “Διεθνή Στρατιωτικά Αγωνίσματα” θα πραγματοποιηθούν από είκοσι οχτώ Ιουλίου μέχρι έντεκα Αυγούστου 2017, σε έξι χώρες που θα περιλαμβάνουν για πρώτη φορά και το Ιράν. Το 2017, τα αγωνίσματα πραγματοποιήθηκαν σε πέντε χώρες, με είκοσι οχτώ διαγωνισμούς να έχουν διενεργηθεί. Συνολικά συμμετείχαν εκατόν πενήντα ομάδες από είκοσι χώρες. Στα αγωνίσματα παρευρέθηκαν σαράντα τεσσερις παρατηρητές απο τριάντα έξι χώρες.

Απόδοση/Μετάφραση απο το TASS.ru για την Προέλαση.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

39 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Η απόφαση να προσκληθούν και χώρες του ΝΑΤΟ στα αγωνίσματα μετά από όλο αυτόν τον πόλεμο προπαγάνδας (ακόμα και μέσο του IOC) που έκανε η δυτική παρέα στην Ρωσία, δείχνει μεγάλη διπλωματική αρμοδιότητα και την σοβαρότητα της ρωσικής κυβέρνησης, σε αντίθεση με τους πλέον γελοίους καραγκιόζηδες και γραφικούς πολιτικούς τσαρλατάνους της δυτικής συμμαχίας.

    Αφήνω απέξω των νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, επειδή σαν νέος στην πολιτική σκηνή(την οποία δεν πολύ συμπαθεί απο ότι θυμάμαι απο την πρώτη του ομιλία σαν πρόεδρος μετά την ορκομωσία) δεν μπορεί να συγκριθεί με τα υπόλοιπα μούτρα που κυκλοφορούν(έρποντας) στα κέντρα εξουσίας.

    Η Ελλάδα φυσικά δεν θα συμμετέχει και πάλι, επειδή για ένα χαρτζιλίκι έχει καταντήσει πρωτοπαλίκαρο των καραγκιόζηδων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ(και επειδή η ξεφτίλα δεν έχει όρια για τους πολιτικούς, στην χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία).

    Απάντηση
    • KN

      Η ρωσική διπλωματία ειναι τεράστια σχολή και εκπροσωπείται επάξια απο τον Σεργκει Λαβρόφ και τους υπόλοιπους. Ειμαι σίγουρος πως στο μέλλον η διπλωματική ισορροπία της Ρωσίας υπό τον Λαβρόφ και το δόγμα Πριμακόφ θα ειναι must στις σχολές διπλωματίας.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ἄς υπομνησθεί όμως,ότι αφ᾿ενός ἡ ρωσικά διπλωματία είναι διπλωματία μεγάλης δυνάμεως από αιώνων,αφ᾿ετέρου ἡ Ρωσία τις τελευταίες τρείς δεκαετίες είναι πολύ μικρώτερη υπερδύναμη απ᾿όσο ήταν προηγουμένως.
        Έτσι,είναι αναγκασμένη να καταφεύγει περισσότερο στην διπλωματία απ᾿ότι οἱ ΗΠΑ που καταφεύγουν στους παλληκαρισμούς με ευκολία.

      • Gunslinger32

        @KN

        Μου θυμίζουν σκακιστές που υπολογίζουν προσεκτικά πρίν αποφασίσουν.
        Επίσης εντυπωσιακές είναι κατά την γνώμη μου, και οι στρατιωτικές τους κινήσεις στον Καύκασο την Ουκρανία/Κριμαία και στην Συρία, όπου έχω την εντύπωση ότι οι δράσεις τους έχουν πετύχει τους στόχους που ήταν στρατηγικής σημασίας για την Ρωσία.

        Μετά το απόλυτο χάος που επικρατούσε για τουλάχιστον μια δεκαετία μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, επανήλθαν δυναμικά στην γεωπολιτική σκηνή. Νομίζω ότι αν δεν έμπαιναν σφήνα κάποιοι άλλοι, σήμερα η Ρωσία θα ήταν πολιτικά πιο κοντά στην Ευρώπη, όπου αρκετοί μεγάλοι εφοπλιστές (νεόπλουτοι) Ρώσοι και κρατικές εταιρίες απο την Ρωσία, έχουν επενδύσει πολύ χρήμα σε διάφορες ευρωπαϊκές εταιρίες, στον τομέα της διασκέδασης και σε ακίνητα. Η συνεργασία στον ενεργειακό και στον στρατιωτικό τομέα μεταξύ Ρωσίας Ευρώπης, είχε πάρει επίσης καλό δρόμο με αρκετά οφέλη και για τις δυο πλευρές, μέχρι να μπει το Συριακό και Ουκρανικό στην μέση(εφόσον πρίν είχε αποτύχει το σχέδιο στον Καύκασο που είχε σκοπό να διαταράξει την προσέγγιση με την Ευρώπη).

  2. KN

    @Αχερων
    Γι’αυτο και ανέφερα πως η σημερινή ηγεσία ακολουθεί το δόγμα Πριμακόφ. Ο Πριμακόφ βλέποντας την κατάσταση της Ρωσίας τη δεκαετία του ‘90, δημιούργησε αυτή την εναλλακτική δράση την οποία πρεπει να ακολουθήσει η νέα Ρωσία στο σύγχρονο κόσμο. Αν παρατηρήσετε τα λεγόμενα των κορυφαίων ανδρών της Ρωσίας σημερα, απο τον Πούτιν μέχρι τον Λαβρόβ, Σαιγκου, Μεντβεντεφ θα δείτε πως δίνουν έμφαση στη διπλωματία. Άλλωστε η διπλωματία, αν τη διαχειριστείς με σωστό τροπο, μπορεί να γίνει πολύ ισχυρότερο όπλο απο τις βόμβες. Αυτο η σημερινή ρωσική ηγεσία, ειδικά μετά απο τη καταστροφή του Αφγανιστάν και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το έχει ευαγγέλιο. Απόδειξη αυτού η ταχύτατη απόσυρση του μεγάλου όγκου στρατευμάτων απο την Συρία μόλις η δουλειά τελείωσε. Εκεί έγκειται και το πρόβλημα της Δύσης σημερα. Προσπαθεί να μεταφράσει τη σημερινή εξωτερική πολιτική της Ρωσίας με όρους σοβιετικής ένωσης, ενώ θα έπρεπε να διαβάσει καλυτερα τον Σουβόραφ.

    Απάντηση
  3. KN

    @ Gunslinger32
    Συμφωνώ απόλυτα. Όλες οι επιλογές τους ήταν μετρημένες, στοχευμένες και ψυχρά υπολογισμένες για να πάρουν το καλύτερο αποτέλεσμα με τις μικρότερες απώλειες.
    Στις αρχές του 21ου αιώνα, όταν πρωτοήρθε ο Πούτιν στην εξουσία, υπήρχε πραγματική θέληση και απο μεριάς Ρωσίας και απο μεριάς Ευρώπης ( Γερμανίας-Γαλλίας) να ενταχθεί η Ρωσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μεγάλη αντίσταση ήρθε απο την Αγγλία, οι οποίοι λειτούργησαν ως λακέδες των ΗΠΑ, για να μην γίνει κατι τετοιο πραγματικότητα και ο λόγος ειναι πολύ απλός.
    Πρώτον, θα διαλυόταν το ΝΑΤΟ καθώς δεν θα υπήρχε λόγος ύπαρξης για αυτο.
    Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Ένωση με την βιομηχανική της ισχύ και τους τεράστιους πόρους της Ρωσίας θα γινοταν η μεγαλύτερη οικονομική οντότητα που έχει γνωρίσει ποτε ο κόσμος, στερώντας απο τις ΗΠΑ το θρόνο της μεγαλύτερης οικονομίας και άρα βάζοντας το δολάρια σε μεγάλες περιπέτειες.
    Τρίτον, οπως προανέφερα το ΝΑΤΟ θα σταματούσε να υπάρχει, όμως η πιθανότητα μιας νέας αμυντικής συμμαχίας μεταξύ των κρατών της Ευρώπης και τη Ρωσία θα δημιουργούσε μια στρατιωτική δύναμη που θα έκανε τον στρατό των ΗΠΑ να χάσει την παγκόσμια ισχύ του.
    Τέταρτον, οι ΗΠΑ θα απαγκιστρώνονταν για τα καλά απο το μεγάλο νησί με οτι αυτο σημαίνει για τα συμφέροντα τους και τη γεωπολιτική τους σημασία.
    Τέλος, η Ρωσία λόγο μεγέθους αλλα και χαρακτήρα της ηγεσίας της θα μπορούσε ίσως να επιβληθεί στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης, δημιουργώντας έτσι τη τριτη ρωσική υπέρ αυτοκρατορία. Αν και δεν θεωρώ πως κατι τετοιο θα γινόταν, και μονο ως ιδεα στα μυαλά κάποιων ατόμων στα κέντρα εξουσίας κυρίως του Αγγλοσαξωνικού κόσμου ήταν ο χειρότερος εφιάλτης.
    Κατα τη γνώμη μου αυτοι ήταν οι κύριοι λόγοι που η λεγόμενη μεγάλη ΕΕ ή Ευρασιατικη Ένωση ναυάγησε μόλις οι Σρέντερ και Σιρακ αντικαταστάθηκαν απο τους Μερκελ και Σαρκοζί αντίστοιχα.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Προφανώς αυτό το σενάριο με μια εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ Ευρώπης – Ρωσίας, ήταν ο χειρότερος εφιάλτης για τις διάφορες δεξαμενές σκέψεων στις ΗΠΑ, οι οποίες είναι κοντά και συμβουλεύουν αυτούς που παίρνουν αποφάσεις στα κέντρα εξουσίας.

      Μια διάλυση του ΝΑΤΟ θα σήμαινε επίσης, και την απώλεια πελατών για την αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ, εφόσον λειτουργεί και σαν πλατφόρμα πωλήσεων για όπλα προς τους συμμάχους. Επειδή το στρατιωτικό βιομηχανικό σύμπλεγμα στος ΗΠΑ έχει μεγάλη οικονομική σημασία (και χρειάζεται και πελάτες εκτός των ΗΠΑ), αυτό θα ήταν μια μεγάλη ζημιά για αυτούς.

      Όταν ξεκίνησαν οι κυρώσεις εξαιτίας του ουκρανικού, θυμάμαι ότι υπήρξαν αρκετές φωνές απο τον χώρο τις οικονομίας στην Γερμανία, που διαμαρτύρονταν σφόδρα για την ζημιά που τους προκάλεσαν οι αποφάσεις της γερμανικής πολιτικής με τους περιορισμούς στην συνεργασία με την Ρωσία, επειδή είχαν επενδύσει πολύ χρήμα στην Ρωσία. Αυτή η τυφλή υπακοή (ακόμα και των Γάλλων) σε όλη αυτή την υπόθεση με τις κυρώσεις και το θέμα με την Ουκρανία, ήταν κατά την γνώμη μου, η μεγαλύτερη διπλωματική πατάτα της «ενωμένης» Ευρώπης στην μεταπολεμική και μετασοβιετική εποχή. Οι γείτονες που τους έγραψαν όλους(μαζί με τις υποκριτικές κυρώσεις τους) εκεί που δεν πιάνει μελάνι, μόνο χαμένοι δεν βγήκαν όπως φαίνεται σήμερα, και τους γερμανούς έδιωξαν απο την Ιντσιρλίκ, και στην Συρία μπαινοβγαίνουν όπως θέλουν, και συναλλαγές κάνουν με την Ρωσία σήμερα, σε αντίθεση με τα χαϊβάνια στην Ευρώπη που θα μείνουν με την πολιτική ορθότητα στο χέρι.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Αφήσαμε απ᾿έξω τον παράγοντα Κίνα,όμως.
        Έχω γενικώς την εντύπωση ότι οἱ Αμερικάνοι εξακολουθούν να έχουν ὡς βασικό προσανατολισμό το τρίγωνο ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα.

      • Gunslinger32

        Σωστό αγαπητέ ΑΧΕΡΩΝ, μόνο για λίγο όμως.
        Αναμφίβολα η Κίνα είναι ένας παράγοντας που απασχολεί ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, εφόσον είναι πλέον οικονομική υπερδύναμη, και ετοιμάζεται να γίνει και στρατιωτική. Όπως φαίνεται όμως η Ρωσία δεν υποβαθμίστηκε εξαιτίας της Κίνας, επειδή ακόμα και με τα δύσκολα που πέρασε κατάφερε να συνέλθει σύντομα, εφόσον μετά την αρχική «επανάσταση» των μεθυσμένων νεοδημοκρατών την ανέλαβαν στην συνέχεια τα κατάλληλα άτομα που την έβαλαν στην σωστή γραμμή. Αυτό φάνηκε κατά την γνώμη μου στις σφοδρές προσπάθειες αποσταθεροποίησης των ΗΠΑ, στις περιοχές γύρο και στα κράτη με στρατηγική σημασία για την Ρωσία, εφόσον δεν κατάφεραν να την αποσταθεροποιήσουν εσωτερικά με προσπαθείς απόσχισης σε μια Τσετσενία η με κάτι «Ναβάλνηδες», ενώ στην Κίνα ακολουθούν διαφορετική τακτική, με λεκτικές επιθέσεις και μερικές κατασκοπευτικές πτήσεις. Για αυτό αφοσιώθηκα στην Ρωσία.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ἡ Κίνα επηρεάζει,ακόμα και με την σιωπή της.

      • KN

        Φίλε gunslinger32, η ΕΕ ακολούθησε αρχικά μια θέση η οποία ήταν ορθή κατα τη γνώμη μου για την εικόνα της προς τα έξω. Δηλαδή, δημιουργήθηκε μια εμπόλεμη κατάσταση, με μια υποτιθέμενη κατάληψη ξένου εδάφους απο τριτη χώρα, και αντέδρασε ως όφειλε βάση του προφίλ της νομιμότητας που προάγει προς τα έξω (άσχετα αν πραγματικά τηρεί τις γραμμές της διεθνούς νομιμότητας πάντα). Απο κει και πέρα η συνέχεια των αρχικών κυρώσεων ήταν κατα τη γνώμη μου αδικαιολόγητη και περίτρανη απόδειξη οτι η ΕΕ έχει γίνει πια το δεκανίκι των ΗΠΑ. Αυτο βέβαια δεν οφείλεται μονο στις μεγάλες χώρες της ΕΕ (Γερμανία-Γαλλία) αλλα κυρίως στα «νέα» παιδιά της Ευρώπης, πρώην μέλη του Αν. Μπλοκ (Πολωνία, Ρουμανία, κράτη Βαλτικης) τα οποία έχουν αντί ρωσική εμμονή. Το γεγονός βέβαια πως η ΕΕ έβαλε τα χεράκια της και έβγαλε τα ματάκια της αποδεικνύεται περίτρανα απο την νέα πολιτική του Μακρόν, ο οποίος επιχειρεί μια στενή οικονομική σχέση με τη Ρωσία, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού οικονομικών του, με τη Γερμανία η οποία προχωρά κανονικά το προγραμμα του Nord stream 2 παρα τις πιέσεις που δέχεται, ακόμα και με την αγορα lng απο τη Βρετανία απο ρωσική εταιρία (η οποία μάλιστα έχει υποστεί κυρώσεις απο τις ΗΠΑ) αντί για άλλο κράτος ( πχ ΗΠΑ). Ακόμα και οι βαρύμαγκες Πολωνοί, που όταν η Ρωσία επέβαλε κυρώσεις εναντίον των γεωργικών προϊόντων της ΕΕ, μοίραζαν τα μήλα τους στους δρόμους, τωρα έχουν στήσει ολόκληρο δίκτυο λαθρεμπορίας μέσω Λιθουανίας και Λευκορωσίας, το οποίο βέβαια εκμεταλλεύονται και άλλες χώρες οπως Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, για να πουλάνε τα γεωργικά τους προϊόντα στην ρωσική αγορά. Οσο για τους Γερμανούς βιομηχάνους και το σεβασμό που δείχνουν στην πολιτική της χώρας τους, αυτο φάνηκε απο το γεγονός πως όταν η Γερμανία ψήφιζε το νέο κύκλο κυρώσεων προς τη Ρωσία, η Mercedes άνοιγε καινούργιο εργοστάσιο έξω απο τη Μόσχα.

      • Gunslinger32

        Αυτή η διαπίστωση είναι που με προβληματίζει στον ρόλο της Ευρώπης(πλυν Αγγλίας) η οποία έχει καταντήσει όντως δεκανίκι των Αγγλοσαξονων επειδή βρέθηκε ανάμεσα στην διαμάχη Ρωσίας – ΗΠΑ/Αγγλίας. Στα νέα μέλη θα μπορούσα να δείξω κατανόηση για την στάση τους απέναντι στην Ρωσία(για ιστορικούς λόγους), αλλά τους παλιούς και ιδιαίτερα τους μεγάλους δυο στην Ευρώπη δεν μπορώ να τους δικαιολογήσω, και εξαιτίας της επιλεκτικής τους ερμηνείας του ρόλου της Ρωσίας προς τα έξω.

        Η νομική ορθότητα και η προβολή της εικόνας τους προς τα έξω, στάζει κατά την γνώμη μου υποκρισία, όπως δείχνει και η κάπως υποκριτική εφαρμογή αυτών των κυρώσεων, εφόσον απέναντι στο λαθρεμπόριο των Πολωνών(όπως και στις περιπτώσεις των Τούρκων στον Β´πόλεμο στον περσικό κόλπο και στον πόλεμο στην Συρία, που εκμεταλλεύτηκαν για να εισάγουν λαθραίο πετρέλαιο παρά των κυρώσεων απο την δύση) επιλέγει και πάλι να κάνει τα στραβά μάτια(και εφόσον παραβλέπει επίσης τους παράνομους πολέμους, στους οποίους συμμετέχει και απο πάνω με διάφορους τρόπους είτε με «ειρηνευτικές δυνάμεις» είτε με πωλήσεις όπλων για επιθετικούς πολέμους τους οποίους βαφτίζουν «αυτοάμυνα» όταν τους συμφέρει). Ενώ για την Ρωσία κάνουν συνέχεια λόγο για «επιθετική επεκτατική πολιτική». Με μια πλέον γελοία ρητορική, η οποία στερείται κάθε σοβαρότητας, για όσους παρακολουθούν προσεκτικά τις εξελήξεις.

        Αυτό το «κρυφό σπάσιμο» των κυρώσεων δεν προσφέρει αυτό στην προβολή εικόνας που θα ήθελε να επικοινωνήσει προς τα έξω η Ευρώπη, αλλά το αντίθετο, επειδή αυτή η επιλεκτική ερμηνεία του διεθνές δικαίου τους αποκαλύπτει ως υποκριτές και ψεύτες.

        Οι μερσεντές και μερικοί άλλοι έκαναν αυτό που έπρεπε, εφόσον η πολιτική στάθηκε ανίκανη να κρατήσει ίσες αποστάσεις, παίζοντας το θέατρο του Ευρωπαίου καραγκιόζη, για να είναι ευπρόσδεκτη στον λευκό Οίκο και για να χαρεί η Αγγλία(η οποία απο ευχαρίστηση αποφάσισε μα εγκαταλείψει την ένωση).

  4. geoexplorer72

    @KN
    Ομολογώ οτι το άρθρο δεν είναι απόλυτα σχετικό με την ανάλυση της διπλωματικής θέσης της Ρωσίας, αλλά επειδή είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση θα καταχραστώ το χώρο.
    Συμφωνώ μέχρι κεραίας στο οτι η διπλωματία μπορεί να γίνει ισχυρότερη από τα όπλα, χαίρομαι που βλέπω οτι τα τελευταία χρόνια υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται για την επιστήμη των διεθνών σχέσεων. Γιατί η διπλωματία είναι πράγματι επιστήμη. Περιλαμβάνει κατά την γνώμη μου την ικανότητα διαμόρφωσης ενός σύγχρονου αντιουτοπιστικού τοπίου από την κατανόηση των θέσεων στον κόσμο.
    Ο Γιευγένι Πριμακόφ ήταν ένας εμπνευσμένος διπλωμάτης, με ειδίκευση στην Αραβική κουλτούρα. Εισήγαγε μια πολύ ρεαλιστική άποψη πολλαπλής ευθυγράμισης, (multilateralism) αντί της Σοβιετικής εποπτικής διπλωματίας. Μια θέση που είχε περισσότερο ως τότε η δύση και με την νέα μορφή της Ε.Ε. Σε αυτή επικράτησε η πολιτική που δίδονταν φωνή σε μικρότερα κράτη σχετικά με μια κοινή επιδίωξη. Πολλές κοινές φιλοδοξίες σημαίνει φυσικά πολλές διπλωματικές θέσεις, κάποιες φορές ελαφρά αποκλίνουσες, αλλά εν τέλη πειθόμενες από μεγαλύτερους στόχους ή προβλήματα. Οπότε η εξίσωση είναι σίγουρα πιο περιπλοκη, αλλά μάλλον αποτελεσματική.
    Συμφωνώ επίσης στο γεγονός οτι η Αγγλία ήταν ο ανασχετικός παράγοντας της Αμερικής στη Ευρώπη, αλλά δεν είμαι απόλυτα βέβαιος οτι τελικά η Ρωσία θα εισάγονταν στην Ε.Ε ακόμη και εαν δεν υπήρχε η Αμερική. Δεν θα ήταν αναγκαίο να γίνει, αφού οι εμπορικοί οδοι μεταξύ τους υφίστανται και είναι αμφίδρομοι και παράλληλα ανεξάρτητοι.
    Στον Αμερικανικό τώρα αντίποδα σχετικά με την παγκόσμια κυριαρχία, οι ΗΠΑ απλά δεν έχουν καταλάβει την θέση τους στον κόσμο. Η κατασκευαστική και πληθυσμιακή δύναμη είναι πια η Ασία και αυτό θα την διαβρώσει. Αντί να συνεργαστεί και να αποκομίσει οφέλη από τα πολιτισμικά-επιστημονικά της πεδία, προσπαθεί (μάταια) με τις πολύχρωμες επαναστάσεις της. Πρόσφατα είδα ένα άρθρο στο ΒΒC για εξεργέσεις στο Ιραν που καταπνίγονταν Βίαια από την κυβέρνηση. Μου θύμισε πολύ έντονα τις ίδιες διαμαρτυρίες του 2009 στο Ιράν, όταν ξεκίνησε η Αραβική άνοιξη και ο εμφύλιος στην Συρία. Αναμένω λοιπόν εντονότατες αντιπαραθέσεις στην Μέση Ανατολή, από τις οποίες δεν θα ξεφύγει ούτε η Τουρκία.
    Κλείνω με μια προσωπική άποψη για το οτι η Ελληνική διπλωματία με τις τριμερείς και τις τετραμερείς συναντήσεις της έχει μια τοπική άποψη που ομοιάζει ευχάριστα να βρίσκεται στην κοίτη του multilateralism. Ελπίζω να παραμέινουμε ευέλικτοι και οξυδερκείς, όπως μας δίδαξε η τεράστια ιστορική μας πείρα…

    Απάντηση
    • KN

      Ευχαριστώ geoexplorer72, ομολογώ πράγματι πως στο θέμα διπλωματία-γεωπολιτική δεν δίνουμε τη δέουσα σημασία ως χώρα. Κακώς βέβαια, αλλα έτσι γίνεται, οπως σχεδόν με ολα τα πράγματα στη χώρα. Ευτυχώς που μπορούμε τουλάχιστον σε ορισμένα σαιτ να εκφράζουμε γνώμες δημοκρατικά και να ακούμε ενδιαφέρουσες απόψεις χωρίς την οχλαγωγία των άθελα ή ηθελημένα ανόητων που ουσιαστικά προσβάλουν ο ένας τον άλλο χωρίς νόημα. Θα συμφωνήσω πως τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει ακολουθήσει μια σωστή εξωτερική πολιτική όσων αφορά τη δημιουργία συμμαχιών με χώρες στη γειτονιά της. Μάλιστα, ήμουν ιδιαίτερα χαρούμενος όταν η Ελλάδα καταψήφισε την απόφαση των ΗΠΑ για την Ιερουσαλήμ στον ΟΗΕ, οχι γιατι έχω κατι εναντίων των ΗΠΑ ή του Ισραήλ, αλλα γιατι δείξαμε πως η χώρα μας ειναι ενα κράτος με μεγάλη ιστορία και με διαχρονικές σχέσεις με μια πληθώρα κρατών, και δεν ξεπουλιέται τόσο εύκολα. Δυστυχως βέβαια αρκετοί βγήκαν να το κατακρίνουν αυτο, βγάζοντας ενα ακραίο σύμπλεγμα ραγιαδισμού, κατα τη γνώμη μου, αλλα ειναι και αυτές απόψεις και πρεπει να ακούγονται. Θα συμφωνήσω επίσης πως δυστυχως, ο κύκλος του αίματος και της βίας δεν θα κλείσει σύντομα στην Μέση Ανατολή, κατι το οποίο θα επηρεάσει και εμάς σε μεγάλο βαθμό, καθώς η χώρα μας έχει την τύχη και ταυτόχρονα την ατυχία να βρίσκεται κυριολεκτικά στο κέντρο των κοσμογονικών εξελίξεων που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή και πιθανώς θα επηρεάσουν την πορεία της ανθρωπότητας για ολόκληρο τον 21ο αιώνα. Ελπίζω πραγματικά μέσα απο την ψυχή μου η χώρα μας να αποκομίσει, οσο το δυνατόν περισσότερα απο τις αλλαγές και μετατοπίσεις που συμβαίνουν γύρω μας και να βγει δυνατή και κερδισμένη. Μακάρι !

      Απάντηση
      • geoexplorer72

        Έτσι να το πούμε και αυτό για την Ιερουσαλήμ. Σεβόμενοι φυσικά την διπλωματική προσπάθεια της Ελλάδας στο Ισραήλ, δεν απομακρυνθήκαμε από την σταθερή διαχρονική θέση της Ελλάδας για ταυτόχρονο σεβασμό στους Παλεστίνιους. Το αντίθετο θα ήταν καιροσκοπικό. Επίσης πράγματι η Ελλάδα είναι αρχαίος πολιτισμός και έχει τόσα ιστορικά περιθώρια διπλωματικής ευελιξίας, που η έννοια παραδοσιακές διακρατικές σχέσεις, ιδιαίτερα στο χώρο της μεσογείου έχει την μοναδική της διάσταση,

      • κλείτος ο μέλας

        ΚΝ, για το θέμα της ιερουσαλήμ αν θέλουμε να μιλάμε οτι πρέπει να κοιταμε συμφέροντα και οχι συμπάθειες και οτι στις διεθνείς σχέσεις και στη διπλωματία ΔΕΝ υπάρχει αυτό που λέμε ηθική,και με τη σημερινη κατάσταση της χωρας ,μπορεις να μου εξηγησεις μακροπρόθεσμα τι πιθανότητες έχει να μας αποφέρει αποτελέσματα.Περιμένεις έστω κάποια ας πουμε υποστηριξη έμπρακτη απο μουσουλμανική χώρα για τη στάση μας?
        Ενω απο την ‘αλλη ισως υπάρχουν κάποιες ισχνες εστω, ισραηλινές πιθανότητες οπως διαμορφώνεται η κατάσταση.

  5. Gunslinger32

    Με την ευκαιρία και επειδή πιάσαμε το θέμα της ρωσικής διπλωματίας, θα ήθελα να προτείνω και ένα ενδιαφέρων βιβλίο απο έναν συγγραφέα με πρακτική εμπειρία σχετικά με τα θέματα διπλωματίας. Αν και εκδόθηκε το 2004, παραμένει κατά την γνώμη μου μια εξαιρετική εργασία, για όσους ενδιαφέρονται για το θέμα.

    Πρόκειται για το „Le Roman du Kremlin“ (στην γνήσια έκδοση στα γαλλικά) του Wladimir Fedorowski. Για όσους διαβάζουν γερμανικά, υπάρχει η μετάφραση στα γερμανικά με τίτλο “Der Kreml – Russland und seine Herrscher”, για όσους ενδιαφέρονται.

    https://www.babelio.com/livres/Fedorovski-Le-Roman-du-Kremlin/19894

    http://www.russlandjournal.de/russland/buecher-ueber-russland/der-kreml-russland-und-seine-herrscher/

    Απάντηση
  6. geoexplorer72

    @κλείτο μέλα
    Αν δεν σας πειράζει που η ερώτηση για την Ιερουσαλήμ δεν απευθύνονταν σε μένα, μπορώ να σας δώσω μια οπτική. Στην ψηφοφορία καταρχήν η ΗΠΑ υπέστησαν κατάφορη συντριβή, δεν είναι τα 128 μέλη που ψήφισαν εναντίον της κινησής της, ούτε οι μόνο 9 θετικές ψήφοι από σχεδόν ανύπαρκτα κράτη σαν τα νησιά Τόγκα και Παλάου στον Ειρηνικό. Αλλά δεν κατάφερε να πάρει ψήφους ούτε από τα ξαδελφια της στο Ενωμένο Βασίλειο ! Στην καλύτερη περίπτωση πήρε αποχές απο κράτη που ήταν υπό τον πλήρη ελεγχό της πχ Ρουάντα, Τρινιτάτ, τα νησιά Κιριμπάτι (ναι είναι πραγματική χώρα).
    Αυτό δεν έχει να κάνει με μόνο με οφέλη από μουσουλμανικές χώρες, έχει να κάνει και με τον τρόπο που ήταν δομημένη η πρόταση. Εάν η Ελλάδα ψήφιζε ξεκάθαρα υπέρ του Ισραήλ παρότι γεωπολιτικά στην παρούσα φάση, ναι σωστά μας συμφέρει, εκτός από την ηθική πλευρά που πολύ σωστά παρατηρήσατε, θα δημιουργούσαμε ένα διπλωματικό status που θα βοηθούσε τον αποικισμό σε αμφισβητούμενα εδάφη. Με την ίδια λογική πολλά κράτη, όχι μόνο εμείς, θα μπορούσαν να έχουν μια κατάσταση παράνομης κατοχής σαν της Κύπρου ή της Ουκρανίας και να μην είχαν νομικά όπλα σε συμβούλια ασφαλείας .
    Επιπρόσθετα υπάρχουν πολλά νομικά αντεπιχειρήματα διεθνούς δικαίου. Στον ΟΗΕ η ψήφος στηρίχθηκε ότι αποτελεί έγκλημα κατά της Ειρήνης σύμφωνα με τις αρχές της Νυρεμβέργης και την χάρτα των Ηνωμένων Εθνών. Στην νομική παρουσίαση του θέματος από τις παραπάνω συνθήκες υπάρχει μέριμνα κατά της εδαφικής ακεραιότητας, της πολιτικής ανεξαρτησίας και της κυριότητας του Παλαιστινιακού κράτους.
    Το ότι μερικές φορές δεν αναλύονται πράγματα είναι σφάλμα, γιατί δίνεται βήμα στην φαυλοκρατία. Θα μπορούσατε να φανταστείτε τις επιπλοκές του να ψήφιζε υπέρ της Αμερικής η Ελλάδα παρέα με τα νησιά Κιριμπάτι;
    Ο κόσμος ακόμη δεν ξέρει ότι κατά της άγκυρας υπάρχει καταδικαστέα απόφαση για Ελληνική γενοκτονία από την Τουρκία το 1920-21 που έχει βασιστεί σε συνθήκες διεθνούς δικαίου που θέλει να καταπατήσουμε.

    Απάντηση
    • κλείτος ο μέλας

      geoexplorer72
      Χαιρομαι που μου απαντήσατε και με διαφωτίσατε,καθως η αλήθεια είναι οτι δεν γνωριζα τους συσχετισμούς της ψηφοφορίας,αλλά να σας πω οτι αν αυτό σημαινε στρατιωτική βοηθεια απο ΗΠΑ και Ισραηλ που θα είχε εξασφαλιστεί, ναι λοιπόν ,ας ψηφιζε η ελλαδα με τα νησιά κιριμπατι.Αλλωστε ποιο είναι το διπλωματικο στατους και η διπλωματικη παραδοση μια χωρας σαν της Ελλαδος.Ανυπαρκτο οπως και των νησιων κιριμπατι.να δούμε τις διπλωματικές επιτυχιες της λωζανης,το θέμα της β ηπειρου και κατα τον α και τον β Π πολεμο,την εισβολη αττιλα.
      Και που είναι παρανομα στην ουκρανια και κυπρο κατα τον ΟΗΕ τι σημαινει?παρανομος ηταν και ο πολεμος του κόλπου.το συμβουλιο ασφαλειας δεν εδωσε συγκαταθεση. το κοσσοβο ηταν παρανομο η οχι.στις αρχες που βαλατε προσθεστε και την αρχη της αυτοδιαθεσης.Νομικα επιχειρηματα υπαρχουν και πάντα θα υπαρχουν, αλλωστε οι νομικοί προσπαθούν θα επιδεικνύονται και να νομίζουν οτι είναι απαραίτητοι,το θεμα είναι αν υλοποιούνται τα επιχειρηματα. Η αληθεια είναι οτι δεν υπαρχει δημοσιο διεθνες δικαιο και ο ΟΗΕ είναι οτι και η κοινωνια των εθνων ένα τιποτα με καλύτερη διαφημηση.επισης και που υπαρχει η καταδικαστεα αποφαση την οποια θα ομολογησω δεν γνωριζω, το αποτελεσμα ειναι ποιο? οι ευρωπαικες εταιριες mbda ,thales,finmeccanica ως και ποιο ευαισθητες σε θεματα γενοκτονιας καθοτι είναι και ευρωπαιοι δεν συνεργαζονται με γενοκτονους που σε αντιθεση με τους γερμανους δεν λενε και ποτε ξανα?
      ΘΑ έλεγα οηε και διεθνες δικαιο αστειοτητες,η διπλωματια δεν θεωρω οτι πρεπει να στηριζεται στο διεθνες δικαιο το οποιο άλλωστε είναι παραμύθια για παιδια.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ἄν το διεθνές δίκαιο είναι το θαυματουργό ιερό δισκοπότηρο,γιατί ἡ δικαιολάτρις Ἑλλάς δέν ανακήρυξε Ἐθνικά Χωρικά Ύδατα 12 ναυτικών μιλίων τον Νοέμβριο 1994 (ἤ κάπου εκεί) όταν τέθηκε σε διεθνή ισχύ ἡ σύμβαση του Montego Bay;
        Έτσι,από περιέργεια.

      • geoexplorer72

        Φίλτατε Κλείτο
        Καταλαβαίνω τον θυμό σας σχετικά με τα δικαστήρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπάρχει μια πλάνη ότι το δίκαιο γράφεται μόνο από τους νικητές και από τους ισχυρούς. Όμως αυτός ο φόβος μπορεί να αποδοθεί στον θεσμό της δικαιοσύνης εν γένη. Εάν χάσουμε μια αξία, γιατί περί αυτού πρόκειται, θα χάσουμε την βασική μας ικανότητα να ακολουθούμε κανόνες. Μπορούμε αντί της απαξίωσης, να παρουσιάζουμε ισχυρά τα επιχειρηματά μας και φυσικά να παλεύουμε για την βελτιωσή τους.
        Η διπλωματία είναι η ικανότητα ενός κράτους να παρουσιάσει τον εαυτό του σε ένα άλλο κράτος ή οργανισμό. Η ικανότητα αυτή επηρεάζεται από την πολιτιστική επιρροή, τους ιστορικούς δεσμούς και την έκταση του διπλωματικού της δικτύου. Ως διπλωματικό δίκτυο νοείται το σύνολο των πρεσβειών και προξενείων σε ξένες χώρες καθώς και σε ποιά διεθνή όργανα εκπροσωπείται. Η Ελλάδα για παράδειγμα είναι μέλος του ΟΗΕ και μέλος της Ε.Ε, της Ευροαντλαντικής συμμαχίας κτλ. Από τα παραπάνω θα καταλάβατε και εσείς ότι μπορεί να μην είναι το μεγαθήριο που λέγεται Ρωσία, αλλά τα πάει τοπικά μισό καλά. Καλύτερα τέλος πάντων από ότι πολλοί πολιτικοί θέλουν να πιστέψουμε.

    • ΑΧΕΡΩΝ

      «Ο κόσμος ακόμη δεν ξέρει ότι κατά της άγκυρας υπάρχει καταδικαστέα απόφαση για Ελληνική γενοκτονία από την Τουρκία το 1920-21 που έχει βασιστεί σε συνθήκες διεθνούς δικαίου που θέλει να καταπατήσουμε.»
      Ποιός διέπραξε αυτήν την γενοκτονία το 1920-21;
      Ὁ σουλτάνος,ἤ ὁ Κεμάλ;

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        @ΑΧΕΡΩΝ
        Στην ουσία την διέπραξαν αυτοί που συμβούλεψαν τον Κεμάλ, αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο τούρκος ήταν αθώος.
        Συνένοχοι είναι όμως και όσοι το άφησαν και το επέτρεψαν να συμβεί.
        Αυτός που έκανε την παρακάτω αναφορά, ήξερε για τις ασυγχώρητες αμαρτίες των προγόνων του στην οθωμανική αυτοκρατορία και στην κεμαλική Τουρκία που ακολούθησε.

        «Wer Unrecht lange geschehen läßt, bahnt dem nächsten den Weg.»

        Willy Brandt

        Στην δεύτερη περίπτωση στην εποχή του Β’ΠΠ, τα ξαδέλφια του (και σημερινοί σύμμαχοι μας) στις ΗΠΑ όχι μόνο δεν έπραξαν τίποτα κατά των θηρίων στα κέντρα συγκεντρώσεων/εξουδετέρωσης, αλλά άφησαν και την ΙΒΜ* να προμηθεύσει τους δράστες με τις περίφημες κάρτες που βοήθησαν στην πραγματοποίηση όλου αυτού του σχεδίου.

        «All that is necessary for evil to triumph is for good men to do nothing»

        Edmund Burke

        Der programmierte Massenmord
        Den Computerkonzern IBM holt seine Vergangenheit ein. Ein neues Buch zeigt die Verstrickung der Datenverarbeiter in den Holocaust. In den USA drohen deswegen Entschädigungsklagen in unabsehbarer Höhe.

        http://www.spiegel.de/wirtschaft/ibm-der-programmierte-massenmord-a-117132.html

        IBM and the Holocaust
        https://en.m.wikipedia.org/wiki/IBM_and_the_Holocaust

      • geoexplorer72

        Η απόφαση ήταν κατά των νεότουρκων Τζελάλ, Ένβερ και Ταλάτ, που καταδικάστηκαν και σε θάνατο. Όλα αυτά πριν Αττατούρκ και κατά την Αρμενική γενοκτονία.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Πιστολέρο,ὁ Κεμάλ δέν ήταν κανένα λευκό περιστέρι,χαρακτηριστικά είχε πεί «έχω όπλο την αγχόνη».
        Αλλά περιμένω τοποθέτηση του Geo,για να το αναπτύξω.

      • Gunslinger32

        Σωστό αγαπητέ ΑΧΕΡΩΝ, το ξεκαθάρισα όμως ότι δεν του δίνω συγχωροχάρτι. Απλά θέλησα να σημειώσω ότι έπαιξαν και οι υποστηρικτές σημαντικό ρόλο στο θέμα της γενοκτονίας.

  7. Gunslinger32

    @ΑΧΕΡΩΝ
    Η Κίνα εφαρμόζει ακόμα στρατηγικές του Κομφούκιου και του Σούν Τσού (τις οποίες έχουν υιοθετήσει και πολλοί ξένοι όχι μόνο στον πόλεμο αλλά και στα οικονομικά), οι οποίες συμπεριλαμβάνουν και παθητική στάση/μέθοδος(η αλλιώς «απαλά μέσα») χωρίς να είναι λιγότερο αποτελεσματικά, μερικές φορές (κατά κάποιον τρόπο) και η σιωπή «σκοτώνει»(σε κάποιες περιπτώσεις και χωρίς εισαγωγικά).

    @geoexplorer72
    Με συγχωρείτε που ανακατεύομαι, αλλά παρόλο που δεν διαφωνώ με την ψήφο εναντίον των ΗΠΑ στο θέμα της πρωτεύουσας του Ισραήλ, έχω μια απορία.

    Εφόσον η ελληνική κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την τήρηση του διεθνές δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την χάρτα των ΗΕ και την ηθική, πως εξηγείται το στραβοπάτημα(σε δημόσια θέα) στο θέμα του ασύλου για τους Τούρκους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα μετά την αποπήρα πραξικοπήματος;

    Ρωτάω επειδή έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά στην ελληνική πολιτική, και επειδή τυγχάνουν περιπτώσεις σε συζητήσεις για τέτοια θέματα, όπου είναι αδύνατον να υποστηριχθεί αυτή η στάση, αλλά και επειδή μου φαίνεται κάπως παράλογο να μην μας απασχολούν τυχών αρνητικές αντιδράσεις των ΗΠΑ, αλλά να υποχωρούμε άμεσα απέναντι στις τουρκικές πιέσεις.

    Απάντηση
  8. geoexplorer72

    @ Αχέρων
    Πολύ επιγραμματικά αφού είμαι εκτός θέματος και πλαισίου. Τα 12νμ και το casus belli της Τουρκίας τέθηκαν το 1996,μετά την επικύρωση από την Βουλή της σύμβασης του δικαίου της θάλασσας. ΦΕΚ Α 136 έτος 1995. Σύμφωνα με αυτόν η επέκταση εαν απαιτηθεί θα γίνει με απλό Π.Δ μετά από εισήγηση του υπουργικού συμβουλίου. Το casus belli ήρθε μετά από αυτό σαν αντίδραση, οι πολιτικοί όμως δεν μας λένε οτι έχει αποσυρθεί επίσημα με την τελωνειακή ένωση Ε.Ε Τουρκίας στις αρχές του 2000, αφού δεν νοείται απειλή πολέμου προς κράτος μέλος της Ε.Ε, ως προυπόθεση για την ενταξιακή διαδικασία υποψήφιου μέλους. Η Ελλάς δεν προχώρησε εκεί γιατί ποντάρε στην ένταξη και γιατί στην παρούσα φάση δεν κέρδιζε κάτι άμεσα. Πχ δεν ήθελε να βρει υδρογονάνθρακες. Αντίθετα θα υπέσκαπτε την θέση της ως ναυτική εμπορική δύναμη που έθετε περιορισμούς σε διεθνείς ναυτικές οδούς. Το Αιγαίο ελέγχει την κίνηση από τα Δαρδανέλια προς το Σουέζ και από την Αδριατική στην Μαύρη θάλασσα. – Η κουβέντα είναι τεράστια απλά παρακαλώ δεχθείτε μια σύντομότατη ερμηνεία και αν υπάρξει έδαφος το ξανασυζητάμε.
    @Gunslinger32
    Δεν ξέρω ποιό στραβοπάτημα περιγράφουμε ακριβώς, η θέση της Ελλάδας εαν δεν κάνω λάθος δεν είναι εαν συμμετείχαν ή οχι σε πραξικόπημα,αλλά ότι θα έχουν προσχηματική δίκη στην Τουρκία. Ως τούτου δικαιούνται προστασίας μέχρι την αποκατάσταση του δικανικού συστήματος.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Συγκεκριμένα εννοώ την παρακάτω πρόσφατη ανακοίνωση.

      «Κυβέρνηση: Αίτηση ακύρωσης του ασύλου στον Τούρκο στρατιωτικό

      Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφυγών», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού.

      Υπενθυμίζεται ότι η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου αποφάσισε να χορηγηθεί άσυλο στον Τούρκο στρατιωτικό και συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου με το οποίο οι συνολικά 8 Τούρκοι στρατιωτικοί κατέφυγαν στην Αλεξανδρούπολη, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, τον Ιούλιο του 2016.

      Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας κατηγόρησε την Ελλάδα ότι προστατεύει πραξικοπηματίες και έκανε λόγο για απόφαση που «έχει ληφθεί με πολιτικά κριτήρια» και η οποία «θα έχει αναμφίβολα επιπτώσεις στις διμερείς σχέσεις».

      naftemporiki.gr

      http://m.naftemporiki.gr/story/1308210

      Εφόσον πρόκειται λοιπόν για πολιτικά διωκόμενους(και όχι για οικονομικούς μετανάστες), πια είναι τελικά η επίσημη θέση της Ελλάδος, η απόφαση της επιτροπής, η τα χλιαρά διπλωματικά παιχνίδια και οι δηλώσεις της ελληνικής κυβερνήσης που ζητάει ακύρωση της απόφασης;

      Νομίζω ότι και τα δυο δεν γίνονται.

      Αυτό το στραβοπάτημα εννοώ, που δείχνει ότι ο ένας τραβάει απο εδώ και ο άλλος απο εκεί.

      Απάντηση
  9. κλείτος ο μέλας

    αγαπητέ geoexplorer72,
    αν και πλατιάζουμε και δεν το συνιθίζω, δεν πειράζει, άλλωστε αυτό ειναι μάλλον ένα χόμπι μας να συνομιλούμε στο σαιτ για όσα θα θέλαμε να πούμε αλλού.Αρχικά δεν έχω κανέναν θυμό,απλά συμφωνα με όσα πιστεύω νομιζω οτι λεω τα συκα ..και τη σκαφη..
    κατα δευτερον δεν μιλησα για δικαστήρια ανθρωπινων δικαιωματων ΕΔΔΑ,χαγη,οι οποίοι και αυτοί έχουν προβλήματα στην εκτελεστότητα των αποφάσεων τους, αλλα για διεθνείς οργανισμους παγκόσμιους ή και περιφεριακούς και κράτη.Για να σε διευκολύνω τυγχάνει οχι για ευχαρίστηση αλλά λογω αντικειμένου να χω διαβασει ρουκουνα και αντωνοπουλο χαριν συντομιας της συζητησης.
    Η ελλάδα ασφαλώς και δεν είναι ρωσια αλλά ουσιαστικά το βασικό της προβλημα το οποιο δεν ειναι παντα το ιδιο καθε φορα, πχ πριν τον ΒΠΠ είχε θεμα και με βουλγαρία ενω τωρα οχι, ενώ το βλέπει κανει πως δεν το βλέπει διαχρονικά με ισως μικρες εξαιρεσεις.και οταν έχεις διαχρονικά τετοια προβλήματα πρέπει αν χρειαστει οπως τωρα για παραδειγμα να δρασεις οπως η ρωσια,το ιδιο εκανε και το ισραηλ,και οχι να κλαιγεσαι σαν επαίτης σε όλους τους διεθνείς οργανισμους και τα νομικά προσωπα και τις κρατικες οντοτητες υπο μορφη ομο ή συνομοσπονδιας έστω και κατα αναλογική ερμηνεία.Αυτο άλλωστε είπε και η χαγη οτι το θεμα ελλαδας τουρκιας είναι πολιτικό ένω για αλλες υποθεσεις πχ δανια,γριλανδια,ισλανδια,βρετανια δεν ειπε το ιδιο και εβγαλε απόφαση.
    Αρα για να ενώσω το σκεπτικό μου και με το αρχικό θέμα,η ελλάς αν πισω απο τις κουρτινες επαιρνε ανταλλαγματα στη παρουσα ρευστη ελεω τραμπ διεθνή σκακιερα ,πρεπει να το ζητησεις βεβαια πρωτα,μπορουσε να αναγνωρισει την ιερουσαλημ και οτι αλλο εστω και ευκαιριακα τη συμφέρει γιατι απλά δεν έχει καμια διαχρονικη διπλωματικη σχολή και γενικά η διπλώματία μας διαχρονικά παλι είναι σκατα. και οι αραβες δεν μας είναι τιποτα.Τωρα αν απ την αλλή ένας αλλος διεθνής οργανισμος περιφεριακός, ονοματι αραβικος συνδεσμος με εδινε κατιτις,λεφτα δηλαδη για να παρω πλοια αεροσκαφη κτλ τοτε ιερουσαλημ γιοκ.
    Αυτό που προσπαθώ να σου πω και το ιντερνετ δεν με διευκολύνει, είναι οτι η προσκόλληση στον αστειο ΟΗΕ και στην ανυπαρκτη ΕΕ με την αποκλειστική ή συντρέχουσα αρμοδιοτητα κτλ, δηλαδή σε αδυναμες νομικες οντοτητες που και δεν μπορουν να παρουν αποφασεις αλλά και να τις εκτελέσουν αν παρουν ποτέ, βαση καταστατικού ουσιαστικά αλλά και δομικής συγκροτησης, είναι η συνεχεια της μικρης πλην τιμιας ελλαδος, που θα μας οδηγησει σε αλλο ενα 22 στη καλύτερη, και οτι οι πρεσβειες και τα προξενεία που έχουμε στημένα είναι μάλλον υπερμεγέθης δημοσιος τομέας πχ στη τραπεζουντα οπου ομιλούνται τα ρουμτζα έχεις προξενείο κατα το τουρκικό πρώτυπο στη Θρακη?

    ΥΓ οσον αναφορα τους πολιτικούς δεν νομιζω οτι υποτιμούν τη διπλωματια τουναντίον επειδη βλεπουν τη ματαιοτητα οσων ανέφερα λενε εμφατικά οτι ο μονος μας αληθινος συμμαχος είναι οι ΗΠΑ το οποιο μαλλον ειναι αληθεια καθώς το ξανθό ξένος κολλησε με τα καρακουρτ για αλλη μια φορα και οι ψαλιδοκωλοι φραγγοι απο την εσπερια μας πουλησαν και αυτοι καθοτι εμεις είμαστε ρωμαιοι εωοι ομως και αυτοι γερμανοί αγιοι ομως.Απλά ολοι υπολογιζουν χωρις τον Τουρκο ξενοδόχο και οι ΗΠΑ εχουν σημαντικότερα προβλήματα απο τη ΝΑ μεσογειο για να ασχοληθούν αρα ουτε οι ιστορικοί ουτε οι πολιτιστικοι δεσμοί και επιρροή εν προκειμένω μας σώζουν, και ποιοι είναι αυτοί άλλωστε στη βαλκανική στη μεση ανατολή ή αλλού?με ποιούς έχουμε κοινή ιστορική ,πολιτιστική συνισταμένη?εμένα με τα καλά και τα κακά και με μια δώση αμνησιας μόνο οι σέρβοι μου ρχονται,και αντε αν η διπλωματια σου είναι τοσο τσακάλια οσο λες να καταφέρεις κατι με σουηδοφιλανδους και αν σου κανουν μεταφορα τεχνολογιας ,δυσκολο,κλαιν μαιν δηλαδη.
    επίσης επειδη και το δντ είναι πρωτιστως κατ εμε, διπλωματικο και πολιτικό ζητημα,και οχι λογιστικό, ποιες συμμαχίες και ποι διπλωματία θα βοηθήσουν σε αυτό?
    ελπίζω να μπόρεσα να σου μεταδώσω το σκεπτικό μου.

    Απάντηση
  10. geoexplorer72

    Θα απαντήσω όσο πιο τηλεγραφικά μπορώ καθότι τα θέματα είναι πολλά και άσχετα μεταξύ του. Επίσης ξεκαθαρίζω ότι εκφράζω μόνο την οπτική μου.
    @Gunslinger32
    Η δικαιοσύνη δεν ασχολήθηκε με το ποιόν των 8, αλλά με το δικανικό σύστημα της Τουρκίας. Ως προς αυτόν τον τομέα γίνονται νομικές κινήσεις για την αμετάκλητη απόφαση, ΜΗΝ ξεχνάμε, η αίτηση ακύρωσης μπορεί να δημιουργηθεί για να καταρριφθεί και να τελεσιδικήσει. Πράγματι υπάρχει όμως πολιτική εμπλοκή, το εάν έχει ουσία δεν θα το κρίνω.
    @Αχέρων
    Ήταν ιστορικό γεγονός παρά η δίκη του αιώνα. Η χρονική περίοδος ήταν μετά την παράδοση της Κωνσταντινούπολης, μεταβατική κυβέρνηση της ηττηθείσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας σε Τουρκικό στρατοδικείο !!! Το αποτέλεσμα η αναγνώριση της Αρμενικής γενοκτονίας και εκκαθαριστικών επιχειρήσεων κατά Ελληνικού στοιχείου. Η καταδίκη αφορούσε την τριανδρία των νεότουρκων, οι οποίοι φυγαδεύτηκαν προ της απόφασης. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο «χάθηκαν» μετέπειτα από τον Κεμάλ.
    @Κλείτο μέλα
    Δεν διαφωνώ σε κάτι από αυτά που λέτε, υπάρχει και σε μένα προβληματισμός για τις διώξεις του «διεθνούς» δικαστηρίου, απλά πρέπει να πατάμε κάπου για να επεκταθούμε. Η τοποθετησή σας για το ΔΝΤ σαν μέσο άσκησης έταιρων πολιτικών είναι σωστότατο. Η Ελλάδα δεν είχε ξεκάθαρο δόγμα, ή υπήρχε εάν θέλετε ένα αρχέτυπο πρότυπο Βυζαντινής επόχης, το δόγμα της οικουμενικής χριστιανικότητας. Για αυτό θυμόμαστε στην νεότερη ιστορία έντονα την Σερβία. Απλά τα δόγματα στην Ελλάδα ταλανίζονται από κυβερνήσεις. Όσο στρεφόμαστε σαν κοινό προς την γεωπολιτική και την ιστορία και οι πολιτικοί θα στρέφονται με μεγαλύτερο σεβασμό (και δημιουργικότητα) προς αυτά. Στο χέρι μας είναι… ?

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Αυτό ακριβώς περίμενα για να τοποθετηθώ.
      Λοιπόν,πρόκειται για δεδομένο εξίσου άσφαιρο με την συνθήκη των Σεβρών.
      Ένα απελθόν καθεστώς,μία θαμμένη δίκη,και τρέχα γύρευε τον ένοχο.
      Ὁ Κεμάλ άλλαξε το πολίτευμα ὡς νικητής,και όχι ὡς ηττημένος όπως ἡ Αυστροουγγαρία και ἡ Γερμανία,ακριβώς για να απαλλαγεί από τα βάρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,και να το παίζει παρθενογέννεση.
      Τον ίδιο τον Κεμάλ δέ,τον αγιοποίησε ὁ Ελ.Βενιζέλος το 1930,όταν τον πρότεινε για το Νομπέλ Ειρήνης.
      Οπότε,ἡ εξαργύρωση αυτού του δεδικασμένου έχει λιγώτερες πιθανότητες και από την καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        @ΑΧΕΡΩΝ
        Με αλλά λόγια, εκτός απο ζεστό αέρα και δηλώσεις (δήθεν) ποινικής δίωξης κατά των δραστών για εγκλήματα πολέμου, τίποτα περισσότερο.

        Ειδικά αυτό το Νόμπελ ειρήνης έχει χάσει και την αξία αλλά και την ουσία του(αν είχε κάποτε πραγματική), εφόσον ο κάθε εγκληματίας μπορεί να το «αποκτήσει», αρκεί να τον προτείνει κάποιος που θεωρείται «σοβαρός».
        Πως αλλιώς εξηγείται το γεγονός, ότι προτείνεται και δίνεται και προκαταβολικά.

      • geoexplorer72

        Ιστορικό γεγονός : Οι Αρμένοι δεν περίμεναν την δίκη, καθώς πληροφορήθηκαν την φυγή των κατηγορούμενων, οργάνωσαν εκδικητική επιχείρηση με το όνομα «Νέμεσις». Σε αυτήν δολοφονήθηκε και ο Ταλάτ που είχε χρέη υπουργού εσωτερικών στην περίοδο. Ο εκτελεστής του πλέον ήρωας της Αρμενίας, Σογκομόν Τεχλιάν βρήκε τον Τελάλ στο Βερολίνο και τον εκτέλεσε εν ψυχρώ σε κεντρικό δρόμο πέριξ της οικίας του, μέρα μεσημέρι. Είχε εντολές μετά την εκτέλεση να μην τραπεί σε φυγή. Η δίκη που ακολούθησε πρέπει να ήταν πράγματι εντυπωσιακή γιατί το Γερμανικό δικαστήριο τον βρήκε…αθώο !!!
        Πολλά στοιχεία των υποθέσεων χρησιμοποιήθηκαν ως βιβλιογραφία για την διεθνή αναγνώριση της Αρμενικής γενοκτονίας. Ετσι κατά την γνώμη μου τίποτα δεν πάει χαμένο αν το ψάχνεις ως το τέλος.
        Σας ευχαριστώ για την κουβέντα, ελπίζω να μην καταχραστήκαμε το άθρο.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ὡς πάρθειον βέλος,οἱ Αρμένιοι ουδέποτε πρότειναν κανέναν Τούρκο σφαγέα για Νομπέλ Ειρήνης,και δικαιοσύνη απέδωσαν οἱ ίδιοι.
        Ενώ εμείς χαρίσαμε στην Τουρκία «το σπίτι όπου γεννήθηκε ὁ Κεμάλ»,για να γίνει προσκύνημα.

  11. Gunslinger32

    Η απαλλαγή του Soghomon Tehlirian απο την κατηγορία δολοφονίας, δεν ήταν καθόλου τυχαία, ούτε και εντυπωσιακή εκείνη την εποχή, επειδή η Γερμανοί είχαν αλλά ζόρια, και έτσι σύμφωνα με την παρακάτω αναφορά δεν τους ενδιέφερε και πολύ η διαμάχη της Τουρκίας με την Αρμένικη αντίσταση. Μια καταδίκη θα τους έβαζε στο στόχαστρο για υποστήριξη και φιλοξενία ενός εγκληματία πολέμου, και θα τους δυσκόλευε στην διαμάχη που είχαν εκείνη την εποχή με τους Πολωνούς για την άνω Σιλεσία, χωριά του ότι θα αποκαλύπτονταν ότι ήταν χωμένοι μέχρι το λαιμό στην υπόθεση της γενοκτονίας στην οθωμανική αυτοκρατορία. Οπότε ήταν λογικό να μην σκαλίζουν περισσότερο την υπόθεση με την δολοφονία του Τούρκου σφαγέα στην Γερμανία. Αν αρχίσει κάποιος να ψάχνει, μπορεί να βρει πολλά. Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις, και την συζήτηση.

    «Schon am 2. Juni beginnt das Verfahren vor dem Moabiter Landgericht III, Strafkammer 6. Es ist ein Prozess, auf den die Welt schaut. Und es geht darin nicht nur um die Schuld des Angeklagten für Mord auf deutschem Boden.

    Das ahnt das Auswärtige Amt. Es mahnt das Gericht zur Eile. Die Deutschen haben jetzt Besseres zu tun, als sich mit den Armeniern zu beschäftigen, einem Volk, das eh niemand kennt. Sie streiten gerade mit den Polen am Annaberg um Oberschlesien. Und sie müssen verhindern, dass jemand erfährt, wie tief sie selbst in die Massaker verstrickt waren.»

    http://www.tagesspiegel.de/weltspiegel/sonntag/soghomon-tehlirian-und-der-voelkermord-der-raecher-von-armenien-toetete-in-berlin/11653472.html

    «Mörder von Talât Pascha freigesprochen
    «Der Prozess hatte, ohne es zu wollen, eine enorme rechtspolitische Bedeutung», sagt Hosfeld, Autor zweier Bücher über den armenischen Völkermord. «Weil zum ersten Mal für die Öffentlichkeit deutlich wurde, dass das Internationale Recht Lücken hat.» Einer, der diese Lücken schließen hilft, ist der damalige Jurastudent Raphael Lemkin, der das Berliner Verfahren in der Zeitung verfolgt und zum Vater der UN-Völkermordkonvention von 1948 wird.»

    https://www1.wdr.de/stichtag/stichtag-prozess-mord-talat-pascha-100.html

    Απάντηση
      • Gunslinger32

        Πρωσικές αρετές και μεγάλη παράδοση στην σκαστή απο την πίσω πόρτα, που διδάχθηκαν (προφανώς με επιτυχία) και στους γείτονες μας.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: