Γράφει ο Dave Majumdar

Το νέο κρατικό πρόγραμμα εξοπλισμών του Κρεμλίνου, το οποίο θα διαρκέσει από 2018 ως το 2027, θα συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων. Ωστόσο, ενώ η Ρωσία θα συνεχίζει να αγοράζει σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη όπως το μαχητικό αεροσκάφος εναέριας υπεροχής Sukhoi Su-35S Flanker-E και το βομβαρδιστικό Su-34 Fullback, η Μόσχα πιθανόν να μην πραγματοποιήσει μεγάλες προμήθειες του στελθ μαχητικού αεροσκάφους Su-57 PAK-FA μόνο μετά το 2027.

“Το Su-57 δεν αναμένεται να εισέλθει σε μαζική παραγωγή έως ότου να ειναι έτοιμοι οι αναβαθμισμένοι κινητήρες του, το οποίο ειναι απίθανο να συμβεί έως το 2027”, έγραψε ο ανώτερος επιστημονικός υπάλληλος του Κέντρου Ναυτικών Αναλύσεων, Ντμιτρι Γκορενμπουργκ σε νέο άρθρο της στήλης Policy Memos στο PONARS. “Κατά τα επόμενα οχτώ χρόνια, η Ρωσία θα συνεχίσει την απόκτηση μικρών αριθμών από αυτά τα αεροσκάφη για δοκιμές”.

Η παραγωγή των υπολοίπων μαχητικών αεροσκαφών που περιλαμβάνει τα πολλαπλού ρόλου μαχητικά Su-35S, Su-30SM Flanker-H και το Su-34 Fullback θα συνεχιστεί. Επιπλέον, ειναι πολύ πιθανό μικροί αριθμοί των νέων Mikoyan MiG-35 Fulcrum να εισέλθουν σε υπηρεσία με την Ρωσική Πολεμική Αεροπορία.

“Θα συνεχίσει, επίσης, να προμηθεύεται τα μαχητικά αεριωθούμενα Su-35S, με μια νέα σύμβαση για 50 επιπρόσθετα αεροσκάφη να έχει ηδη υπογραφεί από τα τέλη του 2016. Θα συνεχιστούν επίσης οι προμήθειες των μαχητικών αεριωθούμενων Su-30SM και των αεροσκαφών κρούσης Su-34, πολύ πιθανόν με ρυθμό των 12-18 αεροσκαφών ανά έτος για κάθε τύπο”, έγραψε ο Γκορενμπουργκ.

“Μπορεί, επίσης, να αποκτηθεί το μαχητικό αεροσκάφος Mikoyan MiG-35, αλλά πολύ πιθανόν όχι σε μεγάλους αριθμούς”.

©Aleksandr Markin/Flickr

©Aleksandr Markin/Flickr | Su-57

Ωστόσο, καθώς η παραγωγή μαχητικών θα συνεχιστεί, η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία πιθανότατα θα υποβαθμίσει την προμήθεια των μαχητικών αεροσκαφών ώστε να επικεντρωθεί σε άλλες πιο επείγουσες προτεραιότητες.

“Συνολικά, με το να υπάρχουν ήδη πολλά μαχητικά αεροσκάφη, ο ρυθμός των προμηθειών θα επιβραδυνθεί με σκοπό να επιτραπεί η προμήθεια κι άλλων τύπων αεροσκαφών”, έγραψε ο Γκορενμπουργκ.

“Το ίδιο ισχύει και για τα στρατιωτικά ελικόπτερα, από την στιγμή που ο Ρωσικός Στρατός έχει παραλάβει κατά τα τελευταία εφτά χρόνια όσα νέα ελικόπτερα χρειάζεται. Η εξέλιξη ενός νέου ελικοπτέρου υψηλής ταχύτητας δεν πρόκειται να ξεκινήσει παρά μετά το 2027.”

Κατά τη διάρκεια των ερχόμενων ετών, η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία πιθανόν να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη των αεροσκάφων υποστήριξης όπως τα στρατηγικά μεταγωγικά και αεροσκάφη πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης. Επιπλέον, οι ρώσοι πρόκειται, επίσης, να αντιμετωπίσουν επίμονα προβλήματα με τις ικανότητες εναέριου ανεφοδιασμού.

“Τα αεροσκάφη ανεφοδιασμού και μεταφορών, μακράν μια περιοχή αδυναμίας της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορία, θα ειναι μια από τις περιοχές ενδιαφέροντος”, έγραψε ο Γκορενμπουργκ. “Η μαζική παραγωγή του μακράν προβληματικού Ilyushin Il-76-MD90A αναμένεται να ξεκινήσει το 2019, και στη συνέχεια ο Ρωσικός Στρατός αναμένει να παραλαμβάνει 10-12 τέτοια αεροσκάφη ανά έτος. Το ελαφρύ μεταφορικό αεροσκάφος ειναι υπό εξέλιξη, με τα πρωτότυπα του να αναμένονται να ολοκληρωθούν το 2024”.

©Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας | Το πρώτο πρωτότυπο του A-100 αναχωρεί για την παρθενική του πτήση η οποία ανακοινώθηκε την 20η Νοεμβρίου

©Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας | Το πρώτο πρωτότυπο του A-100 αναχωρεί για την παρθενική του πτήση η οποία ανακοινώθηκε την 20η Νοεμβρίου

Μια από τις προτεραιότητες του νέου κρατικού προγράμματος εξοπλισμών (SAP) ειναι ο εναέριος έλεγχος και διοίκηση.

“Το αεροσκάφος σύστημα εναέριας προειδοποίησης (AWACS) A-100, που βασίζεται στο Il-76MD90A, αναμενότανε να παραδοθεί το 2016 αλλά καθυστερούσε επανειλημμένα. Ωστόσο, η απόκτηση αυτού του αεροσκάφους θα συμπεριληφθεί στο SAP-2027”, έγραψε ο Γκορενμπουργκ.

O Γκορενμπουργκ σημείωσε επίσης -όπως συχνά επισημαίνει ο συνάδελφος του ερευνητής του CNA, Σάμιουελ Μπέντετ- ότι η Ρωσία εχει ξεκινήσει τη ρομποτική αναγέννηση.

“Η Ρωσία βιώνει μια άνθιση στην εγχώρια παραγωγή μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV)”, έγραψε ο Γκορενμπουργκ. “Μέχρι το 2020, θα εχει ένα UAV κρούσης σε παραγωγή, όπως επίσης και μια νέα γενιά αναγνωριστικών UAV”.

Όσον αφορά τις ρωσικές αεράμυνες, το νέο κρατικό πρόγραμμα εξοπλισμών θα εξακολουθήσει να παράγει τα υφιστάμενα συστήματα, ωστόσο το νέο S-500 Prometheus φαίνεται να έχει καθυστερήσει.

“Η Ρωσία θα συνεχίσει να αναπτύσσει τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς S-400 και τους πυραύλους μικρού βεληνεκούς Pantsir-S”, έγραψε ο Γκορενμπουργκ. “Ωστόσο, φαίνεται όλο και πιο απίθανο η επόμενη γενιά των συστημάτων αεράμυνας S-500 να ειναι έτοιμη για μαζική παραγωγή στο άμεσο μέλλον, αν και τα επίσημα σχέδια εξακολουθούν να δείχνουν ότι ενα πρωτότυπο πρόκειται να κατασκευαστεί μέχρι το 2020. Τα πρώτα σχέδια καλούσαν την έναρξη της μαζικής παραγωγής του S-500 το 2015. Ένα νέο πρότυπο αντιαεροπορικό σύστημα μικρού βεληνεκούς έχει μόλις αρχίσει να αναπτύσσεται και δεν αναμένεται να ειναι έτοιμο για παραγωγή μέχρι το 2030”.

Συνολικά, δεν υπάρχουν εκπλήξεις στον νέο κρατικό πρόγραμμα εξοπλισμών του Κρεμλίνου όσον αφορά την Ρωσική Πολεμική Αεροπορία.

Απόδοση/Μετάφραση απο το nationalinterest.org για την Προέλαση

56 Σχόλια

  1. Kostas

    οι ρωσοι εχουν μεινει παρα πολυ πισω στους κινητηρες. Κατα πολλους εχουν μεινει πισω σε ολους τους τομεις, απλα οι κινητηρες εχουν αντικειμενικα κριτηρια αξιολογησης (βαρος, ωση, καταναλωση, αξιοπιστια) και ειναι δυσκολο για διαφορους να κανουν αυθαιρετες εκτιμησεις και αβασιμους ισχυρισμους, οπως κανουν για πλειδα αλλων συστηματων.

    Υπ’οψιν, δεν εχω καποια κακη προαιρεση για τους ρωσους, π.χ. θεωρω οτι εχουν τις πλεον εξελιγμενες τακτικες χερσαιου πολεμου

    Απάντηση
  2. Theognostos

    Τελικα τι να πρωτο προλαβει να κανει η Ρωσια…και χωρις χρηματα μαζικα απο την Δυση εφοσον το εμπαργκο συνεχιζεται….οταν υπολογιζουν καθυστερηση αλλων δεκα ετων καλλιστα γινονται δωδεκα και δεκαπεντε…η αξιοπιστια των συμβατικων συστηματων επισης χωλαινει,

    Tι θα κανει η Ινδια ισως παρατησει το προγραμμα. Ηδη εχουν γινει πολλες ανακοινωσεις εκ μερους τους οτι το αεροσκαφος δεν εκπληρει οτι ηθελαν.

    Οταν η Ρωσια θα βγαζει πεμπτης γεννιας αεροσκαφος οι ΗΠΑ θα εχουν το εκτης γεννιας.

    Εδαφους αερος πυραυλικα συστηματα δεν αρκουν για την αμυνα ενος κρατους χρειαζονται ικανα μαχητικα,

    Χωρις τα πυρηνικα η Ρωσια θα ειχε μεγαλα προβληματα.

    Να δουμε μηπως τους ξεπερασουν οι Κινεζοι και η Τουρκια η Ν. Κορεα στο νεο μαχητικο πεμπτης γεννιας.

    Συνηθως τα σχεδια και η δουλεια για νεο αεροσκαφος ξεκινουν απο τους κινητηρες ισως και δεκα χρονια πριν την ατρακτο.

    Τωρα η σκεψη ομως ειναι η εξης. Εστω και με τους υπαρχοντες κινητηρες το αεροσκαφος SU57 ειναι η δεν ειναι καλυτερο απο το SU35S. Διοτι εαν και εφοσον ειναι καλυτερο εστω και με τους ιδιους κινητηρες εστω και ενα 35% – 45% τοτε γιατι δεν το βγαζουν σε μαζικη παραγωγη;

    Μηπως ομως αποφασισαν οτι δεν ειναι στελθ οπως πρεπει και αρα τωρα χρειαζεται να γινει καινουργια σχεδιαση και στην εσωτερικη δομη της κατασκευης του αεροσκαφους;

    Επειτα ο ρυθμος παραγωγης μαχητκων αεροσκαφων απο δωδεκα εως δεκαοκτω αεροσκαφη ανα ετος δεν συμβαδιζει με ενα κρατος του κυρους της Ρωσιας με εναν λιγοστο αριθμο
    ~ 68 SU-35S σε υπηρεσια.

    Επειτα μεχρι τοτε μαλλον ο 3ΠΠ θα εχει ξενικησει για τα καλα.

    Απάντηση
    • xm8

      Δεν υπάρχουν φράγκα για την ανάπτυξή του Θεόγνωστε, όπως παρατηρείς κι εσύ. Και κατέληξαν ότι δεν αξίζει και τον κόπο για τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους.
      Οι κινέζοι θα βγάλουν οπωσδήποτε ένα, γιατί το απαιτεί το μπρα ντε φερ με τους αμερικανούς στον Ειρηνικό.
      Οι κορεάτες ήδη προσανατολίζονται σε κάποιο 4,5 γενιάς. Ούτε αυτοί εκτιμούν ότι αξίζει να δώσουν τόσα λεφτά.
      Οι τούρκοι πάνε κατευθείαν για διαστημόπλοιο. Δεν το έβγαζαν μέχρι τώρα για να μη δημιουργήσουν αισθήματα μειονεξίας στους υπόλοιπους.

      Απάντηση
  3. Leonidas

    Μάλλον κάπου κόλλησαν οι Ρώσσοι. Δέκα χρονια είναι πολλά. Σαν να το ακυρώνουν το πρόγραμμα και να αρχίζουν από την αρχή!

    Απάντηση
    • ΑΓΝΩΣΤΟΣ Χ

      Κόλλησαν στο ίδιο πρόβλημα που αντιμετώπισε το F-35 σε περίεργες βλάβες στα ηλεκτρονικά συστήματα δεν μπορούν να βρουν τι την προκαλεί!

      Απάντηση
  4. Σπυρίδωνας

    Η στρατιωτική ισχύς μιας χώρας πρέπει πρωτίστως να μπορεί να εξυπηρετεί και να υπερασπίζει τα συμφέροντα και την ακεραιότητά της. Η Ρωσία δεν έχει σε καμία περίπτωση γεωπολιτικές βλέψεις αντίστοιχες των ΗΠΑ. Η Κίνα π.χ που έχει μάλλον ευρύτερες γεωπολιτικές βλέψεις από την Ρωσία, εξοπλίζεται και αναλόγως. Το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας εξασφαλίζει απόλυτα την αποτροπή στα σύνορα της. Το δε συμβατικό της οπλοστάσιο είναι επίσης απόλυτα ικανό να εξυπηρετήσει τα Ρωσικά συμφέροντα εκτός συνόρων, όπως φάνηκε ξεκάθαρα στην Συρία αλλά εμμέσως και στην Ουκρανία.

    Και το αντίπαλο δέος πιο είναι άλλωστε για να σπρώξει η Ρωσία βεβιασμένα στην παραγωγή το Su-57; Τα μόλις 123 «μάχιμα» (combat-coded) F22 που υπάρχουν για να καλύψουν όλες τις ζώνες επιρροής/ δυνητικά θέατρα επιχειρήσεων των ΗΠΑ; Ή μήπως τα 250 πρωτότυπα προ-παραγωγής του F35, τα οποία δεν πρόκειται να πολεμήσουν ποτέ γιατί η αναβάθμισή τους δεν συμφέρει αφού θα τραβήξει κονδύλια από άλλες κρίσιμες φάσεις εξέλιξης του προγράμματος που αντιμετωπίζουν και αυτές με την σειρά τους καθυστερήσεις και υπερβάσεις κόστους. Τα παρακάτω αποσπάσματα που είναι από μια πρόσφατη (Οκτώβριος 2017) επίσημη έκθεση-ενημέρωση του Government Accountability Office (GAO) στην Γερουσία των ΗΠΑ, και αποτελούν μια ένδειξη του χάους που επικρατεί. Αξίζει όλη μια ανάγνωση, και δίνω τον σύνδεσμο από κάτω.
    http://www.gao.gov/assets/690/687982.pdf

    σελ.24
    «Furthermore, the performance targets established in the sustainment contracts for the pilot performance-based agreements are lower than the desired aircraft performance targets that the services have identified for their aircraft. As part of the pilot performance -based agreements, each of the military services has established individual agreements with the
    program office that identify their respective required levels of minimum and objective aircraft performance for their units, across key metrics. Program officials said that while they try to meet the services’performance requirements when negotiating the contracts, the agreements with the services are not binding. The performance targets that have been negotiated on the sustainment contracts are generally lower than those required by the services.»

    σελ.39
    «To date, DOD has not achieved the desired aircraft performance under the pilot agreements, but it continues to move quickly toward negotiating longer-term contracts —which are
    likely to cost tens of billions of dollars—by 2020. Without examining whether it has the appropriate metrics to incentivize the contractor or a sufficient understanding of the actual costs and technical characteristics of the aircraft before entering into multi-year, performance
    -based contracts, DOD could find itself overpaying for sustainment support that is not sufficient to meet warfighter requirements.

    Finally, on a broader level, DOD’s projected costs to sustain the F-35 fleet over its life cycle have risen since 2012 despite the department’s concerted efforts to reduce costs. Already the most expensive weapon system in DOD’s history, these rising costs are particularly concerning because the military services do not fully understand what they are
    paying for. This puts them in a precarious position as they consider critical trade-offs that might make F-35 sustainment more affordable. Without improving communication with the services to help them better understand how the sustainment costs they are being charged relate to the capabilities that they receive, the services may not be able to effectively budget for the F-35 over the long term.»

    Απάντηση
    • ΑΓΝΩΣΤΟΣ Χ

      Στην πραγματικότητα κατάλαβαν πως θα γίνει πόλεμος οι Ρώσοι και δεν προλαβαίνουν να αναπτύξουν νέα οπλικά συστήματα ούτε να σπαταλούν τους πόρους τους άλλου!

      Πάμε για πόλεμο ο Πούτιν το δήλωσε και επίσημα να ετοιμαστεί η πολεμική βιομηχανία της Ρωσίας για πόλεμο και για μαζική παραγωγή σε ότι κατασκευάζουν.

      ΥΣ ας μην ξεχνάμε πως οι Ρώσοι -Πούτιν ασχολούνται με της προφητείες και ξέρουν πως μέχρι το 2020 θα πολεμήσουν με την Τουρκία και θα την διαλύσουν- κομματιάσουν και μετά με το ΝΑΤΟ.

      Απάντηση
    • Theognostos

      Το συμβατικο οπλοστάσιο της Ρωσίας δέν επαρκεί ούτε κατά φαντασίαν σέ έναν γενικευμένο πολεμο με ΝΑΤΟ ΗΠΑ

      Η Ρωσία επετράπει να κάνει ότι έκανε στην Συρία
      αφενός μέν ειδαν οι Δυτικοί τί έχει να αντιπαρατάξει η Ρωσία αφετέρου ανα πάσα στιγμή ειδαν όλοι οτι το supply chain management ειναι σε κακά χάλια ακόμη και στήν περίπτωση της Συρίας οπου μετα δυσκολίας κατέβαζαν ένα αεροπλανοφόρο εάν ήθελαν το σταματούσαν οι Δυτικοί. Ακομη δέν έχει τελειώσει εκει τιποτα.

      Απλά δέν είχε ελθει η ώρα του ανοικτού πολέμου. Η Ρωσία γνωρίζει πολύ καλά ότι σταθερά περικυκλώνεται. Η ανάκτηση της Κριμμαιας τής δινει ένα πόδι στην Μαύρη θαλασσα οπου από εκει μπορει με χερσαιες δυνάμεις πυραύλους να έχει ένα βασικο κοντρόλ στήν περιοχή.

      Οπως και νά έχει τα προβλήματα supply chain management τά έχει και η Ρωσία σε πολύ μεγάλο βαθμό

      Απάντηση
      • κλείτος ο μέλας

        @Theognostos
        o συμβατικός πόλεμος δεν είναι απλή αντιπαράθεση τεχνολογίας και οπλικών συστημάτων.Το supply chain management ή γενικά logistics βοήθησε και με το παραπάνω την αμερική να κερδίσει? τον ΒΠΠ, αλλά δεν αντικαθιστά, νομίζω, τη τακτική στο πεδίο επιχειρήσεων.το μόνο που σωζει τις ΗΠΑ επι του παροντος στην παγκοσμια επιρροή της είναι η εναέρια Υπεροχή της από όλα τα μέσα ναυτικά και μη.Μόλις αυτή αμφισβητηθεί μη περιμένεις από κανένα μεξικανό ή πουερτορικανό να κάνει τη διαφορά στο έδαφος ακόμα και με τη θηριώδη αμερικανική supply chain management .

      • Σπυρίδωνας

        @Theognostos
        Δεν υπάρχει περίπτωση ενός γενικευμένου πολέμου Ρωσίας και ΝΑΤΟ που θα περιοριστεί σε συμβατικά όπλα. Άρα δεν έχουν πραγματική σημασία άμα φτάσει εκεί το πράγμα. Νομίζω οι Ρώσοι μέσω του Πούτιν το έχουν καταστήσει σαφές αυτό το σημείο. Και επίσης δεν υπάρχει περίπτωση η Κίνα να έμενε άπραγη σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με δεδομένο το εύρος και το βάθος που έχουν αποκτήσει οι Σινο-Ρωσικές σχέσεις. Ρωσία και Κίνα μαζί επαρκούν μια χαρά για το ΝΑΤΟ όπως έχει καταντήσει μετά από 2 δεκαετίες counter-insurgency (COIN) εναντίων καμηλιέρηδων.

        Και στη Συρία πάντως, χάρη στη βοήθεια των περιορισμένων συμβατικών δυνάμεων της Ρωσίας, ο εκλεγμένος από τους Σύριους πρόεδρος Άσαντ είναι ακόμα στην εξουσία (πόσοι και πόσοι δεν είχαν πει «Assad must go»…) και ο ISIS (ο proxy στρατός της Δύσης που φαινόταν ασταμάτητος πριν 1-2 χρόνια) έχει σχεδόν συντριβεί. Από το Αφγανιστάν και το Ιράκ όπου βρίσκονται οι ανώτερες συμβατικές δυνάμεις των ΗΠΑ εδώ και σχεδόν 15 χρόνια τώρα, δεν βλέπω πάντως κανένα αντίστοιχο «φως».

  5. Nikolas

    Καλησπέρα σας. Θα θέσω ένα ερώτημα προς προβληματισμό. Ένα μαχητικό F-16 ή ένα F-15 ή ένα Su-35 με σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα και όπλα που υστερούν σε σχέση με το F-35; Η απάντηση είναι προφανής και πολυδιαφημιζόμενη: Η τεχνολογία Stealth. Οπότε εδώ έρχεται το ερώτημα μου. Μήπως οι Ρώσοι έχουν βρει τον τρόπο αυτό το πλεονέκτημα που έχουν τα F-35 να το εξαφανίσουν οπότε η σπατάλη χρημάτων για κάτι που δεν έχει δοκιμαστεί ακομά όσο θα έπρεπε θα ήταν άσκοπη;

    Απάντηση
    • Kostas

      δεν ειναι μονο το στελθ. Ειναι επισης η σύντηξη των δεδομενων των αισθητήρων, οι αισθητήρες σε τόξο 360 μοιρών, η τεράστια ποσότητα εσωτερικως μεταφοριμενου καυσιμου, ο ισχυρότερος-αποδοτικότερος κινητηρας που υπαρχει.

      Ειναι χαοτική η διαφορα.

      Απάντηση
      • selenos

        Γιατι μονον 1,6 Μαχ;Την ιδια απορια εχω και για το Ραφαλ,γιατι μονον 1,8 Μαχ,σε ενα α/φος νεωτερο απο το Μιραζ,και με δυο κινητηρες;

      • ΑΧΕΡΩΝ

        @selenos
        Από τότε που τα μαχητικά σχεδιάζονται ὡς ασταθή,και ὁ έλεγχος είναι δυνατός μόνο με αυτοματοποιημένα συστήματα όπως το Fly-By-Wire,που κάνουν συνεχείς διορθώσεις,έχουν πέσει και οἱ ταχύτητες,ιδίως όταν υπάρχουν και canards.
        Πολύ χονδρικά,επειδή ούτε εγώ είμαι αεροναυπηγός,είναι όπως με ένα προσθοκίνητο όχημα:με 5η πάς γρηγορώτερα,αλλά με 4η έχεις καλύτερη κατευθυντικότητα.

    • Gunslinger32

      @Nikolas

      Σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονός ότι κατά την διάρκεια της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην Σερβία, βρέθηκε ένας τρόπος να εντοπιστεί, στοχοποιηθεί και να καταρριφθεί ένα αεροσκάφος που χρησημοποιεί τεχνολογία stealth, το οποίο θεωρούνταν σχεδόν αόρατο για τα ραντάρ που λειτουργούσαν οι Σέρβοι εκείνη την εποχή.

      Δεν γνωρίζω αν αποσύρθηκε απο την ενεργή υπηρεσία εξαιτίας του γεγονότος, αλλά δεν θα ήταν και παράλογο να έπαιξε ρόλο στην απόφαση. Χωρίς να γνωρίζω που κατέληξαν τα συντρίμμια, τολμώ να πω ότι οι Ρώσοι είχαν τουλάχιστον την ευκαιρία να τα επιθεωρήσουν στον τόπο που έγινε η κατάρριψη του μαχητικού. Επόμενος δεν θα ήταν και εντελώς παράξενο, να έχουν βγάλει κάποια συμπεράσματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα αυτής της τεχνολογίας(η οποία απαιτεί και συμβιβασμούς στην αεροδυναμική και στους κινητήρες κλπ, πέραν τις απαιτήσεις που έχει στην συντήρηση στην τακτική λειτουργεία).

      Αν πραγματικά κρίθηκε αναποτελεσματική και ασύμφορη, μένει να απαντηθεί για ποιους λόγους προχώρησαν στην ανάπτυξη των πρωτότυπων του SU-57, και γιατί δεν στράφηκαν/προχώρησαν σε άλλες λύσεις.

      Απάντηση
  6. T.D

    Πιθανόν να αξιολογούν ότι η τεχνολογία stealth δεν θα προσφέρει πλεονεκτήματα.Ισως έχουν βρει τον τρόπο..

    Απάντηση
      • T.D

        Δεν έχουν και το εμπορικό κίνητρο,για να αποσβεσουν μια τεράστια δαπάνη ,όπως θα κανουν οι Αμερικάνοι με τα 2-2500 F-35 ,.Οι ΗΠΑ στην ουσία εφαρμόζυν εμπορικό αποκλεισμό στη Ρωσία.Θέμα ασφαλειας με τις ΗΠΑ,και κανέναν άλλο δεν έχουν .λόγω των πυρηνικών αλλα και του τεραστιου μεγεθους της χώρας.(τους ενεργειακόυς πόρους,το στρατηγικό βάθος κλπ) .Μπορεί να μπλοφαρουν ,μπορεί όμως να έχουν βρεί τον τρόπο..το οποίο μπορεί να πουλησουν αργότερα,όταν θα εχουν πωληθεί αρκετά f-35..Την πατησαν στην οικονομία με τον πόλεμο των άστρων,εχουν σοφίαι πλέον να μην τσιμπάνε…

  7. Gunslinger32

    Η τεχνολογία stealth είναι σε υπηρεσία απο τις αρχές της δεκαετίας του ´80 με το F-117 «Nighthawk», δηλαδή στην εποχή που υπήρχε ακόμα η ΕΣΣΔ και θα μπορούσε να κατασκευάσει ένα δικό της αεροσκάφος χαμηλής παρατηρησιμότητας, όπως ξεκίνησαν οι Γερμανοί(αλλά τους σταμάτησαν οι συνηθισμένοι ύποπτοι). Γιατί δεν προχώρησαν σε ένα δικό τους πρόγραμμα stealth, είναι ένα ερώτημα που μπορούν να το απαντήσουν μόνο οι ίδιοι οι Ρώσοι. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται αμφίβολο, ότι η διακοπή/καθυστέρηση(αν ισχύει όντως η είδηση του Majumdar, και δεν πρόκειται για maskirovka) έχει ως κύριο λόγο «αξεπέραστα» προβλήματα τεχνικής φύσεως. Εφόσον είναι γνωστό ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία βασίζεται σε μαθηματικούς υπολογισμούς των Ρώσων. Αναφβιβοκα υπάρχουν προβλήματα στην ανάπτυξη του κινητήρα, αλλά δεν νομίζω να είναι αξεπέραστα η και ο λόγος που θα μπορούσε να σταματήσει το πρόγραμμα οριστικά η να προκαλέσουν τόσο μεγάλη καθυστέρηση στο βάθος της 3ης δεκαετίας του αιώνος.

    Απάντηση
    • Theognostos

      πολυ καλα τα γραφεις ασχετα εαν η μηχανη δεν ειναι ετοιμη με την μηχανη οπως του SU35S το νέο αεροσκάφος ειναι η δεν ειναι καλύτερο….

      ισως κατι αλλο παιζεται επίσης οι ρωσοι διαφημιζουν το πλασμα στελθ.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα αγαπητέ Theognostos, σαν παρατηρητής και χωρίς να διαθέτω κρίσιμα στοιχεία δεν μπορώ να το απαντήσω όμως ικανοποιητικά. Εγώ μπορώ να περιγράψω απλά τις εντυπώσεις που έχω απο την παρουσίαση του Su-57, όπως και για τον ανταγωνιστή/αντίπαλο του F-22 απο την άλλη πλευρά.

        Γενικά μπορώ να πω ότι σαν πτητική μηχανή κάνει μια εξαιρετική φιγούρα στον αέρα(αλλά και στο έδαφος), και αφήνει καλές εντυπώσεις ακόμα και με τους κινητήρες του Su-35 οι οποίοι με εξαίρεση τα χαρακτηριστικά στέλθ φαίνονται να έχουν πολύ καλή απόδοση(προσωπικά με ενθουσιάζει σε όλο το Flight envelope). Οι κινηματικές επιδόσεις και η ευελιξία του μαχητικού είναι εξαιρετικά εντυπωσιακές, παρά το γεγονός που είναι ελαφρά μεγαλύτερο και βαρύτερο απο το F-22. Μπορεί να μεταφέρει αρκετό αριθμό όπλων ΑΑ σε διαμόρφωση vlo και διαθέτει (μέχρι στιγμής) έξι hardpoints για εξωτερικά φορτία. Στο θέμα των αισθητήρων που είναι διεσπαρμένοι/εγκατεστημένοι σε διάφορα σημεία του αεροσκάφους, φαίνεται να έκαναν επίσης καλή δουλειά. Για την απόδοση των αισθητήρων δεν μπορώ να πω κάτι, εφόσον δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες και αξιόπιστες πληροφορίες. Απο ότι έχω διαβάσει απο τον κατασκευαστή UEC, έχουν υψηλές απαιτήσεις απο τους νέους κινητήρες και είμαι πραγματικά περίεργος να δω το αποτέλεσμα που θα παρουσίασει αυτή η εκτεταμένη ανάπτυξη της εταιρίας.

        Επίσης ενδιαφέρον σχετικά με την είδηση/ανάλυση του Gorenburg, είναι οι παρακάτω αναφορές απο το Show observer(σελ. 6) και απο το The Diplomat, όπου υποστηρίζεται μια διαφορετική εξέλιξη του προγράμματος σε αντίθεση με την ανάλυση του αναλυτή απο το Harvard.

        Χωρίς να γνωρίζω πια απο τις τρεις πήγες είναι η πιο αξιόπιστη, τείνω προς τον Bondarev επειδή σαν πρώην αρχηγός των αεροδιαστημικών δυνάμεων της Ρωσίας ήταν μέσα στα πράγματα και επόμενος θα γνωρίζει λεπτομέρειες στις οποίες δεν έχουν πρόσβαση οι αναλυτές και ειδικά οι αναλυτές ξένων χωρών. Οι αναφορές είναι σχετικά φρέσκες/πρόσφατες, και νομίζω πως αξίζουν μια ματιά.

        «Flight tests of Su-57’s new engine to begin this year

        The second-stage engine for the solutions that have no equivalent in
        Sukhoi Su-57 (earlier known as T-50) fifth generation fighter will begin flight tests in the fourth quarter of 2017, a United Engine Corportation (UEC) spokesperson told Show Observer. The engine for the Su-57 developed under the Pro- spective Airborne Complex of Frontline Aviation program (known by Russian acronym PAK FA), will be tested on board a flying lab.
        The new engine, known as Item 30, has been designed from scratch, and, as the UEC emphasizes, its design has included certain
        the Russian engine-building industry. The engine’s design specifications have not been disclosed.
        The Item 30 engine is being developed by the Lyulka Design Bureau. The powerplant was first started on the ground in November of last year and continues to show success in ground tests, according to the company. It was announced that nine prototypes are planned to be built.
        The Su-57 itself is already in the stage of flight tests. The aircrafts prototypes are all fitted with first-stage AL-41F-1 engines, which are also currently in development. The UEC told Show Observer that the
        powerplant’s development work is nearing completion.
        Valentin Makov»

        http://www.ato.ru/files/in_text_pictures/showobserver/army/2017/show-observer-army-2017.pdf

        «Russia Mulls Upgrading Su-57 to 6th Generation Fighter Jet
        The Su-57 has the potential to be a 6th-generation fighter jet, the former head of the Russian Aerospace Force claims.

        By Franz-Stefan Gady
        November 01, 2017

        Russia’s first indigenously designed and built fifth-generation stealth fighter, the Su-57, could be turned into a sixth-generation fighter aircraft, the former head of the Russian Aerospace Force, Viktor Bondarev told TASS news agency on November.

        This is actually a splendid plane and it can embrace both fifth-and sixth-generation features. It has huge modernization potential,” Bondarev, now chairman of the Federation Council Defense and Security Committee, said. “Importantly, it is the best among the existing versions by its stealth characteristics. It incorporates all the best that is available in modern aviation science both in Russia and in the world,” he added.

        As I reported in July 2016, Russian defense officials have repeatedly claimed that hardware elements designed for a future sixth generation fighter have been tested on the Su-57 prototype, including flight and navigation systems as well as advanced electronic warfare and radar systems.

        Russia revealed for the first time the design of a new sixth generation fighter aircraft in March 2016 (See: “Russia Reveals First Design of New 6th Generation Fighter”). The new aircraft is slated to be available in manned and unmanned configuration, and could take to the air for the first time in the late 2020s, according to Russian defense officials.

        Meanwhile, work on the Su-57 is continuing. Bodarek cautioned that it will take time for the new aircraft to be introduced into service. “In the first year, the Aerospace Force won’t get 20 or 15 planes. It will get only two or three and so on,” he said on November 1. The service is currently testing nine Su-57 prototypes with two additional aircraft expected to be delivered to the service by the end 2017.

        Doubts remain as to whether the Su-57 is genuinely a fifth-generation fighter aircraft. The Su-57 reportedly is a multirole, single seat, twin-engine air superiority/deep air support fighter poised to replace the Russian Aerospace Force’s MiG-29s and Su-27s. “The Su-57 will be armed with beyond visual range air-to-air missiles as well as of air-to-ground missiles including the extended range Kh-35UE tactical cruise missile,” I explained previously.

        It can also be armed with nuclear-capable cruise missiles.

        One of the chief technical problems that still need to be resolved is designing and producing a next-generation engine for the Su-57, as I noted:

        As of now, Su-57 prototypes are equipped with a derivative of the Saturn AL-41F1S engine, dubbed AL-41F1, an engine also installed on the Sukhoi Su-35S Flanker-E.

        While the Su-57 was slated to conduct its maiden flight this year, a new engine— the next-generation Saturn izdeliye 30 — will reportedly not be ready until 2020.

        According to Russian defense sources, experimental design work on the Su-57 will not be completed until 2019.»

        https://thediplomat.com/2017/11/russia-mulls-upgrading-su-57-to-6th-generation-fighter-jet/

        Ελπίζω να εμφανιστεί η φωτογραφία με το σχεδιάγραμμα(overview) του αεροσκάφους.

        https://img-fotki.yandex.ru/get/5413/176029215.0/0_f722a_ed1eee3d_orig

        [https://img-fotki.yandex.ru/get/5413/176029215.0/0_f722a_ed1eee3d_orig]

  8. Theognostos

    τι εγραφαν για το Φ16 ακόμη και η μηχανη στολαριζε…ομως ολα διορθωθηκαν

    Under a multinational commitment, the United States, Belgium, Denmark, The Netherlands, and Norway plan to purchase at least 998 F-16 fighter aircraft–650 for the United States and 348 for the European countries. Ultimately the U.S. Air Force plans call for procuring 1,388 aircraft. The European countries will participate in co-producing the first 650 U.S. Air Force F-16’s, the 348 European aircraft, and a share of sales to other countries. The participation of the four NATO countries has great influence on the program. Program decisions could be affected by European industrial production capability, mission requirements, ability of Europeans to meet funding requirements, and the need to obtain European approval of modifications to the aircraft.

    In its evaluation of the F-16 development and procurement program, GAO found that the Air Force is concerned with several potential F-16 problems: F100 engine stalls, demonstration of an improved aerial restart capability, and excessive taxi speed. Tactical Air Command Officials believe that the F-16 needs additional equipment; and that it doesn’t have sufficient available space for all desired new capabilities. There is some controversy concerning the combat vulnerability of the aircraft; the inclusion of more air-to-surface operations in the F-16 mission does make it more vulnerable. The program has shown a $7.7 billion cost increase in 1976 due to the 738 aircraft quantity increase and the new capabilities and program estimate revisions. The Air Force contends that the increase in aircraft procurement quantities as a result of European participation will lower the cost of domestic production enough to offset the increased cost of co-production. Schedule delays could threaten the test schedule.

    Απάντηση
  9. Gunslinger32

    @κλείτος ο μέλας

    Ο Gorenburg που έκανε την ανάλυση στην οποία στηρίχτηκε το άρθρο του Majumdar, θεωρεί την Ρωσία ικανότατη να αντιμετοπίσει κάθε αντίπαλο με εξαίρεση την Κίνα σε έναν συμβατικό πόλεμο. Αν η εκτίμηση του είναι λάθος, οι αναφορές στο άρθρο του Majumdar στο NI είναι αστήρικτες και αναξιόπιστες.
    Αμφιβάλω πάντως, για και τους δυο να έχουν αρκετά στοιχεία και μια αξιόπιστη ενημέρωση για τον πραγματικό αμυντικό σχεδιασμό των Ρώσων. Αν ήταν έτσι οι υπηρεσίες όπως οι NSA,NRO και η DIA η το γραφείο πληροφοριών της USAF, θα ήταν περιττά εργαλεία, δεν είναι όμως έτσι και οι παραπάνω υπηρεσίες έχουν λόγο ύπαρξης.

    In terms of impact on military capabilities, Russia is already strong enough to defend itself in a conventional war against any adversary and to defeat any neighboring state other than China. It also has a more than sufficient nuclear deterrent capability. New procurement will thus be targeted at keeping pace with technological improvements made by its peer competitors (NATO member states and China). In some areas, such as air defenses, anti-ship missiles, and electronic warfare, Russia will continue to maintain capabilities superior to those of its peers. In other areas, such as UAVs, precision-guided munitions, and tanks and armored vehicles, it appears poised to narrow the gap. Finally, in a few areas, such as surface ships, transport aircraft, and automated control systems, it will remain well behind the United States and may start to lag behind China as well.

    Dmitry Gorenburg is Senior Research Scientist at CNA Corporation and Associate at the Davis Center for Russian and Eurasian Studies at Harvard University.

    http://www.ponarseurasia.org/memo/russias-military-modernization-plans-2018-2027

    Απάντηση
  10. Theognostos

    @selenos κτλ

    Τα αεροσκαφη 4ης γεννιας επικεντρωνονται σε κλειστες αερομαχιες οπου βασικα σχεδόν αμεσως οι ταχυτητες πέφτουν γρηγορα εφοσον και ενέργεια χάνεται ενεκα των ελιγμων με αποτεπεσμα οι ταχυτητες εμπλοκης να ειναι υποηχητικές μεχρι και λιγο πάνω απο απ’ την ταχυτητα του ηχου αρα ενα αεροσκάφος με ταχυτητα 1,8 μαχ θεωρείτο υπεραρκετη

    Όμως τα πεμπτης γεννιας και πυραυλοι αα μεγάλων αποστάσεων και all aspect μαζι με στελθ αλλάζουν το κλασσικο τοπιο αερομαχιας

    Απάντηση
  11. Theognostos

    @Σπυρίδωνας

    ακριβώς ετσι για αυτό οι προφητείες λένε οτι αλοιμονο στα κρατη του βορρά….σιγουρα θα πέσουν πυρηνικές οι πρωτες θα ειναι βομβες νετρωνίου

    οσο για τα περί καμιλιέριδων κτλ αυτά δεν ισχύουν απλα θέμα το ποσο αντέχει η κοινη γνώμη …φεριπην κοιτα ιαπωνία …μετα τον 2ππ εκτοτε στην σφαιρα των ηπα

    Απάντηση
    • Theognostos

      επίσης ο ασσαντ ναι κρατηθηκε στήν θέση του ενεκα της Ρωσίας η οποια δέν είχε άλλη επιλογη διοτι εάν επεφτε θα συνεχιζόταν σαν ντομινο θα έπεφταν και άλλα κρατη φυσικα βάσει σχεδίου και σειρα θα είχε το ιράν οποτε το μαλακο υπόγαστρο της ρωσιας θα κινδυνευε και οι μουσλοι θα εκαναν την δουλεια και μετα θα τους ξεφορτωνοταν η ντπ.

      Απάντηση
  12. Theognostos

    @κλειτος ο μέλας

    ουτε η ρωσια ουτε οι ηπα ουτε η κινα ουτε η τουρκία ουτε καθε σοβαρο κράτος επαναπαυεται οι ηπα ηδη εχουν δημιουργησει κλαδο Space Marines εαν αυτο λέει κάτι.

    επισης γινονται αλματα στην ρομποτικη
    οπου εάν συνεχιστει οι μεν θα χύνουν αίμα οι δέ βίδες και λάδι οι εξελήξεις ειναι ραγδαίες

    επειτα το εαν η κινα δεν αλλαξει ξαφνικα στρατοπεδο και επιτεθει στην ρωσια εφοσον εκεινη θα εχει εμπλακει με νατο ηπα κανεις δεν πρεπει να το θεωρει αδύνατον αλλωστε ο πολεμος θα ειναι παγκοσμιος

    επισης οπως σε κάθε πολεμο καινουργια οπλικα συστηματα θα κανουν την εμφανιση τους

    η τεχνολογια αλλαγης καιρικων συνθηκων αλλα και σεισμων εχει περασει απο τον τεσλα στην ανθρωποτητα

    Απάντηση
  13. KN

    Παιδιά ηρεμήστε. Καταρχήν, ο τίτλος ειναι παραπλανητικός. Η Ρωσία δεν είπε οτι παύει την ανάπτυξη του μαχητικού, απλώς δεν θα προχωρήσει σε μαζικές παραγγελίες μέχρι να ειναι έτοιμος ο κινητήρας. Οι εργασίες ανάπτυξης νέων συστημάτων και όπλων θα συνεχίσουν κανονικά ενώ ένας μικρός αριθμός αεροσκαφών θα παραδίδεται κάθε χρόνο στην αεροπορία για δοκιμές. Οι Ρώσοι είχαν δυο επιλογές ή θα έθεταν σε υπηρεσία και θα παράγγελναν μαζικά ενα αεροσκάφος το οποίο δεν καλύπτει 100% τις απαιτήσεις τους οπότε στο μέλλον θα χρειαζόταν να τα αναβαθμίσουν, ή να περιμένουν μέχρι το αεροσκάφος να ολοκληρωθεί πλήρως και να ενταχθεί σε ενα ώριμο περιβάλλον για αυτο όπου θα αποτελεί πραγματικό πολλαπλασιαστή ισχύος. Άλλωστε και στο αρθρο του ο Gorenburg γράφει οτι οι Ρώσοι θα επικεντρωθούν σε τομείς που σημερα υστερούν οπως αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και AWACS ενώ θα συνεχίσουν τις παραδόσεις αεροσκαφών 4,5+ γενιάς οπως su30 sm, su 35 και mig 35 τα οποία ειναι αναγκαία για να υποστηρίξουν τα 5ης γενιάς μαχητικά. Προφανώς δεν ήθελαν να επαναλάβουν τα λάθη των ΗΠΑ όπου βιάστηκαν με το f35 με αποτέλεσμα δεκάδες αεροσκάφοι κόστους πολλών δις να ειναι ουσιαστικά μη επιχειρησιακά εξαιτίας των προβλημάτων στο λογισμικό τους(και τα οποία μάλλον δεν θα αναβαθμιστούν ενεκα έλλειψης χρήματων) ή της Κίνας η οποία έβγαλε το j20 με κινητήρες su35 και η ίδια λεει πως στο μέλλον θα φτιάξει εγχώριους κινητήρες για αυτο. Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει κάποια σοβαρή απειλή απο αεροσκάφη 5ης γενιάς απέναντι στη Ρωσία καθώς τα μόνα επιχειρησιακά και “combat ready” αεροσκάφη 5ης γενιάς ειναι τα f22 και αυτά σε ελάχιστους αριθμούς, πιο σοβαρή ειναι η απειλή απο drones, κατι που οι Ρώσοι το έχουν αντιληφθεί, γι’αυτο και δίνουν βάρος στο συγκεκριμένο τομέα. Τέλος, ας μην το δέσουμε και κόμπο το 2027, διότι κανεις δεν γνωρίζει ποτε θα ειναι έτοιμοι οι κινητήρες, ενώ όσων αφορά κάποια σχόλια φίλων για αλλαγές στο αεροσκάφος, ο Μπονταρεφ αν δεν με απατά η μνήμη μου είχε πει κατι για στοιχεία αεροσκάφους 6ης γενιάς τα οποία εξετάζονται πάνω στο su57, άρα ας περιμένουμε να δούμε, ίσως τελικά οι Ρώσοι μας ξαφνιάσουν.

    Απάντηση
    • Kostas

      Τα Φ35 επιχειρούν στην Ιαπωνία με δυνητικούς αντιπάλους τους Κινέζους….

      Ναι υπάρχει πρόβλημα με το κόστος αναβάθμισης των αρχικών αεροσκαφών προπαραγωγης στο επίπεδο των αεροσκαφών πλήρης παραγωγής, αλλά δεν υπάρχει τέλεια λύση.

      Νομίζεις ότι η λύση των Ρώσων είναι καλύτερη? Δεν θα έχουν αεροσκαφος 5ης γενιάς για δέκα ακόμα χρόνια τη στιγμή που οι αμερικανοί έχουν ήδη σε υπηρεσία τέτοια αεροσκάφη εδώ και δέκα χρόνια. Δηλαδή μιλάμε για είκοσι χρόνια καθυστέρηση των Ρώσων. Επίσης το 2027, το όλο σχέδιο του σου57 θα είναι ξεπερασμένο. Τι θα κάνουν τότε θα αποφασίσουν να σχεδιάσουν νέο ? Ή θα χρησιμοποιήσουν μια ξεπερασμένη σχεδίαση?

      Απάντηση
      • KN

        «Το 2027 το όλο σχέδιο του σου57 θα ειναι ξεπερασμένο» τι εννοείς με αυτο ; Δηλαδή θα ειναι και του f35 ; Το σχέδιο του f22 ειναι ξεπερασμένο ; Δεύτερον, δεν ξέρω αν ειναι η σωστή απόφαση ή λαθος αλλα δεν ειμαι ούτε εγώ ούτε εσύ ούτε κανένας υπεύθυνος για να το κρίνει αυτο, οι Ρώσοι πτεραρχοι και στρατηγοί αποφάσισαν πριν απο εμάς. Δεν νομίζω πως θα έπαιρναν μια απόφαση που θα έθετε την δυνατότητα τους να αμυνθούν απέναντι σε οποιονδήποτε εχθρό υπό αμφισβήτηση, ειδικότερα όταν γνωρίζουν πως ο κεντρικός πυλώνας πάνω στον οποίο βασίζεται όλος ο στρατηγικός σχεδιασμός του εχθρού ειναι η αεροπορική υπεροχή. Τωρα μονο το μέλλον θα δείξει τη σημασία αυτής της απόφασης.

  14. Gunslinger32

    @ΑΧΕΡΩΝ

    Σχετικά με το θέμα των ταχυτήτων, έχω παρατηρήσει ότι στα μαχητικά που σχεδιάστηκαν εξαρχής σαν μαχητικά εναέριας υπεροχής όπως τα EF, F-22 και Su-35/57 δεν υπήρξε κάποια αξιοσημείωτη μείωση στην μέγιστη ταχύτητα, η οποία παραμένει σταθερά υψηλή πέραν των 2 Μach, αυξάνοντας παράλληλα την ταχύτητα χωρίς μετάκαυση(supercruise). Σε αντίθεση οι σχεδιάσεις μαχητικών πολλαπλού ρόλου (Multi role η omnirole) έπεσε κάτω απο τα δυο Mach και κινείται ανάμεσα στο 1,6 – 1,8 για τα F-18,35, Gripen και Rafale. Οι Ρώσοι πάλι εξακολουθούν και στις πλατφόρμες πολλαπλού ρόλου όπως τα MIG29/35 και στα Su-30/34/35 να βάζουν κινητήρες για Mach 2+ σε αντίθεση με την πρακτική που ακολουθούν η κατασκευαστές και οι αεροπορίες της δύσης.

    Επίσης θυμάμαι αναφορές στις οποίες λένε ότι στα σχέδια μαχητικών 6ης γενιάς των ΗΠΑ στοχεύουν πάλι σε μια αύξηση των ταχυτήτων για τα νέα μελλοντικά μαχητικά. Απο τις αναφορές των αμερικανών, έχω την εντύπωση ότι δεν ικανοποίησε τους χρήστες η μείωση της ταχύτητας στα τακτικά μαχητικά, και έτσι σκέφτονται να επιστρέψουν στα συνηθισμένα. Δεν ξέρω τι θα κάνουν οι Γάλλοι, και αν έχουν προβλέψει μια δυνατότητα αύξησης των επιδόσεων του M88 στην έκδοση 4(ίσως με δυνατότητα super Cruise), αν όχι ίσως να έχουν πρόβλημα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, επειδή η ταχύτητα φαίνεται να είναι το πιο αδύνατο σημείο του γενικά εντυπωσιακού Rafale.

    Απάντηση
    • Konstantinos Zikidis

      Τα πάντα στη ζωή είναι συμβιβασμός. Εάν θέλεις το Α/Φ σου να τρέχει με 2 Mach, θα πρέπει αυτό να καλύπτει κάποιες προδιαγραφές, οι οποίες προφανώς θα αυξάνουν το κόστος. Αξίζει; Πότε ακριβώς θα σου χρειαστεί να πας πάνω από 2 Mach; Να υπενθυμίσω, σε συνέχεια παλαιότερης συζήτησης, ότι όσο αυξάνει η ταχύτητα πάνω από ένα σημείο, αυξάνει δραματικά και το υπέρυθρο ίχνος σου…
      Επιχειρησιακά, δεν ωφελεί και πολύ η δυνατότητα τόσο μεγάλης ταχύτητας, για τις συνήθεις περιπτώσεις. Βέβαια, η Ρωσία σκέφτεται διαφορετικά και έχει να καλύψει μεγάλες αποστάσεις. Η Γαλλία και οι δυνητικοί πελάτες της (ή πλέον πραγματικοί για το Rafale) δεν ενδιαφέρονται για τόσο υψηλές ταχύτητες. Βεβαίως το Rafale έχει ήδη δυνατότητες supercruise, εν αντιθέσει με το F-35, το οποίο μπορεί να μπει οριακά σε supercruise, στην “κατηφόρα” (αφού δηλαδή έχει αναπτύξει ταχύτητα με τη βοήθεια ΑΒ).
      Επίσης θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Μ-88 έχει μεγάλες δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης, αλλά αυτό θέλει ..,χρήματα. Οπότε, οι Γάλλοι έχουν συμβιβαστεί με το υφιστάμενο configuration, αν και εχουν ήδη αναπτυχθεί επόμενες εκδόσεις από την SNECMA. Υπάρχει σκέψη (ίσως και κάτι παραπάνω από σκέψη) ακόμα και για κατευθυνόμενη ώση (βλ. F-22). Ας μην ξεχνάμε ότι μακροπρόθεσμα αυτό που έχει σημασία είναι το κόστος συντήρησης, όχι οι επιδόσεις. Γι’αυτό και οι Ινδοί δεν αγοράζουν άλλα Su-30, αλλά θα πάρουν Rafale (και ίσως ξαναπάρουν, απ’ό,τι φαίνεται…). Δεν έχει έννοια να διαθέτεις ένα πολύ ικανό Α/Φ, το οποίο όμως πετά σπανίως…

      Απάντηση
      • Kostas

        Super cruise το Rafale? Με τι εξωτερικό φορτίο? Γυμνό, χωρίς δεξαμενές? Με τι όπλα? Ποια είναι η εμβέλεια του με εσωτερικό καύσιμο και suoercruise?

        Αυτές οι συγκρίσεις πρέπει να γίνουν με τα ίδια δεδομένα για όλα τα αεροσκάφη.

        Μου θυμίζει μια παλιά μελέτη που η RAND απέσυρε ντροπιασμενη, που συνέκρινε αεροσκάφη με 50% εσωτερικο καύσιμο. Μια λεπτομέρεια που παρέλειπε είναι το Φ35 μεταφέρει σχεδόν 10 τόνους εσωτερικό καύσιμο, πάνω από τη διπλάσια ποσότητα σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα αεροσκάφη…. Με λίγα λόγια συνέκρινε πορτοκάλια με μήλα (που λένε οι Άγγλοι)

        Και επειδή καλό είναι να μιλάνε οι αριθμοί: το Ραφαλ έχει δυο ασθενικούς κινητήρες που παράγουν 16χιλ λίβρες ωση ο καθένας. Αυτό είναι μια τραγική επίδοση για τα σύγχρονα δεδομένα. Ο κινητήρας του Φ35 παράγει 42 χιλ λίβρες ωση

        Αυτό είναι ενδεικτικό της χαοτικής διαφοράς του επιπέδου τεχνολογίας μεταξύ των δυο αεροσκαφών

        Επισημαίνω τις διάφορες στις επιδόσεις των κινητήρων γιατί αυτά τα στοιχεία είναι αντικειμενικά και διαθέσιμα στο κοινό. Η διαφορά επιπέδου τεχνολογίας είναι ίδια και μεγαλύτερη και στους άλλους τομείς, απλά οι πληροφορίες είναι απόρρητες η απλά δεν επιτρέπουν τόσο άμεσες συγκρίσεις.

      • Gunslinger32

        @Konstantinos Zikidis

        Προσωπικά δεν έχω κάποιο λόγο να υπερασπίζομαι την δυνατότητα για υψηλές ταχύτητες των 2 Mach η πέραν αυτών για μαχητικά αεροσκάφη, έχω απλά την εντύπωση ότι αυτό δεν συμβαίνει από ματαιοδοξία των κατασκευαστών η των μεγαλύτερων πελατών(ενός συστήματος), κάποιους λόγους πρέπει να έχουν όμως για να πληρώνουν τα επιπλέον έξοδα για αυτή την δυνατότητα/ικανότητα. Με τα παρακάτω παραδείγματα, θέλω μόνο να εξηγήσω το σκεπτικό μου, στο σημείο που αναφέρω ότι οι απαιτήσεις εξαρτούνται και σε αρκετά μεγάλο βαθμό απο τις δυνατότητες του αντιπάλου.

        Συμβιβασμοί υπάρχουν αδιαμφισβήτητα σε αρκετές περιπτώσεις, παρατηρώ όμως ότι υπάρχουν και μερικές όπου δεν χωράνε συμβιβασμοί, και όπου το κορυφαίο είναι ίσα ίσα αρκετό για την πρόκληση που ενδέχεται να αντιμετωπίσει όταν μπει σε υπηρεσία(έτσι κρίνουν τουλάχιστον οι πελάτες/χρήστες). Μια τέτοια περίπτωση φαίνεται να είναι το F-22 η παλαιότερα το F-15 και τα δυο στον ρόλο εναέριας υπεροχής, στα οποία δεν έγιναν συμβιβασμοί στην ταχύτητα (και όχι μόνο εκεί αλλά και σε διάφορα αλλά σημεία) σε αντίθεση με τα φθηνότερα μονοκινητήρια F-16 που ήταν εξαρχής και στην φιλοσοφία συμβιβασμοί για να κρατηθούν τα έξοδα λειτουργείας του συνολικού στόλου σε ένα βιώσιμο επίπεδο(hi-lo mix).

        Έχω επίσης την εντύπωση, ότι οι απαιτήσεις απο ένα σύστημα εξαρτούνται η καθορίζονται και απο τις δυνατότητες του αντιπάλου(αλλά και διάφορους άλλους παράγοντες, η κατασκοπεία για αυτό υπάρχει), καθώς δεν θα είχε νόημα να σταλθεί ένα Α-7 η ένα AV-8B για να αντιμετοπίσει ένα MIG-29 η Su-27 θα ήταν απλά σπατάλη πόρων.

        Ένα παράδειγμα είναι ίσως και η περίπτωση του MIG-25 «Foxbat“ το οποίο είχε αν θυμάμαι σωστά ως κυρία αποστολή την αναχαίτηση και καταδίωξη του SR-71 «Blackbird» που έκοβε τις βόλτες του ελεύθερα όσο δεν υπήρχε τρόπος να το αναχαιτίσουν η να το καταρρίψουν. Χωρίς την ύπαρξη του SR-71 οι Σοβιετικοί δεν θα είχαν κάποιο σοβαρό λόγο να κατασκευάσουν ένα μαχητικό που έφτανε η ξεπερνούσε τα 3 Mach, καταναλώνοντας τρομακτικές ποσότητες καυσίμων με τους γιγάντιους κινητήρες που είχε το αεροσκάφος. Άλλο ένα είναι και το Panavia Tornado με τους RB199 που του έδιναν δυνατότητες για μέγιστη ταχύτητα Mach 2,2 που για ένα αεροσκάφος δίωξης βομβαρδισμού(Jabo/Jagdbomber)στο είδος του A-7, είναι αχρείαστη, ειδικά και εφόσον το προφίλ πτήσης του στην αποστολή, δεν επέτρεπε τέτοιες ταχύτητες σε τόσο χαμηλά ύψη(ακόμα και με το προηγμένο TFR που διέθετε) κατά την διείσδυση στο εχθρικό έδαφος ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους σε 30 μέτρα ύψος, το θέμα ήταν νομίζω στο τι γινόταν μετά την άφεση των όπλων, επειδή προβλεπόταν και σαν φορέας τακτικών πυρηνικών όπλων, και για να έχει καλύτερες δυνατότητες διαφυγής/επιβίωσης.

        Επίσης δεν θα ήταν απαραίτητο ένα SR-71 για την USAF και την CIA εαν αρκούσε το U-2 που πετούσε σε μεγάλο ύψος, μέχρι να κατασκευάσουν οι Σοβιετικοί ένα αντιαεροπορικό σύστημα το οποίο έφτανε το U-2 και μπορούσε να το καταρρίψει(όπως και έγινε).

        Σήμερα το Rafale(δηλαδή οι κινητήρες στην έκδοση που είναι εγκατεστημένοι στα επιχειρησιακά αεροσκάφη) αρκεί για να ανταπεξέλθει απέναντι στις προκλήσεις του σήμερα, για αύριο δεν μπορούμε να ξέρουμε αν θα αλλάξει κάτι και αν θα είναι σε βαθμό που θα ήταν αναγκαία μια σημαντική αναβάθμιση. Αν είχε απέναντι του όμως ένα EF η ένα Su-35, δεν είμαι σίγουρος αν θα ήταν αρκετές η επιδόσεις επιτάχυνσης που διαθέτει σήμερα για να έχει αρκετά αποθέματα ισχύος σε περιπτώσεις που θα του χρειαστούν.

        Μια γενική «Σοφία» που θυμάμαι απο βετεράνους που συμμετείχαν σε πραγματικές μάχες λέει, ότι «είναι καλύτερα να έχεις κάτι παραπάνω και να μην σου χρειαστεί παρά να έχεις λιγότερα και να μην σου φτάνουν σε περίπτωση που τα χρειαστείς»(αυτό νομίζω ότι έγινε στην περίπτωση των F-22, EF και Su-35/57 και EF). Η ταχύτητες των μαχητικών Suchoi-27 και Mig-29 νομίζω δεν αρκούν όμως(η δεν προσφέρονται) για να καλύψουν τις αποστάσεις στην Ρωσία(για παράδειγμα, δεν μπορείς να σηκώσεις Su-35 απο Μόσχα η κάπου στην περιοχή του Τιουμέν(δυτική Σιβηρία) για αναχαίτηση στην Καμτσάτκα η πανό απο τον Βερίγγειο πορθμό(υπάρχουν βέβαια και Mig-31 που πετάνε πιο γρήγορα αλλά είναι για άλλες δουλειές).

        Σε κάθε περίπτωση το θεωρώ χρήσιμο και θετικό που πρόβλεψαν δυνατότητες ανάπτυξης για τους κινητήρες του μαχητικού Rafale.

        Επειδή δεν είμαι πιλότος δεν έχω γνώσεις σε ποιες περιπτώσεις προσφέρει τακτικά πλεονεκτήματα η μεγάλη ταχύτητα, για αυτό μπορώ να πω μόνο γενικά, ότι νομίζω πως θα μπορούσε να βοηθήσει σε time critical αποστολές στις οποίες η ταχύτητα έχει καθοριστική σημασία(για την επιτυχία μιας αποστολής), και όπου αλλού απαιτείται μια όσο το δυνατόν μεγάλη ταχύτητα.

        Επίσης αξιοσημείωτες είναι η αναφορές για δυνατότητες του EF και του F-22 για ελιγμούς με υψηλή φόρτωση σε υψηλές ταχύτητες, που δεν συνηθίζονται σε προηγούμενες σχεδιάσεις(απο ότι μου είναι γνωστό, οι σκυλομαχίες γίνονται σε πολύ χαμηλότερες ταχύτητες, και έτσι μου έχει μείνει απορία σε τι ακριβώς χρησιμεύει αυτή η ικανότητα για τα συγκεκριμένα αεροσκάφη).

        Απο μια παλαιότερη συζήτηση σε άλλη ιστοσελίδα που παρακολούθησα θυμάμαι ότι η υψηλή ταχύτητα/επιτάχυνση είχε και σημασία στην εκτόξευση πυραύλων μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς(συγκεκριμένα γινόταν λόγος για τους Amraam). Ίσως να πρόσφερε και κάτι σε περίπτωσεις διαφυγής όταν θα έχουν εξαντληθεί τα όπλα.

        Απο μια αναφορά για τον δεύτερο πόλεμο στον περσικό κόλπο, θυμάμαι μια περίπτωση όπου ένα αεροσκάφος ηλεκτρονικής επίθεσης EF-111 «Raven» είχε εντοπιστεί οπτικά απο ένα ιρακινό Mirage F-1 που το είχε πάρει στο κυνήγι, το αμερικανικό αεροσκάφος που ήταν άοπλο είχε μόνο την ταχύτητα του σαν αντίμετρο εφόσον και στην ευελιξία δεν έφτανε το γαλλικό μαχητικό του ιρακινού πιλότου. Ομολογώ ότι η συγκεκριμένη είναι μια περίπτωση που δεν φαίνεται να συμβαίνει συχνά, δεν αποκλείεται όμως σε έναν πόλεμο(και ειδικά στο βάθος του εχθρικού εδάφους απέναντι σε έναν αντίπαλο που διαθέτει αξιόλογη αεροπορία).

        Να σημειώσω και ότι οι πελάτες της Γαλλίας για το Rafale λειτουργούν ήδη μαχητικά με δυνατότητα για υψηλότερες ταχύτητες και έτσι φαίνεται κάπως λογικό να μην τους χρειάζεται και ένα Rafale με δυνατότητα για τόσο υψηλές ταχύτητες(όσο οι Ινδία με τα Ρωσικά MIG και Suchoi και τα Mirage2000, τόσο και οι χώρες του Περσικού κόλπου και η Αίγυπτος λειτουργούν η έχουν παραγγείλει μαχητικά με δυνατότητα για ταχύτητες πέραν των Mach 2, είναι τα EF, F-15/16, Tornado όπως επίσης και τα Mirage 2000, οπότε φαίνεται πως δεν το θεωρούν απαραίτητο για το Rafale και τα F-18E/F).

        Οι δαπάνες λειτουργείας σίγουρα έχουν μεγάλη σημασία(ειδικά για έναν χρήστη με άδειο πορτοφόλι) όπως και η διαθεσιμότητα ενός συστήματος, αλλά είναι και αυτά συμβιβασμοί επειδή δεν μπορείς να τα έχεις όλα χωρίς να πληρώσεις για όλα(το ερώτημα είναι όντως όπως αναφέρεις, τι χρειάζεσαι περισσότερο, πια δυνατότητα είναι απαραίτητη και πια θεωρείται πολυτέλεια για τους σκοπούς που επιλέγεται ένα αμυντικό σύστημα).

        Απολογούμαι για την μακροσκελή απάντηση.

    • Theognostos

      @Gunslinger32 & ΑΧΕΡΩΝ

      Οι παρατηρησεις ειναι στη βαση σωστες. Καθε αεροσκαφος εχει επιδοσεις αναλογως της αποστολης. Εφοσον η Ρωσια ειναι ενα κρατος απο την Ευρωπη (Ουραλια) μεχρι τις ΗΠΑ
      ( Αλασκα) και οι αποστασεις μεγαλες χρειαζονται μαχητικα να καλυπτουν το κρατος σε σχετικα λογικα χρονια ορια αρα και αεροσκαφη που πρεπει να επιχειρουν οσο το δυνατον και σε μεγαλο υψομετρο ( υπαρχουν πολλοι λογοι για αυτο). Μια μικρη επανασταση ηλθε με την δυνατοτητα πτησεως σε Μαχ 1,5 και ανωτερα χωρις την μετακαυση κοιτα την F119 μηχανη

      ” rel=”nofollow”>” alt=”” width=”700″ height=”” /> η οποια εξελιχθηκε στην F135

      και την διαφορα απο την

      ” alt=”” width=”700″ height=”” />

      οπως και να εχει το reliability πολυ μεγαλη σημασια για αυτο λεγαμε σαν μοτο ¨thrust you can trust¨

      ομως δεν θα επιστρεψουν στα συνηθισμενα αλλα θα αυξηθουν οι ταχυτητες και το υψομετρο, διοτι περα απο αυτες τις τεχνολογιες αναπτυσονται και αλλες παραλληλες. Φεριπην ας υποθεσουμε οτι ενα αεροσκαφος πεταει σε ενα αλφα υψομετρο με μαχ 5 και ενα αλλα με μαχ 2 και φυσικα σε αλλο υψομετρο Εαν τωρα και τα δυο αεροσκαφη αποφασισουν να κανουν μια στροφη keep pitch no roll just, plain yaw τοτε το αεροσκαφος το οποιον πεταει σε μαχ 5 θα χρειαστει μια αρκετα μεγαλυτερη ακτινα απο το αεροσκαφος που ειναι σε μαχ 2. Αρα ενα αεροσκαφος εκτης γεννιας θα πρεπει να εχει τεχνολογια η οποια και θα του επιτρεπει να επιχειρει σε υψηλες ταχυτητες σε ολα τα υψη και παραλληλα την δυνατοτητα ελιγμων με σχετικα μικρη ακτινα δρασεως. Αρα χρειαζεται η αναπτυξη τεχνολογιας η οποια θα του επιτρεπει να το κανει αυτο. Παραλληλα ως γνωστον οι δυναμεις g ειναι διαφορετικες για ενα αεροσκαφος το οποιον επιχειρει με μεγαλη ταχυτητα και κανει ελιγμους in pitch roll and yaw εναντι ενος αεροσκαφους με προπελα και δυο φτερα biplane το οποιον κανει σχεδον οτι θελει στον αερα με μικρη ακτινα. Ειναι δυνατον να αναπτυχθει μαχητικο αεροσκαφος το οποιο εκπλειρει ολα αυτα; Η απαντηση ναι. Βλεπουμε οτι η τεχνολογια εστω και η συμβατικη δεν σταματα εφοσον τα λογισμικα και οι υπολογιστες πλεον μπορουν να φερουν αυτα στο προσκηνιο. Σκεψου παλια ενα απο τα μεγαλυερα προβληματα ξερεις ποιο ηταν; Τα ρολεμαν καλο ε! εφοσον η μηχανη μπορει να δουλεψει ακομη και στο διαστημα ! δεν θα εξηγησω εδω πως και τι αλλα ενα προβληματακι ηταν τα ρολεμαν και τα λαδια τα οποια πρεπει να κρατηθουν σε καποια κατασταση. Επειτα η DARPA ειχε καποτε εξετασει εαν θυμαμαι και αλα αεροσκαφη που ειναι τελειως της φαντασιας….

      ελπιζω αυτα να βοηθουν και να κανουν ορισμενουν να σκεπτονται εξω απο το κουτι…οπως παντοτε time and money and time is money down here….

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        @Theognostos

        Σε ευχαριστώ για τις εξηγήσεις και πληροφορίες, στο σημείο που αναφέρεις «ομως δεν θα επιστρεψουν στα συνηθισμενα», θέλω να διευκρινήσω ότι λέγοντας επιστρέφουν στα παλιά θέλησα να πω ότι στρέφονται πάλι σε μια αύξηση των ταχυτήτων μελλοντικών σχεδιασμών μαχητικών.

        Επειδή ανεφέρεις και την Darpa, θέλω να προσθέσω και μια παρατήρηση σχετικά με τις προχωρημένες τεχνολογίες των fcs. Δεν θυμάμαι ακριβώς σε πιο επαγγελματικό μέσο ενημέρωσης διάβασα/είδα/άκουσα για νέα επαναστατικά συστήματα ελέγχου πτήσης, αλλά κάτι παίζεται στον τομέα η στο είδος fbm(ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ). Πρίν απο σχεδόν δυο δεκαετίες όταν πρωτοδιάβασα για τέτοια πράγματα θα έλεγα no way και ότι αυτά ανήκουν όντως στην φαντασία(και εκείνη την εποχή ανήκαν όντως στην σφαίρα της φαντασίας), αλλά με αυτά που είδα σε πραγματικές δοκιμές απο επιστήμονες, νομίζω ότι σε μερικά χρόνια θα δούμε κάτι τελείως διαφορετικό. Μένει να βρεθεί το κατάλληλο υλικό, που να αντέχει την σημαντικά αυξημένη καταπόνηση που θα προκύπτει απο τους βίαιους ελιγμούς σε υψηλές ταχύτητες(ο τρόπος και η δυνατότητα μεταβίβασης εντολών ελέγχου υψηλής ταχύτητας φαίνεται να βρέθηκε και να αποδείχθηκε ήδη πρακτικά και με μαθηματική ακρίβεια, τώρα όλα είναι προφανώς θέμα ρύθμισης (η Fine Tuning αν θέλεις έτσι).

    • Konstantinos Zikidis

      Ευχαριστούμε Θεόγνωστε για την αναφορά. Ίσως είναι η πρώτη επίσημη παραδοχή για τις φημολογούμενες έως τότε δυνατότητες του Συστήματος Αυτοπροστασίας SPECTRA: “…which embodies a software-based virtual stealth technology”. Βέβαια εντύπωση κάνει η απουσία αναφοράς στην έκδοση AESA του ραντάρ, RBE2-AA, η οποία τότε (το 2011) ήταν σε προχωρημένο στάδιο πτητικών δοκιμών.

      Απάντηση
  15. Konstantinos Zikidis

    @Kostas 04-12-17

    Rafale supercruise: “More significantly, it can supercruise in dry power, even with four missiles and a belly drop
    tank.” https://www.defense-aerospace.com/dae/sponsors/sponsor_rafale/img/fox3_8.pdf (σελ. 9).
    Επίσης: Mach 1.4 (with 6 WVR/BVR missiles) http://bestfighter4canada.blogspot.gr/p/lockheed-martin-f-35a-lightning-ii-saab.html (αν και είναι συζητήσιμο από που βρήκε τα στοιχεία).

    Σημασία δεν έχει η ώση αλλά ο λόγος ώσης προς βάρος. Και το F-35 είναι πολύ βαρύτερο, επομένως είναι λογικό να χρειάζεται έναν κινητήρα με τεράστια ώση για να μπορεί να παίξει μπάλα:
    Βάρος F-35A: πάνω από 13 τόνους.
    Βάρος Rafale C: κάτω από 10 τόνους.
    (στοιχεία από wikipedia για άδεια Α/Φ)

    Με λίγα λόγια, το Rafale είναι ταχύτερο, με δυνατότητα supercruise, ενώ είναι ήδη έτοιμες επόμενες εκδόσεις του Μ-88, για ακόμα καλύτερες επιδόσεις και χαμηλότερο κόστος υποστήριξης.
    Εγώ δεν βλέπω “χαοτική διαφοράς του επιπέδου τεχνολογίας”.

    Μάλλον συμφωνούν με μένα και οι διάφοροι χρήστες: οι αγοραστές του Rafale τοποθετούν εκ νέου παραγγελίες (Αίγυπτος, Ινδία, Κατάρ), ενώ οι αγοραστές του F-35 ακυρώνουν/μειώνουν τους αριθμούς και γενικώς το ξανασκέφτονται (Βρετανία, Ιταλία, Ολλανδία, Καναδάς και νομίζω κι άλλοι που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή), εκτός από το Ισραήλ που τα παίρνει σχεδόν τσάμπα ?

    Απάντηση
  16. Δούκας Γαϊτατζής

    Κε Ζηκίδη, πάλι το σχόλιο σας εμφανίζεται μισό. Ίσως να ανεβάζετε κάποιον σύνδεσμο φωτογραφίας ή αρχείου που δεν υποστηρίζεται από το μπλόγκ.
    Θα προσπαθήσω να το διορθώσω.

    Απάντηση
    • Konstantinos Zikidis

      [Το δεύτερο μισό:]


      Σημασία δεν έχει η ώση αλλά ο λόγος ώσης προς βάρος. Και το F-35 είναι πολύ βαρύτερο, επομένως είναι λογικό να χρειάζεται έναν κινητήρα με τεράστια ώση για να μπορεί να παίξει μπάλα:
      F-35A: >13 t
      Rafale C:

      Απάντηση
    • Konstantinos Zikidis

      [Τελευταία προσπάθεια: νιώθω άσχημα που άθελά μου δεν εμφανίζεται το σχόλιο. Ίσως η συγκεκριμένη ακολουθία χαρακτήρων μετά το «Rafale» δημιουργεί κάποιο πρόβλημα, οπότε αντικατέστησα τις ανισότητες με κείμενο. Σημειώνεται ότι όταν το σχόλιο είναι σε αναμονή έγκρισης, δηλαδή όταν μου αναφέρει «comment awaiting moderation», το κείμενο μου εμφανίζεται κανονικά.]

      Σημασία δεν έχει η ώση αλλά ο λόγος ώσης προς βάρος. Και το F-35 είναι πολύ βαρύτερο, επομένως είναι λογικό να χρειάζεται έναν κινητήρα με τεράστια ώση για να μπορεί να παίξει μπάλα:
      Βάρος F-35A: πάνω από 13 τόνους.
      Βάρος Rafale C: κάτω από 10 τόνους.
      (στοιχεία από wikipedia για άδεια Α/Φ)
      Με λίγα λόγια, το Rafale είναι ταχύτερο, με δυνατότητα supercruise, ενώ είναι ήδη έτοιμες επόμενες εκδόσεις του Μ-88, για ακόμα καλύτερες επιδόσεις και χαμηλότερο κόστος υποστήριξης.
      Εγώ δεν βλέπω “χαοτική διαφοράς του επιπέδου τεχνολογίας”.
      Μάλλον συμφωνούν με μένα και οι διάφοροι χρήστες: οι αγοραστές του Rafale τοποθετούν εκ νέου παραγγελίες (Αίγυπτος, Ινδία, Κατάρ), ενώ οι αγοραστές του F-35 ακυρώνουν/μειώνουν τους αριθμούς και γενικώς το ξανασκέφτονται (Βρετανία, Ιταλία, Ολλανδία, Καναδάς και νομίζω κι άλλοι που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή), εκτός από το Ισραήλ που τα παίρνει σχεδόν τσάμπα ?

      Απάντηση
  17. Kostas

    η centerline δεξαμενή του Rafale εχει 1250 λίτρα καύσιμο. Με βαση πρόχειρους υπολογισμούς, εαν το Ραφαλ κανει supercruise σε αυτη τη διαμόρφωση ΔΕΝ φτάνει απο την Τανάγρα στη Μυτιλήνη. Αρα μιλαμε για μια θεωρητικά καλη δυνατοτητα, στην πράξη ομως με μηδενική επιχειρησιακή σημασια.

    Εαν θελουμε να κανουμε ακριβείς συγκρισεις, θα πρέπει να βάλεις στο Ραφαλ 19000 λίβρες καυσιμου (βασικα φούλ εξωτερικές δεξαμενές), 5000 λίβρες οπλα ΚΑΙ ΜΕΤΑ να το συγκρίνουμε με το Φ35 στην ίδια διαμόρφωση. Αυτες ειναι οι δίκαιες συγκρίσεις και αυτες ειναι οι συγκρίσεις που εχουν επιχειρησιακή αξια.

    Διαμορφώσεις χωρις οπλα ή χωρις επαρκες καύσιμο που να σου επιτρεπει να επιχειρησεις στα ανατολικά όρια του ΦΙΡ δεν εχουν αξια.

    Απάντηση
    • npo

      @ Kostas
      Εγω λέω να τα συγκρίνουμε με καύσιμο για ίδιο χρόνο πτήσης (όχι ίδιο καύσιμο) και 4 AA πυραύλους μόνο. Καρπόυζια με καρπούζια, αλλά τα καρπούζια που θέλω. Γιατί? Γιατί εμένα σαν αρχηγείο αεροπορίας αυτό ο καρπούζι μ’ενδιαφέρει. Το ένα λοιπόν (το ραφάλ) την έχει την δυνατότητα το άλλο δεν την έχει. Βασικά το άλλο δεν την έχει υπο καμία διαμόρφωση. Οπότε?

      Την Ινδική αεροπορία την ενδιέφερε – μια και η χώρα είναι αχανής – και το έθεσε ως όρο. Αν ενδιαφέρει και το Ελληνικό αρχηγείο αεροπορίας δεν γνωρίζω.

      Επίσης ο κινητήρας του Ραφάλ δεν είναι αδύναμος επειδή οι Γάλλοι δεν έχουν τεχνολογία να φτιάξουν ισχυρότερο. Αυτόν ήθελαν, αυτόν έφτιαξαν. Υποθέτω ο λόγος είναι επειδή ισχυρότερος κινητήρας έχει και ισχυρότερα κόστη λειτουργίας.

      Απάντηση
    • Kostas

      @npo

      με ενδιαφέρει μια διαμόρφωση οπου το αεροσκαφος θα απογειώνεται απο την Τανάγρα ή ακομη και απο τον Άραξο και θα εχει καύσιμο να επιχειρήσει στο Ανατολικό Αιγαίο.
      Επισης όση περισσότερη ωρα μπορει να μεινει στον αέρα τοσο το καλυτερο (θα χρειάζεσαι λιγότερα αεροσκαφη για να καλύψουν τον τομέα)

      Συμφωνούμε σε αυτα;

      Απάντηση
  18. ivychris

    @Konstantinow Zikidis

    «…οι αγοραστές του Rafale τοποθετούν εκ νέου παραγγελίες (Αίγυπτος, Ινδία, Κατάρ), ενώ οι αγοραστές του F-35 ακυρώνουν/μειώνουν τους αριθμούς και γενικώς το ξανασκέφτονται (Βρετανία, Ιταλία, Ολλανδία, Καναδάς και νομίζω κι άλλοι που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή), εκτός από το Ισραήλ που τα παίρνει σχεδόν τσάμπα…»

    Κε, Ζικίδη, η διαφορά είναι ότι οι Αίγυπτος, Ινδία, Κατάρ δεν είχαν -πιθανώς δεν θα έχουν ποτέ – τη δυνατότητα αγοράς του F-35, ενώ στις υπόλοιπες χώρες που αναφέρετε το Rafale ενώ συμμετείχε σε διαγωνισμούς σε ορισμένες εξ αυτών , εν τούτοις δεν επελέγη.
    Θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε, στο υποθετικό σενάριο, αν επιτρεπόταν η εξαγωγή του F-35 στις ως άνω χώρες ή και σε άλλες που έχουν/θα έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον (Γερμανία, Πολωνία, Ελβετία, ΗΑΕ) αν θα το επέλεγαν και πως θα διαμορφωνόταν η τιμή του…
    Εύλογη η μείωση των των υπό παραγγελία F-35, δεδομένου ότι την ευθύνη πρωτίστως την φέρει ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ με την ανεκδιήγητη καμπάνια περί πανάκριβου Α/φους, τη στιγμή κατά την οποία ήταν προδιαγεγραμμένη η μείωση της τιμής του σε επίπεδα των $80 Εκ, πολύ πριν την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα.
    Προφανώς και όλοι περιμένουν να πέσει η τιμή για καλύτερο break-even και το Ισραήλ χρησιμοποιείται – με Αμερικανικής προέλευσης κεφάλαια- ως αντιστάθμιση των μειωμένων Α/φων, έτσι ώστε να κυλήσει ομαλά η παραγωγή και το κόστος

    Απάντηση
  19. Gunslinger32

    @Konstantinos Zikidis

    Στην λίστα αυτών που αναφέρετε οι οποίοι ξανασκέφτονται την επιλογή του JSF, και αν επαρκεί για την κάλυψη των σημερινών και μελλοντικών απαιτήσεων, είναι και η Δανία και Νορβηγία απο ότι ακούστηκε σε πρόσφατες ανακοινώσεις.

    Ειδικά στην Δανία φαίνεται να προβληματίζει η προφανώς βιαστική απόφαση για απόκτηση του αεροσκάφους απο το υπουργείο άμυνας.

    «2017
    Extract from Rigsrevisionen’s report on
    the basis for decision prepared by the Danish Ministry of Defence concerning procurement of 27 F-35 combat aircraft
    submitted to the Public Accounts Committee

    Introductionand conclusion

    1.1. PURPOSE AND CONCLUSION
    1. This report concerns the basis for decision prepared by the Danish Ministry of Defence – and finished in 2016 – concerning procurement of new combat aircraft for the Danish De- fence. In the basis for decision, the Ministry of Defence concluded that the procurement of 27 F-35 combat aircraft would meet the level of ambition set out for the new combat aircraft. The ministry estimates the procurement and operational costs of the combat aircraft at approximately DKK 66 billion over the next 30 years. This makes it one of government’s largest procurements to date. The basis for decision prepared by the Ministry of Defence led to a political agreement, entered in June 2016, to purchase 27 F-35 combat aircraft – also known as Joint Strike Fighter.
    2. The political agreement highlights several risks related to the ongoing development of the F-35 combat aircraft. It also appears from the political agreement that the calculations presented in the basis for decision rest on various assumptions concerning optimization and efficiency.
    3. The Ministry of Defence is expected to submit a document to the Finance Committee in November 2017 asking for approval of the procurement. The basis for decision will be in- corporated in the request for approval along with supplementary details and a specification of the scope of the final procurement made by the Ministry of Defence. It follows that Rigsrevisionen’s study has been carried out before the Danish parliament had made a final decision on the procurement of the new combat aircraft. Rigsrevisionen has reviewed the basis for decision to provide the Danish parliament with a sound basis for its decision.

    The purpose of the study is to assess whether the Ministry of Defence has provided an adequate basis for the decision to procure 27 F-35 combat aircraft. The report answers the following questions:
     Has the Ministry of Defence carried out an adequate assessment of whether the pro- curement of 27 F-35 combat aircraft will meet the level of ambition set out for the Danish combat aircraft?
     Has the Ministry of Defence’s applied an appropriate model for the analysis of the life- cycle-costs of procuring 27 F-35 combat aircraft?

    Rigsrevisionen initiated the study in December 2016.

    CONCLUSION
    The political agreement to procure new combat aircraft was made on the basis for decision provided by the Ministry of Defence. It is Rigsrevisionen’s assessment that generally the basis for decision is underpinned by thorough analyses and calculations. However, the study shows that the Ministry of Defence has not provided evidence of a number of key assumptions underlying the calculations, nor has it reflected the uncertainty associated with the assumptions. It is Rigsrevisionen’s assessment that there is a higher risk – than indicated in the basis for the decision – that the Danish Defence will be unable to perform all the agreed tasks with the 27 F-35 combat aircraft. .
    Rigsrevisionen’s study shows that the calculation of the necessary number of flight hours is based on assumptions concerning synergy and the pilots’ working conditions. However, these assumptions are not sufficiently evidenced nor is the possibility that they do not hold adequately reflected. The study also shows that the Ministry of Defence’s calculation of the total number of flying hours for the 27 F-35s does not reflect potential shortcomings of the assumptions concerning average number of flying hours per year or the availability rate of the aircraft. Therefore, there is a risk that the requirement for flying hours has been under-estimated, and the total number of flying hours overestimated. The basis for decision should have highlighted the risk related to the necessary number of flight hours and the total number of flying hours, since both aspects have an impact on the abil- ity of the 27 F-35 combat aircraft to deliver all the required tasks.
    Furthermore, Rigsrevisionen’s study shows that the Ministry of Defence has estimated the life-cycle costs for the 27 F-35 combat aircraft at approximately DKK 66 billion over 30 years. Generally, the Ministry of Defence has employed an adequate model for calculating the life-cycle-costs, but the ministry has not adequately reflected all the risks associated with the underlying assumptions concerning, for instance, synergy and the pilots’ working conditions. Therefore, the ministry may have underestimated the costs allocated to cover risks, which may increase the estimated life-cycle costs. The Ministry of Defence has informed Rigsrevisionen that if these risks materialise, it would expect the capabilities of the Danish Defence to deliver the expected tasks to be affected first.
    Based on the results of the study, Rigsrevisionen finds that the Ministry of Defence should improve the Danish Parliament’s basis for decision in connection with the submission of the request for approval of the procurement to the Finance Committee by:
     Accounting for the risk associated with the key assumptions, including the inherent risk that the Danish Defence cannot deliver all the expected tasks with the 27 F-35 combat aircraft.
     Updating the estimated costs to cover risks and more clearly reflect the risk associated with the estimated total lifecycle costs.

    http://uk.rigsrevisionen.dk/media/2104702/2-2017.pdf

    ΥΓ
    Όσοι έχουν ενστάσεις η «παράπονα» για το παραπάνω και το περιεχόμενο της αναφοράς, μπορούν να απευθυνθούν στην αρμόδια υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για την δημοσίευση των στοιχείων στο παραπάνω έγγραφο. ?

    Απάντηση
    • Theognostos

      @Gunslinger32

      Ας χαμογελασουμε και λιγο…

      Whad’ya say? Don’t shoot the messenger? Have you not seen the movie. THIS SPARTA!!

      [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=514IEcgz1Q8&w=740&h=447]

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Ακριβώς αυτό αγαπητέ Theognostos, μεταφέρω απλά την είδηση σαν συμπλήρωση στην αναφορά του Κωνσταντίνου Ζηκίδη.
        Don’t shoot i‘m just the messenger! ?

        Προσωπικά δεν θα ήθελα να βρεθώ ποτέ στην θέση των ανθρώπων τις LM η οποιασδήποτε άλλης (αεροδιαστημικής) εταιριάς η και μιας στρατιωτικής ηγεσίας, για να απολογηθώ σε περιπτώσεις όπου τα στοιχεία είναι τόσο βαριά και ξεκάθαρα, που θα ήταν δύσκολο να παρουσιαστούν σαν επιτυχία, απέναντι σε επιτροπές έρευνας(έχοντας πίσω μου μια βαθιά μαύρη άβυσσος). ?

    • Theognostos

      Δεν καταλαβαινω την αντιπαραθεση ΡΑΦΑΛ εναντι Φ-35

      Η Ελλας σωστα επελεξε την αναβαθμιση των Φ-16 αν και η ταπεινη μου γνωμη ειναι οτι επρεπε να συμπεριλυφθει και have glass και κατι αλλα που θα μειωναν το RCS μεχρι και 45%-50%.

      Το ΡΑΦΑΛ καλο (το θεωρω αναβαθμησμενο Μιραζ 2000 δηλαδη καπως μισες δουλειες θα ηθελα αλλη διαμορφωση επικεντρωθηκαν μονον στο προσθιο μερος του αεροσκαφους ομορφο γλυπτο!!) θα συνεχισει εν υπηρεσια θα το αναβαθμισουν και θα το χρησιμοποιησουν παραλληλα με ντροουνς τα οποια θα αναλαμβανουν τις δυσκολες αποστολες. Εχει πυραυλους για μεγαλες αποστασεις και ΜΙΚΑ κτλ κτλ. Ομως ολα ειναι κρεμασμενα σαν χριστουγενιατικο δενδρο. Τουλαχιστον και στα Φ-4 οι ΑΑ ειναι semi-conformal buried. Αυτο επρεπε να το ειχαν στο ΡΑΦΑΛ εφοσον εστο και εξωτερικα τουλαχισοτν σε αυτην την διαμορφωση να ειναι καλλυτερη. Ισως φερουν συστημα οπυ τα οπλικα συστηματα περιχονται σε κουτι στελθ οπως το Φ-18. Ειναι προτιμωτερον να ειναι τα οπλικα συστηματα εσωτερικα για πολλους αεροδυναμικους λογους, στελθ, δυναμεις στην κατασκευη κτλ κτλ

      Το Φ-35 επισης φτιαχτηκε με ενα σκοπο ωστε να υπερκερασει οσο το δυνατον τα ρανταρ αναγκαζοντας το αντιπαλο δεος να βαλλει σε υπηρεσια παρα πολλα ρανταρ εχει ομως και αυτο το μειονεκτημα οτι δεν αλλαξαν αρκετα την διαμορφωση καλυψη του ακροφυσιου. Εχει σαφως μικροτερο RCS απο το ΡΑΦΑΛ η απαντηση ναι. Αυτο καθαυτο ειναι ενα επιθετικο οπλικο συστημα και αυτη ηταν και η λογικη που οδηγησε στον παροντα σχεδιασμο που δανειστηκε και κατι απο το ρωσικο…. Η διαμρφωση του του επιτρεπει το first look first shoot σε ΑΑ ρολο ομως αυτος δεν ειναι ο πρωταρχικος ρολος του και δεν θα ειναι ευκολος ρολος σε περιοχη οπως το Αιγαιον οπου οι αποστασεις ειναι μικρες.

      Το εαν ενα αεροσκαφος εχει δυνατοτητα πτησεως ας υποθεσουμε Μαχ 1,4 χωρις μετακαυση και ενα αλλο Μαχ 1,2 κτλ ε και τι εγινε. Σε ποιο υψομετρο γινεται η πτηση εχει και αυτο σημασια. Επισης για ποιο λογο θα επιλεξει ο χεριστης ο πιλοτος να χρησιμποιησει την δυνατοτητα Μαχ 1,4 χωρις μετακαυση. Οι μεγαλου βεληνεκους Α-Α κτλ θα εχουν εξαμολυθει απο αποσταση και σε κλειστες αερομαχιες ολοι θα χρησιμοποιησουν την μετακαυση.

      Επειτα θα ηθελα να δω και τις μαθηματικες εξισωσεις και τις αναλυσεις για μετακαυση και χωρις μετακαυση συστηματων για να θεωρησω σοβαρες τις συζητησεις.

      Τελος, γινονται ασκησεις οπου αεροσκαφη του ΝΑΤΟ μαζι με αεροσκαφη των ΗΠΑ μαθαινουν ολοι τις δυνατοτητες η οχι των οπλικων συστηματων.

      https://theaviationgeekclub.com/joint-base-langley-eustis-host-f-22s-f-35s-eurofighters-rafales-second-trilateral-exercise/

      Και εδω στην παρακατω φωτο γινεται εμφανες κατι ….το Τ-38 ακομη χρησιμοποιειται! Καλο…..( ας βαλουν βασικες αναβαθμησμενες μηχανες και με differential TVC στο ομορφο παλιο αυτο αεροσκαφος και have glass και τοτε θα ειχαν μεγαλυτερα προβληματακια ολοι…στις ασκησεις)

      Το λοιπον μεχρι να ελθει η αποφαση για ολοκαινουργιο οπλικο συστημα στην Ελλαδα η τεχνολογια θα εχει αλλαξει θα δουμε τι αλλο θε φερουν οι Ευρωπαιοι εννοω οι Γαλλοι διοτι οι υπολοιποι ηδη εχουν αποφασισσει για τα Φ-35…καιοι ΗΠΑ θα φερουν εκτης γεννιας και λειζερ κτλ..εαν φυσικα δεν εχει προελθει ο 3ΠΠ οιδωμεν…

      Απάντηση
  20. Theognostos

    @ KOSTANTINOS ZIKIDIS et al

    Να ειστε ολοι καλα

    σχετικα με το Συστήμα Αυτοπροστασίας SPECTRA: «…which embodies a software-based virtual stealth technology»

    Το θεωρω ως μονον ενα τμημα ενος αεροσκαφους το οποιον πρεπει να εχει All Aspect Stealth. H NORTHOP GRUMMAN και αλλες εταιρειες επισης εχουν εξετασει συστηματα με Αctive Cancellation. Ο Bill Sweetman εan θυμαμαι σωστα ειχε αναφερθει και σε αυτο αρκετα χρονια πριν σε βασικες γραμμες (στα εγγλεζικα)

    an Active Cancellation system prevents a radar to detect the target by generating a deception signal with the same frequency as the reflection but with 1/2 the wavelength out of phase with it. This means that the energy which is returned to the radar has no frequency and cannot be detected.

    this is possible only because of computational power and logistics of present and future electronic systems. It was reported that MBDA and Thales were also working on implementing a similar Active Cancellation techniques to missiles.

    However, the major drawback of such a system is the fact that it must first establish a credible portion of the seeking radar’s pulse train. This may be done for legacy aircraft but is more difficult for newer aircraft where a change in the frequency is done via jittering. where the sequence is not predicted.

    The Rafale manufacturers of the Spectra system must have been collecting data all these years of both NATO USA and Russian aircraft so that a Pulse Repetition Frequency data base can be established and can therefore immediately be compared to the threat environment.

    The active subsystem the phased array antennas are said to be located at the roots of the canards and they can produce an exact pencil beam compatible with the accuracy of the system and thus they concentrate the power on the threat and at the same time they minimize detection.

    All these sound plausible but again this is only a portion of what I consider to be ALL ASPECT STEALTH TECHNOLOGIES. Remember the attacking aircraft can change randomly the characteristics of each pulse train. (Although we already know and have the mathematics for dealing with random variations etc)

    Additionally we are discussing a one on one situation but things become more complex when more than one adversaries two or four are approaching. In other words we look at an ARRAY SYSTEM and an AESA radar looking for SPECTRA Rafale will find it through the use of multiple radar from the main same ARRAY having been partitioned into several smaller sub arrays and thus it will be very difficult for SPECTRA to establish and remember the digital library.

    Απάντηση
  21. Konstantinos Zikidis

    Αγαπητοί φίλοι και συν-σχολιαστές,
    ουσιαστικά δεν διαφωνούμε πουθενά, απλά “φωτίζουμε” περίπλοκα θέματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
    Όλα τα σύγχρονα Α/Φ έχουν παρεμφερείς δυνατότητες, πολύ πιο κοντά σε σχέση με παλαιότερα Α/Φ που χωρίζονταν σε βομβαρδιστικά, αναχαιτιστικά κλπ. Όμως αυτό απαιτεί χρόνο για την ανάπτυξη και ωρίμανση των συναφών τεχνολογιών. Και χρήμα…

    Πριν από σχεδόν ακριβώς 20 χρόνια είχα την πρώτη μου αποστολή στη Γαλλία, για εκπαίδευση στον ΑΜ-39 Exocet Block II, ώστε στη συνέχεια να μπορώ να παρακολουθήσω (μαζί με έναν Ιπτάμενο, ο οποίος είναι σήμερα Διοικητής μίας πολύ μεγάλης Μονάδας της ΠΑ…) την πτητική δοκιμή αποδοχής του ΑΜ-39 επί Α/Φ Μ2000. Από τότε οι φίλοι μου οι Γάλλοι προωθούσαν (φυσικά) το Rafale.
    Τι έκανε τότε το Rafale; Όχι πολλά… Δεν θυμάμαι εάν είχε πιστοποιηθεί στο standard F1. Ουσιαστικά, αν και ως αεροσκάφος ήταν εξ αρχής πολύ ικανό (από αεροδυναμικής απόψεως), το πρώτο σημαντικό βήμα (από επιχειρησιακής απόψεως) ήταν η πιστοποίηση στο standard F2, γεγονός το οποίο έγινε… σχεδόν 10 χρόνια αργότερα, το 2006 (όπου ήμουν στη Γαλλία, τοποθετημένος πλέον ως σύνδεσμος της ΠΑ με τις Γαλλικές εταιρείες και τη DGA για το πρόγραμμα των -5, οπότε το θέμα το παρακολούθησα εκ του σύνεγγυς).
    Για να μην το ζορίζω, συνοψίζω την ιστορία του Rafale ως ακολούθως:
    1986: 1η πτήση Rafale A (για να μην ανοίξουμε κουβέντα για το Mirage 4000…)
    1997: παραγγελία 1ης παρτίδας (tranche 1)
    2006: standard F2
    2012: πρώτο Α/Φ με ραντάρ AESA
    2015: πρώτες εξαγωγικές επιτυχίες.
    Η άποψή μου είναι ότι το Rafale είναι “τίμιο”: παρέχει σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες, ενώ κάνει αυτά που λέει ότι κάνει και ίσως περισσότερα, σε τιμή που δεν είναι εκτός πραγματικότητας και χωρίς κρυφά κόστη.
    Η εξέλιξή του συνεχίζεται.

    Πάμε στο F-35.
    1996: ξεκινά το πρόγραμμα JSF.
    2001: το Χ-35 είναι ο νικητής, ξεκινά το πρόγραμμα SDD (System Development and Demonstration)
    Οι ΗΠΑ αναζητούν συνεργάτες για να μοιραστούν το κόστος ανάπτυξης, οι Τούρκοι μπαίνουν στο πρόγραμμα, καθώς και πολλοί άλλοι. Εμείς αποφασίζαμε τότε υπέρ των Eurofighter (καλώς ή κακώς).
    2006: πρώτη πτήση του F-35 Lightning II (για περισσότερα: https://www.researchgate.net/publication/236625152_Low_Observable_Principles_Stealth_Aircraft_and_Anti-Stealth_Technologies )
    2015: IOC για το USMC.
    Ο αγώνας συνεχίζεται…
    Το σημαντικό θέμα είναι ότι το F-35 έχει υποσχεθεί πολλά, ενώ επί του παρόντος μπορεί να κάνει ορισμένα. Οι καθυστερήσεις στο πρόγραμμα είναι δραματικές. Σε 10 χρόνια (για να είμαστε και δίκαιοι) θα κάνει πολλά περισσότερα, ίσως όλα όσα υπόσχεται σήμερα ότι θα κάνει.

    Όμως, παράλληλα εξελίσσονται και οι απειλές που αναμένεται να αντιμετωπίσει. Έτσι, αν και πριν από μερικά χρόνια ελάχιστοι μίλαγαν για ραντάρ χαμηλών συχνοτήτων και άλλες τεχνικές anti-stealth, τώρα αυτά αποτελούν πλέον “στάθμη τεχνικής”, δηλαδή πράγματα που θεωρούνται δεδομένα (βλ. http://e-amyna.com/a-egkairh-proeidopoihsh-ws-vash-gia-th/ ). Επομένως, εάν υπάρχουν τεχνικές που μπορούν να ανιχνεύσουν (έστω και στο περίπου) ένα F-35, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν αναμένεται να πετάει σε μεγάλους αριθμούς, δημιουργείται ένα ερώτημα σχετικά με το εάν είναι το υπερόπλο που κάποτε νομίζαμε ότι είναι.

    Και πέραν του χρόνου, πολύ σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι το χρήμα. Αξίζει λοιπόν η επένδυση σε σχέση με τις επιχειρησιακές δυνατότητες που προσφέρει; Ή μήπως μπορεί κανείς να αποκτήσει ανάλογες δυνατότητες με λιγότερα χρήματα; Η απάντηση δεν είναι απλή. Και στην εξίσωση δεν μπαίνουν μόνο τεχνικά και επιχειρησιακά θέματα αλλά και θέματα πολιτικής, διπλωματίας και γεωστρατηγικής…

    Απάντηση
  22. Theognostos

    Εχω να προσθεσω μερικα ακομη τα οποια θεωρω σημαντικα για το μελλον εφοσον η σωστη αποφαση τωρα, σημερα εχει παρθει για την αναβαθμηση των Φ-16.

    η τεχνολογια στελθ υπαρχει ειναι εφικτη και θα αναβαθμιστει

    η τεχνολογια λειζερ σε μαχητικα αεροσκαφη και συστηματα επι εδαφους και πλοια κτλ ειναι εφικτη και θα γινει θα μπει σε εφαρμογη (εκτος απροοπτου 3ΠΠ)

    αυτο και μονον επιτασει οτι ολα τα μελλοντικα συστηματα αεροσκαφη πυραυλοι κτλ, πρεπει να εχουν τουλαχιστον στοιχειωδη στελθ ιδιοτητες διοτι ειδαλως με το που θα ανακαλυπτονται με την ταχυτητα του φωτος θα καταρριπτονται. αρα το στελθ θα λειτουργει και ως ανακγαιον αμυντικο μεσο.

    η ηλεκτρονικη τεχνολογια και η σμικρυνση των ηλεκτρονικων συστηματων τα οποια κανουν οτι εκαναν οι Κρει σουπερκομπουτερς συνεχιζεται και θα συνεχιστει ( εκτος απροοπτου)

    σημερα και εις το μελλον συστηματα τα οποια ειχαν η ευρησκαν εφαρμογες μονον σε στρατιωτικα συστηματα εχουν ηδη αλλαξει ουτως να εχουν διπλη χρηση και στον πολιτικο τομεα και στον τομεα τον στρατιωτικο αυτο καθαυτο μειωνει τις τιμες δηλαδη αυτα που σημερα φαινονται ακριβα και υπαρχουν στις κασκες των πιλοτων μαχητικων αεροσκαφων θα ειναι παχνιδι για μικρα παιδια που θα φορουν ελαφριες κασκες.

    η δυνατοτητα της τρισδιαστατης αμεσης γνωσεως σε χωρο και χρονο δεν θα μεινει μονονστα αεροσκαφη αλλα θα περασει και στον φανταρο οπου αμεσα θα εχει γνωσεις της περιοχης μεσω ολων των διαθεσιμων συστηματων στην κασκα απο υπαρυθρες ακτινες κ.ο.κ

    παραλληλα η ρομποτικη θα παρει σχημα ελπιζω ομως οχι ανεξαρτητο ωστε να βλαψει την ανθρωποτητα εννοω ρομποτικη ως μεταλικη κατασκευη αλλα και βιορομποτικη

    κλεινω αυτο το ενδιαφερον θεματακι που ξεκινησε με τα οικονομικα προβληματα για το ρωσικο αεροσκαφος καιτις καθυστερησεις του, με ενα βιντακι απο το εργο the money pit

    Απάντηση
  23. Gunslinger32

    Μερικά πρόσφατα νέα σχετικά με το άρθρο/θέμα.

    Πρώτη πτήση Su-57 με εγκατεστημένο των νέο κινητήρα(προσοχή στο αριστερό ακροφύσιο του αεροσκάφους στο βίντεο που παρουσίασε η πηγή της αναφοράς).

    VIDEO: Russia flies first Su-57 fitted with new Product 30 engine

    Sukhoi has built and flown nine flight test prototypes of the Su-57 fighter powered by NPO Saturn Product 117 engines, which are derived from the AL-41F-1S afterburning turbofans developed for the Su-35.

    But the Russian air force plans to replace the Product 117 in series production starting in 2020 with the Product 30 engines, possibly featuring a new engine core of which few details are known.

    Russian government officials have said the Product 30 will provide more thrust and fuel efficiency, with reduced weight and maintenance requirements.

    The 5 December test flight by Sukhoi chief test pilot Sergei Bogdan from the Gromov flight test centre at Zhukovsky AB lasted 17min, according to Russia’s Ministry for Industry and Trade.

    Photos and video of the flight shows the Product 30 installed in the No. 1, or port-side, engine position, with a Product 117 engine remaining on the starboard side. The Product 30 features a serrated engine nozzle, compared to the flat nozzle on the Product 117.

    The flight test was conducted by the second Su-57 aircraft prototype, also known as T-50-2.

    «This is proof of the high potential of Russian aircraft building, capable of creating highly intelligent advanced systems,» says Russian Industry and Trade minister Denis Manturov.

    The Su-57 is expected to enter service as Russia’s first so-called fifth-generation fighter after the end of this decade, featuring some stealth technology, along with internal weapons bays and advanced sensors, including active electronically scanned array (AESA) radars and infrared search and track cameras.

    Government testing of the Su-57 prototypes is nearing the end of the first stage, according to the Ministry of Industry and Trade.

    The Putin government is still assembling the next multi-year state armaments plan, which will decide the timing and the number of Su-57s purchased through 2027. But the Ministry of Industry and Trade still the current plan remains on track, with the Su-57 becoming Sukhoi’s largest military product by 2020.

    https://www.flightglobal.com/news/articles/video-russia-flies-first-su-57-fitted-with-new-prod-443899/

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: