Ο επισμηναγός Λουκάς Θεοχαρόπουλος ανήκει στη μονάδα αεροπορικών επιδείξεων της 115ης Πτέρυγας Μάχης στη Σούδα της Κρήτης και είναι ο πιλότος που απογειώθηκε λίγο μετά τις 12.00 της 28ης Οκτωβρίου από την 110η Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα, για να φτάσει πάνω από την πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου απευθυνόμενος σε όλους τους Έλληνες είπε από αέρος: «Το “ΟΧΙ” της 28ης Οκτωβρίου του ’40 αποτελεί συνέχεια του “Μολών Λαβέ” του Λεωνίδα. Δείχνει το σθένος και το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. Σε αυτή την επέτειο πρέπει να θυμόμαστε ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες. Χρόνια πολλά, Ελλάδα».
Ο Έλληνας επισμηναγός, που μάλιστα έχει διακριθεί στο υψηλότατο επίπεδο έχοντας κερδίσει βραβείο «2ου Καλύτερου Πολεμιστή» σε στρατιωτικά γυμνάσια, στην Ισπανία, μεταξύ αεροπορικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ, μίλησε αποκλειστικά στο ραδιόφωνο του ΑΠΕ-ΜΠΕ, “Πρακτορείο 104,9FM”.

ΕΡ. Κύριε Θεοχαρόπουλε, το να γίνετε πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας και ιδιαίτερα πιλότος επίδειξης της Μονάδας Αεροπορικών Επιδείξεων ήταν αυτό που επιθυμούσατε από μικρός;

ΑΠ. Η αλήθεια είναι πως όταν ξεκίνησα την καριέρα μου στην Πολεμική Αεροπορία δεν υπήρχε η Ομάδα Επιδείξεων ούτε ως ενδεχόμενο, καθώς δεν ήταν ενεργή η συμμετοχή της σε επιδείξεις όπως οι αντίστοιχες ομάδες του εξωτερικού. Έτσι όταν ξεκίνησα να πετάω με μαχητικό F-16, ξεκίνησε και η διαδικασία να εκπαιδευτούμε από την αντίστοιχη αμερικανική ομάδα και να δημιουργηθεί και αυτή η επιλογή, ώστε να συμμετέχουμε στην ομάδα. Όταν έφτασε η στιγμή που έπρεπε να βάλουν κάτω τα κριτήρια οι μοίραρχοι και ο διοικητής της 115 Πτέρυγας Μάχης, για να επιλέξουν έναν από τους ιπτάμενους επίδειξης για την Ομάδα, ήμουν ένας από αυτούς που τα πληρούσε και είχα και την τιμή να γίνω ένας από τους ιπτάμενους επίδειξης.

ΕΡ. Η Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων σύντομα συμπληρώνει δεκαετία και η απορία που εύκολα γεννιέται είναι πως όλοι οι συνάδερφοι σας πιλότοι θα ήθελαν να βρεθούν, έστω και για μια σεζόν, στη συγκεκριμένη θέση. Έτσι δεν είναι;

ΑΠ. Πιστεύω πως το μεγαλύτερο ποσοστό των Ιπταμένων θα ήθελαν να συμμετέχουν σε αυτή την ομάδα, από τη μια μεριά γιατί εκμεταλλεύεσαι το αεροσκάφος στο έπακρον ως πτητική και όχι ως πολεμική μηχανή και κατά δεύτερον γιατί έχεις την τιμή να εκπροσωπείς την αεροπορία και να δείχνεις στον κόσμο εντός και εκτός Ελλάδας το έργο της και το τι κάνουμε κάθε ημέρα όλοι μας στις πτήσεις.

ΕΡ. Θα μας δώσετε μια εικόνα για το πού έχει πετάξει τα τελευταία χρόνια η Ομάδα και που είναι το κοινό πιο ενθουσιώδες; Είναι διαφορετικός ο τρόπος που σας υποδέχονται πολίτες άλλων χωρών ως Ομάδα αλλά και ως flag carriers (σ.σ φορείς του συμβόλου της χώρας);

ΑΠ. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε πετάξει στο Βέλγιο, την Τσεχία, την Αγγλία, την Πολωνία, τη Δανία και βεβαίως στις εκδηλώσεις της Ελλάδας. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές στο εξωτερικό που αισθάνεσαι ιδιαίτερα υπερήφανος αφού έρχεται κόσμος μεταξύ των οποίων και Έλληνες, αλλά και πολίτες που αγαπάνε την Ελλάδα χωρίς να είναι Έλληνες, έρχονται και μας βρίσκουν και γενικά συγκινούμαστε πάρα πολύ με αυτές τις καταστάσεις. Αισθανόμαστε ότι και αυτοί θέλουν να βλέπουν τη σημαία να πετάει στο εξωτερικό. Από εκεί και πέρα όμως, σίγουρα πετώντας μέσα στην Ελλάδα, η αποδοχή του κόσμου είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Και γιατί εσύ πετάς στην έδρα σου, και γιατί ο κόσμος σε βλέπει σαν δικό του άνθρωπο, δικό του παιδί, φέρεται τελείως διαφορετικά.

ΕΡ. Έχετε λοιπόν ολοκληρώσει μια πτήση επίδειξης κάπου μέσα στην Ελλάδα. Πολίτες βρίσκονται στο σημείο και με το πέρας σας βλέπουν, πιλότους αλλά και μια μεγάλη ομάδα που υποστηρίζει την προσπάθεια. Ποιες είναι συνήθως οι αντιδράσεις τους; Θα έρθουν να σας μιλήσουν; Θα ζητήσουν μια φωτογραφία μαζί σας; Θα σας αγκαλιάσουν;

ΑΠ. Ο καθένας έχει τον τρόπο του και αντιδρά διαφορετικά. Μερικοί είναι διστακτικοί και απλά σε κοιτούν, άλλοι έρχονται και σου σφίγγουν το χέρι, άλλοι μπορεί να σε αγκαλιάσουν. Το θέμα είναι πως ό,τι και να κάνει ο καθένας, αυτή τη θετική ενέργεια την εισπράττεις, οπότε, ειδικά μέσα την Ελλάδα, ευχαριστούμε τον κόσμο που μας γεμίζει με θετική ενέργεια όπου και να βρεθούμε.

ΕΡ. Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε τη διαδικασία πριν από μια επίδειξη, επί παραδείγματι σε μια εθνική γιορτή. Τι πρέπει να κάνουν πιλότος και τεχνικοί;

ΑΠ. Υπάρχει μια προετοιμασία που ξεκινά από το Αρχηγείο της Αεροπορίας όπου πρέπει να ληφθεί αυτή η απόφαση συμμετοχής στη συγκεκριμένη επίδειξη, οπότε είναι το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας και το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας που παίρνουν τις αποφάσεις για το τι θα γίνει και ποιοι θα λάβουν μέρος. Από εκεί και πέρα εμείς, το ιπτάμενο και το τεχνικό προσωπικό της 115 Πτέρυγας Μάχης, φτιάχνουμε την ομάδα και τον τρόπο με τον οποίο θα ταξιδέψουμε για να πάμε στη συγκεκριμένη επίδειξη. Τα υπόλοιπα τμήματα της διαδικασίας είναι να συνεννοηθούμε τον τρόπο και τον χώρο της επίδειξης, αναλόγως δε με το ύφος της επίδειξης δημιουργούμε και την αντίστοιχη αφήγηση. Είναι τελείως διαφορετικό αυτό που θα σχεδιάσουμε σε μια εθνική επέτειο από αυτό που θα εκτελέσουμε σε ένα show όπως της Καβάλας ή στο Athens Flying Week και από αυτό που θα ετοιμαστεί όταν πετάμε στη μνήμη κάποιων που έχουν πέσει για την πατρίδα μας. Έτσι διαμορφώνουμε όλο αυτό το σκηνικό, υπάρχει και ο αξιωματικός ασφάλειας, που καθώς γνωρίζει τους ελιγμούς, είναι έτοιμος να ελέγξει οποιαδήποτε ώρα και στιγμή αν το αεροπλάνο πετάει μέσα στις ασφαλείς παραμέτρους, πρέπει να «βάλουμε» κάποιες ώρες σε προσομοιωτή πτήσης και σιγά, σιγά, όλα αυτά τα δένουμε για να τη στιγμή που θα πάμε να πετάξουμε.

ΕΡ. Κάπως έτσι λοιπόν στη συνέχεια φεύγετε από τη βάση προς το αεροσκάφος και όπως συμβαίνει στους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου, θα βρεθείτε μέσα σε λίγα λεπτά πάνω από μια πόλη. Τι είναι αυτό που θα σκεφτείτε, θα νιώσετε, όταν θα αντικρίσετε από κάτω σας ένα πλήθος κόσμου να κοιτά ψηλά;

Όταν απογειώνεσαι θα πας σε ένα συγκεκριμένο σημείο όπου θα περιμένεις να κάνεις την είσοδο σου στον χώρο επίδειξης. Δυστυχώς ή ευτυχώς εκείνη την ώρα που πετάς δεν έχεις την πολυτέλεια να δεις τις αντιδράσεις του κόσμου, τις αντιδράσεις τις βλέπει το προσωπικό που είναι στο έδαφος, ιπτάμενο και τεχνικό. Εμείς οι πιλότοι επίδειξης, καθώς στο συγκεκριμένο δεκάλεπτο κυνηγάμε συγκεκριμένες παραμέτρους και συγκεκριμένα στοιχεία για να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, είμαστε συγκεντρωμένοι σε αυτό. Υπάρχουν κάποιες λίγες στιγμές που κοιτάς έξω για να είσαι συμμετρικός με τον κόσμο και μπορείς να δεις το εύρος του πλήθους στο έδαφος, αλλά εκείνη την ώρα δεν μπορείς να μπεις σε αυτή διαδικασία γιατί μπορεί να χάσεις κάτι που είναι σημαντικό.

Μετά την προσγείωση είναι που καταλαβαίνεις την αποδοχή του κόσμου και το τι συνέβη. Σίγουρα αισθάνεσαι πολύ ωραία με αυτό που κάνεις εκείνη την ώρα, είναι πολύ δυναμικό, έντονο, είναι ακραία τα συναισθήματα και όσα αντιμετωπίζεις σωματικά και ψυχολογικά, έστω και αν εκείνη τη στιγμή η πολυτέλεια να δεις τις αντιδράσεις του κόσμου δεν υπάρχει.

Ο επισμηναγός Λουκάς Θεοχαρόπουλος εισήχθη στη Σχολή Ικάρων το 1998. Το 2004, τοποθετήθηκε στην 116ΠΜ/335 Μοίρα σε αεροσκάφη “Α-7Ε Corsair ΙΙ”, ενώ το 2007 τοποθετήθηκε στην 115ΠΜ/ΣΜΕΤ σε αεροσκάφη “F-16 Block52”. Από το 2008 υπηρετεί στην 343 Μοίρα. Από το 2009 υπάρχει η Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 (σ.σ. “Ζεύς”), στην οποία ανήκει από το 2015. Συνολικά έχει εκτελέσει περισσότερες από 1.500 ώρες πτήσης, από τις οποίες οι 1100 είναι σε αεροσκάφη F-16.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/eleftheriaonline.gr

One Response

  1. Theognostos

    CFT’s still an afterthought…and an eyesore but…makes one think why they didn’t include a design in the first place …

    The F-16’s CFTs weigh just 900 pounds per set and can carry 450 gallons, about 3,050 pounds of jet fuel. Considering that an F-16 holds about 7,000 pounds of internal fuel, just the CFTs alone offer a 43.5 percent fuel increase with little additional drag. Also, they don’t take up precious stores stations under the jet’s wings or belly like traditional drop tanks.

    the USAF justifies not procuring CFTs because it already has so many tanker aircraft. Additionally, in a major air battle they don’t need the extra weapons stations freed up by the inclusion of CFTs as a great advantage because they can simply assign more F-16s to target set. For longer-range strike missions they can use the F-15E or even a bomber.

    These justifications, and the fact that although the CFTs don’t inhibit daily line maintenance and inspections when fitted to the aircraft they do take a couple hours to remove for heavy duty servicing and phase inspections, seems to be entire reasoning behind not equipping American late model Vipers with CFTs.

    On medium and short range missions, CFTs mean more maneuverability, less drag penalty and more weapons available per aircraft when compared to flying an F-16 with cumbersome under-wing tanks. On long-range missions, where underwing drop tanks are paired with CFTs, it means enhanced range and on station time.

    Tanker gas costs anywhere from $25-$35 per gallon (some claim it is closer to $50) when you factor in the costs associated with aerial refueling. This is in comparison to about $5 to $6 when an aircraft is fueled on the ground. During sustained low-intensity warfare operations or during training, relying more on ground-based fuel than on tankers is a much more economical way to go about the fighter business. It will also offer more time per sortie during training when aerial refueling assets are not used. This means less aircraft “turns” and much greater efficiency when getting pilots their required training hours. Less sorties, but longer ones, is also easier on the hardware.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: