Προλάβετε τον Θεό της Ελλάδας πριν αλλάξει υπηκοότητα

Καλύτερα θα ήταν αφού πουλήσουν προεκλογικά την φτηνή πραμάτεια τους και αλληλοσκοτωθούν στα τηλεπαράθυρα, να κάτσουν μετεκλογικά να τα βρουν σε 4-5 εθνικούς στόχους και να προετοιμαστούν για την εθνική διαπραγμάτευση που προβλέπεται σκληρή και απαιτεί σύμπνοια και εθνική ενότητα. (wikimedia.org)

Η μελέτη της ιστορίας δεν είναι πολύ δημοφιλής στην πλατιά μάζα των ανθρώπων, αλλά μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη και διδακτική αν γίνει την κατάλληλη χρονική στιγμή και χωρίς προκαταλήψεις, διότι όπως συνήθως συμβαίνει, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.

Αν ανατρέξουμε στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας θα εντοπίσουμε πολλές στιγμές διχόνοιας που τις περισσότερες φορές οδήγησαν σε εθνικές καταστροφές ή στο χείλος αυτών. Σχεδόν πάντα, όμως, μια, ας την πούμε “θεϊκή” παρέμβαση, απέτρεπε την ολοκληρωτική καταστροφή και οδηγούσε τους έλληνες σε ασφαλέστερα μονοπάτια. Αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε “Ο Θεός της Ελλάδας”.

Το 1824-1825 έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος μεταξύ οπλαρχηγών, φαναριωτών, κοτζαμπάσηδων, πελοποννήσιων και νησιωτών που μάχονται για τη νομή της εξουσίας και την διαχείριση των χρημάτων των αγγλικών δανείων, σε ένα κράτος που επίσημα δεν υπάρχει ακόμα. Ο Αιγύπτιος πασάς Ιμπραήμ εισβάλει στον Μοριά και καίει ανενόχλητος τα πάντα στο διάβα του. Η ελληνική επανάσταση δείχνει να πνέει τα λοίσθια.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής αποφασίζουν το 1827 να παρέμβουν κυρίως για να εμποδίσουν τα σχέδια της Ρωσίας για επέκταση της προς τη Μαύρη Θάλασσα. Ένας μικρός στόλος τους συγκεντρώνεται στο Ναβαρίνο και ζητά από τον πολύ μεγαλύτερο στόλο του Ιμπραήμ να αποσυρθεί. Από τυχαίες συμπτώσεις και χωρίς να είναι στις προθέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων ξεκινά μια σφοδρή ναυμαχία που οδηγεί τελικά στην καταστροφή του Τουρκο-αιγυπτιακού στόλου και στην δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους. Γυρνώντας στην Αγγλία ο άγγλος ναύαρχος Κόδριγκτον απαλλάσσεται των καθηκόντων του, διότι δεν ακολούθησε τις εντολές της αγγλικής κυβέρνησης που δεν επιθυμούσε ένοπλη εμπλοκή.

Τις δεκαετίες του 1880-1890 στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας κυριαρχούν δύο αντίπαλοι πολιτικοί, ο Χαρίλαος Τρικούπης ο οποίος καταγράφηκε ως σημαντικός μεταρρυθμιστής του κράτους και υπέρμαχος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης που είχε μεταξύ των αντιπάλων του φήμη λαϊκιστή και δημαγωγού. Ήταν υπέρμαχος του κρατικού παρεμβατισμού και εκπροσωπούσε κυρίως τα συμφέροντα των δημοσίων υπαλλήλων και των αγροτών.

Το 1895 διαδέχεται τον Τρικούπη στην πρωθυπουργία χρησιμοποιώντας λαϊκίστικα πατριωτικά συνθήματα περί Μεγάλης Ιδέας και ωθώντας τη χώρα προς τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ταπεινωτική ήττα του 1897 που εξανάγκασε την Ελλάδα σε καταβολή τεραστίων πολεμικών αποζημιώσεων προς την Τουρκία. Αυτό αποτέλεσε και την αφορμή για την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στην χώρα που οδήγησε τον απλό λαό σε ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση και ανέχεια.

Η Ελλάδα παρά την μεγάλη οικονομική και κοινωνική κρίση που αντιμετώπισε, ευτύχησε μετά το 1910 να έχει έναν εμπνευσμένο ηγέτη, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος διπλασίασε τα σύνορα της Ελλάδας και εκσυγχρόνισε κάθε τομέα του ελληνικού κράτους. Επέλεξε την συμμαχία των νικητών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ερχόμενος σε ανοιχτή σύγκρουση με τον γερμανόφιλο πρίγκιπα Κωνσταντίνο και οδήγησε τον ελληνικό στρατό νικητή μέχρι την Μικρά Ασία.

Οι πολέμιοι του Βενιζέλου εκμεταλλεύτηκαν την κόπωση του λαού από τους συνεχείς πολέμους υποσχόμενοι την άμεση διακοπή της μικρασιατικής εκστρατείας και την επιστροφή του στρατού στην Ελλάδα. Στις εκλογές του 1920 αναδείχτηκαν νικητές με ποσοστό 49,36%, ενώ ο θριαμβευτής των πολέμων Βενιζέλος δεν εκλέχτηκε καν βουλευτής, παρά το ποσοστό 50,31% που έλαβε το κόμμα του (η Ελλάδα πρωτοτυπούσε πάντα σε παράλογους εκλογικούς νόμους).

Οι αντι-βενιζελικοί μετά την άνοδο τους στην εξουσία δεν έκαναν πράξη, ως συνήθως, την υπόσχεσή τους για τερματισμό της μικρασιατικής εκστρατείας, αλλά αντίθετα κατεύθυναν τον στρατό προς την Άγκυρα. Ακόμα πιο ολέθρια ήταν η απόφαση τους να επαναφέρουν στην Ελλάδα τον εξόριστο βασιλιά Κωνσταντίνο, γεγονός που οδήγησε τους συμμάχους της Ελλάδας να την εγκαταλείψουν αβοήθητη στα βάθη της Ανατολίας. Την συνέχεια την γνωρίζουμε, με την Μικρασιατική Καταστροφή, την Δίκη των Έξι που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι και την εκτέλεση τους για ικανοποίηση του αισθήματος του ίδιου λαού που πριν λίγο καιρό τους αποθέωνε.

Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα υπήρξε και πάλι σύμμαχος των νικητών και βοήθησε πολύ στην επικράτηση τους. Και ενώ ο πιο αιματηρός πόλεμος όλων των εποχών τελείωνε και οι λαοί της Ευρώπης ξεκινούσαν την ανοικοδόμηση τους από τις στάχτες, στην Ελλάδα προτιμήσαμε πάλι τον εθνικό διχασμό οδηγώντας την χώρα σε έναν αιματηρό και αδελφοκτόνο Εμφύλιο Πόλεμο που την ταλαιπώρησε για πολλά χρόνια.

Και ενώ οι έλληνες αλληλοσκοτώνονταν αδίκως, η Ελλάδα είχε ήδη περάσει στη σφαίρα επιρροής της Αγγλίας με βάση την συμφωνία της Γιάλτας του 1945. Μετά από πολλές δεκαετίες που μεσολάβησαν, μπορούμε να αναγνωρίσουμε πλέον με βεβαιότητα ότι πάλι ο Θεός της Ελλάδας έβαλε το χεράκι του ώστε να είναι η μόνη χώρα της βαλκανικής χερσονήσου που δεν πέρασε στην σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτός είναι ο μόνος λόγος που η πλειοψηφία των ελλήνων, ακόμα και μέσα στην κρίση, ζουν μια ζωή παρόμοια της ζωής που ζουν οι πολίτες τον δυτικών κρατών και δεν αποτελεί όνειρο ζωής η αγορά ενός iPhone, ενός laptop ή ενός αυτοκινήτου (οι πωλήσεις του νέου iPhone 6 στην Ελλάδα ξεπέρασαν τις 50.000 συσκευές τους πρώτους 3 μήνες διάθεσης του).

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε και με άλλα πιο πρόσφατα ιστορικά γεγονότα, αλλά η χρονική εγγύτητα αυτών δεν μας επιτρέπει να έχουμε αντικειμενική άποψη και έγκειται στον ιστορικό του μέλλοντος να τα κρίνει, π.χ. την διχοτόμηση της Κύπρου, την Μεταπολίτευση, την είσοδο μας στην ΕΟΚ, την υιοθέτηση του ευρώ, τη διάσωση της χώρας από τους δανειστές και τη διάκριση των πολιτικών μας σε μνημόνιο-αντιμνημόνιο.

Οι περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουμε ότι ζούμε ιστορικές στιγμές και οι αποφάσεις που θα λάβουμε ως χώρα τους επόμενους μήνες ίσως επηρεάσουν την ιστορία του τόπου με τον τρόπο που το έκαναν και τα παραπάνω ιστορικά γεγονότα. Κανείς δεν γνωρίζει τα μελλούμενα και δεν κατέχει την μοναδική αλήθεια, όσο και αν προσπαθεί να μας πείσει για αυτό. Ούτε αυτοί που μιλούν για νταούλια, ζουρνάδες και τσάμπα μαγκιές στους ισχυρούς της Ευρώπης, αλλά ούτε και αυτοί που επικαλούνται την συντέλεια του κόσμου και την επιστροφή μας στο 1950.

Καλύτερα θα ήταν αφού πουλήσουν προεκλογικά την φτηνή πραμάτεια τους και αλληλοσκοτωθούν στα τηλεπαράθυρα, να κάτσουν μετεκλογικά να τα βρουν σε 4-5 εθνικούς στόχους και να προετοιμαστούν για την εθνική διαπραγμάτευση που προβλέπεται σκληρή και απαιτεί σύμπνοια και εθνική ενότητα. Διότι η Ελλάδα ελάχιστα σημαντική είναι για τους ισχυρούς του Κόσμου. Η πραγματική μάχη θα δοθεί για να συνετιστούν τα μεγάλα άτακτα παιδιά της Ευρώπης που ακολουθούν (βλέπε Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία). Και σε αυτήν τη μάχη καλό θα ήταν η Ελλάδα να μην μπλεχτεί ανάμεσα στα πόδια τους, γιατί μπορεί να την συνθλίψουν χωρίς δεύτερη σκέψη.

Και τότε ίσως ο «Θεός της Ελλάδας» να μην είναι πλέον εκεί. Ίσως να έχει απηυδήσει από τόσους αιώνες διχόνοιας και ανευθυνότητας και να έχει αλλάξει υπηκοότητα.

Και δεν θέλω καν να σκεφτώ τι θα συμβεί αν προτίμησε να πολιτογραφηθεί τελικά Τούρκος.

Χρύσανθος Στεφανόπουλος
Οικονομολόγος – Ορκωτός ελεγκτής (ACCA)

huffingtonpost.gr

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

7 Απαντήσεις

  1. Η Ελλας εχει φιλε μου τουλαχιστον 4000 χρονια ιστοριας γεματες διχονια, εμφυλιους πολεμους, προδοσιες κ.λ.π Τιποτε ομως απο αυτα δεν σταθηκαν ικανα να διαλυσουν την Ελλαδα και τον Ελληνισμο.

    Αποφασισες να σταθεις στα πρωτα 200 χρονια της νεοτερης Ελλαδος. Παραξενο, μηπως εισαι απο αυτους που πιστευουν πως οντως η Ελλας γεννηθηκε μολις πριν διακοσια χρονια;
    Το ειμαστε εθνος αναδελφον σου λεει κατι μηπως; Η Ελλας φιλε μου δεν ειναι ενα τυχαιο κρατος που μπορουν να το συνθλιψουν οπως λες. Επαιζε, παιζει, και θα παιζει ρολο στα ευρωπαικα πραγματα οσο και αν θελουν μερικοι να αλλαξει αυτο αρκει να μην απομονωθει απο μονη της.

    Η Ελλας και ο Ελληνισμος ειναι ιδεα, τροπος ζωης, φιλοσοφια, ιστορια, επιστημη, τεχνη, πολιτισμος και πολλα αλλα που δεν χρειαζεται να τα αριθμησω. Θα ξεπερασουμε και θα λυσουμε τα προβληματα μας μονοι μας ακομη και αν χρειαστει να πιασουμε πατο πρωτα.

  2. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΟΥ, ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΚΑΤΙ!

  3. Καλά τα εἴπε ὁ Κύριλλος,καλύτερα ἀπό τον ἀρθογράφο στις λεπτομέρειες,θα προσθέσω τώρα την δική μου ὁπτική.
    Ἐρωτῶ:τί εἶναι προτιμώτερο,ἡ ἐπαναδιαπραγμάτευση,(κάπου την ξανακούσαμε,ποτέ δέν την εἴδαμε),ἤ ὁ λογιστικός ἔλεγχος του χρέους;
    Ὅταν ἄρχισαν τα ὅργανα του μνημονίου τον Μάϊο του 2010,γινόταν λόγος για 300 δίς χρέος,δύο χρόνια ἀποστραγγίσεως της Ἑλλάδος ἀργώτερα,κάποιο στουρνάρι περιβεβλημένο με ὑπουργικό μανδύα ἀναρωτᾶται ἀπό του βήματος της βουλῆς«που θα βρεθοῦν τα 500 δίς που χρωστάμε;»
    Εἶναι αὐτό ἕνδειξη τακτοποιήσεως και νοικοκυρέματος;
    Γιατί ὁ ἀπερχόμενος πρωθυπουργός ἔσπευσε το 2012 να ἀποκλείσει τον λογιστικό ἔλεγχο ἐπικαλούμενος ὅρο των δανειστῶν;
    Και γιατί ἐκλέχθηκε πρωθυπουργός της Χώρας,ἀφοῦ παρουσιάζεται ἑντολοδόχος των δανειστῶν;

    Δέν χρειάζεται να εἶναι κανείς μάντης για να προβλέψει μεγαλειώδεις κυβιστήσεις (κωλοτούμπες) και ἀπό τους ἐπίδοξους αὐριανούς κυβερνήτες που σήμερα τάζουν μαγκιές και παροχές.
    Ἴσως το μόνο που θα τηρήσουν,θα εἶναι ἡ νομιμοποίηση των λαθρομεταναστῶν:δέν χρειάζονται χρήματα για κάτι τέτοιο,μόνο ὑπογραφές.
    Και το μνημόνιο με μιά ὑπογραφή ἴσχυσε.

    Για το πόσο σημαντική ἤ ἀσήμαντη εἶναι ἡ Ἑλλάς για τους «μεγάλους» …
    Μπορεί σήμερα να βρισκόμαστε σε δυσχερέστερη θέση ἀπ᾿ὅτι πρίν την ὑπογραφή του (πρώτου) μνημονίου,ἀλλά δέν πρέπει να ξεχνάμε ὅτι:
    α)ἑνδεχόμενη «ἀποπομπή» της Ἑλλάδος ἀπό την €ὐρωζώνη,δέν θα εἶναι το τελευταίο μπάλωμα,ἀλλά το πρώτο ξήλωμα στο πουλόβερ της.(στην Ἰσπανία διογκώνεται το ἀντιευρωπαϊκό μένος,και οἱ Ἰσπανοί εἶναι συνεπέστεροι ἀπό τους Ἕλληνες στην ἔκφραση δυσφορίας.Ἀλλά και ἡ Ἰταλία νοιώθει πλέον το € ὡς βρόγχο.)
    β)πληροφοριακά,μπορεί ἡ ἑλληνική οἰκονομία να εἶναι οὔτε το 2% της εὐρωπαϊκῆς,ἀλλά ὅταν ὅοολο το οἰκονομικό οἰκοδόμημα εἶναι στην πραγματικότητα τοξικό,τότε κάλλιστα μπορεί το 2% να λειτουργήσει ὡς πυροκροτητής του «κανονιοῦ».
    Ἀλλά το πραγματικό πρόβλημα για την Ἑλλάδα εἶναι ὅτι εἶναι .ηδη ὑποθηκευμένη κατά το ἀγγλικό δίκαιο,ἀνδραγάθημα των σημερινῶν κυβερνώντων.

    Τούτων λεχθέντων,δέν σημαίνει ὅτι ἀρκοῦν τα ἀνωτέρω για να ποῦμε ὅτι τακτοποιηθήκαμε.
    Στρεβλώσεις δεκαετιῶν γίνονται σήμερα πλέον ὀδυνηρά αἰσθητές,ὅπως ἡ δημιουργία μίας ὁλόκληρης και πολυάριθμης γεννεᾶς συνταξιούχων του κομματικοῦ λουφέ,ἡ ὁποία θα εἶναι ἐδώ,και με δεδομένο τον χαμηλό μέσο ὅρο ἡλικίας,για τριάντα τόσα χρόνια,για να περιοριστοῦμε σε κάτι πολύ βασικό.
    Μέ ἤ χωρίς μνημόνιο,θα πρέπει ἡ Ἑλλάς να βρεί πολύ κουράγιο να καθαρίσει την κόπρο του Αὐγείου που της κληροδότησε ἡ -ὅχι μόνο μεταπολιτευτική – κλεπτοκρατία.
    Και παράλληλα,να ἀντιμετωπίσει και την στρατιωτική ἀπαξίωση που της κληροδότησε ἡ ἀντίληψη του «σιγά μήν γίνει πόλεμος».
    Και ἡ λεπτή εἰρωνεία της Ἱστορίας,θα εἶναι ὅτι θα πρόκειται για πρώτη φορά για την νεώτερη Ἑλλάδα που θα χρειαστεί να πολεμήσει για αὐτό που θεωρεῖ ὑπέρτατη «ἀξία»:τα φράγκα.

  4. To πως ο λαος του “Συν Αθηνα και χειρα κινει” εφθασε να βασιζεται στον εκαστοτε “Θεο της Ελλαδας” , θελει πολλη, μα παρα πολλη σκεψη.

  5. Εχεις δικαιο ΑΧΕΡΩΝ σε αυτα που λες.
    Στην ερωτηση σου γιατι δεν εγινε λογιστικος ελεγχος το 2012 θα απαντησω πως δεν τον ηθελε κανεις.
    Ουτε οι ξενοι ουτε και εμεις. Με τον λογιστικο ελεγχο (πραγματικο και οχι στα χαρτια) θα αποκαλυφθει ενα συστημα χρηματοπιστωτικο που βασιζεται σε φουσκες οικονομικες. Θα αποκαλυφθουν διαδρομες χρηματων πραγματικων και μη σε παγκοσμιο επιπεδο που το 1929 θα φανταζει ως κακογουστο αστειο.

    Νομιζω πως καμια χωρα (με τους πολιτες μαζι) δεν ειναι ετοιμη να διαχειρηστει ενα τετοιο γεγονος. Στο ιδιο μηκος κυματος στον οικονομικο μικροκοσμο της Ελλαδος αμφιβαλλω αν ο ΝεοΕλληνας ειναι ετοιμος
    να δεχθει ευκολα το λογιστικο ελεχγο με τα αποτελεσματα που αυτος θα φερει.
    Η εντυπωση μου ειναι πως θα επιλεξει και παλι την επαναδιαπραγματευση που σε τελικη αναλυση θα ειναι χειροτερη απο τις προηγουμενες.

    Ελπιζω ο Θεος να βαλει το χερι του και παλι για να ξεπερασουμε τα δυσκολα που ερχονται.

  6. Αυτος ηταν με τους Αγλους που στη συνεχεια εγιναν ΗΠΑ, ενω οι αλλοι ηταν ποτε με τους Αγλους και ποτε με τους Γερμανους που παλι εμφανιζονται στα πραγματα. Το αποτελεσμα ειναι αυτο που μετρα.
    Θα μπορουσε καποιος να πει πως αν δεν καναμε αυτο, αλλα καναμε εκεινο η το αλλο, δεν θα χαναμε τοσα η θα κερδιζαμε περισοτερα. Για να γινω ποιο σαφης…

    τι θα γινοταν αν περναμε το μερος των Γερμανων στον ΒΠΠ και βγαιναμε ως χαμενοι μετα;
    η
    τι θα γινοταν αν το αποτελεσμα του εφυλιου δεν ειχε την καταληξη που ξερουμε;
    η
    τι θα γινοταν αν το αποτελεσμα του ψυχρου πολεμου εβγαζε τους Σοβιετικους κερδιζμενους;

    Μπορουμε να βρουμε στην ιστορια πολλα τετοια παραδειγματα ως ερωτηση, ομως ξερεις πως
    δεν μπορεις να τα προβλεψεις ολα, οποτε το μονο που απομενει ειναι το παθημα να γινεται μαθημα που λεει και ο λαος.

    Συμπερασμα… θα ελεγα πως οτι και να γινει οι μικροι την πληρωνουν τη νυφη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.