Συμφωνία Ρωσίας – Αιγύπτου για χρήση αιγυπτιακών βάσεων από ρωσικά μαχητικά

image

[dropcap size=small]Τ[/dropcap]ην έγκρισή του για συμφωνία την οποία συνέταξε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας και η οποία επιτρέπει σε ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη να χρησιμοποιούν αιγυπτιακές στρατιωτικές βάσεις έδωσε ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Ο δεύτερος τη τάξει αξιωματούχος του ρωσικού κράτους ενέκρινε το προσχέδιο συμφωνίας και διέταξε το υπουργείο Άμυνας να προχωρήσει στην κύρωσή της με την Αίγυπτο.

Η συμφωνία δίνει στη Ρωσία αυξημένες στρατιωτικές δυνατότητες σε όλο το τόξο της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Η Αίγυπτος θα έχει επίσης τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ρωσικές στρατιωτικές βάσεις για τα πολεμικά της αεροσκάφη.

Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι έχει αναπτύξει τις σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία, κυρίως σε στρατιωτικό επίπεδο, ενώ έχει προχωρήσει σε συμφωνίες για αγορές ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών, ελικοπτέρων και διάφορων οπλικών συστημάτων.

Πηγή: naftemporiki.gr

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

11 Απαντήσεις

  1. Η στρατιωτική κυβέρνηση της Αιγύπτου φαίνεται να είναι διπλωματικά πολύ πιο επιτυχημένη απο τις πολιτικές κυβερνήσεις σε αρκετές δυτικές «πολιτισμένες δημοκρατίες» οι οποίες αυτοδιαφημίζονται για την πολιτικά ορθή δίπλωματια που υποτίθεται ότι εφαρμόζουν στην διεθνές πολιτική σκηνή.

    Ειδικά οι ευρωπαίοι έχουν τελειοποιήσει την υποκρισία σε ότι αφορά τις σχέσεις με την Ρωσία, αλλά και την Κίνα όπως και με μερικές άλλες χώρες με αμφίβολους πολιτικούς ηγέτες που προφανώς (και σίγουρα) δεν αποφεύγουν την σύγκρουση με το χάρτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των «ενοποιημένων/ενωμένων εθνών», ενώ η ρωσική κυβέρνηση παρουσιάζεται συνεχώς ως ολοκληρωτικό καθεστώς, που υποτίθεται ότι δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμπεριφέρεται σαν οθωμανική αυτοκρατορία και με σχέδια για επέκταση προς τα δυτικά μέχρι τις ευρωπαϊκές ακτές του ατλαντικού ωκεανού(σιγά να μην θέλουν να φτάσουν και μέχρι την Νέα Υόρκη σύμφωνα με την λογική της δυτικής προπαγάνδας που χρησημοποιεί αυτή την καραμέλα, για να δικαιολογεί τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων).

    Δεν ξέρω που ακριβώς βρίσκει η κυβέρνηση στην Αίγυπτο τα χρήματα για τις επικές αγορές οπλικών συστημάτων και τον εκσυγχρονισμό των ΕΔ της, αλλά σημασία έχει ότι τα βρίσκει και τα επενδύει αποτελεσματικά σε ελεύθερες επιλογές απο Ευρώπη ΗΠΑ και Ρωσία, χωρίς να την εμποδίζει/πιέζει κανείς, και όλα αυτά πολεμώντας παράλληλα και με αποφασιστικότητα τον ισλαμικό φονταμενταλισμό στην περιοχή(ίσως να υπάρχει και μια συνεργασία με ρωσικές υπηρεσίες), όπως αποδείχθηκε και στην πρόσφατη περίπτωση στην οποία απάντησαν άμεσα και δυναμικά στην τρομοκρατική επίθεση της Παρασκευής.

    1. Επικίνδυνο παιχνίδι της Αιγύπτου. Δεν μπορείς να είσαι και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα. Όσο για τα απίστευτα ποσά στην Αμυνα η απάντηση είναι απλή. Δανεικά, οι Γαλλοι ειδικά στην τελευταία σύμβαση με τα Ραφάλ, έθεσαν ζήτημα οτι ο δανεισμός της Αιγύπου είναι πολύ μεγάλος. Άλλαξαν γνώμη μόνο οταν ξαναείδαν τα κοιτασματα φυσικού αερίου στο δέλτα του Νείλου… Εχω μια μικρή αίσθηση οτι η συμφωνία με την Ρωσία για την Αιγυπτο, ΔΕΝ θα μας βγεί σε καλό. Ας μην ξεχνάμε το οξύ ζήτημα του Eastmed.

      1. Δεν νομίζω οτι οι Αιγύπτιοι έχουν να ανησυχούν για κατι. Κάνουν αυτο που κάθε ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ κράτος το κόσμο κάνει, δηλαδή πολυδιάστατη εξωτερική και αμυντική πολιτική που υποστηρίζει τα εθνικά του συμφέροντα. Πάντως καλά κάνετε και ανησυχείτε αλλα οχι για την Αίγυπτο αλλα για την Ελλάδα, η οποία φαίνεται σιγά σιγά να εγκαταλείπει εντελώς οποιαδήποτε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική είχε (οποία και αν ήταν αυτή) και να δένεται απόλυτα με ενα και μονο παίχτη. Όμως οι καταστάσεις στην Αν.Μεσογειο αλλάζουν μέρα με τη μέρα και οι παίχτες έχουν αυξηθεί, απο τη μια η Ρωσία η οποία μετά τη νίκη της στη Συρία έχει εδραιωθεί ως ο άλλος μεγάλος πόλος ισχύς στη περιοχή. Μετά τις βάσεις στη Συρία, η Ρωσία ταυτόχρονα επεκτείνεται σε Αίγυπτο, Λιβυη, Σουδαν ενώ βαθαίνει όλο και περισσότερο τις σχέσεις της με το Ιράν, Ιράκ και Αλγερία. Όλες οι χώρες που προαναφέρθηκαν διαθέτουν τεράστια αποθέματα υδρογονανθράκων (πολύ μεγαλύτερα του Ισραήλ) και ειναι δίπλα στην Ευρώπη άρα πιθανοί προμηθευτές τεράστιων ποσοτήτων φτηνού αερίου και πετρελαίου. Εδώ να προσθέσω πως στο παρελθόν είχε ακουστεί η θέληση του Ιράν για έναν αγωγό Ιράν-Ιράκ-Συρία οποίος τερματίζει απέναντι απο την Κύπρο, άρα θα μπορούσε να ακολουθήσει την πορεία του East Med και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερους όγκους άρα μετατρέποντας αυτόματα το έργο σε πολύ πιο βιώσιμο. Τέλος η Ρωσία έχει φέρει με τα νερά της και τη Τουρκια η οποία συνεχώς απομακρύνεται απο το ΝΑΤΟ , ενώ ταυτόχρονα προχωρά σε τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα τα οποία έχουν ξεκάθαρο στόχο την επέκταση της Τουρκίας και την αλλαγή του status quo στην Αν Μεσόγειο και Αιγαίο. Απο την άλλη, η Κίνα δείχνει αποφασισμένη να αποκτήσει το μεριδιο της στη περιοχή. Απο την απόφαση αποστολής στρατευμάτων στη Συρία, έως τις επενδύσεις της Cosco στον Πειραιά και τις τεράστιες επενδύσεις σε Βαλκάνια και Αν. Ευρώπη (πιο πρόσφατο η νέα διαδρομή με hyperspeed τρένα απο Σερβία σε Ουγγαρία) αποδεικνύει οτι ειναι ενας σοβαρός παίχτης που θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη περιοχή τα επομενα χρόνια. Απέναντι σε όλη αυτή τη κατάσταση λοιπόν εμείς αντί να εκμεταλλευτούμε ευκαιρίες και να επεκτείνουμε τις συμμαχίες μας, λειτουργούμε σαν φοβισμένο σκυλί το οποίο υπηρετεί τον αφέντη του για μερικά αποφάγια. Η Αίγυπτος και τα υπόλοιπα κράτη της περιοχής έχουν αντιληφθεί το μέλλον που έρχεται και παίρνουν τα μέτρα τους. Απο την Κροατια και την Τσεχία μέχρι την Σαουδικη Αραβια και το Ισραήλ κάνουν αυτο που κάθε σοβαρός επενδυτής κάνει, diversification, εμείς απο την άλλη βάζουμε ολα μας τα αυγά σε ενα καλάθι. Ελπίζω μονο στο τέλος οχι μονο να μην σπάσουνε τα αυγά μας, αλλα να μην μας πάρουν και το καλάθι!

      2. Ένα παιχνίδι που φαίνεται να παίζει και η Τουρκία, το οποίο προφανώς μέχρι στιγμής της βγαίνει αρκετά καλά(για να μη πούμε μια χαρά, εφόσον ο σουλτάνος προοδεύει πολιτικά και στο θέμα του κουρδιστάν που φαίνεται να σκοντάφτει λίγο), παρά τις κραυγές σε διάφορα σημεία απο την Ουάσινγκτον και Ευρώπη.

        Σε αντίθεση με εμάς που δηλώνουμε στην ουσία υποταγή σε μια πλευρά, η οποία μας δουλεύει και απο πάνω ψιλό γαζί, και μας κόβει και «κουστούμια» για να αντιμετωπίσουμε απειλές που δημιούργησαν (και συνεχίζουν) εκείνοι που μας προσφέρουν μετά τις «λύσεις» για σκληρό νόμισμα.

        Αν τα δάνεια και οι πιστώσεις προέρχονται όντως κυρίως απο γαλλικές η ευρωπαϊκές πηγές, υπάρχει περίπτωση να αγοράζουν και κάτι επιπλέον το οποίο δεν πολυδιαφημίζεται για διάφορους λόγους.

        Εμάς δεν μας βγήκαν ούτε οι πολιτικές «μας» επιλογές των περασμένων τεσσάρων δεκαετιών σε καλό, γιατί να μας δώσουν σημασία οι ξένοι στις συμφωνίες που κάνουν με ανατολή και δύση. Η Ελλάδα(η ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων) ονειρεύεται θαύματα τα οποία «θα προέλθουν» απο μια ελληνοαμερικανική συμφωνία για μια βάση στην Σούδα, η οποία «θα περιέχει φυσικά» και μια «δωρεάν παραχώρηση» μαχητικών 5ης γενιάς και διάφορα αλλά υπέροπλα, για να υπερασπιστούμε(δεν ξέρω εγώ τι ακριβώς) κάτι που σύμφωνα με δηλώσεις διαφόρων στελεχών του σημερινού καθεστώς δεν υπάρχει. Όταν η κυβέρνηση στην Αίγυπτο υπογράφει συμφωνίες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους, ας μην περιμένουμε να μας κανουν χατήρια, επειδή έχουμε συνεργαστεί μαζί τους σε κάποια στρατιωτικά θέματα. Εννοείται ότι και η Αίγυπτος, δεν ψάχνει για τρόπους να μας κάνει μάγκες και πλούσιους, όταν αντιμετωπίζει η ίδια διάφορες δυσκολίες σε διάφορα σημεία και θέματα.

        Ακόμα και η φιλική μας στάση απέναντι στον μεγάλο αδερφό απο την άλλη ακτή, δεν μας βοήθησε στην λύση του Μακεδονικού θέματος με αποτέλεσμα να μας κουνιούνται και παρακατιανοί «πολιτικοί» ενός ψευδοκράτους που δημιουργήθηκε μετά την διάλυση της μεγάλης Γιουγκοσλαβίας, η οποία πιάστηκε κορόιδο απο τους μεγάλους της δύσης η οποία σήμερα δικάζει αυτούς που υποσχέθηκε να υποστηρίξει στις προσπάθειες απόσχισης απο το Βελιγράδι(και σήμερα ξαφνιάζονται που τους ρίχνουν ισόβια για εγκλήματα πολέμου στη Χάγη). Ας πρόσεχαν λέω εγώ, αφού δεν πήραν το μάθημα τους μετά απο δυο παγκόσμιους πολέμους και πιάστηκαν ξανά κορόιδα απο τους συνηθισμένους δράστες, έπαθαν ξανά τα ίδια.

        Αυτό που συμβαίνει στο θέμα της Μακεδονίας συμβαίνει και στην βόρεια Ήπειρος(και απο πάνω τους κανουν και μέλη στο ΝΑΤΟ οι φίλοι μας), και στην Θράκη μέσο του τουρκικού(οθωμανικού) προξενείου. Νομίζω ότι μπροστά στα παραπάνω θέματα, το πρόβλημα με τον αγωγό είναι το μικρότερο που θα μας απειλεί(αν προχωρήσει) σαν κράτος(η ανεξαρτησία έχει πάει ήδη περίπατο).

  2. @ Gunslinger32 @KN

    To μεγάλο πρόβλημα για την Αίγυπτο είναι η διώρυγα του Σουέζ, τεράστιο ποσοστό εμπορίου περνά καθημερινά από αυτήν για την Σιγκαπούρη και την Ασία. Το να έχεις μια τόσο δυνατή θέση σημαίνει ότι το να κρατήσεις ισορροπίες σε μια ένα πόλεμο υπερδυνάμεων είναι απίστευτα δύσκολο. Η παρεμβάσεις μπορεί να ποικίλουν από κάτι απλό όπως υποκίνηση διαδηλώσεων, ως πιο σύνθετο όπως τρομοκρατία, σεκταρισμό, χούντα και φυσικά εμφύλιο, με εν τέλη εάν δεν υπάρχει επικράτηση διαχωρισμό όπως στην Κορέα. Θα μπορούσε πάντα να υπάρχει και ένα μοντέλο διεθνών αντιδράσεων που θα διεθνοποιούσε την διώρυγα όπως πριν εποχής του Γκαμάλ Νάσσερ.
    Με μια πολύ γρήγορη ανάγνωση της πρόσφατης ιστορίας της Αιγύπτου, αυτή τα είχε όλα. Αντιδράσεις σε κάθε βαθμίδα, με αντεπιθέσεις της άλλης υπερδύναμης πχ Σοβιετικό-Αραβικός μπαθισμός. Η Αίγυπτος δεν μπορεί ποτέ να είναι ανεξάρτητη όπως δεν θα μπορέσει ποτέ και η Τουρκία, είναι απλά χώρες ανάσχεσης πολιτικών. Ο Ερντογάν μπορεί να γλύτωσε προς το παρόν την δολοφονία, αλλά τα χειρότερα τώρα ξεκινούν. Η αντίδραση μπορεί να είναι σε πολιτικό επίπεδο με την δίκη στην Αμερική, ως το στρατιωτικό κομμάτι. Σε αυτήν την περίοδο δεν μας βολεύει η αποσταθεροποίηση της Αιγύπτου από την Ρωσική κάθοδο, γιατί παίζει ρόλο αντίβαρου στην Τουρκική ισλαμική ρητορεία του Ερντογάν. Δεν είναι τυχαίο ότι η γνώμη της Τουρκίας έχει υποβαθμιστεί στην Ισλαμική σύνοδο κρατών μετά την δράση της Αιγύπτου. Επίσης δεν θέλουμε να φύγει και ο Ερντογάν γιατί είναι πρόσωπο με ασταθή εξωτερική πολιτική και σοβαρή έλλειψη κρίσης .
    Στο σχόλιο του ΚΝ για το εάν πρέπει να κάνουμε σαν το φοβισμένο σκυλί και να κρυφτούμε, θα έλεγα να ΜΗΝ ανακατευτούμε πάση θυσία. Δεν θέλουμε να τους λύσουμε κανένα πρόβλημα και ρεαλιστικά δεν μπορούμε. Ακόμη η μήνη των μελών που διαφωνούν μεταφέρεται συχνά σε αυτόν που παρεμβαίνει.
    Στην παρατήρηση του Gunslinger32 για το μακεδονικό αυτό έχει λυθεί, απλά δεν μας-τους το έχουν ανακοινώσει ακόμη. Το μεγαλύτερο θέμα μας για την μακροχρόνια αναπτυξή μας και την βοήθεια προς την Κύπρο είναι το ρευστό ακόμη ενεργειακό, που θα καθορίσει την τύχη της ΑΟΖ της ανατολικής μεσογείου.

    1. @geoexplorer72

      Χαίρομαι που αναφέρετε την διώρυγα του Ζουέζ στην αρχή της απάντησης σας, επειδή ήταν αυτό που σκεφτόμουν όταν έγραψα στην Τρίτη παράγραφος, ότι με τα δάνεια (η τις πιστώσεις) για αγορές όπλων της Αιγύπτου υπάρχει περίπτωση να αγοράζουν και κάτι επιπλέον. Εδώ θα μπορούσε να είναι λοιπόν αυτό «το κάτι επιπλέον», για να γίνω πιο ξεκάθαρος, εννοώ την σταθερότητα στην περιοχή του Ζουέζ η οποία δεν είναι μόνο σημαντική για την εμπορική ναυτιλία αλλά και για την στρατιωτική, εφόσον τα πλοία όλων των δυνάμεων που συμμετέχουν στις αποστολές στον περσικό κόλπο και στην περιοχή των στενών του Ορμούζ, περνούν από αυτό το σημείο για να γλυτώσουν «τον γύρο του κόσμου» από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, για να φτάσουν ασφαλής, σύντομα και (επίσης σημαντικό) οικονομικότερα στην περιοχή του ινδικού και του ειρηνικού ωκεανού. Αυτό είναι σημαντικό και για τους Γάλλους, επειδή περνάνε συχνά τα πολεμικά τους πλοία απο το Ζουέζ για να φτάσουν στην θαλάσσια περιοχή δυτικά των στενών του Όρμουζ. Με αλλά λόγια θα μπορούσαμε να πούμε ότι με τις διευκολύνσεις προς την Αίγυπτο, αγοράζουν ένα είδος προστασίας για την ασφαλή διάβαση του Σουέζ, όσο η κυβέρνηση της Αιγύπτου εγγυάται την σταθερότητα στην περιοχή αποτρέποντας τις προσπάθειες «μπαχαλοποίησης» της διώρυγας, στο είδος που επικρατεί και στο κέρας της Αφρικής στην Σομαλία.

      Στο θέμα της ανεξαρτησίας θέλω να πω, ότι πραγματική ανεξαρτησία(με όλη την σημασία της λέξεως) δεν υπάρχει για κανέναν (συμπεριλαμβανομένων και των μεγάλων δυνάμεων). Όσο έχουν οι μικροί παίκτες (όσοι είναι) ανάγκη τους μεγάλους τόσο χρειάζονται και οι μεγάλοι τους μικρούς, αυτός είναι προφανώς και ο λόγος που μας κρατάνε «ζεστούς» με διάφορες υποσχέσεις. Για να μην ξεφύγω στο θέμα τις ανεξαρτησίας και μένοντας στην Αίγυπτο, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι μιλώντας για ανεξαρτησία της Αιγύπτου, εννοώ ότι έχουν τον βαθμό ανεξαρτησίας που τους επιτρέπει να επιλέξουν προϊόντα για την άμυνα απο ανατολή και δύση, χωρίς να τους κάνουν «καμώματα» στο είδος που συνηθίζονται σε χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. Όπως συμβαίνει και στο θέμα της επιλογής του S-400 απο τους γείτονες, οι οποίοι αντιμετωπίζουν αρκετές αντιδράσεις για το σύστημα που επέλεξαν. Στην Αίγυπτο (η Ινδία είναι άλλο ένα παράδειγμα) παρατηρούμε να λειτουργούν παράλληλα συστήματα απο δύση και ανατολή χωρίς να αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες ενστάσεις απο την μια η την άλλη πλευρά, οπότε θα μπορούσαμε μα υποθέσουμε ότι υπάρχουν συμβιβασμοί, αυτό είναι κάτι που δύσκολα θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε τέτοιο βαθμό στην Ελλάδα, παρά τα παραδείγματα (εξαιρέσεις για συγκεκριμένους λόγους) με τα Zubr και τα αντιαεροπορικά/αντιαρματικά συστήματα μικρού βεληνεκούς(οι S-300 εξαιρούνται εφόσον ουσιαστικά ανήκουν στην Κύπρος, και κατέληξαν μετά την παρέμβαση της Τουρκίας στην Ελλάδα).

      Σχετικά με την επίλυση του Μακεδονικού δεν γνωρίζω τι έχουν αποφασίσει, αλλά έχω τις αμφιβολίες μου ότι θα είναι προς όφελος της Ελλάδος(μέχρι να το δω στην πράξη/εφαρμογή).
      Παραμένουν όμως ανοιχτά τα θέματα στην βόρεια ήπειρος και στην Θράκη.

      Για τα ενεργειακά σε Ελλάδα και Κύπρος δεν μπορώ να πω και πολλά, επειδή δεν έχω ασχοληθεί αρκετά με το θέμα. Όπως και με το θέμα της ΑΟΖ, το οποίο φαίνεται περίπλοκο και αρκετά μπερδεμένο(όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, απο όλη την συζήτηση που γίνεται εδώ και αρκετά χρόνια, χωρίς να φαίνονται πραγματικές οριστικές λύσεις στον ορίζοντα).

      1. Όταν λέμε για την ανεξαρτησία και τις ελεύθερες επιλογές οπλικών συστημάτων, γράφουμε αγνοώντας τις συνθήκες πολέμου. Δηλαδή λέμε σε καιρό ειρήνης, μας έκαναν εμπάργκο οι τάδε και οι άλλοι έχουν αμεσότητα στην τεχνολογία. Αρα θα πάρω και εγώ από το δίπλα μαγαζί για να ανοίξω την αγορά. Σε ένα πόλεμο το πρώτο πράγμα που πρέπει να εξασφαλίσεις είναι διάρκεια. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Αίγυπτο, έχει αεροσκάφη καί από την δύση όσο και από την ανατολή. 180 περίπου F-16 και τώρα τα νεα σύγχρονα Mig-35 και παλαιότερα Mig, με ποιόν περιμένει νέα αντιπαράθεση ; Εγω θα έλεγα με κανένα, αλλά το παραβλέπω και λέω για τον παραδοσιακό εχθρό της το Ισραήλ, που τυχαίνει και είναι σύμμαχος με…την Αμερική. Επειδή έχει μεγαλύτερο πληθυσμό από το Ισραήλ και χειρότερους χρόνους επιστράτευσης θα προσπαθήσει να πάει σε μια αντιπαράθεση φθοράς. Φαντάζεστε τι θα κάνει το αναμενόμενο εμπάργκο όπλων της Αμερικής στον μικτό της αεροπορικό στόλο; Εαν αντίθετα είχε μόνο μια πλευρά προμήθειας ανατολή ή δύση, τα λογιστικά προβλήματα θα ήταν πολύ απλούστερα. Με μεγαλύτερα απόθεματα και οικονομία μεγάλης κλίμακας. Στην πράξη λοιπόν το δήθεν άνοιγμα της αγοράς έλυσε κάποια προβλήματα για το…Ισραήλ !!!! Το παραπάνω παράδειγμα είναι 100% διαφορετικό από την Ινδία, γιατί είναι μια χώρα με στρατηγικό βάθος, σε ένα αμυντικό πόλεμο τα τεράστια μεγέθη δεν θα παίξουν τόσο μεγάλο ρόλο, όσο η ικανότητα απόκοπής των εχρικών οδών ανεφοδιασμού. Δηλαδή Ινδία σε αντιπαράθεση πχ με Μεγάλη Βρεττανία, η Ινδία απλά θα αφήσει τους Αγγλους να επεκταθούν, κάνοντας συντήρηση δυνάμεων πριν τους αποκόψει.
        Στο δικό μας θέμα η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη πολλών εξωτικών λύσεων,αλλά σωστής λογιστικής οργάνωνσης. Η Τουρκία που θέλει πόλεμο φθοράς με τους γείτονες έχει ανάγκη ομοιοτυπίας σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. (πράγμα που ευτυχώς για εμάς δεν κάνει)
        Πάντως δεν ξέρω εαν θα υλοποιηθεί η συμφωνία Αιγύπτου με τους Ρώσους, αλλά κατά την γνώμη μου, δεν θα έπρεπε τώρα που έχουν μια δυτικογενή στρατηγική σκέψη να κάνουν στροφή. Είναι πολύ κρίσιμη φάση για να περάσει απαρατήρητη από την Αμερική.

  3. @geoexplorer72

    Η επιλογή ενός οπλικού συστήματος δεν μπορεί να γίνεται μόνο με κριτήρια που ισχύουν εν καιρό ειρήνης, εκτός αν ο στόχος είναι η απόκτηση/αγορά τους για παρελάσεις. Έτσι αποφεύγω τέτοιες σκέψεις, σε κάθε είδους αγορά πολεμικού υλικού το οποίο δεν έχει νόημα να λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο σε καιρούς ειρήνης. Μια τέτοια εξαιρετικά ακριβή επένδυση, δεν μπορεί να είναι μόνο για φιγούρες, οποίο συστήματα και να αποκτηθεί.

    Για να μην υπάρχουν δυσάρεστες εκπλήξεις, σε μια καυτή φάση όπου οι διαθεσιμότητες θα είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που θα επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα μιας αναμέτρησης η ενός πολέμου, είτε αυτή είναι μακράς διαρκείας είτε μικρής αλλά με ιδιαίτερα υψηλή ένταση. Σε κάθε περίπτωση το υλικό θα πρέπει να είναι αξιόπιστο και όσο το δυνατών πιο εύκολο στην συντήρηση(αλλά και στην λειτουργία/χρήση) και προπαντός διαθέσιμο όπως και τα ανταλλακτικά.

    Δεν γνωρίζω απο ποιόν/ποιους αισθάνεται ότι απειλείτε η Αίγυπτος πέραν της μουσουλμανικής αδελφότητας (η οποία ιδρύθηκε στην Αίγυπτο), αλλά επειδή δεν λειτουργούν απο «χθες» πολεμικό υλικό απο όλες τις πλευρές(ΗΠΑ,Ρωσία,ΕΕ) υποθέτω ότι κάτι έχουν σκεφτεί, για να εξακολουθούν να αγοράζουν απο όλους τους σημαντικούς παραγωγούς. Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο να ταιριάζει στις σκέψεις του ελληνικού δόγματος και σχεδιασμού. Για κάποιους λόγους, επιλέγουν όμως να αποκτήσουν πλοία για υποστήριξη αποβατικών αποστολών απο την Ευρώπη, και ταυτόχρονα επιλέγουν επιθετικά ελικόπτερα απο Ρωσία τα οποία θα τα λειτουργούν απο πλοία δυτικής σχεδίασης. Ενώ βλέπουμε λοιπών ότι δεν υπάρχουν τόσο σοβαρά εμπόδια στην διαλειτουργικότητα όσο θέλουν να βλέπουν αρκετοί που ασπάζονται αποκλείστηκα τα συστήματα δυτικής σχεδίασης/παραγωγής, παρατηρώ ότι συνεργάζονται αρκετά καλά και δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα η αλληλεπίδραση τους εξαιτίας της διαφορετικής καταγωγής τους(που είναι ένα συνηθισμένο επιχείρημα όσων υποστηρίζουν αυτό το σκεπτικό). Η εξασφάλιση της διαθεσιμότητας συστημάτων και σε μια διπλωματικά προβληματική περίπτωση απο μια συγκεκριμένη πλευρά, εξαιτίας των αποφάσεων για λειτουργία διαφορετικών τύπων απο ανατολή και δύση, φαίνεται να είναι μια έξυπνη δικλείδα ασφαλείας(εδώ αναφέρομαι κυρίως στα μαχητικά αεροσκάφη, επειδή αν τους μπλοκάρουν απο ΗΠΑ και Γαλλία στην υποστήριξη, θα έχουν αν πάρουν και τα νέα MIG-35 σε επαρκείς αριθμούς απο την Ρωσία). Αυτό είναι που με ενδιαφέρει, και αυτό ήταν κατά την γνώμη μου μια έξυπνη κίνηση απο την κυβέρνηση που είχε αποφασίσει για δυο τύπους μαχητικών στην περιβόητη αγορά του αιώνα, χωρίς να συμφωνώ με τα υπόλοιπα που παίχτηκαν στην διάρκεια που κυβερνούσαν).

    Σχετικά και με τα λογιστικά «προβλήματα» που προκύπτουν απο την λειτουργία διαφορετικών τύπων, νομίζω ότι είναι κάπως υπερεκτιμημένα, και ότι η πολυδιαφημισμένη ομοιοτυπία κρίβει και αρκετές παγίδες, όχι μόνο σε καιρούς πολέμου αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις εν καιρό ειρήνης(π.χ. σε μια καθήλωση ενός συγκεκριμένου τύπου εξαιτίας μια βλάβης που δεν έχει εντοπιστεί η αιτία με συνέπεια να επιρεάζεται η ασφάλεια πτήσεων, η ακόμα χειρότερη περίπτωση να εντοπιστεί ένα πρόβλημα που θα απαιτούσε μια τεχνική παρέμβαση διορθώση σε όλα τα αεροσκάφη ενός συγκεκριμένου τύπου). Η USAF νομίζω ξέρει αρκετά τέτοια τραγούδια, και είναι και αυτός ένας λόγος που διατηρεί ακόμα την πολυτυπία όσο στα τακτικά τόσο και στα στρατηγικά πολεμικά αεροσκάφη του στόλου της.

    Στην Τουρκία πάλι παρατηρώ ότι είναι αρκετά προχωρημένη στην ομοιοτυπία, εφόσον με εξαίρεση μερικών F-4 λειτουργεί ήδη έναν στόλο που αποτελείται απο τα F-16 τα οποία έχουν σε μεγάλο βαθμό αναβαθμιστεί στο ίδιο επίπεδο(σύμφωνα με το ισοζύγιο που παρουσιαζεται απο το eAmyna*). Εάν προχωρήσουν στο επόμενο βήμα με την ένταξη του JSF στην δύναμη της ΤΗΚ, ο στόλος μαχητικών τους θα αποτελείται απο δυο τύπους του ίδιου κατασκευαστή, με όλα τα υπέρ και τα κατά στο πολιτικό και επιχειρησιακό κομμάτι που προκύπτουν απο αυτή την επιλογή τους. Αφήνω απέξω το «εγχώριο μαχητικό» τους επειδή δεν το βλέπω ακόμα.

    https://isozygio.wordpress.com/2017/01/30/aeroporikh-isxys/

    Παρατηρώ επίσης ότι αρκετοί χρήστες του ΝΑΤΟ και στην δύση επιλέγουν τουλάχιστον δυο τύπους απο διαφορετικούς κατασκευαστές, στον μελλοντικό τους σχεδιασμό(και με αρκετές περικοπές για τον εισαγόμενο τύπο απο τις ΗΠΑλ, με εξαίρεση την Δανία και την Νορβηγία οι οποίες δεν φαίνονται και ικανοποιημένες απο την αρχική επιλογή ΝΜΑ, σύμφωνα με την παρακάτω αναφορά*.

    https://www.defensenews.com/air/2017/11/13/danish-audit-agency-questions-data-for-f-35-purchase/

    Συμφωνώ για την Ινδία, αυτός ήταν και ο λόγος που το έβαλα και εξαρχής σε παρένθεση.

    Όταν διαβάζω για Ελλάδα και «αποτελεσματική οργάνωση», απλά τρομάζω και αγριεύομαι εξαιτίας των διαφόρων προσωπικών εμπειριών που έχω για αυτό το θέμα σε αρκετές περιπτώσεις. Δεν προτείνω κάποιες εξωτικές λύσεις για την Ελλάδα, αλλά δεν θα συμφωνούσα και με μια επιλογή η οποία θα μπορούσε εύκολα να μας δέσει τα χέρια σε μια κρίσιμη περίπτωση.

    1. Οι αναφορές σας πάντα είναι εξαιρετικές, σωστά γράψατε για τον αεροπορικό στόλο της Τουρκίας που αποτελείται από ένα μεγάλο μέγεθος από F-16. Αυτή η ομοιοτυπία είναι ένα μεγάλο όπλο του. Αλλά αυτό δεν ισχύει σε άλλα δευτερεύοντα θέματα που δεν φαίνονται με πρώτη ματιά, αλλά είναι η καθημερινότητα στις επιχειρήσεις. Παράδειγμα αποτελούν οι φορητοί εξοπλισμοί και τα διαμετρήματα, ένα κάρο τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων που έχουν αντιγραφή ξένων τεχνολογιών και αποτελούν παζλ συναρμολόγησης σαν τα ΑΤΑΚ ή τους UMTAS. To ίδιο συμβαίνει και στους Yldirim (αν και αυτοί είναι όπλα της πρώτης πολεμικής ημέρας) Εαν τελικά περάσουν στο δικό τους άρμα (μακάρι λεω εγώ) θα το σπρώχνουν στις ανηφοριές. Οι υποβαθμισμένοι τουρκικοί S400 θα έχουν τα ίδια προβλήματα συντήρησης με τους δικούς μας S300, ας σημειωθεί μια και το έφερε η κουβέντα ότι οι 6 πατριοτ μας επειδή έχουν συγκερασμό αισθητήρων, είναι κατά πολύ αποτελεσματικότεροι στο κορεσμένο περιβάλλον του Αιγαίου.
      Τα ίδια προβλήματα υποστήρηξης τα έχουμε και εμείς ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό, αλλά εαν ακουλουθούσαμε το παράδειγμα της Αιγύπτου , θα ήταν μεγαλύτερα. Σε καιρό πολέμου τα λιμάνια κλείνουν, τα σύνορα ελέγχονται και η βιομηχανία μπαίνει σε ζητήματα επιβίωσης, ίσως έχει μεγαλύτερα αποτελέσματα να χτυπήσεις ένα κέντρο διανομής τροφίμων, παρά ένα εργοστάσιο παραγωγής τάνκ. Σε ένα μακροχρόνιο πόλεμο η επιτιθέμενη Τουρκία θα τα βρεί μπαστούνια από όπλα χαμηλότερης τεχνολογικής ικανότητας και η Αίγυπτος όταν συναίνεσε στην αλλάγη από Mig σε δυτικού τύπου όπλα έκανε το ίδιο.

      1. Στα περισσότερα έχετε δίκαιο και μπορώ να συμφωνήσω, συνεχίζω να έχω όμως μια επιφύλαξη στο θέμα της ομοιοτυπίας του στόλου μαχητικών.

        Προφανώς στα συστήματα ξηράς λειτουργούν ένα συνονθύλευμα (mishmash), το οποίο αποτελείται απο αντιγραφές διαφόρων οχημάτων/συστημάτων/όπλων ξένης τεχνολογίας(και με ξένη υποστήριξη στην πραγματοποίηση), και διάφορα συστήματα εγχώριας σχεδίασης/παραγωγής(όπως π.χ. το θωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικό Kirpi) και μερικά αλλά τροχοφόρα οχήματα μεταφοράς νεότερης παραγωγής(που τα εξάγουν και σε διάφορες χώρες). Όπως και τα άρματα μάχης, τα ΤΟΜΑ και τα αυτοκινούμενα K-9 που αγοράστηκαν η παραχωρήθηκαν απο Ευρώπη Ν. Κορέα και ΗΠΑ.

        Στον αέρα οι δυνατότητες τους περιορίζονται στην κατασκευή ενός ελικοφόρου ελαφρού εκπαιδευτικού αεροσκάφος, και ένα ελαφρή ελικόπτερο υποστήριξης που αγόρασαν απο την Ιταλία για να το «στολίσουν» με μερικά συστήματα και όπλα εγχώριας παραγωγής αλλά με αγορασμένη τεχνογνωσία όπως φαίνεται.

        Η υπόθεση του Altay φαίνεται να καταντήσει μια ατελείωτη ιστορία, ακόμα και αν μπορέσουν να βρούνε έναν κινητήρα που θα μπορεί να το κινήσει(μένει να αποδειχτεί αν θα είναι και ο ιδανικός για το συγκεκριμένο άρμα).

        Για την έκδοση εξαγωγής του S-400 που θέλουν να παραλάβουν, είναι ακόμα νωρίς για μια εκτίμηση των δυνατοτήτων που θα έχει, απο δικιά μου πλευρά, όπως και για την συνεργασία στην τεχνική υποστήριξη του συστήματος.

        Επειδή μπήκαμε στο θέμα της προχωρημένης τεχνολογίας, και
        παρά την προφανή ανωτερότητα που προσφέρουν τα δικτυομένα συστήματα όπως το Patriot απέναντι στα(ας πούμε) «stand alone», το θεωρώ σημαντικό να σημειωθεί ότι στο σύγχρονο περιβάλλον επιχειρήσεων, η εξασφάλιση της αποτελεσματικής τους λειτουργίας έχει και κάποιες προϋποθέσεις/απαιτήσεις οι οποίες δεν πρέπει να υποτιμούνται. Συγκεκριμένα εννοώ την προστασία του δικτύου απο επιθέσεις που προέρχονται απο τον κυβερνοχώρο, στον οποίο δυστυχώς δραστηριοποιούνται και οι γείτονες μας σύμφωνα με μια παλαιότερη ανακοίνωση που θυμάμαι.

        Αν ισχύουν οι αξιολογήσεις και αναλύσεις ειδικών στον τομέα της πληροφορικής, το πεδίο μάχης στον κυβερνοχώρο, αν δεν είναι ήδη θα γίνει σύντομα το πιο σημαντικό στους μελλοντικούς πολέμους, και θα κυριαρχήσουν εκείνοι που θα είναι κατάλληλα στημένοι και Προετοιμασμένοι. Σε αυτό τον τομέα βλέπω δυστυχώς να έχουμε μείνει αρκετά πίσω, και αυτό ίσως να αποδειχθεί εξαιρετικά προβληματικό.

        Αυτός είναι και ένας λόγος, που δεν θα ήθελα να προχωρήσουμε γρήγορα σε μια διασύνδεση όλων των αμυντικών συστημάτων, χωρίς να έχουμε φροντίσει για μια σωστή προεργασία στην αποτελεσματική προστασία αυτών.

        Αυτό το σημείο ίσως να αποδειχθεί και το πιο αδύναμο/ευάλωτο, για τον στόλο των JSF που θα παραλάβουν οι γείτονες μας(σύμφωνα με διάφορες αναφορές υψηλόβαθμων στελεχών της USAF). Πάντα υπό την προυπόθεση μιας σωστής συστηματικής προετοιμασίας των ΕΕΔ.

  4. https://youtu.be/RGz5BuBaOX8

    Lotus vs Pearls (India vs China)

    η Ελλάς ας παραμείνει ουδέτερη στίς αντιπαραθέσεις ας συνεχίσει να λαμβάνει βασικά πολεμικά προιοντα από τουλάχιστον δύο δυτικές χώρες ελλείψη εγχώριας βιομηχανίας και ας έχει αποθέματα στρατηγικού βάθους. Οταν η τιμη του πετρελαιου ειχε πέσει η Ελλας επρεπε να ειχε επενδυσει σε αποθεμα μεγάλο.

    η τουρκία δέν έχει ξεχάσει τό εμπάργκο αλλά ούτε και η Ελλάς πρέπει να ξεχάσει ποτέ πόποτε το εμπαργκο αλλα και την δυσαναλογία πολεμικου υλικου που προσφερεται στην τουρκία εναντι της ελλαδος

    η αίγυπτος ακολουθεί στρατηγικο παιχνιδι που ομως χρειάζεται προσοχη διοτι την τελευταία φορά το ισραηλ επεστρεψε το σινα και υπεγραψαν τα δυο κράτη συμφωνία ειρηνης αν και ηγετες θεωρηθηκαν προδοτες εκατερωθεν και δολοφονηθηκαν ομως το μέλλον παραμένει αμφιβολον. εγω γνωριζω απο πρωτο χερι οταν εδιωξαν τους Ελληνες απο τήν Αιγυπτο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.