Blue on blue…

Γράφει ο Βασίλης Καραβίδας

[dropcap size=small]Ο [/dropcap]παραπάνω όρος σημαίνει την ακούσια ανταλλαγή πυρών μεταξύ φίλιων μονάδων, που έχει ως αποτέλεσμα απώλειες υλικού και προσωπικού. Συνηθέστερη αιτία τέτοιων περιστατικών, είναι η αδυναμία έγκαιρης και ορθής αναγνώρισης του προσωπικού ή οχημάτων/αρμάτων που έχουμε στο οπτικό μας πεδίο, συνεπεία πολλών παραγόντων όπως οι καιρικές συνθήκες, η ελλιπής εκπαίδευση στην αναγνώριση υλικών και μέσων, η σύγχυση μέσα σε ένα ρευστό πεδίο μάχης κλπ. Μολονότι τα περισσότερα καταγεγραμμένα περιστατικά αφορούν πλήγματα εναντίον φίλιων μονάδων απο οπλικά συστήματα (αεροσκάφη, ΠΒ, ΤΘ) και αντιστρόφως, εντούτοις δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η σημασία της αποτροπής με κάθε μέσο τέτοιων περιστατικών σε επίπεδο πεζού στρατιώτη. Ειδικά στη δική μας περίπτωση, ο μέσος κληρωτός στρατιώτης που θα κληθεί να πολεμήσει, είναι ανεπαρκώς εξοικειωμένος με διακριτικά, στολές και εξοπλισμό του πιθανού του αντιπάλου, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τραγικά περιστατικά.

Θα συναντήσουμε τον όρο αυτό και ως ”Fratricide” και επί το Ελληνικότερο ”Αδελφοκτόνα πυρά”. Κατά καιρούς έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για την αποφυγή τέτοιων περιστατικών, είτε με τη χρήση της διαθέσιμης τεχνολογίας είτε με την εφαρμογή συγκεκριμένων κανόνων εμπλοκής και τακτικών. Δεκάδες πατέντες έχουν χρησιμοποιηθεί και ορισμένες εξ αυτών περιλαμβάνονται σε επίσημα εγχειρίδια διαφόρων στρατών, όπως η ταινία αναγνώρισης που αναλύεται στις τελευταίες σελίδες του ”Ranger Handbook”.

Η ισραηλινή εταιρία Safe Shoot κυκλοφόρησε πέρυσι μια συσκευή αναγνώρισης, που απευθύνεται στην αγορά των κυνηγών θηραμάτων, αλλά όπως βλέπουμε και στη φωτογραφία, μελετάται και η χρήση της σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Η συσκευή που φέρει το όνομα της εταιρίας (SafeShoot) είναι ένας απλός πομπός που προσαρμόζεται στο όπλο του σκοπευτή και όταν το όπλο ”κοιτάζει” προς την πλευρά αντίστοιχης συσκευής, μια κόκκινη προειδοποιητική λυχνία ενημερώνει το σκοπευτή.

Ασφαλώς όπως είπαμε, αρχικά η συσκευή προορίζεται για κυνηγούς, προκειμένου να αποτρέψει θανατηφόρα ατυχήματα με πυροβολισμούς άλλων κυνηγών ή κυνηγετικών σκύλων. Πρακτικά σε ένα ρευστό και χαώδες περιβάλλον όπως αυτό μιας μάχης, ίσως να μην φέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα και πιθανότατα θα επιφέρει τα ακριβώς αντίθετα, αλλά είναι προτιμότερο απο το τίποτα.

Δεν πρέπει όμως να παραλείπουμε αυτό το κομμάτι της εκπαίδευσης. Η θετική αναγνώριση του στόχου και η χρήση έστω και απλών μεθόδων οπτικής αναγνώρισης, όπως περιχειρίδες συγκεκριμένου χρώματος (τα cyalume, τα strobe και γενικά κάθε υπέρυθρη συσκευή αναγνώρισης είναι άριστο υλικό, αλλά απαιτούν την ύπαρξη ανάλογων διοπτρών για την αναγνώριση, υλικό που απλά δεν υπάρχει σε επαρκείς ποσότητες) πρέπει να περιληφθούν σε προγράμματα εκπαίδευσης. Μαζί με πολλά άλλα που παραβλέπονται, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.