Απο Ευθύμιος Πέτρου, πηγή: Εφημερίδα Εστία – 14 Νοε. 2020.

Η ατυχής για τον φίλο αρμενικό λαό, κατάληξις του πολέμου για το Ναγκόρνο Καραμπάχ, προεκάλεσε εύλογη θλίψη στους Έλληνες. Οι Αρμένοι έχασαν περίπου τα μισά από τα εδάφη που είχαν κερδίσει με αίμα κατά τον πόλεμο του 1994 και υπεχρεώθησαν σε συνθηκολόγηση που τους γλυτώνει από τα χειρότερα, με μεσολάβηση της Ρωσσίας.

Η αλήθεια είναι ότι από την Ρωσσία, η οποία τους είχε στηρίξει αποφασιστικά κατά προηγούμενα χρόνια, οι Αρμένιοι περίμεναν κάτι περισσότερο από τις -σχεδόν- ίσες αποστάσεις που ετήρησε η Μόσχα εν προκειμένω. Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή και επιβεβαιώνει ότι ο νόμος της ισχύος είναι αυτός που επικρατεί στις διακρατικές και στις διεθνείς σχέσεις.

Μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα το οποίο ανάγεται στην σοβιετική περίοδο. Τότε που διοικητικά σύνορα ορίζονταν κατά το δοκούν της ηγεσίας, η οποία απέβλεπε στην ανάμιξη πληθυσμών παραγνωρίζοντας την εθνική τους προέλευση, ή μάλλον ακριβώς με στόχο την εξάλειψή της. Επίστευαν τότε ότι μπορεί «φτιάξουν» σοβιετικούς ανθρώπους χωρίς αισθήματα και χωρίς ιδανικά. Για αυτό απέτυχαν.

Η κληρονομιά όμως της ΕΣΣΔ είναι αναμεμιγμένοι πληθυσμοί. Το Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι αρμενικός θύλακας μέσα στο Αζερμπαϊτζάν και το Ναχισεβάν και αζέρικος θύλακας μέσα στην Αρμενία. Αυτή είναι η βαθειά ρίζα του κακού.

Επανερχόμενοι, στο πεδίο της συγκρούσεως, επισημαίνουμε ότι επιβεβαιώθηκε πως στον πόλεμο θαύματα δεν γίνονται. Ο ισχυρότερος και ο καλύτερα προετοιμασμένος είναι αυτός που υπερισχύει. Και για να ανατρέξουμε στα δικά μας, το έπος του 1940 είχε καταστεί δυνατόν χάρη στην μεθοδική προετοιμασία της Ελλάδος για πόλεμο, τόσο από την δικτατορία Παγκάλου, όσο και από το καθεστώς Μεταξά. Προετοιμασία που είχε να κάνει τόσο με τον εξοπλισμό της χώρας, όσο και με την ψυχολογική προετοιμασία του πληθυσμού για πόλεμο. Το ένα χωρίς το άλλο, είναι ανεπαρκές.

Υπό πρίσμα αυτό και, για να καταλάβουμε τι και πώς έγινε στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, θα παραθέσουμε τις σχετικές σκέψεις του αντιστρατήγου εα Ανδρέα Πενταρά, πρώην διευθυντού ηε Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών και νυν Συντονιστή στην Ομάδα Παραγωγής Πολιτικής για τα ζητήματα Αμύνης και Ασφαλείας του Δημοκρατικού Συναγερμού στην Κύπρο.

Γράφει λοιπόν ο στρατηγός Πενταράς:

«Πολύ περιληπτικά και με βάση τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τους λόγους της ήττας της Αρμενίας από τους Τουρκοαζέρους, όπως παρακάτω.

»Στο στρατηγικό επίπεδο, ήταν η παραμέληση του εκσυγχρονισμού των Αρμενικών Ενόπλων Δυνάμεων και η εγκατάλειψή τους στα επίπεδα που η Αρμενία τις παρέλαβε από τη Σοβιετική Ένωση. Σε αντίθεση με το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο μετά την ήττα του από την Αρμενία το 1994, προέβη σε ένα ριζικό εκσυγχρονισμό των δικών του ΕΔ, τόσο σε επίπεδο νέων σύγχρονων εξοπλισμών από Ρωσσία, Ισραήλ και Τουρκία, όσο και σε επίπεδο νέων τακτικών και δογμάτων (χρήση εξοπλισμένων drones σε ρόλο τακτικής υποστήριξης κλπ).

»Προφανώς, η Αρμενία στήριξε την ασφάλειά της ίδιας και του Ναγκόρνο Καραμπάχ στην αμυντική συμφωνία με τη Ρωσσία, αγνοώντας ή αδιαφορώντας για ενδεχόμενη εμπλοκή της Τουρκίας στις πολεμικές επιχειρήσεις.

»Η Ρωσσία ήταν αδύνατο να παρέμβει, εν όψει του ενδεχομένου εμπλοκής του ΝΑΤΟ, στη περίπτωση που η Τουρκία απαιτούσε εφαρμογή του άρθρου 5 του Καταστατικού του ΝΑΤΟ που προβλέπει ότι επίθεση σε μια χώρα – μέλος σημαίνει επίθεση σε όλα τα μέλη. Και εδώ βέβαια, η μυστική διπλωματία έπαιξε το δικό της ρόλο.

»Στο τακτικό επίπεδο, ενώ αρχικά ο Αρμενικός στρατός, ‘’απορρόφησε’’ την επίθεση των Τουρκοαζέρων, αντί να εκτοξεύσει αντεπίθεση εναντίον του Αζερμπαϊτζάν σε άλλο χώρο εκτός των συνόρων του Ναγκόρνο Καραμπάχ, μεταφέροντας τον πόλεμο εντός της επιτιθέμενης χώρας και αποσπώντας σημαντικές δυνάμεις του εχθρού από το κύριο μέτωπο, περιορίσθηκε στον αμυντικό αγώνα σε ένα χώρο περικυκλωμένο από τον εχθρό, κάτι που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούσε στην ήττα.

»Θα έπρεπε να γνωρίζουν οι Αρμένιοι στρατηγοί αυτό που διδάσκονται οι πρωτοετείς μαθητές των στρατιωτικών σχολών, ότι τη νίκη τη φέρνει μόνο η επίθεση. Ο αμυνόμενος εάν δεν αναλάβει επιθετικές πρωτοβουλίες, είναι καταδικασμένος στην ήττα.

»Τα παθήματα των Αρμενίων ας γίνουν μαθήματα για Κύπρο και Ελλάδα».

Σκληρές πράγματι οι αλήθειες αυτές.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: