Εκπαιδεύσου σα να εξαρτάται η ζωή σου από αυτό

Ουκρανός νεοσύλλεκτος σε μια εικονική μάχη σε μια εκπαιδευτική κατοικημένη περιοχή στην νοτιοανατολική Αγγλία. Frank Augstein/Associated Press

Του Patrick Hinton

Χωρίς τα ζωογόνα αποτελέσματα μιας επικείμενης εκστρατείας, πως μπορεί ένας Στρατός να διασφαλίσει ότι οι Στρατιώτες του είναι επαρκώς προετοιμασμένοι για τον πόλεμο;

Ρωσία και Ουκρανία αποστέλλουν τους Στρατιώτες ταχέως στο μέτωπο για να αναπληρώσουν τις Μονάδες τους καθώς υφίστανται βαριές απώλειες. Και τα δύο κράτη έχουν αναγκαστικά αναπτύξει Στρατιώτες στην πρώτη γραμμή μετά από μικρότερης διάρκειας εκπαίδευση από ό,τι συνήθως προβλέπεται για τις στρατιωτικές δυνάμεις και τους έχουν μεταφέρει απευθείας σε επιχειρήσεις ελιγμών σε πολύ πιο μικρό χρονικό διάστημα από το κανονικό. Ως μια μελέτη περίπτωσης, η σύγκρουση παρέχει έναν χρήσιμο πρίσμα μέσα από το οποίο μπορούμε να δούμε το κοινό στο οποίο απευθύνεται η στρατιωτική εκπαίδευση.

Τα ουκρανικά στρατεύματα λαμβάνουν εκπαίδευση από διάφορα κράτη-εταίρους. Ένα κοινό χαρακτηριστικό αυτής της εκπαίδευσης είναι η συμπυκνωμένη διάρκεια της. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Στρατιώτες λαμβάνουν «συμπιεσμένη» εκπαίδευση Πεζικού. Οι ΗΠΑ παρέχουν εκπαίδευση στο HIMARS, τον πολλαπλό εκτοξευτή πυραύλων, σε περίπου τρείς εβδομάδες. Η ανάλυση δείχνει ότι οι Ουκρανοί Στρατιώτες αφομοιώνουν τις γνώσεις γρήγορα και συχνά νωρίτερα από τις προσδοκίες.

Συχνά η στρατιωτική εκπαίδευση διαρκεί πολύ περισσότερο: Στη Φινλανδία η διάρκεια της είναι οχτώ εβδομάδες, στη Γαλλία η βασική εκπαίδευση είναι 12 εβδομάδες και στο Ηνωμένο Βασίλειο 14 εβδομάδες. Ένας από τους λόγους της συμπυκνωμένης εκπαίδευσης των ουκρανικών στρατευμάτων είναι η ανάγκη να μάθουν τα απολύτως βασικά και να επιστρέψουν στο θέατρο χωρίς να χάνουν χρόνο. Όσον αφορά το HIMARS, πιθανότατα θα υπάρξουν κριτήρια επιλογής που θα απαιτούν από τους εκπαιδευόμενους να διαθέτουν προηγουμένη γνώση παρόμοιων συστημάτων όπως ο εκτοξευτής BM-21 “Grad”. Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα ουκρανικά στρατεύματα εκπαιδεύονται σε ένα επίπεδο που θεωρείται αποδεκτό, εντός των χρονικών ορίων που συνήθως θεωρούνται απαραίτητα.

Χιλιάδες Στρατιώτες συμμετέχουν σε ένα -υπό βρετανική ηγεσία- πρόγραμμα για την εκπαίδευση νεοσύλλεκτων και προσωπικού του ουκρανικού στρατού, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η τοπική αντίσταση στη ρωσική εισβολή. Leon Neal/Getty Images

Η γνώση ότι η εκπαίδευση θα χρησιμοποιηθεί άμεσα αποτελεί τον προάγγελο της επιτυχίας. Δεν υπάρχει χρόνος για να ξεθωριάσουν οι δεξιότητες. Γνωρίζουν πως ένα μάθημα ίσως να είναι η διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας ή μιας χειρότερης κατάστασης. Αυτό προσδίδει μια διαφορετική διάσταση στην εκπαίδευση από την απλή προσπάθεια επίτευξης ενός εκπαιδευτικού αντικειμενικού σκοπού (ΑΝΣΚ). Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο ένα διαγώνισμα ή ένα δελτίο επίδοσης στο τέλος ενός μαθήματος. Η γνώση που μπορεί να αποτρέψει τη χώρα ενός χειριστή από το να πέσει στα χέρια ενός επιτιθέμενου είναι το απόλυτο κριτήριο και αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού της εκπαίδευσης.

Χωρίς μια επιτακτική ανάγκη, όπως μια επικείμενη στρατιωτική επιχείρηση, αυτό το αποτέλεσμα χάνεται. Αυτό είναι ένα πρόβλημα για τις δυνάμεις που έχουν έλλειψη παρόμοιας πραγματικότητας. Οι Δυτικές δυνάμεις είχαν μια τέτοια πραγματικότητα με την μορφή των συγκρούσεων στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Οι Στρατιώτες κατατάσσονταν με την βεβαιότητα ότι μέσα σε έναν χρόνο από την ολοκλήρωση της βασικής τους εκπαίδευσης θα μετατεθούν στο εξωτερικό, με τους σχετικούς κινδύνους. Αυτή η αμεσότητα είχε την ίδια επίδραση στην εκπαίδευση με αυτήν που παρατηρήθηκε στις ουκρανικές δυνάμεις. Οι ασκήσεις αντιμετώπισης αυτοσχέδιων εκρηκτικών συσκευών (IED), η σκοποβολή και οι Α’ βοήθειες στο πεδίο της μάχης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, όταν βλέπει κανείς την κάλυψη των απωλειών στα μέσα ενημέρωσης και ακούει ιστορίες από άλλες Μονάδες.

Χωρίς μια τέτοια επιτακτική ανάγκη, ποιες άλλες επιλογές έχουν οι Στρατιωτικές δυνάμεις για να προετοιμαστούν επαρκώς για την μάχη; Μια άποψη είναι ότι οι Στρατιωτικές δυνάμεις είναι σε θέση να μεταφέρουν συλλογικές γνώσεις από προηγούμενες πολεμικές επιχειρήσεις, όμως η χρησιμότητα τους υποχωρεί με το πέρασμα του χρόνου. Έχουν περάσει οκτώ χρόνια από την ανάληψη των μεγάλων πολεμικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν και 11 χρόνια στο Ιράκ. Ορισμένες δυνάμεις του NATO έχουν διατηρήσει μικρότερες αποστολές σε άλλα μέρη, αλλά η κλίμακα και η ένταση έχουν μειωθεί κατά πολύ. Ως αποτέλεσμα, περισσότερα στρατεύματα πολεμούν λιγότερο.

Η διατήρηση της αποτελεσματικής επιχειρησιακής ετοιμότητας καθίσταται δύσκολή σε αυτές τις καταστάσεις. Οι συλλογικές γνώσεις μειώνονται και οι Στρατιώτες συχνά δεν έχουν κίνητρο από την επικείμενη απαίτηση να αξιοποιήσουν τις δεξιότητες τους. Είναι δύσκολο να τονιστεί πόσο σημαντικό είναι αυτό. Οι Στρατιώτες που διατηρούνται απασχολημένοι σε γενικά καθήκοντα, όπως η συντήρηση οχημάτων και η ηλεκτρονική τήλε-εκπαίδευση, ή διατάσσονται να εκτελούν καθήκοντα υποστήριξης όπως αυτά που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού – αν και αξιοθαύμαστα – δεν βελτιώνονται για την κύρια αποστολή τους. Οι Στρατιώτες πρέπει να παρακινούνται ώστε να συμμετέχουν στην εκπαίδευση, αντί να δυσανασχετούν με αυτήν. Χωρίς σαφή στόχο, αυτή η βασική αρχή μπορεί να χαθεί.

Η περιοχή εκπαίδευσης σε αστικούς τόπους σε μια στρατιωτική βάση στο Κέντ της Αγγλίας. Frank Augstein/Associated Press.

Θα μπορούσαν να εκπαιδεύονται περισσότερο. Ο Γουίλιαμ Φ. Όουεν πρότεινε το μετρικό σύστημα που ορίζει ότι τα τακτικά συγκροτήματα θα πρέπει να πραγματοποιούν επιχειρησιακή εκπαίδευση πεδίου 90 ημέρες το έτος. Ή μήπως η λύση βρίσκεται στην πρόσληψη των Στρατιωτών; Εάν οι Στρατοί έχουν τον «σωστό» τύπο Στρατιώτη, είναι ευκολότερο να τον εκπαιδεύσουν. Οι προσπάθειες στρατολόγησης θα πρέπει να επικεντρωθούν σε εκείνους που αποδεδειγμένα έχουν την ικανότητα να μαθαίνουν – ωστόσο, αυτή η προσδοκία πρέπει να αντισταθμίζεται με εκείνους που πραγματικά θέλουν να καταταχθούν. Στις ΗΠΑ, έχει σημάνει συναγερμός για το ιστορικό των νεοσυλλέκτων που προέρχονται δυσανάλογα από συγκεκριμένες επαρχίες και στρατιωτικές οικογένειες. Η εστίαση των προσπαθειών στρατολόγησης συχνά υποχωρεί μπροστά στα στατιστικά. Αυτό δεν είναι το σωστό ερώτημα. Η επιδίωξη των αριθμών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ποιοι είναι οι άνθρωποι και ποια είναι η αξία που μπορούν να προσθέσουν, είναι μια χαμένη στρατηγική.

Η δημιουργία μιας επιτακτικής ανάγκης είναι δύσκολο να γίνει αφηρημένα. Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ηνωμένου Βασίλειου, Στρατηγός Sir Πατρικ Σάντερς, έγινε το πρωτοσέλιδο στο Συνέδριο Χερσαίων Επιχειρήσεων του RUSI τον Ιούνιο του 2022 με την ανακοίνωση της Επιχείρησης Κινητοποίησης, μια προσπάθεια διαμόρφωσης του Στρατού καταλλήλως για τις απειλές στην Ευρώπη. Η ομιλία έκανε πολλούς Στρατιώτες να μιλήσουν θετικά, αλλά μένει να δούμε αν θα είναι πραγματικά ζωογόνα.

Η αγορά και η χρήση εξελιγμένου εξοπλισμού είναι μια άλλη γραμμή έρευνας. Ίσως η έλλειψη επιτακτικής εκπαίδευσης μπορεί να αντισταθμιστεί με άλλες δυνατότητες; Υπάρχει μια αφήγηση ότι το μέλλον του πολέμου βρίσκεται στην μηχανική μάθηση, την τεχνητή νοημοσύνη και την αυτοματοποίηση. Αυτή η σκέψη έχει υπονομευθεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου η εκπαίδευση και η ευφυΐα των ουκρανών Στρατιωτών ήταν κρίσιμες για την σθεναρή αντίσταση τους απέναντι σε έναν πιο τεχνολογικά προηγμένο ρωσικό Στρατό. Εξίσου, οι πολυδιαφημισμένες προσφορές προσομοίωσης και εικονικής εκπαίδευσης δεν μπορούν να καλύψουν το χάσμα και ενέχουν τον κίνδυνο μιας δύναμης που θα μπορεί να αποδώσει στον ψηφιακό κόσμο αλλά όχι στον πραγματικό.

Οι εκστρατείες, ακόμη και οι ακίνδυνες, αποσαφηνίζουν τον στόχο και βελτιώνουν τις δεξιότητες με τρόπο που δεν μπορεί να κάνει η στεγνή εκπαίδευση. Παρέχουν μια ζωογόνο δύναμη. Οι ευκαιρίες εκστρατείας πρέπει να είναι ισορροπημένες σ’ όλη τη δύναμη για να αποφευχθεί η δημιουργία μιας στρατιωτικής υπηρεσίας πολλαπλών επιπέδων.

Οι Στρατιωτικές δυνάμεις πρέπει να γνωρίζουν και να υποκινούνται από έναν σαφή και απτό στόχο. Χωρίς αυτόν επέρχεται η αφασία. Καμία ποσότητα εσωτερικής παρακίνησης ή παραδοσιακής στρατιωτικής ενθάρρυνσης δεν θα το ξεπεράσει αυτό. Οι Στρατιωτικοί Επιτελείς πρέπει αυτό να το λαμβάνουν υπόψη όταν προσδοκούν την χρήση μιας μάχιμης δύναμης.

Πηγή: rusi.org

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.