Ελληνικό UAV: 30 χρόνια ξοδεύτηκαν άσκοπα χρήματα με πενιχρά αποτελέσματα

France_nEUROn

Γράφει ο Γιάννης Τσαμάνδουρας

Η ανάπτυξη μή επανδρωμένων αεροσκαφών στην Ελλάδα για πολλά χρόνια θεωρούταν ένα θέμα “εξωτικό” με μεγάλο κόστος και αμφισβητούμενα αποτελέσματα. Τραγική ειρωνεία το 1979 προτάθηκε στη ΕΑΒ απο τις ΗΠΑ η ανάπτυξη του αεριωθούμενου UAV TELAMON ( TΕLevision Area MONitor), το οποίο βασιζόταν στον ιπτάμενο στόχο Chukar-3 και το UAV NV-144. Το ΤΕLAMON θα παρείχε δυνατότητα απεικόνισης στόχων (TV/video) σε πραγματικό χρόνο και εικόνες υψηλής ευκρίνειας απο ειδική πανοραμική φωτογραφική μηχανή που θα αποθηκεύονταν για περαιτέρω ανάλυση στο έδαφος. Υπήρχε δυνατότητα προγραμματισμένης πτήσης πέρα απο τον ορίζοντα με INS/GPS και μελλοντικής προσθήκης συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου. Το TELAMON θα εκτοξευόταν από αέρος, ξηρά και θάλασσα με μέγιστη ταχύτητα 500 κόμβους και εμβέλεια 400 ν.μ. Για τα τεχνολογικά δεδομένα του 1980 το ΤELAMON ήταν πραγματικά πρωτοποριακό και προχωρημένο. Δυστυχώς το πρότζεκτ δέν προχώρησε λόγω υπερβολικού κόστους και μή ώριμης τεχνολογίας. Τουλάχιστον αυτή ήταν η επίσημη δικαιολογία των πολιτικών της εποχής όπου επέλεξαν να “επενδύσουν” τα χρήματα των Ελλήνων σε άλλους “τομείς”..

Η επιλογή της Ελλάδας το 1980 ήταν το ελληνικής κατασκευής UAV ΠΗΓΑΣΟΣ-1 το οποίο ήταν σκέτη αποτυχία λόγω έλλειψης τεχνικής εμπειρίας, κακής οργάνωσης και θεσμικών προβλημάτων. Το 2003 συστάθηκε ειδική επιτροπή για την επίλυση των προβλημάτων και αγοράστηκαν τα όργανα ελέγχου και ο βιομηχανικός εξοπλισμός για τις πτητικές δοκιμές. Το 2005 ξεκίνησε η προσπάθεια της πιό σύγχρονης έκδοσης UAV MALE (Medium Altitude Long Endurance) ΠΗΓΑΣΟΣ-2 και το 2006 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες τροποποίησης των αεροχημάτων και σταθμών ελέγχου τους. Το 2007 το ΠΗΓΑΣΟΣ-2 δοκιμάστηκε σε διακλαδικές ασκήσεις και το 2008 συγκροτήθηκε στη Πολεμική Αεροπορία η Μοίρα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών με ΠΗΓΑΣΟΣ-2. Να σημειώσουμε ότι το πρότζεκτ ολοκληρώθηκε με τεχνογνωσία UAV απο το Ισραήλ ενώ οι αισθητήρες των αεροχημάτων είναι ισραηλινής προέλευσης. Σε κάθε περίπτωση οι επιδόσεις του ΠΗΓΑΣΟΣ-2 είναι κατώτερες των αντίστοιχων τουρκικών UAV MALE Anka και Bayraktar. Επιπλέον η Τουρκία έχει αναπτύξει διάφορα UCAV (οπλισμένα drones) όπως Akıncı και Karayel ενώ η Ελλάδα δέν έχει τίποτε αντίστοιχο. Τέλος αγοράστηκαν απο τη Γαλλία τα UAV Sperwer τα οποία αποσύρθηκαν σε χρόνο ρεκόρ απο άλλες χώρες λόγω ανυπέρβλητων κατασκευαστικών προβλημάτων!

Το νόημα απο όλα τα παραπάνω είναι ότι στην Ελλάδα επί 30 χρόνια ξοδεύτηκαν άσκοπα πολλά χρήματα για έρευνα-ανάπτυξη UAV, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς τεχνική εμπειρία και εξωτερική βοήθεια. Αντιθέτως η Τουρκία λόγω των συγκρούσεων με τους Κούρδους και την άρνηση των ΗΠΑ να επιτρέψουν την πώληση όπλων όπως το UAV Predator κατάφερε με αγγλική βοήθεια μέσα σε 10 χρόνια να δημιουργήσει ολόκληρη οικογένεια UAV/UCAV τουρκικής τεχνολογίας, τα οποία ανταγωνίζονται στη διεθνή αγορά ευθέως τα αμερικανικά συστήματα σε επιδόσεις! Το μόνο “θετικό” σημείο ανάπτυξης UAV στην Ελλάδα είναι η συμμετοχή της ΕΑΒ στο κορυφαίο πρόγραμμα UCAV nEUROn το 2003. Το nEUROn είναι αεροχημα επίδειξης τεχνολογίας και όχι πρωτότυπο παραγωγής όπως λανθασμένα δημοσιεύουν διάφοροι. Δηλαδή είναι μιά πλατφόρμα όπου δοκιμάζονται στελθ τεχνολογίες και αποκτιέται know-how για μελλοντικά οπλικά συστήματα όπως το Future Combat Air System.

Συνοψίζοντας η Ελλάδα έχει μείνει πολύ πίσω απο την Τουρκία στο τομέα των UAV/UCAV και ο μόνος τρόπος για να καλυφθεί το κενό είναι η ανάπτυξη εξαιρετικά προηγμένων UAV/UCAV. Προφανώς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας πρέπει να αξιοποιήσει κάθε πιθανό πόρο απο κοινοτικά κονδύλια μέσω του ΕΣΠΑ και να πέσουν χρήματα και στα ελληνικά πανεπιστήμια. Δέν αρκεί όμως αυτό. Η αγορά κορυφαίων συστημάτων όπως το αμερικανικό MQ-9 Reaper και το ισραηλινό Heron είναι στη σωστή κατεύθυνση αλλά πρέπει να βγεί σε παραγωγή ελληνικό UCAV με επιδόσεις πολύ ανώτερες των τουρκικών. Αυτη τη στιγμή τα UAV/UCAV είναι ότι ήταν το αεροσκάφος στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε λίγα χρόνια τα UAV/UCAV θα αντικαθιστούν μαχητικά αεροσκάφη τρίτης γενιάς!

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

13 Απαντήσεις

  1. Πίσω έμειναν σε πολλά περισσότερα απέναντι στους γείτονες, όχι μόνο στα ΜΕΑ, αλλά και σε συστήματα ξηράς η για το πολεμικό ναυτικό.

    Εφόσον ξεκίνησαν μια νέα προσπάθεια με συμμετοχή σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα, αυτό το μονοπάτι θα έπρεπε να ακολουθήσουν(εφόσον τα συμπεράσματα και οι γνώσεις απο το πρόγραμμα NEURON θα είναι χρήσιμα/ες στην ανάπτυξη ευρωπαϊκού συστήματος, ίσως του ΜΕΑ/UCAV «Wingman» στο FCAS) αντί να ξοδέψουν τα χρήματα σε αγορές αμερικανικών η Ισραηλινών συστημάτων όπου θα παραμείνουν απλά πελάτες.

  2. Αν δεν είχαμε τους Πήγασους και τα sperwer, τι θα είχαμε? Όπως το πεζικό και το ναυτικο ΤΊΠΟΤΑ. Το καλό με αυτά τα συστήματα είναι ότι καλλιεργεισαν μια κουλτούρα στις ένοπλες δυνάμεις και δεν τα βλέπουν σαν υπερβολικά μπιζού η σαν πανάκριβα παιχνιδάκια για πλούσιους στρατούς.

  3. Μιας και μπαίνει μέτρο σύγκρισης ο γείτονας και εκεί ξοδεύετε άπειρο χρήμα, βέβαια με πιο καλά στημένη πρόγραμμα.
    Τα λάθη πάντως βλέπω να συνεχίζονται, έχουν γίνει καραμέλα τα UAV σε απόστρατους, επιτελείς και μέχρι τον υπουργό. Τώρα μια αξιόλογη ομάδα από την Θεσσαλονίκη, καταφέρει και ανταγωνιστεί εταιρίες με εμπειρία, θα είναι παγκόσμια πρώτη.
    Δυστυχώς δεν αντιλαμβάνονται στα επιτελεία τις ανάγκες σε σχέση με την απαιτούμενη χρηματική δαπάνη, σε συνδυασμό με την ισχύ και το αποτέλεσμα που προσφέρουν χρόνια τώρα.
    Στην περίπτωση των UAV αντί να ασχολούμαστε με λύσεις όπως το eaglescan, Orbiter 4.ή αλλες κατηγορίας όπως τα Harpy, φαίνεται ότι έχουμε μπει σε ένα αγώνα να αποδείξουμε ότι μπορούμε να έχουμε και εμείς κάτι σαν τα UAV του αντιπάλου, που όμως σε περίπτωση κρίσης λίγα έχουν να προσφέρουν.

  4. Πολλά ;ή έστω κάποια από αυτά που κάνει ένα UAV μπορεί να τα κάνει ένα καλό drone. Και αναφέρομαι στην αναγνώριση έστω και σε μικρότερη εμβέλεια και κλίμακα (αλλά όχι μόνο αναγνώριση μπορούν να υπάρχουν και οπλισμένα drones).

    Εντάξει στα UAV δεν τα καταφέραμε και έχουμε κάνει μικρά βήματα. Στα drones που οι του ISIS και ολοι οι «αγράμματοι» Ταλιμπαν του κόσμου τα χειρίζονται στα δάκτυλα με θεαματικά (ασύμμετρα για το κόστος τους) αποτελέσματα εμείς γιατί δεν κάνουμε επίσης τίποτα;

    Ακόμα και με μικρή τροποποίηση εμπορικών drones θα μπορούσαμε να αυξήσουμε δραματικά τις ικανότητες αναγνώρισης (και όχι μόνο, υπάρχουν και άλλες χρήσεις). Παρά την κακώς νοούμενη δημοσιουπαλληλική συμπεριφορά πολλών στελεχών (που δεν θέλουν τίποτα καινούριο και αρκούνται να «χτυπούν κάρτα» να ξέρουν λύση αρμολόγηση G3Α4) υπάρχουν ικανά στελέχη που μπορούν να προσφέρουν.

    Με μικρό κόστος, μικρό επενδυτικό ρίσκο μπορείς να αυξήσεις τις επιδώσεις δραματικά σε μικρή κλίμακα. Και βέβαια η χρήση μπορεί να προσφέρει τεχνογνωσία και για UAV (υπάρχει χώρος επικάλυψης και κοινές «αρχές» χρήσης, πχ ασύρματη διαχείριση). Και δεν είναι τα μόνα με μικρό κόστος. Διαμορφωμένες ταμπλέτες με χάρτες και GPS θα μπορούσαν να εξοπλίσουν πεζικό και οχήματα.

    Αντί αυτού όμως βλέπω αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά να συνεχίσουμε να αρκούμαστε σε εξαρτήσεις και τενεκεδένια κράνη προσποιούμενοι ότι έχουμε «στρατό».

  5. δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο αρθρογράφος δεν συμπεριλαμβάνει στα πεταμένα λεφτά με πενιχρά αποτελέσματα το όλο πρόγραμμα neuron

    από ποτέ έχουμε λεφτά να συμμετέχουμε σε πρόγραμμα επίδειξης τεχνολογίας από το οποίο δεν αποκομίζουμε τίποτα

    εάν το καλοσκεφτείτε πληρώνουμε τους Γάλλους να αναπτύσσουν τεχνολογία την οποία μετά θα έρθουν να μας την μοσχοπουλήσουν

  6. Εμεις συμμετειχαμε σε ενα προτζεκτ που λεγοταν NEURON. Πάνω σε αυτο θα επρεπε να πατησει οποια νέα μας προσπάθεια και οχι σε σχέδια κολλεγιοπαιδων που δεν εχουν καμια επαφη με τις στρατιωτικές ανάγκες.

    Θα επρεπε επισης να συμμετασχουμε ως συμπαραγωγος χώρα στο RPAS MALE! Αντ αυτού προσπαθουμε να ανακαλυψουμε τον τροχο εκ του μηδενος, και με πολυ πιθανη καταληξη ακομα ενα φαγοπατι με κανενα απτο αποτελεσμα.

  7. Σε 10-15 χρόνια τα UCAV δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης. Θα έχουν αντικατασταθεί από πυραύλους εδάφους και αιωρούμενα πυρομαχικά – ελπίζω να είμαστε μέσα στο παιχνίδι. Πρέπει απλά να βελτιωθεί η εμβέλεια και η ακρίβεια τους, η τεχνολογία θα δώσει την λύση.
    Στο μεταξύ εμείς, εκτός από τα θηριώδη MALE που «προσπαθούμε» να αγοράσουμε, πρέπει να αναπτύξουμε δικά μας UAV. Το ΑΠΘ κάνει καλή δουλειά τσιμπώντας κονδύλια από την ΕΕ, αλλά σταματάει στην κατασκευή προτοτύπων που θέλουν εξέλιξη για να βγουν στην παραγωγή.
    Μία λύση θα ήταν να εξελίξουμε τον Πήγασο ΙΙΙ με τον ίδιο τρόπο που φτιάξαμε και τον Πήγασο ΙΙ…
    Άλλη λύση – με αφορμή και την είδηση της προμήθειας/δωρεάς UAV για το ΠΝ – είναι να ασχοληθούμε με υπάρχοντα UAV ελληνικών εταιρειών όπως είναι το Βέλος

    και ο Αιθέρας
    https://altus-lsa.com/unmanned-systems/
    https://journals.sagepub.com/doi/pdf/10.1177/1729881419842991

    1. Παναγιώτη, για μένα τον χομπιστα αυτα τα drones ωραια ειναι. Για τις ΕΔ δεν έχουμε ανάγκη απο κατηγορια φτερού αλλα κάτι καλυτερο με μεγαλυτερες εμβέλειες, μεγαλυτερη παραμονη στον αερα και φυσικά οχι αστεια payload των 10 κιλών αλλα κάτι σαφως ικανότερο. Αυτά ειναι για καμια πυροσβεστική ή καμια αστυνομία.

  8. … Αν δει κάποιος τα χάλια των Ελληνικών δρόμων όπου εμπλέκεται το δημόσιο (δήμοι, πολεοδομίες κλπ) κι ο ιδιωτικός τομέας (εργολάβοι, σχεδιαστικά γραφεία κλπ) ξέρει οτι οποιαδήποτε προσπάθεια για UAV γίνει με εμπλοκή του δημοσίου είναι καταδικασμένη να παράξει ένα δυσλειτουργικό απολίθωμα της προηγούμενης δεκαετίας με κόστος διαστημοπλοίου. Ας το ξεχάσουμε καλύτερα..

    Όποιος δεν το έχει καταλάβει ζει σε αυταπάτες κι αρνείται να μάθει απο συνεχόμενες αποτυχίες.

    Οι ιδιώτες ας βελτιώσουν το προϊόν τους, ας βρούν επενδυτές κι ας κοιτάξουν να εξάγουν. Το δημόσιο ας κοιτάξει να προμηθευτεί αυτά που χρειάζεται μέσω διαγωνισμού.

    Όταν το Ελληνικό δημόσιο καταφέρει επιτέλους να στήσει τον οίκο του έτσι ώστε τα διάφορα τρωκτικά (ιδιωτικά και δημόσια) να μην τρώνε όλο το στάρι, δλδ όταν θα σταματήσει το χάλι στους δρόμους που στοιχίζει κάθε δρόμος επι 10 γιατί 10 φορές τον ξηλώνανε και 10 τον ξαναφτιάχνανε, αυτοκίνητα ξεχαρβαλώνονται και εισάγουμε διπλά ανταλλακτικά, άνθρωποι καταστρέφουν την μέση τους και τρέχουν σε γιατρούς, μοτοσυκλετιστές σκοτώνονται ή σακατεύονται επειδή η ρόδα κόλλησε στο χαντάκι του εργολάβου που το έκλεισε με χώμα κι ο μηχανικός του δημοσίου το παρέλαβε, και που με μια βροχούλα πλημμυρίζουν τα πάντα γιατί οι εργολάβοι δεν ξέρουν την λέξη κλίση και απορροή (πράγματα που τα ήξεραν οι Ρωμαίοι 2000 χρόνια πριν) , τότε το ξανασυζητάμε.

    1. Στράτες με λακούβες σαν χαράδρες και άσκοπες σπατάλες σε δημόσια έργα/προγράμματα υπάρχουν και σε χώρες με σημαζεμένη νοοτροπία, απλά εκεί υπάρχει ένα όριο στο μπάχαλο(σε σύγκριση με την Ελλάδα). Μια ιδιωτική εταιρία που θέλει να σταθεί στον ανταγωνισμό(για να συνεχίσει να υπάρχει), θα εφαρμόζει άλλη πρακτική, με παράδειγμα τις εταιρίες στην Ελλάδα που έχουν συνεργασία με πελάτες του εξωτερικού.

      Συμφωνώ όμως γενικά με αυτά που παρατήρησες παραπάνω για την ελληνική πραγματικότητα.

      1. Για μένα πρέπει να μας γίνει συνείδηση πως διατρέχουμε τόσο μεγάλους κινδύνους που αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος αυτό τον αιώνα θα χρειαστούμε κράτος που να δουλεύει ρολόι, να μην πω καλύτερα κι απ το γερμανικό.
        Αν γίνει συνείδηση ίσως και να το καταφέρουμε, αλλιώς τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα δεν θα αφήσουν να κουνηθεί τίποτα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.