Ο Χέρμαν Μπιξ υπηρετούσε στην 4η Μεραρχία Πάντσερ (ΜΠα). Υπήρξε ένας από τους επιτυχείς αρχηγούς πληρωμάτων αρμάτων του γερμανικού στρατού. Η καλύτερη στιγμή του όμως ήταν στις 22 Μαρτίου 1945, όταν ο πόλεμος είχε ουσιαστικά κριθεί. Ο Μπιξ γεννήθηκε στην Σιλεσία το 1914. Κατατάχθηκε στον στρατό το 1935. Το 1941 βρέθηκε με την 4η ΜΠα στην ΕΣΣΔ. Διακρίθηκε ιδιαιτέρα τον Οκτωβρίου του 1941 όταν με το άρμα του (Pz III) εξόντωσε ένα ολόκληρο σοβιετικό μηχανοκίνητο τάγμα. Τραυματίστηκε δύο φορές όταν καταστράφηκε το άρμα του και τελείωσε τον πόλεμο ως δόκιμος αξιωματικός.

Τον Μάρτιο του 1945 η 4η ΜΠα βρισκόταν ανεπτυγμένη στην Ανατολική Πρωσία, εγκλωβισμένη στον θύλακα που είχε δημιουργηθεί μετά την μεγάλη σοβιετική επίθεση του Ιανουαρίου 1945. Η μεραρχία του αντιμετώπιζε μεγάλη έλλειψη αρμάτων και έτσι τις διατέθηκαν και έξι οχήματα κυνηγοί αρμάτων Jagdpanther (κυνηγός πάνθηρας). Τα εξαιρετικά αυτά οχήματα βασιζόταν στο άρμα Pz V Panther αλλά διέθεταν μακρύκαννο πυροβόλο των 88χλστ. αντί πυροβόλου των 75 χλστ. του άρματος.

Ο Χέρμαν Μπιξ.

Το πρωινό της 22ας Μαρτίου ο λοχίας Μπιξ μαζί άλλα δύο οχήματα βρισκόταν στο Preusisch Stargard (σημερινό Starogard Gdański της Πολωνίας) περί τα 40 χλμ. νότια του Ντάτσιχ (Γκτανσκ). Αποστολή των τριών Jagdpanther ήταν να καθυστερήσουν του Σοβιετικούς αρκετά δίνοντας χρόνο στο ταλαίπωρο γερμανικό πεζικό να υποχωρήσει.

Ωστόσο ο ουλαμός του Μπιξ αντιμετώπιζε έλλειψη πυρομαχικών. Το δικό του όχημα, το καλύτερα εφοδιασμένο, διέθετε λίγα βλήματα το περίφημο 88άρι πυροβόλο του. Έτσι τα άλλα δύο οχήματα όταν εξάντλησαν τα πυρομαχικά τους αποχώρησαν. Το όχημα του Μπιξ έμεινε μόνο, καλυμμένο πίσω από έναν σωρό σκουπιδιών.

«Καθώς η ομίχλη άρχισε να σηκώνεται διέκρινα δύο ρωσικά άρματα που προσέγγιζαν πολύ προσεκτικά σε έναν λόφο εμπρός μας. Έφτασαν σε απόσταση 1.200 μ. Δεν ήταν ούτε Τ-34, ούτε KV-1. Ήταν αμερικανικά (Sherman). Γνώριζα από την εμπειρία μου ότι μπορούσαν να εξουδετερωθούν από αυτή την απόσταση εύκολα. Τα κάψαμε και τα δύο και οι Ιβάν (οι Σοβιετικοί) δεν τόλμησαν για λίγη ώρα να κινηθούν», ανέφερε ο ίδιος.

Η ώρα της κρίσης

Πληρώματα γερμανικών αρμάτων που δεν διέθεταν πλέον άρματα δρούσαν ως πεζικό πλαγιοφυλάσσοντας τον «κυνηγό πάνθηρα» του Μπιξ. Μισή ώρα μετά την καταστροφή των δύο πρώτων σοβιετικών αρμάτων άλλα δύο εμφανίστηκαν αλλά και αυτά σύντομα είχαν καταντήσει φλεγόμενα συντρίμμια. Τα πράγματα όμως δυσκόλευαν. Ο πυροβολητής του Μπιξ τον ενημέρωσε ότι διέθεταν μόλις 20 διατρητικά και 5 εκρηκτικά βλήματα. Τη ίδια ώρα οι πεζομάχοι συνάδελφοι τους υποχώρησαν. Το όχημα του Μπιξ ήταν μόνο.

«Ξαφνικά τους είδα να μεταφέρουν δύο αντιαρματικά πυροβόλα. Με εκρηκτικά βλήματα ανοίξαμε πυρ. Κομμάτια ξύλου τινάχθηκαν στον αέρα. Είχαν φέρει ψεύτικα πυροβόλα για να μας υποχρεώσουν να βάλλουμε και να εντοπίσουν τη θέση μας… Κινήσαμε το όχημα λίγο πιο πίσω. Από εκεί όμως δεν μπορούσα να δω παρά μόνο βγάζοντας το κεφάλι μου έξω από τη θυρίδα. Όταν όμως κοίταξα δεν πίστευα στα μάτια μου… Είδα μια φάλαγγα να κινείται ταχύτατα προς τη θέση μας. Το επικεφαλής άρμα ήταν στα 1.200 μ. Άρματα κινούντο μπροστά και οχήματα εφοδιασμού πίσω…», περιέγραψε ο Μπιξ την σκηνή.

Ο Μπιξ με την εμπειρία του μελέτησε γρήγορα το έδαφος και υπολόγισε τις αποστάσεις. Κατόπιν το Jagdpanther έβαλλε. Όμως ο πυροβολητής του αστόχησε. Έπληξε ένα μεγάλο δέντρο που κόπηκε στη μέση και έπεσε πάνω στο προπορευόμενο σοβιετικό άρμα με τα κλαδιά. Προφανώς ο οδηγός του δεν μπορούσε να δει, εμποδιζόμενος από τα κλαδιά και το άρμα κατέληξε σε ένα χαντάκι ακινητοποιημένο.

Το επόμενο σοβιετικό άρμα προχώρησε προς το πρώτο και σταμάτησε. Όμως δεν είχε εντοπίσει το Jagdpanther. Τα σοβιετικά άρματα έστρεψαν όλα τους πύργους και έβαλλαν στα τυφλά. «Έπρεπε να σημαδέψουμε σωστά καθώς είχαμε λίγα βλήματα και αν κάποιο άρμα τους δεν καταστρεφόταν τα πράγματα θα ήταν πολύ άσχημα για μας», ανέφερε ο Μπιξ.

«Διέταξε πυρ στο άρμα που ήταν στο μέσο της φάλαγγας και αμέσως τυλίχθηκε στις φλόγες με τη πρώτη βολή. Κατόπιν πλήξαμε το τελευταίο άρμα της φάλαγγας. Στις φλόγες κι αυτό. Αμέσως μετά αρχίσαμε να βάλλουμε κατά των υπολοίπων σαν να κάναμε άσκηση βολής», ανέφερε.

Μέσα σε 10 λεπτά καταστράφηκαν 11 σοβιετικά άρματα. Κάποια σοβιετικά οχήματα που δεν καταστράφηκαν έπεσαν επίσης σε χαντάκια στην προσπάθειά τους να στρίψουν και να διαφύγουν καθώς η ορατότητα είχε μειωθεί από τις φωτιές και τον καπνό των φλεγόμενων αρμάτων.

Ο τελευταίος αντίπαλος και η διαφυγή

«Όταν έδωσα εντολή στον πυροβολητή μου να πλήξει και τα οχήματα εφοδιασμού μου είπε πως μας είχαν απομείνει μόνο δύο βλήματα», ανέφερε ο Μπιξ που μετά τη δήλωση αυτή έδωσε τη διαταγή υποχώρησης καθώς και άλλα σοβιετικά άρματα πλησίαζαν.

«Ένα ρωσικό άρμα βρισκόταν στα 300 μ. από μας δεξιά του χωριού». Το σοβιετικό άρμα τους εντόπισε καθώς έβγαινα από το χωριό οπισθοπορώντας. Ο Μπιξ το αντελήφθη και αμέσως διέταξε στροφή. Όμως το έδαφος ήταν λασπωμένο και το βαρύ Jagdpanther στρέφονταν πολύ αργά.

Ο Σοβιετικός οδηγός προσπάθησε επίσης να φέρει το άρμα του σε καλύτερη θέση αλλά επίσης είχε πρόβλημα με τη λάσπη και το πίσω μέρος του άρματός του άρχισε να βυθίζεται. Έτσι το πυροβόλο του σκόπευε ψηλά. Έτσι το Jagdpanther πρόλαβε και έστριψε έχοντας πλέον ενώπιον του φονικού του πυροβόλου το σοβιετικό άρμα.

Οι Σοβιετικοί αρματιστές κατάλαβαν ότι δεν είχαν ελπίδα και πήδηξαν έξω εγκαταλείποντας το άρμα τους την ώρα που η γερμανική οβίδα το έπληττε και το κατέστρεφε. Ο Μπιξ αμέσως διέταξε τον οδηγό του να κινήσει το Jagdpanther με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα. Μετά από περιπέτειες ο Μπιξ και οι άνδρες τους σώθηκαν. Επέζησαν του πολέμου. Ο ίδιος κατατάχθηκε στον δυτικογερμανικό στρατό το 1956 στον οποίο υπηρέτησε ως το 1970. Άλλωστε είχε καταστρέψει 16 σοβιετικά άρματα σε περίπου δύο ώρες. Πέθανε το 1986.

Πηγή: history-point.gr

7 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Ωραίο ιστορικό άρθρο, με γεωγραφικές αναφορές για της περιοχές Σουδητίας(απο την οποία προερχόταν ο αρματιστής Χέρμαν Μπίξ), όπως και για της περιοχές της ανατολικής Πρωσίας που ανήκουν σήμερα στην Πολωνία(στον πολιτικό χάρτη), μετά την λήξη του πολέμου(αφού μέχρι να ξεκινήσει ο μεγάλος πόλεμος ήταν επίμαχες περιοχές).

    Ενδιαφέρον και η λεπτομέρειες για την (απόλυτη) ανωτερότητα του γερμανικού άρματος, ακόμα και απέναντι στα αμερικάνικα που είχαν χορηγηθεί στους Ρώσους μέχρι να πάρει μπρος η παραγωγή εγχώριων αρμάτων, αφού είχαν πιαστεί (όπως όλοι) στον ύπνο απο τους γερμανούς με τον αστραπιαίο πόλεμο προς ανατολή(Ρωσία) και δυτική Ευρώπη που εφάρμοσαν με επιτυχία στην Ευρώπη.

    Απάντηση
    • d /PL

      By the way:
      η πόλη Starogard Gdański (που αναφέρεται στο άρθρο, «Preusisch Stargard») ήταν στα σύνορα Πολωνίας και προτού του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, δηλαδή έως το 1939.

      Απάντηση
    • dimitris /PL

      @Gun… «της περιοχές της ανατολικής Πρωσίας που ανήκουν σήμερα στην Πολωνία(στον πολιτικό χάρτη)»

      Μα εξετάστε και τους χάρτες, έως τα μέση του 18ου αιώνα. Και τότε περισσότερες από αυτές περιοχές ανήκαν στην Πολωνία (και με κυρίως πολωνόγλωσσο πληθυσμό)

      «… αφού είχαν [οι Ρώσσοι] πιαστεί (όπως όλοι) στον ύπνο απο τους γερμανούς με τον αστραπιαίο πόλεμο προς ανατολή(Ρωσία) …»

      δεν είχαν πιαστεί οι Ρώσοι – ήταν συνεργάτες των Γερμανών στα πάντα (!). Ακόμα και στην εκπαίδευση των γερμανικών αξιωματικών τεθωρακισμένων (στην ΕΣΣΔ). Ακόμα και στο να συμφωνήσουν «νέο χάρτη Ευρώπης», προτού ο πόλεμος άρχισε. Ακόμα και στην άκρος στενή συνεργασία της ΝΚWD με Gestapo – με 4 διάσκεψης μέσα σε λίγους μήνες, από κοινού συμφωνηθέντες λίστες Πολωνών διανοούμενων και δασκάλων για σύλληψη, της ίδιες ημερομηνίες σύλληψης και στην γερμανική, και στην ρωσική κατοχή, από κοινού ανταλλαγή «προσώπων ενδιαφέροντος» του NKWD με Gestapo.

      Και μετά, και οι δύο σύμμαχοι πήγαν στο αλληλοπόλεμο. Γερμανοί, παρά που δεν ήταν προετοιμασμένοι (πχ καθόλου για το χειμώνα) πρόλαβαν τους Ρώσους κατά ημέρες ή εβδομάδες, παντός όχι μήνες. Ρωσικά στρατεύματα, παρά πού σε αριθμούς στρατιωτών, αρμάτων και αεροπλάνων υπέρβαιναν, ποτέ – ποτέ – ποτέ δεν έκαναν ασκήσεις άμυνας, πάντα μόνο ασκήσεις επιθέσεις. Και έτσι τα έχασαν.

      Ούτε Πολωνοί πιάστηκαν στον ύπνο από τους Γερμανούς. Μα ήταν μια φτωχή χώρα και ο αμυντικός προϋπολογισμός της δεκάδες φορές πιο μικρός από π.χ. το γάλο-αγγλικό αμυντικό προϋπολογισμό…
      Ούτε η Ελλάδα πιάστηκε στον ύπνο….
      Όλα τα περί του «ύπνου» είναι ρωσικά παραμύθια, να εξηγήσουν γιατί τόσο οδυνηρώς τα έχασαν, το πρώτο χρόνο πολέμου. Παρά την αυτοπεποίθηση τους πως είναι πιο δυνατή. Στις επίσημες αναφορές.

      Απάντηση
    • d /PL

      «…Ωραίο ιστορικό άρθρο, με γεωγραφικές αναφορές για της περιοχές … «.

      Είναι θεματικό άρθρο. Μα μόνο ιστορικό δεν είναι.
      Πχ. αναφέρει το Starogard Gdański… εδώ μια ματιά στην ιστορία του:
      το 1921 είχε 13,360 κατοίκους
      το 1943 είχε 17,895 κατοίκους
      Ενώ στην διάρκεια των 1939 (και από της πρώτες μέρες και ώρες), έως το 1945, Γερμανοί εκτέλεσαν στα γύρο δάση και στα νοσοκομεία περίπου 7.000 Πολωνούς (από κάτι 2880 ήταν ασθενής νοσοκομείων, ως ανίκανους για δουλειά)

      Άγνωστος παραμένει ο αριθμός χιλιάδων των Γερμανών κατοίκων που τους εκτέλεσε ο Κόκκινος Στρατός. Τους ληστεύοντας και βιάζοντας όλες γυναίκες ή μετά, μόνο και μόνο επειδή δεν ήταν πια χρήσιμη με έργο εκκαθάρισης των οδών από μπάζα. Και μόνο μετά, της πόλεις Ανατολικής Προυσίας, της απόδωσαν οι Ρώσοι στους Πολωνούς. «Την καθαρίσαμε την πόλη για εσάς» είπε ο Ρώσος διοικητής στην διπλανή Malbork, και μόνο μετά την πτώση του κομμουνισμού αποκαλύφθηκαν μαζικοί τάφοι χιλιάδων άοπλων κατοίκων (και με γυναικόπαιδα). Τα γερμανικά ΜΜΕ αμέσως άρχισαν τα κλάματα «Πολωνοί σκότωναν με δεκάδες χιλιάδες άμαχους γερμανούς, το 1945 !» Μα μόλις αποδείχτηκε πως δεν ήταν εκεί τότε οι Πολωνοί, τα γερμανικά ΜΜΕ σιωπάθηκαν.

      Απάντηση
  2. Gunslinger32

    Σχετικά με το θέμα των επίμαχων περιοχών στην Σουδητία και Ανατολική Ευρώπη όπου ζούσαν γερμανόφωνες φυλές ως μειονότητες.

    Αφορμή εισβολής η Σουδητία
    20/2/18 | 0 | 0 | 3,328 εμφανίσεις

    Του Μανολη Κουμα*

    Κατά τη διάρκεια σύσκεψης με τον Γερμανό υπουργό των Εξωτερικών, Κόνσταντιν φον Νόιρατ και τη γερμανική στρατιωτική ηγεσία στις 5 Νοεμβρίου 1937, ο Χίτλερ ανέπτυξε με ακρίβεια τις θέσεις του για τη μελλοντική πολιτική του Γ΄ Ράιχ. Η Γερμανία, υποστήριξε, έπρεπε έως το 1943-1945 να καταφύγει σε πόλεμο για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του ζωτικού της χώρου. Αν οι διεθνείς συγκυρίες το επέτρεπαν, θα μπορούσε να κινηθεί και νωρίτερα. Σε κάθε περίπτωση, η ανάληψη επιθετικής δράσης απαιτούσε την προηγούμενη κατάλυση της Τσεχοσλοβακίας, προκειμένου να απομακρυνθεί το ενδεχόμενο περικύκλωσης της Γερμανίας. Η απόφαση για πόλεμο με την Τσεχοσλοβακία είχε ληφθεί. Απέμενε ο καθορισμός της ημερομηνίας επίθεσης.

    Η αφορμή για πόλεμο με την Τσεχοσλοβακία δεν ήταν δύσκολο να βρεθεί. Η διάλυση της αυτοκρατορίας των Αψβούργων και η επιλεκτική εφαρμογή της αρχής της αυτοδιάθεσης μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε αφήσει εντός των ορίων της Τσεχοσλοβακίας πάνω από τρία εκατομμύρια Γερμανούς, η πλειοψηφία των οποίων ζούσε στη Σουδητία, κατά μήκος των συνόρων με την Αυστρία και τη Γερμανία. Η δυσαρέσκεια των Σουδητών Γερμανών για το νέο πολιτικό σύστημα ήταν έντονη, καθώς μετά το 1919 μετατράπηκαν σε υποδεέστερη μειονότητα. Επιπλέον, η οικονομική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1930 αποδόθηκε από τους Σουδήτες Γερμανούς στην κυβέρνηση της Πράγας. Δεν πρέπει, λοιπόν, να προξενεί έκπληξη η στήριξη που προσέφεραν στο ελεγχόμενο από τους ναζιστές κόμμα του Πατριωτικού Μετώπου, βασικό αίτημα του οποίου ήταν η παροχή καθεστώτος αυτονομίας για τις περιοχές που κατοικούνταν από γερμανικούς πληθυσμούς. Το Πατριωτικό Μέτωπο, υπό τις εντολές του Βερολίνου, προέβαλλε συνεχώς μεγάλες απαιτήσεις, η μη ικανοποίηση των οποίων θα νομιμοποιούσε τη γερμανική επέμβαση. Μεταξύ των γερμανικών εντολών συγκαταλεγόταν και η προτροπή προς το Πατριωτικό Μέτωπο να αυξάνει διαρκώς τις απαιτήσεις του έναντι της Πράγας, ώστε να μην εκτονωθεί η κρίση πριν από την επέμβαση του Βερολίνου.

    Το σενάριο, η επίθεση εναντίον της Τσεχοσλοβακίας να λάβει χαρακτήρα γενικευμένης σύγκρουσης συγκέντρωνε αρκετές πιθανότητες. Οι Τσεχοσλοβάκοι διέθεταν αξιόλογες στρατιωτικές δυνάμεις και θα προέβαλλαν σθεναρή αντίσταση. Η Γαλλία και η Σοβιετική Ενωση είχαν συνάψει συνθήκες συμμαχίας με την Τσεχοσλοβακία, με τις οποίες δεσμεύονταν να της παράσχουν στρατιωτική βοήθεια σε περίπτωση που δεχόταν επίθεση. Αν η Γαλλία έσπευδε σε βοήθεια της Τσεχοσλοβακίας, η Βρετανία πιθανότατα θα την ακολουθούσε.

    Η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με ιδιαίτερη ανησυχία τη γερμανική πολιτική έναντι της Πράγας. Η προσάρτηση της Αυστρίας από τη Γερμανία τον Μάρτιο του 1938 έγινε δεκτή χωρίς αντίδραση από τη Βρετανία και τη Γαλλία, που δεν ήταν διατεθειμένες να διακυβεύσουν την ειρήνη για να εμποδίσουν μια εξέλιξη την οποία ούτως ή άλλως θεωρούσαν αναπόφευκτη. Ηταν, όμως, εξίσου πρόθυμες να αποδεχθούν τον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας; Το επόμενο διάστημα, η «πολιτική κατευνασμού» που ακολούθησαν έναντι της Γερμανίας κατέδειξε ότι οι δύο χώρες ήταν έτοιμες να δεχθούν τις γερμανικές απαιτήσεις, προκειμένου να αποφευχθεί ένας νέος ευρωπαϊκός πόλεμος.

    Οι υπερβολικές εκτιμήσεις της γαλλικής στρατιωτικής ηγεσίας για τη δυναμικότητα των γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων, η εμπειρία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η τεράστια δυναμική που είχε αναπτύξει το ειρηνόφιλο κίνημα στη Γαλλία καθιστούσαν απαγορευτική την ανάληψη οποιασδήποτε επιθετικής δράσης, ιδιαίτερα για την υπεράσπιση μιας άλλης χώρας. Αλλά και το Λονδίνο θεωρούσε ότι σε περίπτωση πολέμου με τη Γερμανία η πιθανότερη εξέλιξη ήταν ήττα της Βρετανίας, ενώ ο Βρετανός πρωθυπουργός, Νέβιλ Τσάμπερλεν, πίστευε ότι οι διεκδικήσεις του Βερολίνου περιορίζονταν στην αναθεώρηση των «αδικιών» που είχε υποστεί η Γερμανία με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η γαλλική και βρετανική πολιτική συνέτειναν σε έναν και μόνο σκοπό: να πεισθεί η Τσεχοσλοβακία να προβεί σε παραχωρήσεις προς τους Γερμανούς. Βέβαια, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι διακήρυσσαν δημόσια ότι σε περίπτωση γερμανικής επίθεσης δεν θα έμεναν αμέτοχοι. Στο παρασκήνιο, όμως, οι πιέσεις τους προς την κυβέρνηση της Πράγας για ικανοποίηση των γερμανικών αξιώσεων κλιμακώνονταν, ενώ την ίδια στιγμή ο Χίτλερ όριζε ως ημερομηνία εισβολής την 1η Οκτωβρίου 1938.

    Η κορύφωση της κρίσης επήλθε τον Σεπτέμβριο του 1938, όταν δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι εθεωρείτο πιθανή η γερμανική επίθεση. Στο σημείο αυτό, η πρωτοβουλία των κινήσεων πέρασε στο Λονδίνο: στις 15 Σεπτεμβρίου ο Τσάμπερλεν μετέβη στο Μπέρχτεσγκαντεν προκειμένου να συναντήσει τον Χίτλερ για την εξεύρεση λύσης. Ο Βρετανός πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ της ενσωμάτωσης της Σουδητίας στη Γερμανία, λύση που έγινε δεκτή και από τη γαλλική κυβέρνηση. Ενώπιον του κινδύνου να αντιμετωπίσει μόνη της τη Γερμανία, η τσεχοσλοβάκικη ηγεσία συναίνεσε -έστω και απρόθυμα- στην παραχώρηση της Σουδητίας.

    Συνώνυμο του συμβιβασμού

    Στις 22 Σεπτεμβρίου, ο Τσάμπερλεν συναντήθηκε εκ νέου με τον Χίτλερ στο Γκόντεσμπεργκ, θεωρώντας ότι η συμφωνία είχε επιτευχθεί. Ο Γερμανός καγκελάριος, όμως, αποφασισμένος να λύσει τις διαφορές του με την Τσεχοσλοβακία μέσω πολέμου, προέβαλε νέες διεκδικήσεις. Τη φορά αυτή, οι δυτικές δημοκρατίες δεν ήταν διατεθειμένες να προβούν σε νέες υποχωρήσεις και απέρριψαν τις γερμανικές αξιώσεις. Οι Γάλλοι κήρυξαν επιστράτευση, οι Βρετανοί τους ακολούθησαν κινητοποιώντας το Βασιλικό Ναυτικό, ενώ στη Γερμανία οι στρατιωτικές προετοιμασίες προχωρούσαν με γοργούς ρυθμούς. Μέσα σε λίγες μέρες, η Ευρώπη βρέθηκε στα πρόθυρα πολέμου.

    Ο φόβος ότι η Βρετανία και η Γαλλία θα επενέβαιναν υπέρ της Τσεχοσλοβακίας, οι αντιρρήσεις της γερμανικής στρατιωτικής ηγεσίας και η έλλειψη ενθουσιασμού εκ μέρους του γερμανικού λαού, όλα αυτά έπεισαν τον Χίτλερ να εγκαταλείψει προσωρινά τα σχέδιά του για διάλυση της Τσεχοσλοβακίας και να αποδεχθεί τη σύγκληση διεθνούς συνδιάσκεψης. Η συνδιάσκεψη ξεκίνησε τις εργασίες της στις 29 Σεπτεμβρίου στο Μόναχο με τη συμμετοχή Γαλλίας, Βρετανίας, Ιταλίας και Γερμανίας (η Σοβιετική Ενωση δεν προσκλήθηκε, καθώς δεν την εμπιστεύονταν οι δυτικές δυνάμεις). Την επομένη υπογράφηκε συμφωνία με την οποία η Σουδητία παραχωρείτο στη Γερμανία, ενώ η Βρετανία και η Γαλλία εγγυήθηκαν τα νέα σύνορα. Η Συμφωνία του Μονάχου έγινε αναγκαστικά αποδεκτή και από την Πράγα. Οι δυτικές δημοκρατίες είχαν παραδώσει την Τσεχοσλοβακία στις διαθέσεις του Χίτλερ. Η ατυχής δήλωση του Τσάμπερλεν, καθώς επέστρεφε στο Λονδίνο, «ειρήνη για την εποχή μας» έμελλε να διαψευσθεί πολύ γρήγορα.

    Η Συμφωνία του Μονάχου αποτέλεσε αναμφίβολα καμπή στην πορεία προς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βέβαια, η ισορροπία των δυνάμεων στην Ευρώπη δεν άλλαξε υπέρ του Βερολίνου. Αυτό συνέβη τον επόμενο χρόνο, όταν η Γερμανία, καταλαμβάνοντας τη Βοημία και τη Μοραβία, εξασφάλισε τα νώτα της σε περίπτωση πολέμου στη Δύση και έθεσε στη διάθεσή της το σύνολο της πολεμικής βιομηχανίας της Τσεχοσλοβακίας. Η Συμφωνία του Μονάχου, όμως, ήταν πολύ σημαντική από ψυχολογική άποψη. Ο Χίτλερ, βέβαιος πλέον ότι η Βρετανία και η Γαλλία δεν θα αντιδρούσαν, προχώρησε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην εφαρμογή των σχεδίων του. Στις 22 Αυγούστου 1939, λίγες μέρες πριν από την επίθεση στην Πολωνία, είπε στους στρατηγούς του: «Οι εχθροί μας είναι μικρά σκουλήκια. Τους είδα στο Μόναχο». Η εκτίμηση του Χίτλερ ήταν λανθασμένη. Ο «κατευνασμός» δεν σήμαινε υποταγή ούτε ειρήνη με κάθε κόστος. Οταν τον Σεπτέμβριο του 1939 τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Πολωνία και διαπιστώθηκε ότι στόχος των Γερμανών ήταν η κυριαρχία στην Ευρώπη, η Γαλλία και η Βρετανία κήρυξαν τον πόλεμο στη ναζιστική Γερμανία. Η λέξη «Μόναχο», όμως, είχε ήδη καταχωρισθεί στο δυτικό λεξιλόγιο ως συνώνυμο του συμβιβασμού, της αναποτελεσματικότητας και της αδυναμίας.

    Ο κ. Μανόλης Κούμας είναι επισκέπτης λέκτορας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου.

    “Καθημερινή”

    http://www.anixneuseis.gr/αφορμή-εισβολής-η-σουδητία/

    Απάντηση
  3. d /

    «…των επίμαχων περιοχών στην Σουδητία και Ανατολική Ευρώπη όπου ζούσαν γερμανόφωνες φυλές ως μειονότητες…»

    και κοντά στον ποταμό Βόλγκα ζούσαν Γερμανοί (βαθιά Ρωσία).
    και στην Ζακαρπάτια (Ουγγαρία – Σλοβακία – Ουκρανία) ζούσαν
    και στην Τιμισοάρα/Τέμεσβαρ (Ουγγαρία – Ρουμανία ) ζούσαν Γερμανοί
    και σε ΟΛΕΣ πόλεις Πολωνίας…. 3 εκατομμύρια Γερμανών.
    Όπως και πολύ Σλάβοι ζούσαν τότε στην Γερμανία, κυρίως εκατομμύρια των Πολωνών. Φτάνει που άνοιξα το 1979 τον τηλεφωνικό κατάλογο της Hamburg… με εκατοντάδες χιλιάδες καθαρά σλαβικά επίθετα μέσα.
    30% των κατοίκων της Ανατολικής Προυσίας άνετα μίλαγαν πολωνικά, από τα σπίτια τους – που όμως δεν σημαίνει πως ένιωθαν να είναι Πολωνοί. Όπως και πολύ Έλληνες άνετα μιλάνε σλαβικά, ακόμα και από τα σπίτια τους. Και δεν νιώθουν να είναι οι «Βοριομακεδώνες».
    Και αυτά μην αναφέροντας ακόμα και άλλες μεταβατικές γλωσσικές και πολιτισμικές μειονότητες, που ήταν (και είναι) απόγονοι των αρχαίων ντόπιων σλαβικών φυλών, εν μέρη γερμανοποιημένων, εν μέρη πολωνοποιημένων…

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: