Συντάκτες Γ.Μ. και Ευστάθιος Παλαιολόγος.
Το άρθρο πρωτοδημοσιεύθηκε στο τεύχος υπ’ αριθμόν 40 (Δεκέμβριος 2019 – Φεβρουάριος 2020) του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ.

Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε καταπιαστεί με την σύνθεση και τον οπλισμό των Μονάδων Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς. Βλέποντας ότι από τότε οι εν λόγω Μονάδες έχουν κάνει πραγματικά άλματα με την εισαγωγή των νέων όπλων (και συναφών υλικών) της ΔΔΕΕ και την καθολική αντικατάσταση του οπλισμού στις Μοίρες ΚΔ με το «ισραηλίτικο πακέτο» θα επιχειρήσουμε τώρα να καταπιαστούμε με τις αντίστοιχες Μονάδες του Ελληνικού Στρατού.

Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να εισηγηθεί προτάσεις εξορθολογισμού της κατανομής των διαφόρων υφιστάμενων όπλων καθώς επίσης και να εισηγηθεί απαραίτητες, κατά την άποψη μας, βελτιώσεις/εκσυγχρονισμούς και προμήθειες συναφών παρελκομένων ώστε να αυξηθεί η φονικότητα και χρηστικότητα τους. Λαμβάνοντας σαφώς υπόψη την διατήρηση του κόστους σε χαμηλά επίπεδα αλλά ταυτόχρονα θεωρώντας δεδομένο ότι κεφάλαια πρέπει να διατεθούν προς επίτευξη του στόχου. Επίσης, να τονίσουμε ξανά ότι παρόλο που το παρόν καταπιάνεται με θέματα οπλισμού σαφώς και αυτά δεν είναι τα μόνα που έχουν σημασία ή που χρειάζονται βελτίωση. Ίσως ο σημαντικότερος τομέας είναι αυτός της εκπαίδευσης συνολικά που χωρίς αυτή ακυρώνονται οποιεσδήποτε βελτιώσεις στα επιμέρους ζητήματα όπως ο οπλισμός, οι διαβιβάσεις κλπ.

Θεωρούμε σκόπιμο πρώτα να εξετάσουμε το θέμα της σύνθεσης των Μονάδων που θα μας απασχολήσουν και κυρίως των μικρών κλιμακίων της Ομάδας και Διμοιρίας, αλλά όχι μόνο.
Θα ξεκινήσουμε με μια παραδοχή/διαπίστωση. Οι Μονάδες Καταδρομών είναι στην ουσία Μονάδες Ελαφρού Επίλεκτου Πεζικού και ως τέτοιες πρέπει να τις βλέπουμε. Αυτό δεν είναι κακό. Οι καταδρομικές επιχειρήσεις είναι αποστολές δυνάμενες να εκτελεστούν από τέτοιες Μονάδες. Είναι δυστυχώς δεδομένο ότι με θητεία 9 μηνών για τους κληρωτούς δεν μπορούν να παραχθούν ικανοί Καταδρομείς πέραν του τι αναφέραμε πιο πάνω. Ελαφρύ Επίλεκτο Πεζικό. Η ανάγκη πιο εξειδικευμένων επιχειρήσεων Ειδικών Δυνάμεων μπορεί να καλυφθεί με μικρότερου (από Μοίρες) μεγέθους Τμήματα είτε ενταγμένα στις εν λόγω Μονάδες είτε ανεξάρτητα σε μητρικούς Σχηματισμούς και Συγκροτήματα. Πιο κάτω περισσότερα επ’ αυτού.

Σημαντικότερη ίσως παράμετρος στην αποτελεσματικότητα του φορητού οπλισμού (πέραν της εκπαίδευσης, σαφώς) είναι η επάρκεια των μέσω σκόπευσης. Εδώ ένα πλήρες Χ-95 της ΔΚΔ της Ε.Φ.

Θα ξεκινήσουμε από το κλιμάκιο της Ομάδας. Όσα θα αναφερθούν για τα κλιμάκια της Ομάδας και Διμοιρίας αφορούν τόσο τις Μοίρες ΚΔ/Αλ/ΠΖΝ όσο και τις Αερομεταφερόμενες Ταξιαρχίες, 71η και 5η.

Ως Μονάδες Ελαφρού Πεζικού στηρίζουν στους αριθμούς μεγάλο μέρος της ισχύς τους. Στο θέμα των αριθμών (προσωπικού) έχουμε αναφερθεί πάρα πολλές φορές. Είναι εξαιρετικής, ζωτικής, σημασίας όσον αφορά την δυνατότητα τέτοιων Τμημάτων να απορροφούν απώλειες, να αποκτούν και να ανακτούν υπεροχή πυρός, να ελίσσονται και να δημιουργούν ειδικές συνθέσεις περιπόλων με όσο το δυνατό μικρότερη διατάραξη των οργανικών δεσμών (επίσης κρίσιμης σημασίας στην μαχητική ισχύ τέτοιων Τμημάτων).

Οι συνηθέστερη σύνθεση που απαντούμε στις Ελληνικές Μοίρες Καταδρομών (και Αλεξιπτωτιστών/Πεζοναυτών) είναι η Ομάδα των 6 αντρών ως εξής:

-Ομαδάρχης
-Βοηθός Ομαδάρχη (και χειριστής Βομβιδοβόλου)
-«Ελεύθερος Σκοπευτής»
-Οπλοπολυβολητής
-Νοσοκόμος
-Τυφεκιοφόρος

Μια πρώτη παρατήρηση είναι η μειωμένη ισχύς πυρός σε σχέση με αντίστοιχα Τμήματα ξένων Μονάδων κυρίως όσον αφορά στην μοναδικότητα του Ελαφρού Πολυβόλου και του Βομβιδοβόλου.

Ένα δεύτερο σχόλιο είναι ότι είναι αχρείαστα μικρή δεδομένου ότι δεν είναι δεσμευμένη από χωρητικότητα μεταφορικού μέσου. Στην περίπτωση της 71ης η δικαιολογία είναι να μπορούν να χωρέσουν σε ένα ελικόπτερο UH-1H/AB-205. Αυτή η εξήγηση δεν είναι ικανοποιητική επιχειρησιακά καθώς στη ζώνη προσγείωσης των ελικοπτέρων ούτως ή άλλως θα γίνει αναδιοργάνωση Ομάδων/Διμοιριών. Επίσης, στον εν λόγω Σχηματισμό είχαν παρουσιαστεί συνθέσεις Ομάδων που περιλάμβαναν και Πολυβόλο MAG-58 καθιστώντας την μικρή Ομάδα των 6 εξαιρετικά δυσκίνητη έναντι μιας θεωρητικής υποψίας αύξησης της ισχύος πυρός (να πούμε ότι η ισχύς πυρός δεν αυξάνεται όταν υπάρχουν δυσκολίες μεταφοράς των μέσων εκπομπής αυτής της ισχύος εκεί που χρειάζονται λόγω βάρους και όγκου ή όταν η διάρκεια εκπομπής της ισχύος περιορίζεται από την δυνατότητα του μειωμένου προσωπικού να μεταφέρει επαρκή πυρομαχικά). 6 άντρες είναι εξαιρετικά χαμηλός αριθμός για να μπορέσει μια Ομάδα Ελαφρού Πεζικού να λειτουργήσει ως τέτοια. Ως Ομάδα δηλαδή, αναλαμβάνοντας σχετικές αποστολές. Θεωρητικά, σε ένα δόγμα όπου αυτές οι Μονάδες θα περιορίζονταν σε περιπολιακού τύπου επιχειρήσεις και μόνο, μια τέτοια μικρή σύνθεση Ομάδας θα μπορούσε να δικαιολογηθεί εφόσον τα περίπολα σχηματίζονταν στην λογική των Βρετανικών «multiples» όπου οι Διμοιρίες χωρίζονται στα δύο υπό τον Διμοιρίτη και Βοηθό Διμοιρίτη σχηματίζοντας μεγάλες «Ομάδες» (ή «Ημι-Διμοιρίες»…) των 15-20 κατά περίπτωση και ενισχυμένες με στοιχεία από τον Λόχο. Ακόμα και έτσι όμως η δύναμη των Ελληνικών Διμοιριών εξακολουθεί να παραμένει εξαιρετικά μικρή. Μάλλον τέτοια «multiples» θα μπορούσαν να γίνουν μόνο από δύναμη (ελληνικού) Λόχου.

Τα βρετανικά Multiple, κυρίως με την μορφή που έδρασαν στο Αφγανιστάν, ήταν ουσιαστικά περίπολα δυνάμεως «Ημι-Διμοιρίας» υπό τον Διμοιρίτη και Βοηθό Διμοιρίτη αντίστοιχα με σκοπό την επαρκή δύναμη (ώστε να μεταφέρεται ισχύς πυρός και ειδικός εξοπλισμός) χωρίς να διαταράσσονται οι οργανικοί δεσμοί.

Στην ελληνική περίπτωση είναι προφανές ότι σε επιχειρήσεις από κλιμάκια Λόχου και άνω η εφαρμογή, έστω και υπό προϋποθέσεις, των όσων αναφέρουν οι Στρατιωτικοί Κανονισμοί για επιχειρήσεις Πεζικού καθίσταται προβληματική έως αδύνατη. Για παράδειγμα, η ανάθεση σε Ομάδα τομέα ευθύνης Ομάδας ή οποιασδήποτε αποστολής περιγράφεται από τους ΕΕ7-53 και ΕΕ7-54. Ακόμα και η δημιουργία Περιπόλων Κρούσης όπου η μεταφορά μέσων πυρός απαιτεί αριθμούς προσωπικού. Η υφιστάμενη σύνθεση των 6 αντρών ανά Ομάδα Ελαφρού Πεζικού επαρκεί μόνο για Περίπολα Αναγνώρισης όπου η μυστικότητα είναι το μέσο επιβίωσης. Επίσης, να τονιστεί ότι η επαύξηση των δυνατοτήτων ή της ισχύος πυρός των μέσων της Ομάδας και πάλιν δεν δικαιολογεί την μείωση του αριθμού των αντρών για τους λόγους που προαναφέρθηκαν.

Παλαιότερα είχαμε προτείνει την σύνθεση της Ομάδας 10 αντρών όπως περιγράφεται πιο κάτω:

Στοιχείο Διοίκησης

-Ομαδάρχης. Ο Ομαδάρχης παραμένει εκτός ημιομάδων ούτως ώστε να μην έχει άμεσα καθήκοντα μαχητή και έτσι να ευκολύνεται το κύριο έργο του που είναι η διοίκηση της Ομάδας. Αυτή η θέση, και με δεδομένο ότι μπορεί να χρειαστεί να επιχειρήσει ως περιπολάρχης, θα έπρεπε κατά την άποψη μας να πληρώνεται από Μόνιμο προσωπικό(Μόνιμους ή Εθελοντές/Συμβασιούχους Υπαξιωματικούς).

-Ακροβολιστής Ομάδας. Ο Ακροβολιστής Ομάδας, ενταγμένος στο στοιχείο διοίκησης είναι υπό τον άμεσο έλεγχο του Ομαδάρχη ο οποίος τον χρησιμοποιεί ανάλογα είτε σε ρόλους πυρών ακριβείας, είτε ενισχύοντας με αυτόν την μία ημιομάδα αν απαιτείται, ή τάσσοντας τον σε ρόλους υποστήριξης ή βάσης πυρός. Το τυφέκιο του σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ομάδα είναι διαμετρήματος 7,62×51, ημιαυτόματο με κατάλληλα σκοπευτικά για βολές (σχετικής) ακριβείας μέχρι και τα 800μ. Όντας ημιαυτόματο μπορεί να βοηθήσει την Ομάδα και σε εμπλοκές μικρών αποστάσεων χωρίς να την στερεί από ένα τυφέκιο.

Ημιομάδες Ελιγμού

-Επικεφαλής ημιομάδας. Ο «ημιομαδάρχης» βοηθά τον Ομαδάρχη στην ενάσκηση της διοικήσεως ελέγχοντας τους υπόλοιπους 3 άντρες της ημιομάδας του σύμφωνα με τις διαταγές του. Πρέπει να είναι ο πλέον έμπειρος άντρας της ημιομάδας και θα έπρεπε η επιλογή του να γίνεται αφού διαπιστωθούν κάποια ηγετικά χαρακτηριστικά. Καλοί βαθμοί στο σχολείο ή στις εξετάσεις δεν είναι κριτήριο ηγετικών προσόντων. Από το αριθμό των «ημιομαδαρχών» που εκπληρώνουν θητεία θα επιλεγούν οι κατάλληλοι για Ομαδάρχες στις Εφεδρικές Μονάδες και Τμήματα.

-Βομβιστής. Ο βομβιστής χειρίζεται ένα από τους δύο παράγοντες ισχύος της Ομάδας, το βομβιδοβόλο (ο άλλος είναι το Ελαφρύ Πολυβόλο).

-Οπλοπολυβολητής. Ο οπλοπολυβολητής χειρίζεται τον έτερο παράγοντα ισχύος της Ομάδας, το ελαφρύ πολυβόλο. Το ελαφρύ πολυβόλο δίνει στην Ομάδα μεγάλη ευελιξία επιλογών χρήσης του καθώς ο Ομαδάρχης μπορεί να το αφήσει να ελίσσεται μαζί με την ημιομάδα του ή μπορεί μαζί με το Ελαφρύ Πολυβόλο της άλλης ημιομάδας και τον Ακροβολιστή να συγκροτήσει μια πανίσχυρη βάση πυρών υποστήριξης.

-Βοηθός Οπλοπολυβολητή ή Σκοπευτής Ακριβείας. Ο τελευταίος άντρας της ημιομάδας δύναται να μεταφέρει επιπλέον πυρομαχικά για το Ελαφρύ Πολυβόλο της ημιομάδας του και ταυτόχρονα να έχει εφοδιασμένο τον ατομικό του οπλισμό με μια διόπτρα γενικής χρήσης με μικρή μεγέθυνση(μέχρι Χ4) για βολές ακριβείας μέχρι τα 300μ.

Βλέπουμε ότι η Ομάδα έχει επαρκή ισχύ πυρός με 7 τυφέκια εφόδου, δύο ελαφρά πολυβόλα, δύο βομβιδοβόλα και ένα τυφέκιο ακροβολιστού και ευέλικτη σύνθεση για επιχειρήσεις περιπολιακού χαρακτήρα (μέχρι και κρούσεις μικρής κλίμακας) αλλά και τακτικού αγώνα. Επιβάλλεται, για να μπορεί η Ομάδα να δρα ανεξάρτητα ή ημιανεξάρτητα, στους άνδρες της να υπάρχουν τουλάχιστον από ένας με ειδικότητα στις Καταστροφές, στις Πρώτες Βοήθειες Μάχης, στις Διαβιβάσεις και στην αίτηση και διόρθωση πυρών υποστήριξης καμπύλης τροχιάς(ιδανικά για αυτό ο Ακροβολιστής). Επίσης τουλάχιστον ένας που να δύναται να χρησιμοποιηθεί ως ανιχνευτής. Η αντιαρματική αυτοάμυνα της Ομάδας μπορεί να ενισχύεται κατά περίπτωση με αριθμό φορητών αντιαρματικών μιας χρήσης, όπως τα LAW/RPG-18.

Προχωρώντας προς το κλιμάκιο της Διμοιρίας, πέραν του στοιχείου διοικήσεως ιδανικά εδώ πρέπει να εντάσσονται τα «ανθρωποκουβαλητά» μέσα υποστήριξης, τουτέστιν Στοιχεία Πολυβόλων Γενικής Χρήσης και Αντιαρματικών Εκτοξευτών. Οπόταν, σαν εισήγηση εδώ θα εντάσσονταν τα Strim των Μοιρών ΚΔ (τα οποία ειρήσθω εν παρόδω έχουν… κουραστεί και χρειάζονται αντικατάσταση), τα MAG-58 και ότι άλλο δυνατόν να αποκτηθεί μελλοντικά και να πληρεί τα κριτήρια όπλου υποστήριξης επιπέδου Διμοιρίας (π.χ. εκτοξευτές βομβίδων MGL). Τα μέσα υποστήριξης της Διμοιρίας δύναται να διατίθενται στις Ομάδες κατά περίπτωση αλλά όταν δεν είναι αναγκαία επιτρέπουν στις Ομάδες μεγαλύτερη ευελιξία καθώς είναι ελαφρύτερες.
Δεν θα επεκταθούμε σε ψηλότερα κλιμάκια, Λόχου και Τάγματος/Μοίρας πέραν από το να τονίσουμε την ανάγκη ύπαρξης πληθώρας όπλων υποστήριξης όπως ΑΤΚΒ, όλμων 60χιλ και 81χιλ, βαρέων πολυβόλων και πολυβόλων βομβίδων κλπ. Θα αναφερθούμε όμως στην ανάγκη (ή εισήγηση) τέτοιες Μονάδες να διαθέτουν πιο εξειδικευμένα Τμήματα τα οποία θα δύνανται να καλύψουν τις πιο απαιτητικές ανάγκες της αναγνώρισης σε βάθος, της ειδικής αναγνώρισης και ορισμένων αποστολών Ειδικών Επιχειρήσεων όπως κρούσεις υψηλής ακρίβειας κλπ. Παραδοσιακά, σε ξένες αντίστοιχες Μονάδες τέτοια καθήκοντα είχαν οι λεγόμενες Διμοιρίες Αναγνωρίσεως. Στην δική μας περίπτωση τέτοια καθήκοντα μπορούν να ανατεθούν σε μια εξειδικευμένη Διμοιρία (ή και Λόχο Ειδικής Σύνθεσης) ανά Τάγμα/Μοίρα ή ένα εξειδικευμένο Λόχο ανά Σύνταγμα/Ταξιαρχία. Αυτές οι Διμοιρίες/Λόχοι επιβάλλεται να έχουν υψηλά ποσοστά επάνδρωσης από επαγγελματικό προσωπικό (έως και 100% επαγγελματικό).

Η παρούσα κατάσταση οπλισμού στην Ελλάδα

Θα αναφερθούν και τα όπλα έτερων Κλάδων καθώς ο εξορθολογισμός περιλαμβάνει και Μονάδες της Αεροπορίας και του Ναυτικού (και Λιμενικού). Σαν στόχος του άρθρου παραμένει οι εισηγήσεις «ορθολογικής ανακατανομής» και βελτίωσης κατά περίπτωση.

Συνοπτικά, η υφιστάμενη κατάσταση έχει ως εξής:

Τα Mk-18 της ΔΥΚ δίνουν μια εικόνα ως προς το πως πρέπει να είναι ο οπλισμός των Μονάδων Ειδικών Επιχειρήσεων

• «Οικογένεια Μ-16/Μ-4:

-8.626 τυφέκια RO708
-574 τυφέκια «ακριβείας» RO908
-5.800 αραβίδες RΟ778
-Λίγες εναπομείνασες παλιές αραβίδες RO727 (και στην ΔΥΚ)
-Περί τα 300 «υβριδικά» M-16A2M4E2 της Z΄ ΜΑΚ (δεν είναι παρά M-4A1 με το παλιό όμως κοντάκιο και επιλογέα βολής 3 θέσεων)
-Mk-18 στην ΔΥΚ
-Commando RO733 στην ΔΥΚ
-RO701 και HB τυφέκια RO741/742 (είτε ως όπλα ακροβολιστή, είτε ως οπλοπολυβόλα με δίποδο “M-60” και γεμιστήρα C-Mag) στην ΔΥΚ.
-1.090 αραβίδες RO979 στην ΠΑ, μερικές εκ των οποίων διατέθηκαν στο ΕΤΑ. Το ίδιο μοντέλο έχει προμηθευτεί επίσης και το Λ.Σ., περί τα 700-800.
-Αρκετά Daniel Defence DDM4 που παραχωρήθηκαν από τους Αμερικανούς στη ΜΥΑ.

Στα θετικά το γεγονός ότι το σύνολο των Minimi διαθέτουν ΟΝΥΠΑΣ

• Τα Minimi είναι:

-12-15 Minimi Mk.1 που είχαν αποκτηθεί για τη Z’ MAK σε δύο διαφορετικές διαμορφώσεις, όλα με μακριά κάννη.
-752 Minimi Mk.2 για τις Ειδικές Δυνάμεις (515 Standard και 237 Para), με 762 διόπτρες NS-467.
-4.640 Minimi Μk.2 για το Πεζικό (είναι όλα Standard, με τις παραδόσεις να μην έχουν ολοκληρωθεί ακόμα), με ισάριθμες διόπτρες NS-485C. Από αυτά δόθηκαν μερικά στην ΔΥΚ και στην 31η ΜΕΕΔ .
-39 Minimi Mk.2 για το Λιμενικό (επίσης όλα Standard, εκ των οποίων 7 στη ΜΥΑ και 32 στα ΚΕΑ) με περίπου 40 διόπτρες NS-467 & 485.

• Μ-203 είναι συνολικά περί τα 900-1.000:

-660 αποκτήθηκαν με τη “μεγάλη” προμήθεια των Μ-16, μερικές δεκάδες ακόμη είχαν αποκτηθεί νωρίτερα για ΕΤΑ και Ζ’ ΜΑΚ, περί τα 100 αποκτήθηκαν σε τρεις παρτίδες από το Λιμενικό, συν όσα έχουν η ΔΥΚ και η 31η ΜΕΕΔ.

• Αρκετές χιλιάδες FAL:

-50-00, με σταθερό κοντάκι
-50-61, «Para»με αναδιπλούμενο κοντάκι και κανονικού μήκους κάννη
-50-41 (FALO) Οπλοπολυβόλα

• Ορισμένα G3A3 σε χρήση ως όπλα Ακροβολιστού (με την «οικογένεια» είναι εξοπλισμένες και Μονάδες την 71ης και 5ης)

Από τα γεγονότα στον Έβρο. Ομάδα πιθανόν της 71ης Α/Μ ΤΑΞ

• Όσον αφορά τα «σπάνια» όπλα:

-MP-5SD3 σε όλες τις Μονάδες ΚΔ,
-Ελάχιστα ΜΡ5SD1 στη Z΄ ΜΑΚ
-Λίγα ΜΡ5A3 στο Π.Ν.
-112 Ruger ΜΡ9 στο Λιμενικό (να μην συγχέονται με τα B&T MP-9/Steyr TMP)
-Υπάρχουν δείγματα P90 μαζί με FiveseveN σε διάφορες Μονάδες, μάλλον από δωρεές της FN Herstal μετά από δοκιμές.
– Μερικά HK-33A3 στην ΔΥΚ
-Δείγματα από υποαραβίδες Sig SG553 και τυφέκια SG550 ως όπλα ακροβολιστή στην ΔΥΚ
-Αριθμοί ΑΚ-47S (τορνευτός κορμός) και κινέζικα (ή αλβανικά) Type-56 σε διάφορες Μονάδες, μάλλον από κατασχέσεις
-Στις αποθήκες της ΔΥΚ έχει υποπολυβόλα Cobray MAC-10, διάφορα AK-47S, βαλλίστρες Hunter και περίστροφα. Επίσης υπάρχουν και παλιά Uzi με το αρχικό ξύλινο κοντάκιο, αν και πρέπει όλα τους να έχουν δοθεί σε άλλες Μονάδες του Π.Ν.
-Λειόκαννα Remington-870 και Mossberg-500 στην ΔΥΚ
-Λειόκαννα FN TPS στην 31η ΜΕΕΔ,
-Λειόκαννα Winchester Model-12 σε ΕΤΑ και Ζ΄ ΜΑΚ και διάφορα κατασχεμένα σκόρπια σε διάφορες Μονάδες.

• Από πιστόλια υπάρχουν:

-Glock-17 σε όλες τις Ε.Δ. (το ΕΤΑ έχει και κάποια Hi-Power)
-M-1911A1 σε ορισμένες Μονάδες ΕΔ.
-Glock-18/19 στην ΔΥΚ
-Glock-19/21C στην 31η ΜΕΕΔ.

• Για τα τυφέκια που χρησιμοποιούνται ως όπλα Ε.Σ.:

-Τροποποιημένα ημιαυτόματα Μ-14 στην ΔΥΚ. Στο Π.Ν. και στις αποθήκες του Ε.Σ. υπάρχουν Μ-14 ημιαυτόματης και αυτόματης λειτουργίας, καθώς και λιγοστά Μ-21.
-Μερικά Μ-110 SASS μετά από παραχώρηση από τους Αμερικανούς στην ΔΥΚ
-Όσον αφορά τα βαρέα τυφέκια υπάρχουν περί τα 200 M-82A1M σε όλες τις Μονάδες ΚΔ
-2-3 παλιά Μ-82A1 με σταθερή βάση διόπτρας που είχαν παραχωρηθεί δοκιμαστικά
-18 Μ-95 με σταθερή βάση διόπτρας (στην ΕΛΔΥΚ)
-8 Μ-95 με ράγα picatinny στην ΔΥΚ.
-Μεμονωμένα AW, TRG-22. SSG-69, G-3SG/1, PSG-1 στο ΕΤΑ και ΚΕΑΠ,
-Μερικά πολιτικά αγωνιστικά Steyr (Scout;) στην 31η ΜΕΕΔ
-Μερικά Ruger M-77 στην ΔΥΚ προερχόμενα από την Αστυνομία.

Με μια πρώτη ματιά είναι εμφανής η πανσπερμία όπλων και εκδόσεων αυτών, καθώς και η παραδοξότητα του γεγονότος ότι πιο καινούρια όπλα βρίσκονται σε Μονάδες ή κλάδους με πολύ περιορισμένη χρήση φορητού οπλισμού ως εκ της αποστολής τους. Πιο κάτω, υπό μορφή ερωτήσεων-απαντήσεων θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε την άποψη μας.
Θα καταπιαστούμε κυρίως με την «οικογένεια» Μ-16/Μ-4 καθώς αυτή είναι η πιο πολυπληθής και σε αυτή μπορεί να στηριχθεί μια ομοιογενοποίηση, στο μέτρο του δυνατού, του οπλισμού των Μονάδων.

©ΥΠΕΘΑ | Άσκηση «ΜΕΔΟΥΣΑ 9» Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου

Κατ’ αρχάς θα προσπαθήσουμε να διευκρινίσουμε ορισμένα σημεία που συχνά παρανοούνται, μέχρι υστερίας, για την εν λόγω «οικογένεια». Για το διαμέτρημα έχουμε αναφερθεί ουκ ολίγες φορές οπόταν το προσπερνούμε. Θα σχολιάσουμε τον τρόπο λειτουργίας. Πολλές φορές αναφέρεται ως «απευθείας έγχυσης/πρόσκρουσης» των αερίων αλλά αυτό δεν είναι ακριβώς σωστό. Για την ακρίβεια ο τρόπος λειτουργίας της «οικογένειας» πιο σωστά περιγράφεται ως «εσωτερικού εμβόλου». Εσωτερικού εννοείται εντός του φορέα του κλείστρου και ως έμβολο εννοείται το πίσω μέρος του κλείστρου. Ο τρόπος αυτός λειτουργίας έχει σαφή πλεονεκτήματα, κυρίως όσον αφορά στο βάρος (επιτρέπει ελαφρύτερα όπλα) και της ομαλότητας και γραμμικότητα της λειτουργίας της παλινδρόμησης του κλείστρου. Έχει όμως και μειονεκτήματα με κύριο την μεταφορά καυτών αερίων εντός του κορμού του όπλου. Είναι όμως ένας αξιόπιστος τρόπος λειτουργίας; Σαφέστατα. Οι όποιες διαφορές αξιοπιστίας πιθανόν να εντοπιστούν σε συγκριτικές δοκιμές αλλά αυτό δεν καθιστά τα όπλα αναξιόπιστα. Η επιμονή κορυφαίων Μονάδων Ειδικών Επιχειρήσεων (SAS/SBS με το L119A2, USSOCOM με τα URG-I κλπ) σε αυτού του τρόπου λειτουργίας οπλισμού, ακόμα και μετά από «πειραματισμούς» με άλλα είδη (βλέπε SFOD-D και ΗΚ416) αποδεικνύει ότι τα πλεονεκτήματα υπερέχουν των μειονεκτημάτων.

Οπόταν, ήταν σωστή η επιλογή των συγκεκριμένων όπλων πριν 20 χρόνια και επαρκεί σήμερα;

Ναι (αλλά…). Το «ναι» αναφέρεται στην επιλογή της συγκεκριμένης οικογένειας όπλων. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα, είναι ένα καθόλα ικανοποιητικό και αρκούντως φτηνό όπλο. Η περιορισμένη χρήση που κάνει στον φορητό οπλισμό ο Ε.Σ. (κυρίως περιορισμένο αριθμό βολών) επιτρέπει στα όπλα, 20 χρόνια μετά, να είναι σε σχετικά καλή κατάσταση όσον αφορά στα λειτουργικά τους μέρη (κάννες, κλείστρα, σκανδάλες).

Καθοριστικότερος παράγοντας παραμένει η εκπαίδευση. Και σε ότι αφορά τον φορητό οπλισμό αυτό μεταφράζεται σε επάρκεια εκπαιδευτικών βολών και ρεαλιστικά σενάρια.

Το «αλλά» αναφέρεται στα εξής:

-Ήταν λανθασμένη (ή μη διορατική) η επιλογή να έχουν σταθερή, μη αφαιρούμενη, λαβή στον κορμό. Ειδικά υπό το πρίσμα ότι κάποια επιλέγηκαν με αφαιρούμενη (τα λεγόμενα «Α3» RO908) δεν δικαιολογείται να μην ίσχυσε το ίδιο για το σύνολο των όπλων. Αυτό το γεγονός περιορίζει σημαντικά σήμερα τις δυνατότητες προσαρμογής σκοπευτικών βοηθημάτων.

-Συνυφασμένα, ήταν σαφέστατα λανθασμένη η μη καθολική αγορά σκοπευτικών βοηθημάτων. Πέραν των πολύ λίγων Trijicon ACOG για τους Ακροβολιστές Ομάδων και ακόμα πιο λίγων Aimpoint Comp Μ/M2 σε αγκωνοτή βάση καθώς και κάποιων καταδείχτων LASER αργότερα (ITAL και Pirat) δεν υπήρξε κάποιο ολοκληρωμένο πρόγραμμα προμήθειας. Αυτό, αν τότε, πριν 20 χρόνια, μπορούσε να χαρακτηριστεί λανθασμένο, σήμερα, 20 χρόνια μετά μόνο τραγικό μπορεί να χαρακτηριστεί.

-Κακώς υπήρξε αυτή η αναλογία αραβίδων-τυφεκίων πλήρους μήκους κάννης. Αν και αυτό εν μέρει μπορεί να δικαιολογηθεί, καθώς τότε (κακώς μεν) επικρατούσε η άποψη ότι οι μακρύτερες κάννες είναι πιο ακριβείς (εφόσον το μόνο μέσο σκόπευσης είναι τα σταθερά σκοπευτικά τότε η μακρύτερη σκοπευτική γραμμή επιτρέπει πιο ακριβή σκόπευση από τον χειριστή. Εφόσον υπάρχει οπτικό σκοπευτικό το προηγούμενο παύει να ισχύει). Είναι πολύ πιθανόν οι λόγοι της αναλογίας να ήταν πολύ πιο… «καραβανικοί» του στιλ «οι στρατιώτες μακρύ όπλο να μπορούν να κάνουν επ’ ώμου/παρουσιάστε….». Σε κάθε περίπτωση είμαστε της άποψης ότι θα έπρεπε να υπήρχε επιλογή μόνο αραβίδων Μ-4 πλην πολύ ειδικών περιπτώσεων όπως ενδεχομένως τα όπλα Ακροβολιστών Ομάδος εφόσον επιλεγόταν κάποια έκδοση ακριβείας. Αυτό φυσικά δεν μπορεί να γίνει εκ των υστέρων (εκτός κι αν επιδιωχθεί προμήθεια επιπλέον, έστω και από τα αμερικανικά αποθέματα). Στις πολύ ειδικές περιπτώσεις εξαιρέσεων θα περιλάβουμε και τις περιπτώσεις εκείνες όπου βέλτιστη είναι η επιλογή μιας Υποαραβίδας, σαν τις Mk-18 της ΔΥΚ. Την επιλογή για αξιοποίηση τέτοιου μήκους όπλων πρέπει να έχουν όλες οι Δυνάμεις Ε.Ε της Ελλάδας (κυρίως ΔΥΚ και ΕΤΑ) ως μέρος μιας εκτεταμένης «Δεξαμενής Οπλισμού». Στην περίπτωση των M-4/Μκ-18 αυτή η «δεξαμενή» μπορεί να είναι εναλλάξιμοι άνω κορμοί, δηλαδή όχι ολοκληρωμένα όπλα.

-Εξαιρετικά λανθασμένη η επιλογή μηχανισμού σκανδάλης 4 θέσεων! Πέραν των προβλημάτων που δημιούργησε (ακούσιες πυροδοτήσεις) η ύπαρξη της επιλογής ριπής 3 φυσιγγίων έχει αποδειχθεί για όλους όσους την υιοθέτησαν λανθασμένη. Αλλά εφόσον ο Ε.Σ. έκρινε ότι θα ήταν χρήσιμη τότε δεν υπήρχε η ανάγκη της πλήρους αυτόματης βολής. Ή το αντίστροφο. Η περιστροφή ενός μοχλού πυρός/ασφαλείας σε 270ο είναι σε κάθε περίπτωση προβληματική επιλογή.

Μπορεί η κατάσταση να βελτιωθεί για τις Μονάδες του Ε.Σ;

Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι «Ναι». Ως εξής:

-Με Ανακατανομή

Τα όπλα που αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε Π.Α. και Λιμενικό (πλην αυτών σε 31ΜΕΕΔ και ΜΥΑ/ΚΕΑ) τα οποία ανήκουν στο πρότυπο RO979/Μ-4Α1 να διατεθούν στις Μονάδες Καταδρομών ώστε να εξοπλίσουν τους Λόχους Καταδρομών. Σε ένα Λόχο δυνάμεως περίπου 100 αντρών ένας αριθμός 70-80 είναι χειριστές τυφεκίου. Εξαιρούνται οι χειριστές ελαφρών πολυβόλων και οι Ακροβολιστές. Οπόταν με ένα αριθμό 1200-1300 προς διάθεση όπλων μπορούν να εξοπλιστούν τουλάχιστον 15-16 Λόχοι Κρούσεως. Αυτό σημαίνει 5 Μοίρες Καταδρομών με καινούρια όπλα σε αυτούς που πραγματικά χρειάζονται όσο το δυνατό πιο σύγχρονα όπλα. Αυτό δημιουργεί ένα περαιτέρω περιθώριο διάθεσης των προς αντικατάσταση όπλων, κυρίως των αραβίδων, στο λοιπό προσωπικό των Μοιρών ΚΔ κατά περίπτωση. Ιδανικά όλοι όσοι βρίσκονται σε μάχιμα καθήκοντα (πλην των εξαιρέσεων που αναφέρθηκαν) θα διαθέτουν αραβίδα 5,56χιλ και σε όσους είναι «τυφεκιοφόροι» αυτή θα είναι προτύπου Μ-4Α1 (δηλαδή μοχλός πυρός και ασφαλείας 3 θέσεων, με αυτόματη βολή και αποσπώμενη χειρολαβή). Είναι προφανές, παρόλα αυτά ότι ένας αριθμός όπλων θα πρέπει να αγοραστεί. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η ομοιομορφία (με βάση επιχειρησιακά κριτήρια) στο πως κατανέμονται τα όπλα (και τα συναφή παρελκόμενα) και στην οργάνωση των τμημάτων επιτρέπει απρόσκοπτη επιχειρησιακή λειτουργία (των Μονάδων) μετά από μεταθέσεις προσωπικού, μετάπτωση στην εφεδρεία απολυομένων κλπ.

Οι Μονάδες της Π.Α ή του Λιμενικού που επιθυμούν να εξοπλίσουν μη «τυφεκιοφόρους» ή «τυφεκιοφόρους» (στην περίπτωση των Μονάδων Άμυνας-Φρούρησης) με οπλισμό 5,56χιλ κάλλιστα μπορεί αυτός να είναι τυφέκια (πλήρους μήκους κάννης) Μ-16Α2 από τα υφιστάμενα του Ε.Σ κατόπιν της ανακατανομής.

Προτεραιότητα σε αυτή την ανακατανομή (και πιθανή αγορά) θα πρέπει να έχουν Μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων όπως το ΕΤΑ αλλά και πλήρη επαγγελματικά τμήματα όπως η Ζ’ΜΑΚ ή ακόμα οι προτεινόμενες πιο πάνω Διμοιρίες/Λόχοι Ανιχνευτών.

Αν και αυτό δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου, σαν τροφή για σκέψη, εκτιμούμε ότι πρέπει να υπάρξει αναθεώρηση του αριθμού (και του τύπου/οργάνωσης) των Μονάδων Καταδρομών/Ελαφρού Πεζικού ώστε να περιοριστεί ο αριθμός αλλά να αυξηθεί το ποσοστό επάνδρωσης και οι δυνατότητες εκπαίδευσης. Περισσότερες Μονάδες δύναται να είναι εφεδρικές εφόσον οι κληρωτοί ακολούθησαν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαιδεύσεως στην διάρκεια της θητείας τους. Αυτό δύναται να εξεταστεί με περισσότερη ευελιξία απ’ ότι στον λοιπό Ε.Σ. μιας και αυτού του τύπου Μονάδες δεν έχουν αυστηρώς προκαθορισμένο και αποκλειστικό τομέα ευθύνης.

-Με ολοκληρωμένο πρόγραμμα προμήθειας σκοπευτικών βοηθημάτων (και συναφών υλικών)

Είναι αδιανόητο, το 2019, Μονάδες Καταδρομών και Ελαφρού Πεζικού (αλλά και του λοιπού Ε.Σ) να στηρίζονται σε σταθερά σκοπευτικά. Επιβάλλεται όλος ο οπλισμός (αραβίδες, τυφέκια, πολυβόλα κλπ) να διαθέτουν οπτικό βοήθημα σκόπευσης και επίσης επιβάλλεται ο κάθε μαχητής να διαθέτει τουλάχιστον ένα τρόπο αποτελεσματικής νυχτερινής σκόπευσης.
Αυτό προϋποθέτει διάθεση επαρκών πόρων αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή. Τα οπτικά σκοπευτικά βοηθήματα είναι ο κύριος τρόπος επαύξησης της φονικότητας του ατομικού οπλισμού και για τέτοια Τμήματα είναι πραγματικά ζήτημα ζωής ή θανάτου. Το ποια θα έπρεπε να είναι αυτά τα βοηθήματα το έχουμε αναφέρει αλλού. Επιγραμματικά αφορούν κυρίως σκοπευτικά ερυθρής κουκίδας και διόπτρες γενικής χρήσης μικρής μεγέθυνσης. Εκπτώσεις ενδεχομένως θα μπορούσαν να γίνουν για όσους υπηρετούν σε μη μάχιμα καθήκοντα αλλά και αυτό, κατά την άποψη μας, πρέπει να είναι προσωρινό μέτρο.

Στο θέμα νυχτερινή σκόπευση, αυτό συνήθως σημαίνει καταδείχτη LASER σε συνδυασμό με Διόπτρες Νυχτερινής Όρασης (υπάρχει περιορισμένος αριθμός ITAL, PIRAT και PAQ-4 αλλά σε καμιά περίπτωση επαρκής για καθολική χορήγηση). Επιβάλλεται όμως τα όπλα υποστήριξης, ακόμα και σε επίπεδο ελαφρού πολυβόλου, να διαθέτουν πιο ικανά μέσα, μεγαλύτερης εμβέλειας αποκάλυψης στόχων απ’ ότι οι ΔΝΟ. Τέτοια είναι οι θερμικές σκοπευτικές διόπτρες. Ποιοτικά συστήματα μπορούν να αγοραστούν για λιγότερο από 10,000 ευρώ ανά διόπτρα. Ιδανικά μια Ομάδα Καταδρομών θα διέθετε 2 τέτοιες θερμικές διόπτρες (ίσως και άλλες δύο Νυχτερινής Όρασης, που όμως ήδη υπάρχουν, KN-235F και ΝS-486C). Αν υποθέσουμε εξοπλισμό 10 Μοιρών/Ταγμάτων από 27 Ομάδες έκαστο προκύπτει μια δαπάνη περί τα 10 εκατομμύρια ευρώ. Ένα ευτελές ποσό σε σχέση με την επιχειρησιακή αξία του υλικού.

Η απρόσκοπτη προσαρμογή βοηθημάτων και παρελκομένων επιβάλλει και την ύπαρξη μεθόδων προσαρμογής. Τέτοια είναι οι ράγες picatinny συνήθως. Εάν υποθέσουμε ότι το οπτικό βοήθημα είναι τοποθετημένο στην ράγα κορμού των Μ-4Α1 τότε ένας καταδείχτης και ενδεχομένως ένα φανάρι δύναται να τοποθετηθούν σε ολοκληρωμένους χειροφυλακτήρες ή, πιο φτηνά, σε ράγες που προσαρμόζονται στην κάννη όπως την Triad της Colt Canada (Diemaco).

-Με εκσυγχρονισμό των όπλων εκείνων που θα είναι σε χρήση από Τμήματα Ε.Ε και λοιπά επαγγελματικά τμήματα (Ζ ΜΑΚ, Διμοιρίες/Λόχους Αναγνωρίσεως κλπ)

Αναφερόμαστε κατ’ εξαίρεση σε αυτά τα Τμήματα διότι λόγω της φύσης της αποστολής τους επιβάλλεται να μπορούν να εκμεταλλευτούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του οπλισμού τους αλλά και της εκπαίδευσης τους. Τέτοια τμήματα εκπαιδεύονται σε επίπεδα τα οποία τους επιτρέπει να εκμεταλλεύονται ακόμα και την παραμικρή δυνατότητα που τους δίνει ο οπλισμός τους καθώς εκεί, στην πλήρη εκμετάλλευση όλων των δυνατοτήτων του οπλισμού/εξοπλισμού, θα αναζητήσουν τις ευκαιρίες επικράτησης και επιτυχίας της αποστολής. Αυτό δεν συμβαίνει για τμήματα μικρότερου επιπέδου εκπαίδευσης (στον χειρισμό του οπλισμού) και διαφορετικής φύσης των αποστολών.

Η ιδανικότερη τέτοια αναβάθμιση θα ήταν η προμήθεια άνω κορμών επιπέδου URG-I, σαν αυτούς που διαθέτει η SOCOM, και βελτιωμένων κοντακίων για τοποθέτηση στους υφιστάμενους κάτω κορμούς των αραβίδων Μ-4Α1. Ταυτόχρονα η προμήθεια σύγχρονων παρελκομένων στα πρότυπα των Mk-18 της ΜΥΚ (καταδείχτες AN/PAQ-15, σιγαστήρες κλπ).

Επαρκεί το Μ-16Α/RO908 σαν όπλο Ακροβολιστή/Υποστήριξης Ε.Σ;

Όχι! Ας μη γελιόμαστε. Πρόκειται για ένα κοινό τυφέκιο με αποσπώμενη χειρολαβή με μια κοινή διόπτρα γενικής χρήσης. Κύριο μειονέκτημα του στις αξιώσεις του ως «τυφέκιο ακριβείας» είναι, κατά την άποψη μας, η μη ελευθέρας ταλάντωσης λεπτή (Pencil) κάννη. Ως εκ τούτου η αδυναμία διατήρησης ικανοποιητικών ποσοστών ακρίβειας από διαφορετικές θέσεις βάλλοντος κι έπειτα από παρατεταμένα πυρά. Επιπλέον, εφόσον ο χειροφυλακτήρας στηρίζεται στην κάννη υπάρχει εγγενής αδυναμία τοποθέτησης δίποδα που να μην επηρεάζει την αρμονική ταλάντωση της. Οπόταν όχι, δεν επαρκεί το RO908 ως τυφέκιο Ακροβολιστή. Παρόλα αυτά όμως, και εφόσον είναι εφοδιασμένο με μια διόπτρα γενικής χρήσης Χ4 το θεωρούμε ικανοποιητικό να καλύψει τον ρόλο του τυφεκίου Σκοπευτή Ακριβείας όπως αυτός περιγράφεται στην εισηγούμενη σύνθεση Ομάδας. Η ύπαρξη πέραν των 500 από αυτά μπορεί να καλύψει 250 τουλάχιστον Ομάδες (ισοδύναμο 27 Μονάδων τουλάχιστον, οπόταν υπέρ αρκετά) με όπλα Σκοπευτή Ακριβείας.

Υπάρχει λύση για άμεση ικανοποίηση της ανάγκης σε όπλα Ακροβολιστή;

Σαφέστατα. Και αυτή λέγεται G3. Είναι το πλέον κατάλληλο όπλο στον ελληνικό χώρο για να καλύψει ανάγκες όπλων σε καθήκοντα που απαιτούν πέραν του μετρίου ακρίβειας. Σε δοκιμές με πυρομαχικά ακριβείας το G3 μπορεί να πετύχει ζηλευτά αποτελέσματα κοντά στο 1 ΜΟΑ. Οπόταν υπερκαλύπτει τις ανάγκες τυφεκίου Ακροβολιστή. Χρειάζεται ένα πρόγραμμα βελτίωσης των «περιφερειακών» και κυρίως του κοντακίου, της τοποθέτησης οπτικών σκοπευτικών με την διασύνδεση «picatinny» και του δίποδα. Για όλα αυτά υπάρχουν έτοιμες λύσεις μιας και το G3 αξιοποιείται σε σχετικούς ρόλους από πολλούς χρήστες. Για λόγους οικονομίας αλλά και εν μέρη διαφορετικής τακτικής χρησιμοποίησης δύναται σε επίπεδο οπτικών βοηθημάτων να ακολουθηθούν δύο οδοί. Με την πρώτη να καλύπτει τις ανάγκες του Ακροβολιστή Ομάδας (στην πιο πάνω εισηγούμενη σύνθεση) και εφοδιασμένο με μια διόπτρα γενικής χρήσης ικανοποιητικής μεγέθυνσης (π.χ. Χ6) όπως την Trijicon ACOG ΤΑ648 και την δεύτερη να καλύπτει τις ανάγκες του Ακροβολιστή Διμοιρίας/Λόχου/Υποστήριξης Ελεύθερου Σκοπευτή με μια διόπτρα μεταβλητής μεγέθυνσης όπως της S&B PM II 3-12×50. Σε αυτή την περίπτωση το όλο σύνολο μπορεί να συμπληρωθεί και με την χρήση πυρομαχικών ακριβείας. Ευκόλως εννοείται ότι και στις δύο περιπτώσεις απαραίτητη είναι η ύπαρξη ικανοποιητικών λύσεων αξιοποίησης των όπλων και κατά την διάρκεια της νύχτας.

Το G3 μπορεί να αποδώσει ένα παραδεχτό ή ένα ικανοποιητικό όπλο Ακροβολιστή (ανάλογα με την επένδυση που θα γίνει).

Οι ΔΥΚ τον τελευταίο καιρό παρέλαβε αριθμό εξειδικευμένων ημιαυτόματων όπλων M-110 (Mk-11 Mod2 στην «ναυτική» ορολογία). Πάντα η ΔΥΚ ήταν σε καλύτερη κατάσταση από τον Ε.Σ στον τομέα των «όπλων αυξημένης ακρίβειας» καθώς, ίσως κι από συγκυρίες, αξιοποιούσε καταλληλότερο υλικό, όπως Μ-16Α HBAR (κάποιες φορές και σε ρόλο Οπλοπολυβόλου), Μ-14 εφοδιασμένα με διόπτρα ή και κάποια Μ-21 (το Μ-21 είναι ειδικά τροποποιημένο Μ-14 για χρήση ως ημιαυτόματο όπλο Ε.Σ το οποίο όμως υποφέρει από πληθώρα προβλημάτων όπως οι ανάγκες επανα-σύσφιξης κορμού-κοντακίου κάθε κάποιον αριθμό φυσιγγίων, η μη ελευθέρας ταλάντωσης κάννη κλπ). Υπάρχουν ακόμα και ορισμένα SG550 σε συναφής ρόλους. Γενικώς η ΔΥΚ φαίνεται να δείχνει περισσότερη σημασία στον τομέα της σκόπευσης ακριβείας.

Είναι πραγματικά παράδοξο το γεγονός ότι στον Ελληνικό χώρο γίνονται πειράματα με Μ-14 και FAL αλλά παραμελείται το πλέον κατάλληλο για αυτούς τους σκοπούς όπλο, το οποίο μάλιστα υπάρχει σε αφθονία.

Ανακεφαλαιώνοντας στα πιο πάνω πριν προχωρήσουμε, η εισήγηση είναι να τυποποιηθεί η Οργάνωση και ο οπλισμός όλων των Μονάδων ΚΔ/Ελαφρού Πεζικού και κυρίως να υπάρξει κοινή δομή στο επίπεδο της Ομάδας και της Διμοιρίας. Επίσης να υπάρξει κοινή σύνθεση οπλισμού αυτών των κλιμακίων έστω κι αν κατά περίπτωση υπάρξει ανάγκη μικροδιαφορών (π.χ. αραβίδες με αποσπώμενη χειρολαβή έναντι σταθερής). Πάντα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στα επιχειρησιακά τμήματα Μονάδων Ε.Ε. Και τέλος, ολοκληρωμένη προμήθεια σύγχρονων παρελκομένων οπλισμού και μέσων νυχτερινού αγώνα. Και εννοείται ότι η προμήθεια, για να έχει επιχειρησιακή αξία, πρέπει να σημαίνει και χρήση. Τα παρελκόμενα οπλισμού δεν είναι για τις αποθήκες και τα τραπέζια στις επιδείξεις. Είναι για το πεδίο βολής και ασκήσεων και κάποια θα καταστραφούν λόγω της χρήσης τους στην εκπαίδευση!

Από φωτογραφίες που αποδέσμευσε το ΓΕΕΦ από την συμμετοχή στην άσκηση Olive Grove στην Ιορδανία. Οι Μοίρες ΚΔ είναι υποχρεωμένες να εκπαιδεύονται στον αγώνα ΠΖ καθώς, στην ουσία αποτελούν Μονάδες Ελαφρού ΠΖ.

Τα Ελαφρά Πολυβόλα και Βομβιδοβόλα επαρκούν;

Ως αριθμοί φαίνεται να επαρκούν. Στην άνω εισηγούμενη σύνθεση προβλέπονται 2 Ελαφρά Πολυβόλα και 2 Βομβιδοβόλα ανά Ομάδα. Αυτό σημαίνει 54 από το κάθε είδος σε κάθε Μονάδα μόνο για τις Ομάδες συν κάποια επιπλέον εκτός Ομάδων. Οπόταν τα βομβιδοβόλα επαρκούν 15 Μοίρες/Τάγματα ενώ τα Ελαφρά Πολυβόλα είναι υπέρ-αρκετά. Έχει αναφερθεί ήδη αλλά πρέπει να επαναλάβουμε ότι τέτοια όπλα, ειδικά τα Ελαφρά Πολυβόλα επιβάλλεται να διαθέτουν επαρκή μέσα νυχτερινού αγώνα και ως τέτοια νοούνται οι θερμικές σκοπευτικές διόπτρες.

Από τον αριθμό τους προκύπτει ότι τα διαμόρφωσης Para (κοντή κάννη και πτυσσόμενο κοντάκι) επαρκούν για τον εφοδιασμό 5 Μοιρών/Ταγμάτων. Κατά προτεραιότητα αυτές πρέπει να είναι οι Μονάδες Ε.Ε. και λοιπές επαγγελματικές Μονάδες (Ζ ΜΑΚ και Διμοιρίες Λόχοι Αναγνωρίσεων) λόγω της φύσεως των αποστολών τους. Ιδανικά θα έπρεπε να υπάρχει δυνατότητα επιλογής μήκους κάννης σε επίπεδο χειριστή καθώς για τέτοιου είδους Μονάδες συνήθως δε θα μεταφέρεται εφεδρική κάννη. Ακόμα και με την κοντή κάννη όμως, πρωτίστως η αποστολή του Ελαφρού Πολυβόλου είναι η υποστήριξη της οικείας Ομάδας με κατασταλτικά πυρά στον τομέα ευθύνης της ώστε να επιτραπεί ο ελιγμός. Αυτό υπονοεί αποστάσεις της τάξης των 500 μέτρων και κάτω που μπορεί μια κοντή κάννη Para να διαχειριστεί. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ προϋπόθεση προς τούτο είναι επαρκώς εκπαιδευμένος χειριστής (κύριος λόγος που σε πολλούς στρατούς δηλώνουν μη ικανοποιημένη με την αποτελεσματικότητα των ελαφρών πολυβόλων μιας και χειριστές τους είναι ουσιαστικά τυφεκιοφόροι και μάλιστα οι πιο «νέοι»). Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στο σχετικό σχολείο πολυβολητών των Αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων οι εκπαιδευόμενοι ρίχνουν πέραν των 26,000 φυσιγγίων, έκαστος!

Τι μπορεί να γίνει με τα «σπάνια» και τα παλαιότερα όπλα;

Απαντώντας στην ερώτηση με ερώτηση: Χρειάζονται; Αν η απάντηση είναι «όχι» τότε η εισήγηση είναι να φύγουν (πωληθούν, εκποιηθούν, καταστραφούν). Αν η απάντηση είναι «ναι» τότε ας δούμε σε τι μπορούν να αξιοποιηθούν.

Κατ’ αρχάς, η πανσπερμία και οι μικροί αριθμοί από το κάθε είδος των «σπάνιων» που αναφέραμε πιο πάνω (πλην των ΜΡ5SD για τα οποία θα πούμε πιο κάτω) δεν επιτρέπουν την εξαγωγή κάποιου ολοκληρωμένου και καθολικού σχεδίου αξιοποίησης.

Τα ΜΡ5SD (δεξιά) έχουν σαφή αποστολή που μπορούν να καλύψουν

Κατά δεύτερον, είναι θεμιτό Μονάδες Ε.Ε. όπως η ΔΥΚ και το ΕΤΑ να διαθέτουν μικρές δεξαμενές «μη υπηρεσιακού» οπλισμού για αξιοποίηση σε Ειδικές Επιχειρήσεις. Οπόταν ένας αριθμός ΗΚ33, ΑΚ και υποπολυβόλων μπορεί να καλύψει ανάγκες Ειδικών Επιχειρήσεων. Ειδικά για τα ΗΚ33 και ΑΚ, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για εξοικείωση του προσωπικού με «εχθρικό» οπλισμό. Το ΗΚ33 θα το συναντάμε για πολλά χρόνια ακόμα στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και το ΑΚ σε κάθε γείτονα και κάθε τρομοκράτη/αντάρτη. Μέρος των ΗΚ33 θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε ρόλο «DMR-Light», δηλαδή σαν όπλο Σκοπευτή Ακριβείας σε 5,56χιλ μιας και μοιράζεται τα ίδια χαρακτηριστικά ακριβείας με τον μεγάλο του αδελφό, το G3. Οπόταν, για τις περιπτώσεις εκείνες που ενδεχομένως ένα τυφέκιο 7,62χιλ να κρινόταν υπερβολικό ή αντιπαραγωγικό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το ΗΚ33. Επαναλαμβάνουμε, αναφερόμαστε στα Τμήματα Ε.Ε, ΔΥΚ και ΕΤΑ.

Μια παρένθεση για να σχολιαστούν τα ΜΡ9 του Λιμενικού Σώματος. Αρχικά, βλέποντας τα στην κατάσταση, και έχοντας στο μυαλό τα simunition ΜΡ9 του ΚΕΝΑΠ χαρήκαμε ότι πρόκειται για το ίδιο όπλο. Και αμέσως η εισήγηση που σχηματίστηκε ήταν για τα όπλα να διατεθούν στις Μονάδες Ε.Ε. για χρήση σε κεκαλυμμένες επιχειρήσεις και σαν όπλα «ντουλαπιού» (glove compartment gun, το όπλο εκείνο που διατηρείται κρυμμένο εντός πολιτικού οχήματος για να αποτελέσει μια στιγμιαία πηγή πυρός έως ότου ανακτηθούν καταλληλότερα όπλα από το πορτ παγκάζ). Σύντομα οι «σχεδιασμοί» καταρρίφθηκαν όταν διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για ΜΡ9 της Ruger και όχι της Β&Τ σαν αυτά του ΚΕΝΑΠ. Τα δύο όπλα μεταξύ τους δεν έχουν καμία σχέση πέραν της συνωνυμίας. Αμέσως γεννήθηκαν πολλά ερωτήματα. Γιατί το Λ.Σ έχει 112 από αυτά τα υποπολυβόλα; Γιατί αυτά και όχι ΜΡ5 που ήδη διαθέτει σε επάρκεια; Ποιος εισηγήθηκε την συγκεκριμένη αγορά ενός σπάνιου (σχετικά) και ιδιαίτερου υποπολυβόλου; Ποια ανάγκη καλύπτει (πέραν των παρελάσεων); Δεν έχουμε απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Όπως, ειρήσθω εν παρόδω, δεν έχουμε απάντηση ούτε στο γιατί το ΚΕΝΑΠ προμηθεύτηκε όπλα simunition Β&Τ ΜΡ9 που δεν χρησιμοποιεί καμιά (εξ όσων γνωρίζουμε) Μονάδα VBSS του ΝΑΤΟ και όχι, για παράδειγμα, τα πανταχού παρόντα ΜΡ5 και Μ-4. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι δεν ξέρουμε τι ορθολογικό να εισηγηθούμε γι αυτά τα όπλα. Τα έχει το Λ.Σ, φανταζόμαστε είναι πρακτικώς καινούρια, ίσως θα έπρεπε να εξεταστεί αν κάποια άλλη υπηρεσία με πραγματικές ανάγκες ιδιαίτερων όπλων θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει. Π.χ ΕΛΑΣ, ΜΥΑ, ΕΤΑ, ΔΥΚ. Κάποιος που δεν θα τα είχε μόνο (εξ όσων φαίνεται) για παρελάσεις. Καθώς ιδιαίτερα όπλα σαν αυτό απαιτούν αρκούντως σοβαρή εκπαίδευση σε βολές αν είναι να αξιοποιηθούν. Αλλιώς πρέπει να προτιμούνται πιο συμβατικά όπλα.

ETA

Και τα ΜΡ5SD;

Τα σιγασμένα ΜΡ5 έχουν σαφή αποστολή να εκπληρώσουν και η διάθεση τους στο σύνολο των Μονάδων ΕΔ επιτρέπει ορθολογική αξιοποίηση και κατανομή. Τα MP5SD αξιοποιούν κανονικά (υπερηχητικά) φυσίγγια 9χιλ των οποίων μειώνουν την ταχύτητα εξόδου (μέσω οπών στην κάννη) και κατόπιν «σιγάζουν» περεταίρω μέσω του σιγαστήρα με αποτέλεσμα ένα αρκετά αθόρυβο σύνολο (αν και σε καμιά περίπτωση σε «κινηματογραφικά» επίπεδα). Η εγγενής ακαταλληλότητα τυφεκίων 5,56χιλ να παραγάγουν ικανοποιητικά αποτελέσματα με υποηχητικά φυσίγγια, λόγω των πολύ μικρών βολίδων τους, και η πιθανή αδυναμία αναζήτησης πιο ακριβών λύσεων (αντικατάστασης των ΜΡ5 με άνω κορμούς σε διαμέτρημα 0,300 BLK) αλλά και η ούτως ή άλλως διάθεση ήδη αρκετών MP5SD επιβάλλει, εν μέρη, την συνέχιση της χρήσης τους. Η αυξημένη διάμετρο και βάρος των βολίδων 9χιλ, και ως επακόλουθο ο συγκεκριμένος μηχανισμός πρόκλησης τραύματος, υπερέχει σαφώς έναντι λύσεων όπως υποηχητικά φυσίγγια 5,56χιλ ή ακόμα και λύσεων όπως υποηχητικά 5,7χιλ που υπάρχουν σε πολύ μικρούς αριθμούς στις Ελληνικές ΕΔ.
Η τακτική χρησιμοποίηση τους θα μπορούσε να περιλαμβάνει οπλισμό ανιχνευτών, Στοιχείων ΕΣΕΑ και λοιπά καθήκοντα όπου η όσο το δυνατό πιο αθόρυβη εξουδετέρωση μεμονωμένου εχθρικού προσωπικού μπορεί να διαφυλάξει την μυστικότητα της αποστολής για ορισμένο ακόμα (κρίσιμο) χρονικό διάστημα. Πρέπει να αναφερθεί η σαφώς περιορισμένη αποτελεσματική ακτίνα τέτοιων όπλων (κάτω των 50 μέτρων) και η ανάγκη προσβολής ζωτικών σημείων του αντιπάλου, ή πολλαπλά πλήγματα, για να επιτευχθεί όσο το δυνατό πιο άμεση εξουδετέρωση. Πρέπει επίσης να τονιστεί η παντελής ακαταλληλότητα τους εναντίον κάθε μορφής θωράκισης.

Πιο πάνω αναφέρθηκαν τα όπλα 5,7χιλ, δηλαδή η «οικογένεια» Ρ-90 και FiveseveN. Αν και με την χρήση κανονικών, υπερηχητικών, πυρομαχικών θα μπορούσαν να εκπληρώσουν ρόλου PDW (τους ρόλους για τους οποίους σχεδιάστηκαν) δεν μπορούν να είναι αποτελεσματικά με την χρήση υποηχητικών βολίδων για τους λόγους που εξηγήθηκαν. Η ύπαρξη τους δε σε τόσο περιορισμένους αριθμούς ουσιαστικά υπαγορεύει ως μόνη αξιοποίηση τους την ύπαρξη τους στις δεξαμενές οπλισμού των Τμημάτων Ε.Ε. για χρήση σε πολύ ειδικές περιπτώσεις ή, καλύτερα, την οριστική μεταβίβαση τους στην ΕΛΑΣ που ήδη χρησιμοποιεί τέτοια όπλα (ΕΚΑΜ). Πέραν αυτών, τα όποια σπάνια και παλαιά υποπολυβόλα υπάρχουν πρέπει να αποσυρθούν!

ΜΥΑ

Και με τα πιστόλια τι γίνεται;

Παλαιότερα, σε ένα άρθρο για την τακτική χρησιμοποίηση του φορητού οπλισμού είχαμε γράψει: … το πιστόλι έχει πολύ μικρό έως ανύπαρκτο ρόλο να επιτελέσει σε ένα περιβάλλον εκτός Ειδικών Επιχειρήσεων… Και αυτό συνεχίζουμε να πιστεύουμε. Τονίζουμε ξανά, εκτός Ειδικών Επιχειρήσεων. Τελευταίως υπάρχει μια μόδα (Αμερικανοί Πεζοναύτες, Στρατός) να χορηγούν πιστόλια σε πολύ περισσότερο προσωπικό. Τα τελευταία 20 σχεδόν χρόνια διεξάγονται επιχειρήσεις που, κατά κάποιον τρόπο, ευνοούν την χρήση πιστολιών καθότι είναι χαμηλής έντασης, σταθεροποίησης/αντιανταρτικές ή αντιτρομοκρατικές. Και παρόλο που σημαντικό ποσοστό προσωπικού φέρει πιστόλια η χρήση τους (εκτός Ειδικών Επιχειρήσεων) υπήρξε σχεδόν μηδενική. Ακόμα και στις περιπτώσεις που χρησιμοποιήθηκε υπήρχε εναλλακτική επιλογή ενώ κάποιος θα μπορούσε να υποθέσει ότι αν ο χρόνος και το χρήμα που σπαταλήθηκε για αγορά, χορήγηση και εκπαίδευση σε πιστόλια αφιερώνονταν π.χ. σε καλύτερη εκπαίδευση στο τυφέκιο τα Τμήματα σαν σύνολο θα ήταν πιο αποτελεσματικά στην εκπλήρωση των αποστολών τους.
Άλλο συχνό θέμα σχολιασμού είναι αυτό του διαμετρήματος. ΕΚΑΜ αλλά και 31ΜΕΕΔ έχουν προμηθευτεί πιστόλια 0,45¨. Ένας πολύ καλά εκπαιδευμένος χειριστής πιστολιού πολύ πιθανό να μπορεί να «δαμάσει» ένα 45ρι ώστε να είναι αποτελεσματικός. Αυτό συμβαίνει με πολύ λίγους όμως. Αλλά, ένα 45ρι δεν σημαίνει ότι είναι πιο αποτελεσματικό από ένα 9χιλ. Πρόσφατες έρευνες του FBI μάλιστα έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το 9χιλ είναι το πιο αποτελεσματικό διαμέτρημα πιστολιού, κυρίως λόγω ανάκρουσης και χωρητικότητας γεμιστήρα. Τα φυσίγγια χαμηλής ισχύος των πιστολιών, είτε 0,45¨είτε 9χιλ κλπ, είναι εγγενώς ασθενικά και αναποτελεσματικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι από έρευνες και πάλι από το FBI προκύπτει ότι μόνο ένα ποσοστό 20-30% των θυμάτων πυροβολισμών από πιστόλια καταλήγει. Ως εκ τούτου την τελευταία δεκαετία βλέπουμε ακόμα και τους πιο φανατικούς του 0,45¨να στρέφονται προς τα 9ρια. Ακόμα και άλλοι που πειραματίστηκαν με τα 10χιλ ή 0,40¨. Οπόταν, σαν τελικό σχόλιο για τα διαμετρήματα, μια (έστω) πιο αδύναμη επιτυχής βολή (είτε λόγω καλύτερου ελέγχου ή περισσότερων διαθέσιμων πυρομαχικών) είναι πολύ καλύτερη από μια (έστω) πιο ισχυρή αστοχία.

H αναβάθμιση URG-I μετατρέπει το Μ4 σε ένα εξαιρετικό όπλο από όλες τις απόψεις.

Και τέλος, οι Ελεύθεροι Σκοπευτές (ή η απουσία αυτών)

Ελεύθερους Σκοπευτές έχεις μόνο όταν, έχεις Ειδική Εκπαίδευση, έχεις Ειδικό Οπλισμό και έχεις και Ειδικά Πυρομαχικά.

Θα τολμήσω να πω ότι οι Ελληνικές ΕΔ ΔΕΝ έχουν Ελεύθερους Σκοπευτές. Τουλάχιστον με την έννοια που έχει ο υπόλοιπος κόσμος. Και αυτό διότι παρόλο που τρέχει εδώ και πέραν των 15 χρόνων ένα Βασικό Σχολείο Ελεύθερων Σκοπευτών (με όλες τις αδυναμίες του) ο Ελληνικός Στρατός έχει την παγκόσμια μοναδικότητα να μην έχει εξοπλισμένα τμήματα Ε.Σ.
Είναι τραγικό που ακόμα και στις Ειδικές Δυνάμεις τα τμήματα Ε.Σ. περιορίζονται σε μόλις δύο Στοιχεία ανά Μοίρα και αυτά οπλισμένα μόνο με τυφέκιο 0,50¨και το ανεπαρκές Μ-16Α2 RO908!
Αναφερθήκαμε πιο πάνω σε άλλες κατηγορίες «Σκοπευτών Αυξημένης Ακρίβειας», τον Σκοπευτή Ακριβείας και τον Ακροβολιστή (Ομάδας). Πέραν από αυτούς, τους οποίους ο ρόλος τους παραμένει κρίσιμος αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με αυτόν του Ελεύθερου Σκοπευτή, ούτε και μπορεί να τον υποκαθιστά/αντικαθιστά, η συγκρότηση Τμημάτων Ελεύθερων Σκοπευτών είναι εκ των ουκ άνευ. Η Ομάδα των δύο Στοιχείων (των δύο αντρών) της υφιστάμενης σύνθεσης στις Μονάδες ΚΔ πρέπει να ενισχυθεί σαφώς ώστε να περιλάβει τουλάχιστον ακόμα δύο Στοιχεία. Τα Στοιχεία των Barrett 0,50¨, εφόσον παραμείνουν αποκλειστικά τέτοια πρέπει να ενισχυθούν με ακόμα ένα άντρα ώστε να γίνουν τριμελή. Για όσους κουβάλησαν 50ρια για οποιαδήποτε σοβαρή απόσταση αντιλαμβάνονται ότι γι αυτόν που κουβαλά το βαρύ τυφέκιο η αποστολή του είναι μόνο αυτή. Το κουβάλημα του. Δεν μπορεί να συνεισφέρει άμεσα στην αυτασφάλεια του Στοιχείου του αλλά ούτε μπορεί να μεταφέρει τα αναγκαία για την διατήρηση του στο πεδίο για πέραν 1-2 μερών.

Τα τριμελή Στοιχεία είναι τα πλέον συνήθη σε περίοδο επιχειρήσεων καθώς επιτρέπουν μεγαλύτερη παραμονή στο πεδίο, αλλά και πιο διαχειρίσιμη μεταφορά κρίσιμων επιχειρησιακών υλικών όπως τηλεσκοπίων παρατηρητού, τρίποδων, θερμικών καμερών, ασυρμάτων και μπαταριών. Επίσης δίνουν μεγαλύτερες δυνατότητες αυτασφάλισης με κόστος ελαφρώς μεγαλύτερο ίχνος (δυνατότητες απόκρυψης).

Όσον αφορά στον οπλισμό, είναι πραγματικά αδιανόητο γιατί οι Ελληνικές Ε.Δ επέλεξαν μόνο εξοπλισμό με βαρέα τυφέκιο 0,50¨, των οποίων κανένας δεν κρίνει την χρησιμότητα αλλά, απέχουν μακρά από του να επιτρέπουν κλασσικές αποστολές Ε.Σ. Παρόλα αυτά το αρχικό «λάθος» της προμήθειας κινητού ουραίου εκδόσεων (Μ-95) διορθώθηκε με την προμήθεια των Μ-82Α1Μ (εφόσον αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως ως όπλα κατά υλικού η μειωμένη ακρίβεια είναι διαχειρίσιμη). Η διεθνής πρακτική είναι τα Στοιχεία Ε.Σ να διαθέτουν μια δεξαμενή ειδικού οπλισμού με τουλάχιστον ένα τυφέκιο κινητού ουραίου 0,338¨(ή παρόμοιου) και ενός ημιαυτόματου 0,308¨ (ή παρόμοιου) πέραν του ατομικού τους οπλισμού. Τα βαρέα τυφέκια 0,50¨ είτε θα περιλαμβάνονται σε αυτή την δεξαμενή είτε θα εξοπλίζουν πιο «βαρέα» Στοιχεία. Αναφερθήκαμε στα κινητού ουραίου Μ-95. Η πλειοψηφία αυτή την στιγμή εξοπλίζει την ΕΛΔΥΚ ως «όπλα υποστήριξης Διμοιρίας». Ευφάνταστο κι όχι κατ’ ανάγκη λάθος. Η αυξημένη ακρίβεια σε σχέση με τα ημιαυτόματα όμως θα μπορούσε να τους επιφυλάξει καλύτερη αξιοποίηση (με πυρομαχικά ακριβείας) από τους Ε.Σ. των Τμημάτων Ε.Ε. στα πρότυπα των κυπριακών ΑΧ-50.

Είναι ευκόλως εννοούμενο ότι ο οπλισμός πρέπει να συνοδεύεται από πλήρη σειρά παρελκομένων και περιφερειακών υλικών όπως νυχτερινών βοηθημάτων, τηλεσκοπίων παρατηρητή, βαλλιστικών υπολογιστών κλπ αλλά και από ειδικά πυρομαχικά ακριβείας. Και επειδή αναφερθήκαμε και στην Ειδική Εκπαίδευση, αυτή δεν πρέπει να περιορίζεται στο ΣΒΕΕΣΕΑ, που ούτως ή άλλως είναι Σχολείο Βασικής Εκπαίδευσης. Εκπαίδευση σημαίνει και επαρκής ποσότητες πυρομαχικών προς τούτο αλλά και πλήρης κατανόηση του κόστους των φθορών και της συντήρησης.
Τα Τμήματα Ε.Ε. (και Ζ ΜΑΚ και Διμοιρίες/Λόχοι Ανιχνευτών) πρέπει να διαθέτουν ακόμα πιο ικανά Στοιχεία Ελεύθερων Σκοπευτών ικανά πλέον για Ειδικές Επιχειρήσεις.

Παράταξη δύο Ομάδων του ΕΤΑ. Είναι αδιανόητο το 2020 τα όπλα των Πεζών Μαχητών να μην διαθέτουν πλήρη σκοπευτικά βοηθήματα, ιδιαίτερα στις Μονάδες Ελαφρού ΠΖ, πόσο δεν μάλλον σε Τμήματα Ε.Ε. όπως το ΕΤΑ.

Επαν-Ανακεφαλαίωση και Επίλογος

Να ξεκινήσουμε από την διευκρίνηση περί «Επίλεκτου Ελαφρού Πεζικού». Αναφερόμαστε στις ικανότητες-δυνατότητες και όχι στους τίτλους. Οι Καταδρομείς κάλλιστα μπορούν να ονομάζονται Καταδρομείς (μιας και οι καταδρομικές ενέργειες είναι κύρια αποστολή τους), οι Πεζοναύτες Πεζοναύτες (παρόλο που ουσιαστικά είναι…. Μηχανοκίνητοι Καταδρομείς), οι Αλεξιπτωτιστές Αλεξιπτωτιστές κλπ. Πρέπει όμως να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τα πράγματα ως έχουν και όχι πως θα τα θέλαμε να είναι. Ακόμα και από τον καιρό της ίδρυσης τους οι ΛΟΚ πολέμησαν κυρίως σαν Ελαφρύ Επίλεκτο Πεζικό. Εκεί κέρδισαν την φήμη που τους χαρακτηρίζει. Ακόμα και την τελευταία φορά που Έλληνες Καταδρομείς πολέμησαν (Ελλαδίτες και Κύπριοι στην Κύπρο το 1974) το έκαναν κυρίως σε αποστολές Επίλεκτου Ελαφρού Πεζικού. Η δυνατότητες και ικανότητες των πιο σύνθετων καταδρομικών και ειδικών επιχειρήσεων (θα πρέπει να) συντηρούνται μέσα από τις Διμοιρίες/Λόχους Αναγνωρίσεως και τα εξειδικευμένα Τμήματα Ε.Ε.

Κλείνοντας και επιγραμματικά, έξω από Κλαδικές ή άλλες αγκυλώσεις, και λαμβάνοντας υπόψη μόνο επιχειρησιακά κριτήρια

-Ο οπλισμός πρέπει να ανακατανεμηθεί ορθολογικά, τα κατάλληλα όπλα σε αυτούς που τα χρειάζονται και όχι σε αυτούς που τα θέλουν (όποιος καταλαβαίνει την διαφορά του χρειάζομαι από το θέλω).

-Το σύνολο του οπλισμού πρέπει να εφοδιαστεί με κατάλληλα σκοπευτικά βοηθήματα και το προσωπικό με πλήρη μέσα διεξαγωγής νυχτερινών επιχειρήσεων.

-Οι δομές και η οργάνωση, ειδικά στα κρίσιμα χαμηλά κλιμάκια της Ομάδας και Διμοιρίας πρέπει να είναι κοινές και ικανές να εκτελέσουν επιχειρησιακές αποστολές του επιπέδου τους. Αν οι αριθμοί δεν βγαίνουν είναι καλύτερα να μειώνεται ο αριθμός των ενεργών Μονάδων παρά να αναζητούνται μεσοβέζικες λύσεις μειώνοντας τον αριθμό των αντρών ανά Ομάδα κλπ.

-Το σύστημα εκπαίδευσης των κληρωτών πρέπει να παράγει ικανούς εφέδρους και αυτό, η παραγωγή ικανής εφεδρείας, πρέπει να είναι ο αντικειμενικός σκοπός της θητείας.

-Και, τέλος, χωρίς να σπάσουν αυγά ομελέτα δεν τρώμε, οπόταν είναι αναπόφευκτη η διάθεση ικανών πόρων προς όφελος, σε αποκλειστική διάθεση, αυτών των Μονάδων στα πλαίσια της οικείας Διεύθυνσης.

20 Σχόλια

  1. Ευστάθιος Παλαιολόγος

    Γενικη παρακληση, ας κρατηθουν τα σχολια σε ολες τις αναρτησεις κοσμια.

    Απάντηση
  2. Γ.Μ.

    Ας ξεκινήσω εγώ τα σχόλια λοιπόν….
    Προς διευκρίνιση της σχετικής λεζάντας, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι όλες οι μέχρι τώρα δοκιμές και τροποποιήσεις τυφεκίων FAL, M-14 και G-3 (πέραν των “τυπικών” G-3A3EA) σε DMR δεν γίνονται βάσει κάποιου κεντρικά οργανωμένου προγράμματος από τον Ε.Σ., αλλά με πρωτοβουλία (και δαπάνες, τις περισσότερες φορές) κάποιων συγκεκριμένων Μονάδων, υλοποιούμενες αποκλειστικά στους κόλπους τους.
    Κι αυτό στην καλύτερη των περιπτώσεων, διότι σε κάποιες άλλες περιπτώσεις αυτές οι τροποποιήσεις/βελτιώσεις αφορούν απλώς ιδιωτικές αγορές στελεχών τις οποίες ανοιχτόμυαλοι διοικητές έχουν επιτρέψει να εφαρμοστούν στα όπλα….

    Απάντηση
    • Ranger

      Γ.Μ. και Ευστάθιε, πόσο δύσκολο θα ήταν ο ΕΣ να προβεί σε μια μετατροπή αντίστοιχη με το Mk 12 https://en.m.wikipedia.org/wiki/Mk_12_Special_Purpose_Rifle

      είτε κάτι παρόμοιο με αυτό που έχουν κάνει οι Φιλιππίνες https://en.m.wikipedia.org/wiki/Marine_Scout_Sniper_Rifle

      Πιστεύω θα ήταν μια καλή και φτηνή επιλογή για τις ειδικές δυνάμεις για τον ρόλο του σκοπευτή ακριβείας.

      Απάντηση
      • Ευστάθιος Παλαιολόγος

        Πολυ δυσκολο απο τη στιγμη που στην Ελλαδα δεν υπαρχουν τετοια οπλουργικα εργαστηρια
        Πιο ευκολα θα γινοταν αγορα ενος ετοιμου οπλου

      • Ranger

        Αν και πραγματικά δεν έχω ιδέα από το αντικείμενο, μου φαίνεται πολύ λυπηρό να μην υπάρχει δυνατότητα ούτε για κάτι τέτοιο όταν χώρες όπως οι Φιλιππίνες τα καταφέρνουν.

      • Γ.Μ.

        Πλέον, τέτοια όπλα μπορούν να ζητηθούν ως πλεονασματικά υλικό από τις ΗΠΑ σοβαρή πιθανότητα παραχώρησης έναντι συμβολικού ή και καθόλου αντιτίμου. Στην Ελλάδα, ότι μετατροπές έχουν υλοποιηθεί, έχουν γίνει σε επίπεδο Μονάδος, με ότι αυτό συνεπάγεται…

  3. Δευκαλίων

    θα ήθελα να ρωτήσω τί γίνεται με τα πυρομαχικά του ελαφού πολυβόλου. Ποιός είναι ο βασικός φόρτος σε άλλους στρατούς; Με τον όρο Βασικό φόρτο εννοώ τα πυρ/κα που φέρει μαζί του ο χειριστής.
    Γιατί στο ελλαδιστάν ισχύουν κάτι τρελά πράγματα.
    Ελπίζω κάποτε να αντιληφθούμε τις διαφορές μεταξύ Ελεύθερου Σκοπευτή, Ακροβολιστή και Σκοπευτή Ακριβείας

    Απάντηση
    • Ευστάθιος Παλαιολόγος

      Ο Β.Φ εξαρταται απο την αποστολη αλλα για ενα ελαφρυ πολυβολο 400 φυσιγγια στον πολυβολητη ειναι διαχειρισιμη ποσοτητα. Επιπλεον μπορουν να διανεμηθουν στην Ομαδα

      Απάντηση
      • Δευκαλίων

        Γράψτε το με κεφαλαία, μήπως αλλάξουν τα ευαγγέλια (Πάγιες Διαταγές), οι οποίες ώρες ώρες γράφουν πολύ μεγάλες……. Επίσης θα ήταν φρόνιμα να μελετηθεί απόκτηση επιπλέον 1-2 κυτίων πυρομαχικών 200 φυσ. ή και λιγότερων.

      • Δευκαλίων

        Διαταγή η οποία αναφέρει τους φόρτους του μαχητή (Ά – Β γραμμής κλπ), αναφέρει 1200 φυσίγγια για το ελαφρύ πολυβόλο. Δημιουργώντας σύγχυση… Σε δοκιμές οι οποίες έχουν γίνει για να υποστηριχθεί ότι 1200 φυσ είναι αδύνατον να κουβαλήσει 1 μαχητής, θα αναφέρω ότι πέφτοντας πρηνηδόν, ο υπ όψιν μαχητής δεν μπόρεσε να ξανασηκωθεί…
        Σημείωση ότι το ελαφρύ πολυβόλο, αναφέρει ότι υπηρετείται από 1 χειριστή και δεν προβλέπει πχ γεμιστή ή βοηθό κλπ, στη σύνθεση.

      • Γ.M.

        @ Δευκαλίων

        Μήπως το 1.200 αφορά τον συνολικό αριθμό φυσιγγίων πολυβόλου που θα είναι διαμοιρασμένα σε όλη την ομάδα και όχι τον αριθμό των φυσιγγίων που κουβαλά ο πολυβολητής;

      • Ευστάθιος Παλαιολόγος

        Δυο σχολια
        1ο. Τα 1200 φυσιγγια φαινονται υπερβολικα ως φορτος για τις πλειστες των αποστολων ενος ελαφρου πολυβολου. Αν όχι ολες. Οι Βασικοι Φορτοι και Μετα του Όπλου Πυρομαχικα δεν σημαινει κατ αναγκη οτι τα μεταφερει μονος του ο χειριστης. Αυτο συμβαινει και για αλλα οπλα που δημιουργουν βαρυ συνολο με τα πυρομαχικα τους αλλα πρεπει να μεταφερθουν πεζη. Π.χ. ολμους. Σε καθε περίπτωση η Ομαδα πρεπει να φροντισει να μην καταστει υπερβολικα δυσκινητο το πολυβολο τους μεταφεροντας μερος των πυρομαχικων του κστανεμημενο στους υπολοιπους.
        2. Οι Διαταγες γραφονται απο ανθρωπους. Οι Διαταγες ερμηνευονται απο ανθρωπους. Και λαθη γινονται και στις δυο περιπτωσεις. Δεν αποτελουν θεσφατο. Επισης, στις πλειστες περιπτωσεις γραφονται απο καποιον λογω βαθμου κι οχι λογω ιδιας γνωσης και εμπειριας. Ειναι υποχρεωση των συντακτων να συμβουλευονται τους χειριστες οταν συντασουν τετοιες Διαταγες και ειναι υποχρεωση των αποδεκτων να αναφερουν τυχων λαθη ωστε αυτα να διορθωθουν

      • Δευκαλίων

        ΓΜ
        γράφει πως πχ ο ΤΦ φέρει 180 φυσ., ο χειρ ΜΙΝΙΜΙ 1200. Εννοείται πως τα φυσίγγια διαμοιράζονται μες την ομάδα ή μάλλον καλύτερα αφήνονται στο όχημα, καθώς η ομάδα ήδη έχει υπερβολικό φόρτο.
        Ευστάθιος Παλαιολόγος
        2.δεν συμβουλεύονται και ούτε δέχονται να συμβουλευτούν τους χειριστές πολ/λων… πιστεύω καταλαβαίνεις.

        Εννοείται πως πρακτικά η ομάδα προσαρμόζει το φόρτο της ανάλογα με την αποστολή της (ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε). Επίσης υπάρχει μεγάλο θέμα με το πώς μεταφέρονται και σε ποιες θήκες τοποθετούνται τα πυρ/κα.

  4. Mike

    Παράθεση: “καθώς τότε (κακώς μεν) επικρατούσε η άποψη ότι οι μακρύτερες κάννες είναι πιο ακριβείς”

    Δεν ισχύει ότι όσο μεγαλύτερο μήκος κάννης, τόσο μεγαλύτερη η ακρίβεια;

    Ως τώρα γνωρίζαμε ότι το μεγαλύτερο μήκος κάννης δίνει μεγαλύτερη ταχύτητα στην βολίδα, κάτι που αυξάνει το δραστικό βεληνεκές αλλά και την ακρίβεια.

    Απάντηση
    • Γ.M.

      Εξαρτάται την κάννη. Π.χ. μια free-float κάννη μπορεί να δώσει γενικώς καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά την ακρίβεια, από μια ελαφρώς μακρύτερη κάννη που δεν είναι free-float.

      Απάντηση
    • Ευστάθιος Παλαιολόγος

      Το δραστικο βεληνεκες ειναι ανεξαρτητο απο την ακριβεια.
      Την μακρυα καννη την εχεις για να βελτιωσεις τις επιδοσεις βεληνεκους οχι ακριβειας
      Η χοντρη καννη βελτιωνει την ακριβεια, ναι (με δεδομενο οτι οι λοιποι παραγοντες παραμενουν κοινοι). Κι αυτο διοτι εχει πιο συνεπη χαρακτηριστικα ταλαντωσης.

      Απάντηση
  5. sniper76

    Eρώτηση: η εξαμελής ομάδα των Ειδικών Δυνάμεων, δεν έχει πλέον καταστροφέα, που εκτελεί και χρέη ανιχνευτή κατά τη διάρκεια περιπόλου?

    Απάντηση
  6. Θοδωρης

    Καλημέρα και παλι μετα από καιρο! Δυο τρεις σκεψεις σχετικα με τη συνθεση της ομαδας ΠΖ με την οποια συμφωνω! Ο ομαδάρχης θα πρεπει, κατά το δυνατον, να είναι επαγγελματιας. Οι δυο ημιομαδαρχες να εχουν χρεωμενο το βομβιδοβολο και να είναι εφεδροι ΥΠΑΞ από ΛΥΒ (δεν ξερω αν υπαρχει ακομα αυτό). Επισης να πω ότι είναι σημαντικοι οι αριθμοι του προσωπικου και η εκπαιδευση του… αλλα αυτό είναι άλλο τεραστιο θεμα. Θοδωρης.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: