Η ανθεκτικότητα του πολέμου στην Ουκρανία

Φωτογραφία: Illia Ponomarenko (@IAPonomarenko)

Του Γιάννη Ιωάννου, αναδημοσίευση απο το kathimerini.com.cy

Ο πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης εισέρχεται στη τρίτη του εβδομάδα. Που βρισκόμαστε, τι να αναμένουμε και ποιο το ρίσκο

Mετά από 19 ολόκληρες ημέρες πολέμου στην Ουκρανία έχει καταστεί σαφές πλέον πως ο πόλεμος, στην τρίτη εβδομάδα διεξαγωγής του, έχει πάρει εκείνη την καταστροφική όψη κάθε πολέμου που δείχνει να επιμένει: Mε πάνω από 1500 νεκρούς άμαχους, πόλεις –όπως την Μαριούπολη- να δείχνουν σεληνιακές και σχεδόν 2.5 εκατ. Ουκρανών –αριθμός που αναπόφευκτα θα αυξηθεί- να παίρνουν τον δρόμο της προσφυγοποίησης προς την ανατολική και κεντρική Ευρώπη.

Η εβδομάδα που εγκαινιάστηκε θα είναι μια εβδομάδα εναλλαγής πολέμου και προσπάθειας συνομιλιών (ήδη ο τέταρτος γύρος συνομιλιών Κιέβου-Μόσχας θα επιμείνει στην εμπέδωση των ανθρωπιστικών διαδρόμων αλλά όχι στον ορίζοντα οριστικής εκεχειρίας) για κατάπαυση του πυρός με την κυρίαρχη ένδειξη/τάση ωστόσο να αναδεικνύει δύο ποιοτικά χαρακτηριστικά:

  • Την πρόθεση της Μόσχας και του Πούτιν να επιμείνει σε πίεση, τόσο στο νότιο μέτωπο, όσο και σε σχέση με το Κίεβο κι, αντιστοίχως, την πρόθεση του Κιέβου να μην παραδώσει τα όπλα. Δύο συνθήκες που οδηγούν σε αδιέξοδο (έναντι μεγάλης καταστροφής κι απωλειών) ως προς την τακτική έκβαση του πολέμου και τις εκατέρωθεν απώλειες. Με το ζητούμενο εδώ είναι αν το stalemate επί του εδάφους θα οδηγήσει σε προσαρμοστικές συναινέσεις ώστε να υπάρξει αποκλιμάκωση και
  • Πως περαιτέρω πίεση της Μόσχας στο πεδίο της Μαύρης Θάλασσας και δη στην Οδησσό καθώς και πλήγματα –όπως στη βάση του Γιαβορίβ, κέντρο μεταφοράς της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας- στη δυτική Ουκρανία- αυξάνουν και το ρίσκο γενίκευσης του πολέμου σε όλη την χώρα, ρίσκο που με, συγκρατημένη, επιφυλακτικότητα λαμβάνει διαστάσεις «πιθανότητας» και για το ΝΑΤΟ αλλά και κράτη της περιοχής (πχ Μολδαβία, Ρουμανία, Πολωνία)

Η κατάσταση σε όλα τα μέτωπα δεν άλλαξε ιδιαιτέρως το σαββατοκύριακο 12-13/3. Η Ρωσία παραμένει, με σημαντικά κέρδη επί του εδάφους στο νότιο μέτωπο, μακριά από τον πλήρη έλεγχο της Μαριούπολης ενώ η τακτική περικύκλωση του Κιέβου σε κλασικό στρατιωτικό σχήμα ηλάγρας δεν έχει απειλήσει, ακόμη, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Μια κίνηση στην Οδησσό προϋποθέτει επίσης πλήρη έλεγχο κι ασφαλειοποίηση του Μικολάϊβ.

Το πλήγμα της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας στη βάση του Γιαβορίβ, κέντρου εκπαίδευσης των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και κόμβου ως προς την μεταφορά στρατιωτικής βοήθειας της Δύσης, είναι μια ανησυχητική εξέλιξη λόγω της εγγύτητάς του με κράτη μέλη του ΝΑΤΟ (πχ Πολωνία). Αποτελεί ωστόσο μια κίνηση σινιάλου προς τη Δύση σε σχέση με την ρωσική θέση για στοχοποίηση της ξένης στρατιωτικής βοήθειας κι ως εκ τούτου μια σπασμωδική κίνηση. Τέτοιες επιχειρήσεις απαιτούν τεράστιο σχεδιασμό, άρα και χρόνο, ακριβή HUMINT (Human Intelligence) και ίσως και πυρομαχικά που η ρωσική πολεμική αεροπορία δεν διαθέτει για αποτελέματα ακρίβειας.

Το ρίσκο της κλιμάκωσης

Με την διπλωματία να δουλεύει, στη τρέχουσα κρίση, σε όλα τα δυνατά κανάλια επικοινωνίας της, σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, για να υπάρξει μια προσπάθεια διαλόγου Κιέβου-Μόσχας είναι πλέον φανερό πως πέραν της επιμέρους προσαρμοστικότητας των ηγεσιών Ουκρανίας και Ρωσίας το ρίσκο της κλιμάκωσης του πολέμου δεν έχει παρέλθει. Εδράζεται μάλιστα σε συγκεκριμένες πτυχές:

  • Στο πως η εξάπλωση του πολέμου στην Οδησσό (ύστατο σημείο στρατηγικής πρόσβασης του ΝΑΤΟ, πλην της Τουρκίας, στη Μαύρη Θάλασσα) θα δώσει ένα νέο έναυσμα κλιμάκωσης του πολέμου με μια ρωσική επιχείρηση κατάληψής της
  • Στο πως η ρωσική επιθετικότητα θα έβαζε, μετά από ένα «pause ανασύνταξης», ξανά στο επίκεντρο της το Κίεβο. Με μια πολιορκία της πόλης μετά από περικύκλωσή της να οδηγούσε ίσως στην πιο σφοδρή μάχη εντός αστικού πεδίου από τις μάχες που είδαμε τα τελευταία χρόνια (Γκρόζνι 1999, Φαλούτζα 2003-2005, Μοσούλη 2017). Ένα καταστροφικό σενάριο που θα παρέπεμπε στη πρώτη (1941) και στη δεύτερη (1943) μάχη του Κιέβου στον Β’ ΠΠ όπου η πτώση της πόλης (από την Βέρμαχτ) και η ανακατάληψή της από τον Κόκκινο Στρατό αποτέλεσαν στη πρώτη περίπτωση την μεγαλύτερη στρατιωτική περικύκλωση στην παγκόσμια στρατιωτική Ιστορία και, στην δεύτερη, το καταλυτικό γεγονός της υποχώρησης της Γερμανίας του Χίτλερ στο ανατολικό Μέτωπο
  • Στο πως ένα ατύχημα ή ένα τυχαίο γεγονός θα μπορούσε να δημιουργήσει διλήμματα ασφάλειας για το ΝΑΤΟ με τις επικράτειες της Πολωνίας ή της Ρουμανίας να γίνονται πεδία υπερχείλησης της σύγκρουσης ή να δέχονται, ακόμη κι από λάθος, ρωσικά πυρά (πχ έναν βαλλιστικό πύραυλο) με απώλειες
  • Στο endgame του ίδιου του Ρώσου Προέδρου Πούτιν, που στην περίπτωση της Ουκρανίας αναζητεί κι «έξοδο» μετά τα τετελεσμένα στο Νότο (σ.σ. στη Χερσώνα ήδη προχωρεί με απόσχιση της περιοχής) και μετά από την, ομολογουμένως, αποτυχία κατάλυσης της Ουκρανίας σε μια εκστρατεία-εξπρές. Η κλιμάκωση της διεθνούς πολιτικής, οικονομικής και διπλωματικής πίεσης προς την Μόσχα δεν πρέπει να ιδωθεί εκτός του πλαισίου της μεταφοράς διλημμάτων προς το Κρεμλίνο

Καθώς ο πόλεμος θα πλησιάζει τις τρεις εβδομάδες στην Ουκρανία, η μάχη, για κάθε πλευρά, είναι μια μάχη χρόνου. Εναντίον του ρολογιού (VS clock battle). Ωστόσο τα ποσοστά κλιμάκωσης δεν ξεπερνούν, στη παρούσα φάση, τα αντίστοιχα αποκλιμάκωσης. Κι αυτό είναι κοινό χαρακτηριστικό επιχειρήσεων που οδηγούν σε αδιέξοδα (stalemates). H κρίσιμη πάντως έκτακτη σύνοδος των ΥΠΑΜ του ΝΑΤΟ, αύριο Τετάρτη, σημαίνει πως η ανησυχία στη Δύση παραμένει σε υψηλά επίπεδα.

Η πρώτη μάχη του Κιέβου (πτώση στη Γερμανία) το καλοκαίρι του 1941 είχε διάρκεια 27 ημερών. Η δεύτερη μάχη του Κιέβου (ανακατάληψη από τον Κόκκινο Στρατό) είχε διάρκεια ενός μήνα και 19 ημερών. Το σημερινό Κίεβο δεν είναι το Κίεβο της δεκαετίας του ’40 σε έκταση και πληθυσμό πράγμα που ισοδυναμεί με μεγάλη επέκταση, χρονικά, του πολέμου αν ο Πούτιν αποφασίσει να το περικυκλώσει και να το καταλάβει. Aυτό πάντως που διαφαίνεται στην παρούσα φάση είναι πως οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δεν διαθέτουν αρκετό προσωπικό για να ολοκληρώσουν, σύντομα, μια περικύκλωση

Tι να αναμένουμε

Παρά την πρόθεση του Κιέβου για συνάντηση Ζελένσκι-Πούτιν κάτι τέτοιο δεν πρέπει να αναμένεται σύντομα, κυρίως διότι για τον Ρώσο Πρόεδρο μια συνάντηση με τον Ουκρανό ομόλογό του θα του αφαιρούσε το σημαντικό αφήγημα περί πραξικοπηματικής αλλαγής παραδείγματος στην Ουκρανία μετά το 2013, σε σχέση με τον Βικτόρ Γιανουκόβιτς, όπως και τα περί αποναζιστικοποίησης της Ουκρανίας. Εκείνο που ωστόσο πρέπει να βοηθήσει την ανάλυση για το πως ο πόλεμος θα έχει κάποιου είδους έκβαση ως προς την προοπτική των συνομιλιών παραμένει το πως α. θα κινηθεί ως προς τους ΑΝΣΚ της ρωσικής στρατηγικής και την αντοχή/μη κατάρρευση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και β. πως η περαιτέρω πίεση προς την Μόσχα, ιδίως στο κομμάτι των οικονομικών κυρώσεων, θα κάμψει το decision-making –ενός αντρός στη περίπτωσή μας- του Πούτιν ως προς την συνέχιση του πολέμου. Μια κρίσιμη εβδομάδα, ένα turning point, για την Ουκρανία –κι ολόκληρο τον κόσμο- έχει ξεκινήσει. Και το κρισιμότερο ερώτημα έγκειται στο πόσο ανθεκτικότητα έχει να επιδείξει αυτός ο πόλεμος. Η απάντηση ως προς αυτό θα μας υποδείξει, σε πρώτη φάση, και πότε θα «σταματήσει» προκειμένου να υπάρξουν συνομιλίες με προοπτική.
 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on reddit
Reddit
Share on telegram
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

3 Απαντήσεις

  1. Οι Ουκρανοί έφαγαν 12000 Ρώσους μεταξύ των οποίων και 4 στρατηγούς! Φανταστείτε κουταμάρα να στείλουν τους στρατηγούς στην πρώτη γραμμή και να τους φάνε οι ελεύθεροι σκοπευτές ή οι όλμοι! Κατά τα άλλα, οι Ρώσοι νόμιζαν ότι θα κάνουν περίπατο στην Ουκρανία και ότι θα την κατακτήσουν σε 3 ημέρες! Εν τω μεταξύ, ο “χριστιανός” Πούτιν σκοτώνει χριστιανούς στην Ουκρανία και χρησιμοποιεί στον πόλεμο στην Ουκρανία τζιχαντιστες φονιάδες από Τσετσενια και Συρία!!!

  2. Αγαπητέ Δημήτρη, αν το “πιάσουμε θρησκευτικά το ζήτημα, η Ουκρανία “τιμωρείται” για τη δημιουργία αυτοκεφάλου μη κανονικής ορθοδόξου εκκλησίας-πάντα με προτροπή των Αμερικάνων και την “ενθάρρυνση” των Αζόφ. Επομένως διώξεις Χριστιανών ξεκίνησε το Κίεβο(ακόμα και σε Πολωνο-Λιθουανούς ορθοδόξους!!!) Οι Ρώσοι ναι είναι υπερόπτες, ναι νόμιζαν θα κάνουν περίπατο, ναι δεν ήθελαν να χυθεί πολύ αίμα….και δημιούργησαν μια αστραπιαία πολεμική επιχείρηση χωρίς ρεαλιστικούς στόχους και φυσικά έμπλεξαν σε κάτι που δεν επιθυμούσαν. Όσο για τζιχαντιστές από τη Συρία, αυτοί ήταν με τους άλλους…..Οι Τσετσένοι είναι κομμάτι της Ρωσίας(οι Εγγλέζοι ακόμα χρησιμοποιούν τους σφάχτες Γκούρκας που δεν είναι κομμάτι της Βρετανίας πλέον!!). Ο πόλεμος σαφώς προκλήθηκε από τη Δύση(β΄λ.ΗΠΑ & ΗΒ)και έχει και ως παράπλευρο στόχο και τη Γηραιά Ήπειρο την οποία και δεν υπολογίζουν ως μελλοντική δύναμη και μάλλον ετούτος ο πόλεμος θα την τελειώσει.
    Τα άμεσα θύματα ήταν και θα είναι οι Ουκρανοί(τους οποίους η Δύση χρησιμοποιεί ως σάκο του μποξ μέχρι να κουραστεί η ρωσική Αρκούδα) και βέβαια ακολουθούμε εμείς……..
    Όσο για τον Πούτιν και αυτός λογοδοτεί στα αφεντικά του και φυσικά οφείλουμε να πούμε ΄ότι δεν ενήργησε τόσο σωστά όπως αποδεικνύει το παρελθόν του σε Γεωργία και Κριμαία. Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση σε όλους μας: Πού ήμαστε επί Σύριζα ΄όταν οι Τζιχαντιστές παρατούσαν Συρία-Ιράκ και έρχονταν στην ΕΕ μέσω γραικυλιστάν???(αλλά οι σταυρώσεις, βιασμοί και οι σφαγές στη Συρία δεν μας απασχολούσαν….)

  3. Φίλε vatatzis. Πλέον, οι Ρώσοι που φαγώθηκαν από τους Ουκρανούς είναι 14000! Και οι στρατηγοί που έφαγαν έφτασαν τους 5! Σε αυτά που λες: αν οι Ρώσοι επιτέθηκαν στην Ουκρανία για την εκκλησία, ε τότε ΕΛΕΟΣ αν το πιστεύεις. Απλά φοβήθηκαν (!) ΑΝ η Ουκρανία μπει στο ΝΑΤΟ και βάλει πυραύλους. Φυσικά η Ρωσία έχει τον φασισμό ακόμα και στο θέμα της ορθόδοξης εκκλησία να θέλει την πρωτοκαθεδρία. Θέλει να είναι το οικουμενικό πατριαρχείο στην Μόσχα και όχι στην Κωνσταντινούπολη. Μάλιστα έβαλε εξαρχία στην Αφρική. Μήπως θα βάλει και σε εμάς εξαρχία?
    Λες οι τζιχαντιστές στην Συρία ήταν με τους άλλους. Υποτίθεται ο Πούτιν βοήθησε τον Άσαντ για να φάνε τους τζιχαντιστές. Αλλά τώρα ο… ”χριστιανός” Πούτιν στρατολογεί τζιχαντιστές από Συρία και Τσετσενία (που και αυτήν ισοπέδωσε) εναντίον των χριστιανών Ουκρανών… Επίσης μιλάς για Γεωργία κτλ. Δεν βλέπεις το θράσος του Πούτιν να απειλεί ΟΛΕΣ τις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ, και να φτάσει ακόμα να απειλεί Σουηδία και Φιλανδία? Πλέον ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος… Για τους Αζόφ που λες, ο Ανδρουλάκης είπε πως αυτοί υπερασπίστηκαν την Μαριούπολη και ΤΑΙΣΑΝ τους αμάχους. Και φυσικά πολλούς από τους Τσετσένους ΄φονιάδες που εισέβαλαν στην Μαριούπολη τους φάγανε!
    Κατά τα άλλα, δες τα παρακάτω: α) Ολόκληρη Ρωσία εδώ και σχεδόν 1 μήνα ΔΕΝ έχει νικήσει τον πόλεμο – ενώ ΟΦΕΙΛΕ να καταλάβει την χώρα σε 3 ημέρες. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι που εκτόξευσε και η ισοπέδωση πόλεων δείχνουν την ΑΠΟΓΝΩΣΗ των Ρώσων να πετύχουν σημαντική νίκη. Οι πύραυλοι αυτοί δεν είναι φτιαγμένοι για συμβατικό πόλεμο, αλλά τους έριξαν να απειλήσουν την ΔΥΣΗ, ενώ η ισοπέδωση πόλεων θυμίζει Χίτλερ! β) Είδαμε απίστευτες εικόνες με το κόμβοι των Ρωσικών τανκς να μακελεύονται από τα αντιαρματικά και το drone των Ουκρανών, και μάλιστα τα τούρκικα UAV ”Μπαϊρακτάρ” που είναι κατώτερης ποιότητας). γ) Το πρωτόγονο ρωσικό logistics βασίζεται στα τρένα και έτσι έφτασαν οι Ρώσοι να μην μπορούν να ταΐσουν τον στρατό τους και να μην μπορούνε να πάνε προμήθειες στην πρώτη γραμμή. δ) Απίστευτες οι εικόνες Ρώσων φαντάρων να κλέβουν σούπερ μάρκετ. ε) Απίστευτες οι εικόνες αιχμαλώτων Ρώσων πιτσιρικάδων κληρωτών στρατιωτών να λένε δεν ήξεραν που πάνε (κάποιοι νόμιζαν θα πάνε σε άσκηση) και επίσης αιχμαλώτων Ρώσων αεροπόρων αξιωματικών σε συνέντευξη τύπου (!) να λένε πως τους δόθηκε εντολή να βομβαρδίζουν κατοικημένες περιοχές. στ) ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΗ η συνεργασία του “χριστιανού” Πούτιν με τζιχαντιστες δολοφόνους – μισθοφόρους από Συρία και Καζακστάν. ζ) Απίστευτος ο θάνατος 5 (!) Ρώσων στρατηγών που πήγαν… πρώτη γραμμή και φαγώθηκαν από σναιπεραδες, καθώς και η απόλυση άλλων στρατηγών ως ανίκανων. η) Είναι τρομερό πως ολόκληρη Ρωσία έχει μόνο 200,000 στρατιώτες που οι περισσότεροι (π.χ. οι κληρωτοί) είναι ανεκπαίδευτοι. Ο Πούτιν για να καλύψει το κενό ζητάει τζιχαντιστές μισθοφόρους από Συρία και Τσετσενία, καθώς και την ναζιστική (!) παραστρατιωτική οργάνωση μισθοφόρων Βάγκνερ. ΟΛΑ αυτά δείχνουν το χαμηλό επίπεδο του Ρωσικού στρατού που οι Δυτικοί νομίζαμε ικανό. Ο Πούτιν αν συμφωνήσει στις διαπραγματεύσεις θα το κάνει επειδή του τραβάνε το αυτί οι ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ που χάνουν λεφτά.
    Εν ολίγοις: και να νικήσει η Ρωσία, έχει δώσει κακή εικόνα ενός αδύναμου ΠΑΡΙΑ, που πλέον ζητάει βοήθεια σε οπλα και λεφτά από την Κίνα για έναν περιφερικό πόλεμο!!!
    Εύχομαι να μην σε κούρασα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.