Απο Ευθύμιος Πέτρου, πηγή: Εφημερίδα Εστία – 15 Μαι. 21

Η ελληνική αμυντική βιομηχανία απησχόλησε την παρελθούσα εβδομάδα την Βουλή. Και πράγματι ακούσθηκαν πολλά ενδιαφέροντα, ουδόλως όμως ενθαρρυντικά. Ομίλησε πολύ ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, αλλά δυστυχώς οι λόγοι του δεν είναι παρά μόνον ευχολόγια. Σε αντίθεση με ό,τι λογικώς θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, οι αμυντικές βιομηχανίες δεν εποπτεύονται από το υπουργείο Εθνικής Αμύνης, αλλά από το υπουργείο Οικονομικών! Και οι πράξεις του υπουργείου Οικονομικών απέχουν παρασάγγας από τους λόγους του υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Η αλήθεια συνοψίζεται σε ολίγες φράσεις από την ομιλία του Προέδρου της Ενώσεως Ελλήνων Κατασκευαστών Πολεμικού Υλικού Τάσου Ροζολή, προ της αρμοδίας επιτροπής της Βουλής:

«Το τελευταίο διάστημα με ικανοποίηση είδαμε να πραγματοποιούνται επιτέλους ουσιαστικοί εξοπλισμοί που θωρακίζουν την πατρίδα μας.

»Συγκεκριμένα η αγορά των RAFALE και του οπλισμού τους αξίας 2.500.000.000€
»Εκπαιδευτικό κέντρο Καλαμάτας 1.500.000.000€
»Δυστυχώς όμως δεν υπήρξε καμία πρόνοια για έργο στην ΕΑΒΙ (Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία), Τέσσερα δις χωρίς ένα € στην εγχώρια βιομηχανία!
»Θέλω να επισημάνω ως Έλληνας πολίτης την ικανοποίησή μου για την θωράκιση της χώρας με άμεσο, διαφανή και ουσιαστικό τρόπο.
»Όμως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι σε όλες τις χώρες, αντίστοιχα εξοπλιστικά θα επέστρεφαν στην ΕΑΒΙ τους ένα 30% τουλάχιστον σε συμβόλαια συμπαραγωγής και υποστήριξης. Μας λείπει δηλαδή 1,2 δις».

Το πρόβλημα αποκαλύπτεται κατά τρόπον ανάγλυφο. Δεν κάνουμε τίποτε για την στήριξη της βιομηχανίας μας. Αντιθέτως την καταβαραθρώνουμε. Πρόσφατο είναι το παράδειγμα των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ), η αποστέρησις των οποίων από βασικές κατασκευαστικές ικανότητες, με την έξωσή τους από τον Υμηττό τα καταδικάζουν σε ολική καταστροφή. Υπάρχει επιπροσθέτως και διαρροή ειδικευμένου προσωπικού που φεύγει από τα ΕΑΣ κάνοντας χρήση της «κινητικότητος» για μεταφορά σε άλλες θέσεις του Δημοσίου.

Είναι αλήθεια ότι η διοίκησις των ΕΑΣ ενεθάρρυνε τους τελευταίους μήνες το προσωπικό της εταιρείας να κάνει χρήση αυτής της «κινητικότητος» και να αποχωρήσει; Διότι αν είναι έτσι, τότε το «έγκλημα» εις βάρος της ιστορικής αυτής βιομηχανίας θα πρέπει να το χαρακτηρίσουμε «προμελετημένο».

Θα ευρεθούν βεβαίως και αυτοί που θα υποστηρίξουν ότι οι αμυντικές μας βιομηχανίες είναι ζημιογόνες. Ποιος φταίει όμως για αυτό;

Το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα κρατικά εργοστάσια, είναι οι γραφειοκρατικές και άλλες αγκυλώσεις τις οποίες είναι υποχρεωμένες να εφαρμόζουν οι αμυντικές βιομηχανίες που ανήκουν στο Δημόσιο. Το ίδιο το κράτος δηλαδή ο ιδιοκτήτης τους, τους επιβάλλει διαδικασίες οι οποίες αποτελούν τροχοπέδη στην ομαλή διεκπεραίωση του έργου τους. Και έρχεται εκ των υστέρων να τις εγκαλέσει ότι δεν κάνουν την δουλειά τους! Στην παγία αυτή προβληματική κατάσταση έρχεται να προστεθεί και το γεγονός των συχνών αλλαγών διοικήσεως. Όχι μόνον όταν αλλάζει κυβέρνηση αλλά ενίοτε όταν αλλάζει ο αρμόδιος υπουργός, γίνεται κοσμογονία. Νέοι πρόεδροι, διευθύνοντες, διοικητικά συμβούλια κλπ. Που σημαίνει, όλα από την αρχή. Πώς μπορεί, υπό τις συνθήκες αυτές να γίνουν και να τεθούν σε εφαρμογή μακροπρόθεσμα επιχειρηματικά σχέδια, ώστε να καταστούν οι βιομηχανίες πάλι κερδοφόρες;

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: