Από Σάββας Δ. Βλάσσης, πηγή: doureios.com

Τον προσεχή Απρίλιο, πρόκειται να πραγματοποιηθεί η άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 2019 της Πολεμικής Αεροπορίας, με ξένες συμμετοχές από τις ΗΠΑ (F-16), Ισραήλ (F-16) και Ιταλία (F-35 και Tornado). Η “επαφή” για πρώτη φορά των Ελλήνων με το F-35, στο πλαίσιο μιας τέτοιας ασκήσεως, έστω και σε “αποστειρωμένη” μορφή, εξάπτει το ενδιαφέρον και την φαντασία. Ωστόσο, σε ένα τέτοιο “διεθνές περιβάλλον”, περίπου κανείς και πολύ περισσότερο ο οικοδεσπότης, δεν έχει πρόθεση αποκαλύψεως των μυστικών του, δηλαδή των ειδικών αεροπορικών τακτικών που εξελίσσει, προκειμένου να αντιμετωπίσει καλύτερα τις προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αυτός αντιμέτωπος. Και αν Αμερικανοί, Ισραηλινού και Ιταλοί κατά κανόνα ρίχνουν “σίδερα” σε υπανάπτυκτους αντιπάλους, οι Έλληνες αεροπόροι εκπαιδεύονται και προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν έναν ισχυρό και εξελιγμένο αντίπαλο με παρεμφερείς ικανότητες.

Τα “μυστικά” της, η Πολεμική Αεροπορία τα εξελίσσει μέσω του Σχολείου Όπλων Τακτικής και τα δοκιμάζει κατά κανόνα στην εθνική άσκηση ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ, που έχει και διακλαδική μορφή. Μακριά από τον εχθρό, στο Ιόνιο, πραγματοποιούνται ειδικές ασκήσεις και ακονίζονται απαιτητικές τακτικές. Ωστόσο, ο εχθρός δείχνει ότι δεν στηρίζεται μόνο σε τακτικές με την συμμετοχή των “τυπικών” εναερίων μέσων αλλά αναπτύσσει και το οπλοστάσιό του, αποκτώντας νέα μέσα που εμπίπτουν στην κατηγορία των “πολλαπλασιαστών δυνάμεως”.

Τυπικό παράδειγμα αναλόγου προγράμματος που έχει δρομολογηθεί για την Τουρκική Αεροπορία, είναι αυτό της Αεροπορικής Πλατφόρμας Ικανότητος Ηλεκτρονικής Υποστηρίξεως & Ηλεκτρονικής Επιθέσεως εξ Αποστάσεως (HAVASOJ). Το πρόγραμμα αφορά 4 αεροσκάφη Global 6000 της Bombardier, ειδικά τροποποιημένα με εξοπλισμό αποστολής Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW) που θα μπορεί με ισχυρές παρεμβολές (jamming) να παρεμβάλει ραντάρ αεράμυνας.

Τέτοια αεροσκάφη, προορίζονται να “ανοίξουν τον δρόμο” μέσα σε ένα ισχυρό δίκτυο αεράμυνας, για τα αεροσκάφη κρούσεως που θα επιδιώξουν την καταστροφή της αντιαεροπορικής αμύνης και την προσβολή τακτικών στόχων. Χάρη σε αυτά, η Τουρκική Αεροπορία θα επιτύχει την απόλυτη μεγιστοποίηση της αξιοποιήσεως των μαχητικών F-35, δεδομένου ότι όχι μόνο οι σταθμοί ραντάρ θα τα εντοπίζουν σε πολύ μικρότερες αποστάσεις, λόγω των χαρακτηριστικών stealth, αλλά μέσω των παρεμβολών “θορύβου”, η απόδοση των ραντάρ θα υποβαθμίζεται καίρια. Στις 15 Μαρτίου 2019 αφίχθησαν στις εγκαταστάσεις της Τurkish Aerospace τα πρώτα δύο αεροσκάφη του τύπου Global 6000 και ενημέρωση για την προϊστορία του προγράμματος και την εξέλιξή του παρέχεται στην ετήσια έκδοση του ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ ALMANAC 2017-2018.

Η Τουρκία όμως ενισχύει και τις ικανότητες συλλογής πληροφοριών από την παρακολούθηση και καταγραφή με ηλεκτρονικά μέσα των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Οι Πληροφορίες Σημάτων (SIGINT) περιλαμβάνουν παρακολούθηση των ηλεκτρονικών εκπομπών (ELINT) και των Επικοινωνιών (COMINT) από τις οποίες “διαβάζει” κανείς τον τρόπο διεξαγωγής ασκήσεων, εξάγοντας συμπεράσματα για τις εφαρμοζόμενες τακτικές αλλά και τις επιχειρησιακές δυνατότητες των μονάδων.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2019, αποκαλύφθηκε στην διάρκεια της σχετικής τελετής καθελκύσεως, το “μυστηριώδες” Πλοίο Δοκιμών & Αξιολογήσεως UFUK (A591), το οποίο προγραμματίζεται να ενταχθεί σε υπηρεσία τον Ιούλιο του 2020. Πρόκειται για ένα πλοίο “κατασκοπείας”, που όπως φαίνεται θα αντικαταστήσει τα παλαιότερα ÇEŞME (A-599) και ÇANDARLI (A588) του Τουρκικού Ναυτικού.

Το UFUK μπορεί να επιχειρεί με πλήρωμα του ναυτικού ωστόσο, η επιχειρησιακή του αξιοποίηση γίνεται από την Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΙΤ) δεδομένου ότι το 2012 η Διοίκηση Ηλεκτρονικών Συστημάτων, αρμόδια για αποστολές EW, υπήχθη από το Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων στην ΜΙΤ. Φυσιολογικώς, στο πλοίο θα εγκατασταθεί η “τελευταία λέξη” της τεχνολογίας, σε συστήματα ηλεκτρονικής παρακολουθήσεως.

Η παρουσία των τουρκικών πλοίων συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών είναι σχεδόν καθημερινή στο Αιγαίο, ιδίως στις περιόδους γυμνασίων. Η λήψη μέτρων “προστασίας”, στηρίζεται περίπου στην αυστηρή τήρηση κανόνων και πρακτικών που καθορίζονται αλλά στην ρουτίνα τις καθημερινότητος πολλές φορές αυτά παραβιάζονται. Ιδίως δε στις αεροπορικές ασκήσεις, η χρήση ασφαλών επικοινωνιών μεταξύ των αεροπορικών μέσων και του Εθνικού Κέντρου Αεροπορικών Επιχειρήσεων, είναι κρίσιμης σημασίας.

Πάντως εάν το UFUK μπορεί να πλεύσει στο Ιόνιο και να προβεί στο έργο του, ιδίως στις εθνικώς ευαίσθητες περιπτώσεις ασκήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας, η ηγεσία πρέπει να μεριμνήσει περισσότερο για την λήψη μέτρων. Όχι μόνο προστασίας, που δεν μπορεί παρά να είναι παθητικά, αλλά και ενισχύσεως των μέσων που μπορούν να προσφέρουν ανάλογο έργο.

-Τα περίφημα “πρωθυπουργικά” αεροπλάνα Embraer, που κάποτε λεγόταν με ελαφρότητα ότι θα πωληθούν, μήπως θα ήταν καλύτερο να αξιοποιηθούν για τους σκοπούς κάποιου προγράμματος τροποποιήσεως σε αεροσκάφη EW;

-Γιατί στο πρόγραμμα αναβαθμίσεως των Ρ-3Β δεν επιδείχθηκε ενδιαφέρον ώστε να αποκτήσουν ενισχυμένη ικανότητα EW; Μήπως επειδή δεν υπήρξε καμμία διακλαδική αντίληψη;

-Τί μπορούμε να πράξουμε με τα υφιστάμενα ΑΣΕΠΕ EMB-145H, στο πλαίσιο ενός προγράμματος αναβαθμίσεως;

Η Πολεμική Αεροπορία πρέπει να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τον EW. Ακόμη και αν τα διαθέσιμα κονδύλια είναι περιορισμένα, πάντα μπορεί να εφαρμοσθεί κάποιο πρόγραμμα που θα υλοποιηθεί σταδιακώς, ώστε να διαιρεθεί το κόστος σε βάθος χρόνου. Όταν όμως τα αναβαθμισμένα F-4E δεν διαθέτουν ηλεκτρονικό σύστημα αυτοπροστασίας, μόλις πρόσφατα επιλύθηκε το ζήτημα με το ASPIS II των F-16, τα μελλοντικά F-16V δεν ξέρουμε αν θα καλύπτονται με το υφιστάμενο σύστημα και για τις ανάγκες του ΗΝΙΟΧΟΥ δανειζόμαστε από το ΝΑΤΟ ειδικά ατρακτίδια προσομοιώσεως ηλεκτρονικών παρεμβολών, η ηγεσία, διαχρονικώς, δείχνει ότι ο EW δεν είναι το “δυνατό της σημείο”.

One Response

  1. Μακεδονία Ξακουστή

    Οποίος δεν θέλει να ζυμώσει….

    Ενώ οι γείτονες έχουν προχωρήσει ήδη σε φάση ολοκλήρωσης εναέριου συστήματος SOJ, στην Ελλάδα συζητείται ακόμα η απόκτηση σύγχρονων συστημάτων ΗΠ.
    Σε περίπτωση που δεν υπήρχαν λύσεις, θα είχε λογική η αδράνεια των υπευθύνων, αλλά απο την στιγμή που υπάρχουν όπως π.χ. ένα EA-18G (που έχει αποδεσμευτεί πλέον για εξωτερικούς πελάτες) είναι ακατανόητη επειδή θα έπρεπε να υπήρχαν ήδη έτοιμα σχέδια(έστω και για μια «εξωτική» λύση όπως αυτή των γειτόνων), η με μια μετατροπή F-16D σε έκδοση EA-16(για τους φανατικούς οπαδούς προϊόντων της συγκεκριμένης εταιρίας και του συγκεκριμένου μαχητικού).

    Να σημειωθεί ότι η διάφορες μεταξύ των «απλών» F-18 E/F και ΕΑ-18 G είναι στις επιπλέων καλωδιώσεις και μερικά υποσυστήματα(που δεν είναι όλα γνωστά), η αύξηση του βάρους με τον πρόσθετο ειδικό ηλεκτρονικό εξοπλισμό είναι μόλις 600 κιλά(σύμφωνα με επίσημες αναφορές ειδικών του USN) που νομίζω ότι δεν θα ήταν μεγάλη πρόκληση για ένα F-16 η για τον κινητήρα, ο οποίος προσφέρει αρκετή ισχύς για να σηκώσει και 2 εξωτερικά ατρακτίδια τα οποία θα φιλοξενούν τους παρεμβολείς(SOJ).

    Έτσι έχω την εντύπωση, ότι σε αυτό το σημαντικό «άθλημα» έχουμε καταντήσει analog players in a digital world(όπως λένε οι φίλοι αμερικάνοι σε αυτές τις περιπτώσεις).

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: