Θέλετε να κάνετε ένα μίνι-τεθωρακισμένο όχημα που θα μεταφέρει δύο επιβάτες στο πίσω μέρος; Ή να βάλετε τα βαριά όπλα πάνω στο όχημα και τους επιβάτες σ’ ένα άλλο; Κάντε το, είπε στην βιομηχανία ο διευθυντής εκσυγχρονισμού τεθωρακισμένων του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ).

Ο Στρατός των ΗΠΑ επανασχέδιασε το αίτημα υποβολής προσφορών (RfP) για την αντικατάσταση του οχήματος μάχης Bradley ώστε να προσφέρει στην βιομηχανία το «μέγιστο περιθώριο ανεκτικότητας» ώστε να πρωτοπορήσει, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Ταξίαρχος Ρίτσαρντ Κόφμαν το πρωινό της Παρασκευής, 18 Δεκεμβρίου 2020. Ο Στρατός αφαίρεσε όλα τα διαβαθμισμένα στοιχεία ώστε να επιτραπεί η πλήρη συμμετοχή των ξένων βιομηχανιών. Ένα πράγμα όμως παραμένει υποχρεωτικό: η συμμόρφωση με το νέο πακέτο τεχνικών προδιαγραφών και διεπαφών – γνωστό ως δομοστοιχειωτή ανοιχτή αρχιτεκτονική συστημάτων (Modular Open Systems Architecture)- που εξελίσσει η υπηρεσία για όλα τα μελλοντικά οχήματα μάχης.

Τα περισσότερα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (ΤΟΜΑ) της παγκόσμιας αγοράς – συμπεριλαμβανομένου του μοναδικού υποψηφίου που ανακοινώθηκε επισήμως, του Lynx της Rheinmetall- μοιάζουν αρκετά με το Bradley που παρουσιάστηκε επι προεδρίας Ρέιγκαν: Είναι ερπυστριοφόρα μηχανήματα με τον οδηγό στο σκάφος, τον αρχηγό και τον πυροβολητή μέσα στο πύργο και πέντε με εννιά Στρατιώτες Πεζικού στο πίσω μέρος, μεταφερόμενοι υπό την προστασία της θωράκισης μέχρι να εξέλθουν για την τελική έφοδο.

Το M2 Bradley έχει αναβαθμιστεί επανειλημμένα από τότε του εισήλθε σε υπηρεσία, είναι όμως 40 χρονών

Στις προηγούμενες προσπάθειες αντικατάστασης του Bradley, ο Στρατός των ΗΠΑ έθεσε αυστηρές απαιτήσεις στην βιομηχανία, καθορίζοντας τα πάντα από την χωρητικότητα επιβατών, το διαμέτρημα του πυροβόλου μέχρι το ανώτατο βάρος. Όμως το νέο προαιρετικά επανδρωμένο όχημα μάχης (OMFV) θα διαφέρει. Ενώ ο Στρατός έδωσε εντολή για πλήρωμα δυο ατόμων, και οι δύο που θα κάθονται μέσα στο σκάφος με ανεπάνδρωτο πύργο, θα αφήσει τις ομάδες σχεδιαστών της βιομηχανίας να προτείνουν αυτοί όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά.

«Εκεί έξω έχουμε τρεις εταιρίες… που ήρθαν και είπαν, ακούστε μας, δεν θέλουν να έχουμε  έξι/οχτώ/10 άτομα στο πίσω μέρος. Θέλουμε να έχουμε δύο και θέλουμε να κάνουμε ένα πολύ μικρό όχημα», δήλωσε ο Κόφμαν, διευθυντής των οχημάτων μάχης νέας γενιάς στην Διοίκηση Μέλλοντος του Στρατού των ΗΠΑ. «Ίσως να χρειαστούμε 15 OMFV για να μεταφέρουμε (μια διμοιρία των) 30», δήλωσε, σε αντίθεση με την σημερινή διμοιρία των τεσσάρων Bradley – και αυτό θα επιτρέπεται στο νέο αίτημα RfP.

«Ίσως να βρουν έναν πρωτοποριακό τρόπο για να μεταφέρουν δέκα Στρατιώτες με μόλις τρία οχήματα και να τα κάνουν μικρά και ελαφριά και πανίσχυρα, δεν γνωρίζω», συνέχισε ο Κόφμαν. «Ίσως τα οχήματα να μην είναι όλα ίδια. Ίσως το ένα να έχει τα οπλικά συστήματα πάνω του… ενώ ένα άλλο θα μεταφέρει μόνο τους στρατιώτες και τον εξοπλισμό».

«Δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η λύση κάθε εταιρείας, αλλά τους προσφέρουμε μέγιστη ανεκτικότητα μας για να μας την παρουσιάσουν», δήλωσε.

Αυτό που ονομάζεται 2η φάση του OMFV, στο σημερινό RfP, ζητάει μόνο ψηφιακές «σχεδιάσεις αρχικών σχεδίων» και όχι πλήρως αναλυτικά κατασκευαστικά σχέδια: Ο Στρατός των ΗΠΑ θα εξετάσει πως συμπεριφέρονται αυτές οι σχεδιάσεις στις εξομοιώσεις, θα λάβει ανατροφοδότηση από τους μάχιμους στρατιώτες και θα δώσει την ευκαιρία στην βιομηχανία ώστε να κάνει τις αλλαγές. Σε κάποιο σημείο, αυτή η διαδικασία βελτίωσης θα εισχωρήσει σε διαβαθμισμένα στοιχεία, αλλά μέχρι εκείνη την στιγμή ο Στρατός των ΗΠΑ αναμένει πως οι τυχόν ενδιαφερόμενες ξένες εταιρείες θα μπορούν να λάβουν την απαραίτητη εξουσιοδότηση.

Το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα για το πρόγραμμα του OMFV

Κατόπιν το 2023, ο Στρατός θα πραγματοποιήσει ακόμη έναν διαγωνισμό για τον σχεδιασμό (3η φάση) και την κατασκευή (4η φάση) των πρωτότυπων οχημάτων. Οι εταιρείες δεν χρειάζεται να κερδίσουν την ανάθεση της 2ης φάσης έννοιας του έργου του 2021 ώστε να είναι σε θέση να διαγωνιστεί για την ανάθεση της 3ης φάσης το 2023. Ωστόσο, οι νικητές της 2ης φάσης θα έχουν το πλεονέκτημα να βελτιώσουν τις σχεδιάσεις τους με χρηματοδότηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τακτική ανατροφοδότηση, τοποθετώντας τους στην πρώτη θέση για την 3η φάση.

Εν τω μεταξύ, παράλληλα, ο Στρατός των ΗΠΑ θα αρχίσει να καταρτίζει τις επίσημες απαιτήσεις του OMFV. Όμως, όπως υποσχέθηκε ο Κόφμαν, δεν θα τις οριστικοποιήσει πριν διέλθουν μέσα από ατελείωτους γύρους με την βιομηχανία για πολλά χρόνια. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα παραδοσιακά προγράμματα – συμπεριλαμβανομένης μιας παλιότερης, ακυρωμένης προσπάθειας του OMFV- που προσπάθησε από την αρχή να καθορίσει αυστηρούς περιορισμούς επιδόσεων.

«Ουδεμιά απόφαση θα ληφθεί πριν από αυτό το χρονικό διάστημα», αυτή είναι η κατευθυντήρια αρχή του νέου προγράμματος, δήλωσε ο Κόφμαν. «Τα προηγούμενα πρόγραμμα απαιτούσαν η κυβέρνηση να είναι παντογνώστρια και όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε παντογνώστες. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι πρόκειται να συμβεί σε εφτά χρόνια ή σε οχτώ χρόνια ή εννιά…. Οπότε δεν πρόκειται να καθορίσουμε ούτε μια απαίτηση μέχρι αυτή να χρειαστεί».

Όταν όμως ολοκληρωθούν αυτές οι απαιτήσεις, θα είναι το ίδιο δεσμευτικές όπως ένα πρόγραμμα παλιάς σχολής. Συγκεκριμένα, κατά κάποιον τρόπο, οι εργολάβοι ίσως να θεωρήσουν τις τελικές απαιτήσεις πιο αυστηρές από ό,τι παλιότερα, επειδή η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει κουραστεί με τις εταιρείες που πουλάνε αποκλειστική τεχνολογία η οποία δεν είναι συμβατή με τα προϊόντα άλλων εταιρειών και μπορούν να αναβαθμιστεί παρά μόνο από τον αρχικό κατασκευαστή, με μεγάλο κόστος. Αντ’ αυτού, τα επόμενα χρόνια, θα εργαστεί μαζί με την βιομηχανία για να εξελίξει τα τεχνικά πρότυπα και τις κοινές διεπαφές ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα συνεργάζονται μαζί και οι νέες αναβαθμίσεις είναι απλώς μια υπόθεση σύνδεσης και άμεσης λειτουργίας (plug-and-play).

Ήδη υπάρχουν αρκετά πακέτα προτύπων, όπως η αρχιτεκτονική VICTORY που χρησιμοποιείται στα τελευταία μοντέλα του M1 Abrams και του 8X8 Stryker. Όμως πρέπει να συνδυαστούν, αναβαθμιστούν και αναπτυχθούν για τον χειρισμό της τεχνικής πολυπλοκότητας, όχι μόνο για το OMFV αλλά και για τα υπόλοιπα μελλοντικά οχήματα μάχης του Στρατού των ΗΠΑ.

«Αυτό υπερβαίνει το OMFV”, δήλωσε ο Ταξίαρχος Γκλεν Ντιν, ο οποίος ως διευθύνων σύμβουλος προγραμμάτων επίγειων συστημάτων μάχης (PEO-GCS) θα ηγηθεί του προγράμματος. «Αυτό αφορά γενικώς τα οχήματα μάχης. Τα τακτικά οχήματα (δηλ. φορτηγά) θα μοιράζονται ένα στοιχείο από αυτό, και σίγουρα τα ρομποτικά συστήματα».

Ο Στρατός των ΗΠΑ πειραματίζεται ήδη με ρομποτικά οχήματα μάχης (RCV) διαφόρων εργολάβων αλλά χρησιμοποιεί ένα κοινό λογισμικό αυτονομίας που αναπτύχθηκε από τον Στρατό των ΗΠΑ. Εξαρτήματα από τον «πυρήνα» (kernel) αυτών των RCV ίσως να μεταφερθούν στο OMFV ώστε να επιτρέψουν να λειτουργεί ανεπάνδρωτο σε συγκεκριμένες αποστολές – εξ ου και το «προαιρετικά επανδρωμένο» τμήμα στο όνομα του. Όμως, ο Κόφμαν είπε, «θα εργαστούμε μαζί με την βιομηχανία αν διαθέτουν έναν καλύτερο πυρήνα»: Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που θέλει να ανακαλύψει μέσα στις ατελείωτες έννοιες περιτυπώµατος του OMFV.

Θα είναι αρκετά δύσκολο να αναπτυχθεί ένας συμβατός κώδικας και κοινά εξαρτήματα για να χρησιμοποιηθούν σε πολλαπλούς τύπους επανδρωμένων και ανεπάνδρωτων οχημάτων. Όμως οι φιλοδοξίες του Στρατού των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερες από αυτό: Στις ασκήσεις όπως η Project Convergence, πειραματίζεται σε τρόπους για τον διαμοιρασμό τακτικών στοιχείων στα επίγεια οχήματα σχετικά με τους στόχους και τις απειλές με το πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς και τα αεροσκάφος – και θέλει επίσης να διασυνδέσει και τους πεζοπόρους Στρατιώτες.

H Modular Open Systems Architecture, δήλωσε ο Ντίν, πρέπει να διασυνδέει το OMFV «απρόσκοπτα» με τις διόπτρες σκόπευσης που φέρονται από τα επιβιβασμένα στρατεύματα του πεζικού, ένα στρατιωτικών προδιαγραφών Microsoft HoloLens γνωστό ως διόπτρα επαυξημένης πραγματικότητας (Integrated Visual Augmentation System – IVAS). Αυτή η διόπτρα θα επιτρέπει στους πεζοπόρους Στρατιώτες να βλέπουν μέσα από τους αισθητήρες του οχήματος και να έχουν μια καλύτερη αίσθηση της κατάστασης πριν αποβιβαστούν και εκτεθούν στα πυρά. (Παρ’ολο που δεν το ανέφερε ο Ντιν, αυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί αντιστρόφως: Από την στιγμή που το Πεζικό θα αποβιβαστεί, το πλήρωμα του οχήματος μπορεί να βλέπει μέσα από τις ενσωματωμένες κάμερες στις διόπτρες του, λαμβάνοντας μια ευρύτερη εικόνα).

Στρατιώτες των ΗΠΑ δοκιμάζουν την νέα, στρατιωτικών προδιαγραφών έκδοση των διοπτρών σκόπευσης IVAS στο Φορτ Πικετ, Οκτώβριος 2020.

«Τα δικά μας οχήματα μάχης πρέπει να διαθέτουν μια τέτοια αρχιτεκτονική που δεν θα μπορούν μόνο να επανασυνδεθούν στο δίκτυο, αλλά επίσης να συνδεθούν και να τροφοδοτήσουν το σύστημα IVAS», δήλωσε ο Ντίν. «Επι του παρόντος κάνουμε κάποιες από αυτές τις εργασίες πάνω στο Stryker… αλλά το OMFV πρέπει να κατασκευαστεί με αυτήν την αρχιτεκτονική από το μηδέν.».

Πόσο σημαντική είναι αυτού του τύπου η τεχνική συμβατότητα σε όλα τα διάσπαρτα συστήματα; Είναι τόσο σημαντικό που ο Στρατός των ΗΠΑ θα το λάβει σοβαρά υπόψιν στην απόδοση της αξιολόγησης των βιομηχανικών προτάσεων.

«Οι βιομηχανίες θα βαθμολογηθούν κυρίως σε δύο πράγματα», δήλωσε ο Ντιν. Ένα είναι η προσέγγιση της τήρησης των εννιά γενικών «χαρακτηριστικών» -από την ικανότητα επιβίωσης (survivability) στην κινητικότητα και τη διευκόλυνση της εκπαίδευσης- που καθορίστηκαν για το OMFV. Το άλλο είναι «πως θα ενσωματώνουν την κοινή Modular Open Systems Architecture;».

Οι επιχειρήσεις έχουν στην διάθεση τους 120 ημέρες να υποβάλλουν τις προτάσεις στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, δήλωσε ο Ντίν. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι μεγαλύτερο από το σχέδιο χρονοδιαγράμματος που ο Στρατός των ΗΠΑ πρότεινε τον Ιούλιο, επειδή οι επιχειρήσεις ζήτησαν περισσότερο χρόνο για να συγκεντρώσουν τις προτάσεις τους.

«Οι προτάσεις της βιομηχανία πρέπει να υποβληθούν μέχρι την 16η Απρίλιου», δήλωσε ο Ντιν στους δημοσιογράφους «Προβλέπουμε η ανάθεση της συμβάσης να γίνει τον Ιούλιο».

 

Πηγή: breakingdefense.com

One Response

  1. Papadopoulos Dimitris

    Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς. Πρέπει με βάση την λογική να στραφούμε σε λύσεις ρηξικέλευθες. Πχ έχουμε αρματικό δυναμικό, το πλαισιώνουμε με τα Μ-1117 ή Humvee και στρεφόμαστε σε ένα σύγχρονο ΤΟΜΑ με ικανότητες αεράμυνας (κυρίως εναντίων drone) με πυροβόλο των 30-50 χιλιοστών (για να μπορεί να αντιμετωπίζει και ελαφρά θωρακισμένους στόχους, όπου ένα βλήμα των 105 ή 120 χιλιοστών θα ήταν πολύ) και εκσυγχρονίζουμε μερικά Μ-113 για να μπορούν να λειτουργήσουν σαν κέντρα ελέγχου μη επανδρωμένων οχημάτων (UGV) ή αεροσκαφών (UAV). Επίσης εκσυγχρονίζουμε τα Μ-106 με σύγχρονους όλμους των 120mm για σκληρούς στόχους πέρα του οπτικού ορίζοντα και έχουμε την ισχυρότερη δύναμη κρούσης.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Απάντηση σε Papadopoulos Dimitris Ακύρωση απάντησης

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: