Στη μνήμη του καλού φίλου Κώστα Ζάχαρη

Γράφει ο Βασίλης Καραβίδας, πηγή: ΑΝΑΛΑΒΑΤΕ! ΑΡΜ!

Η Σιγκαπούρη είναι ένα μικρό νησιωτικό κράτος 728 τετραγωνικών χιλιομέτρων της Νότιο – ανατολικής Ασίας. Έχει πληθυσμό 5.703.600 κατοίκων, εκ των οποίων παρατάσσει 72.000 στελέχη και οπλίτες ως μόνιμη δύναμη του Στρατού Ξηράς, ενώ διατηρεί σε εφεδρεία 312.500 οπλίτες.

Οι ένοπλες δυνάμεις της έχουν μικρή ιστορία, καθώς ως κράτος κέρδισε την ανεξαρτησία της απο τη Βρετανική Αυτοκρατορία το 1959. Η πρώτη Μονάδα ΠΖ μεγέθους Τάγματος συγκροτήθηκε το 1957 (υπό την εποπτεία και βοήθεια των Βρετανών), ενώ ακόμη ένα Τάγμα συγκροτήθηκε το 1963.

Από αριστερά : 3η, 4η, 5η και 6η γενιά.

Πολύ πρόσφατα (2017) η Σιγκαπούρη ξεκίνησε τη μελέτη και σχεδίαση ενός νέου συνόλου υλικών για τον εξοπλισμό των Μονάδων της. Το νέο αυτό σύνολο φέρει την ονομασία LBS – Load Bearing System και αποτελεί προϊόν μιας εξελικτικής πορείας αρκετών ετών. Μιας και στη χώρα μας ξεκίνησε πρόσφατα ένα (μικρό αρχικά) εξοπλιστικό πρόγραμμα που αφορά στα ατομικά υλικά του πεζού στρατιώτη, παρουσιάζει ενδιαφέρον η μελέτη της προσέγγισης των ενόπλων δυνάμεων της ”Πόλης του Λιονταριού” πάνω στο θέμα των ατομικών υλικών και ειδικότερα στην εξάρτυση μάχης.

Τρεις γενιές ατομικών υλικών σε μια φωτογραφία απο εκπαίδευση εφέδρων. Απο αριστερά 5η γενιά (γιλέκο LBV), 3η γενιά (εξάρτυση EPHOD) και 4η γενιά (εξάρτυση MOLLE).

Ο ατομικός εξοπλισμός των πεζών στρατιωτών της Σιγκαπούρης, διακρίνεται σε έξι ”γενεές” υλικών:

1η Γενιά (1960 – 1980): Η εξάρτυση μάχης αποτελούνταν απο ένα απλό σχέδιο εξάρτυσης τύπου Η, με ζώνη και ιμάντες κατασκευασμένα απο κανάβινο υλικό. Στη ζώνη φέρονταν έξι μονές θήκες γεμιστήρα, για ισάριθμες γεμιστήρες του τυφεκίου Μ16 που αποτελούσε το βασικό τυφέκιο, δύο θήκες και χειροβομβίδες και δύο θήκες με υδροδοχείο.

2η Γενιά (1980 – 1990): Χωρίς να ξεφύγουν απο το βασικό σχέδιο εξάρτυσης τύπου Η, οι έξι αρχικές φυσιγγιοθήκες αντικαταστάθηκαν απο δύο μεγαλύτερες θήκες γεμιστήρων, κατασκευασμένες αυτή τη φορά απο συνθετικά υλικά, με την κάθε θήκη να δέχεται πλέον τέσσερις γεμιστήρες για το τυφέκιο Μ16 (σύνολο οκτώ σε κάθε οπλίτη). Στην στρατιωτική αργκό των Σιγκαπουριανών οπλιτών, οι φυσιγγιοθήκες αυτές αποκαλούνταν ”θήκες του μηχανικού”. Συνέχισαν να φέρονται δύο χειροβομβίδες και δύο υδροδοχεία.

3η Γενιά (1990 – 2000): Προσπαθώντας να βελτιώσουν κάπως τη μεταφορική ικανότητα και την άνεση της εξάρτυσης μάχης, οι Σιγκαπουριανοί υιοθέτησαν μια εξάρτυση – γιλέκο, αντίγραφο τοπικά κατασκευασμένο της Ισραηλινής εξάρτυσης EPHOD. Η νέα εξάρτυση προσέφερε επιπλέον αποθηκευτικό χώρο με τη μορφή ενός μικρού σακιδίου στο πίσω μέρος, εντός του οποίου συνήθως φέρονταν το αδιάβροχο του χρήστη, αλλά εξακολουθούσε να μην καλύπτει πλήρως όλες τις ανάγκες των οπλιτών. Για παράδειγμα δεν έφερε καμία θήκη για μεταφορά βομβίδων των 40 χιλ. αναγκάζοντας τους χειριστές βομβιδοβόλου να μεταφέρουν τις βομβίδες σε τελαμώνες.

Απο δεξιά : 1η γενιά, 4η γενιά, 5η γενιά εξάρτυσης.

4η Γενιά (2007 – 2009): Παρασυρμένοι (και καλώς) απο το χείμαρρο που αποκαλείται MOLLE, οι Σιγκαπουριανοί διαβλέποντας τα θετικά σημεία του συστήματος (και λόγω της υιοθέτησης νέου ατομικού τυφεκίου σχεδίασης Bullpup, του SAR-21, το 1999) αποφασίζουν την προμήθεια ενός γιλέκου με σύστημα PALS. Το νέο αυτό σύνολο κατηγοριοποιήθηκε ως Force-21 και διακρίθηκε σε δύο φάσεις, μια πιλοτική (2000 – 2006) με την προμήθεια και εξοπλισμό ορισμένων Μονάδων ΠΖ για αξιολόγηση και την καθολική χορήγηση γιλέκου MOLLE (2006 – 2009) σε όλο το προσωπικό.

5η Γενιά (2009 – 2019): Η καθολική επικράτηση των ατομικών θωρακίσεων σώματος (γιλέκα, φορείς αντιβαλιστικών πλακών) που επιβλήθηκε απο τις ανάγκες του αποκαλούμενου ”Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας” στους Δυτικούς στρατούς, ταρακούνησε την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, η οποία ως πρωταρχικό της μέλημα είχε την επιβίωση των πεζών μαχητών. Αμέσως προχώρησαν στην προμήθεια γιλέκων ατομικής θωράκισης, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως LBV – Load Bearing Vest – Γιλέκο Μεταφοράς Φόρτου. Απλό στο σχέδιο, έφερε μαλακή θωράκιση για προστασία απο θραύσματα και θήκες για την υποδοχή αντιβαλιστικών πλακών. Το εξωτερικό κέλυφος ήταν καλυμμένο με ταινίες PALS για την προσαρμογή κάθε θήκης που απαιτούνταν, αναλόγως και τις ειδικότητας του μαχητή. Μοναδικό μειονέκτημα του συστήματος, ήταν η υπερβολική εφίδρωση που προκαλούσε στο χρήση, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μια χώρα με κλίμα τροπικό (σταθερές θερμοκρασίες 22 έως 34 βαθμοί Κελσίου όλο το χρόνο και 90% υγρασία).

Το τοπικά κατασκευασμένο αντίγραφο της Ισραλινής εξάρτυσης EPHOD που εξόπλισε το στρατό της Σιγκαπούρης μεταξύ των ετών 1990 – 2000.

Από εδώ και πέρα θα μας απασχολήσει η 6η Γενιά (2019 – 2021) η οποία ξεκίνησε να μελετάται το 2017. Κύριοι λόγοι που επέβαλαν τη μελέτη ενός νέου συνόλου εξάρτυσης, ήταν η παροχή πιο άνετων συστημάτων στο προσωπικό ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο οι καταπονήσεις και απώλειες απο θερμοπληξίες ή/και την μη εργονομική απόδοση των υπάρχοντων υλικών, διατηρώντας πάντα τις προβλέψεις για απόλυτη προστασία του συνόλου του προσωπικού απο απώλειες σχετιζόμενες με πολεμική δράση.

Αριστερά το σύνολο LBS – Enhanced και δεξιά το σύνολο LBS – Standard.

Η αρχή έγινε με τη συγκρότηση του CESP (Center of Excellence for Soldier Performance – Κέντρο Αριστείας για τις Επιδόσεις των Στρατιωτών), το οποίο υπαγόμενο στο Υπουργείο Άμυνας ανέλαβε να συλλέξει και να μελετήσει ανθρωπομορφικά δεδομένα, κάνοντας χρήση παραγόντων ανθρώπινης μηχανικής, ώστε να ”καλύψει” τα μέχρι τότε παρουσιαζόμενα κενά. Εκτιμήθηκε σωστά πως η επιρροή αυτών των παραγόντων θα οδηγούσε σε μια πιο συστηματική προσέγγιση για την επιλογή των τελικών υλικών, παραβλέποντας τελείως πρακτικές μιμητισμού.

Οπίσθια άποψη των δύο συνόλων (δεξιά LBS-S, αριστερά LBS-E).

Το έργο του CESP υποβοηθήθηκε σε μεγάλο βαθμό απο το πρόγραμμα LEAP (Load Effects Assessment Programm – Πρόγραμμα Αξιολόγησης Επιδράσεων Φόρτου) των Αμερικανών Πεζοναυτών. Το πρόγραμμα LEAP ξεκίνησε να σχεδιάζεται το 2009 με τη συνδρομή ειδικών σε θέματα προδιαγραφών τακτικής ευκινησίας. Αν και πομπώδες ως τίτλος, το πρόγραμμα εστιάζει στη μελέτη μέσω όλων των σύγχρονων τεχνολογικών εφαρμογών, της επίδρασης του φόρτου σε διάφορες ειδικότητες, μέσα απο την απλή διαδικασία διέλευσης συγκεκριμένου στίβου εμποδίων και εκτέλεσης συγκεκριμένων καθηκόντων – εργασιών.

Γιλέκο MOLLE (αρχικό μοντέλο 2000)

Δυστυχώς ο πεζός ακόμη και σήμερα, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα σύστημα μάχης και τα υπόσυστήματα που φέρει δεν μελετώνται απο όλες τις πλευρές. Τα υλικά του πεζού στρατιώτη είναι ένα σύνολο το οποίο ο χειριστής θα φορέσει, θα μεταφέρει, θα καταναλώσει και θα θέσει σε λειτουργία, ώστε να αυξήσει και να δυναμώσει τόσο τις ατομικές του ικανότητες, όσο και αυτές του συνόλου στο οποίο ανήκει (Ομάδα, Διμοιρία, Λόχος). Για χρόνια μελετούνται οι επιδράσεις – επιπτώσεις του φόρτου μάχης στην ανθρώπινη φυσιολογία, αλλά πάντα υπήρχε ένα κενό : πως επιδρά ο φόρτος στην απόδοση κατά τη μάχη ή έστω στην εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών, πόσο επιδρά από απόψεως επιβιωσιμότητας στην εχθρική αντίδραση (κινητικότητα, θραύσματα κάθε είδους κλπ) και τελικά πόση επίδραση θα έχει στο τελικό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα;

Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα έχει αμφίπλευρη κατάληξη, καθώς απο τη μια μας βοηθά να σχεδιάσουμε επιχειρήσεις (πως μπορούμε να κατανείμουμε φόρτους στους στρατιώτες μιας Διμοιρίας, πως αναλόγως του επιπέδου απειλής θα εξασφαλίσουμε την κατάλληλη προστασία του προσωπικού), αλλά και να σχεδιάσουμε – αναπτύξουμε νέα σύνολα ατομικού εξοπλισμού, προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις μας.

Γιλέκο MOLLE (δεύτερο μοντέλο, 2006)

Η προσέγγιση των Σιγκαπουριανών έγινε σε δύο άξονες: απαιτούνται δύο ξεχωριστά σύνολα ατομικών υλικών, ένα για τα τμήματα που διεξάγουν τον αγώνα και ένα για τα τμήματα υποστήριξης μάχης. Κατά τη μελέτη τους, διεξήχθησαν πολλές δοκιμές σε στίβο εμποδίων (10 εμπόδια) μήκους 200 μέτρων, με ιδιαίτερη πρόβλεψη στη θερμική ανάλυση του σώματος των εθελοντών δοκιμαστών, ώστε να καταγραφεί πόση θερμότητα κατακρατούσαν τα νέα γιλέκα.

Αν και επισήμως δεν αναφέρεται πουθενά, η Σιγκαπούρη συνεργάστηκε με τη Νορβηγική εταιρία NFM προκειμένου να σχεδιάσει και να αναπτύξει αυτά τα δύο διακριτά σύνολα. Όπως θα δείτε και στις σχετικές φωτογραφίες, το υλικό που υιοθετήθηκε παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με σχεδιάσεις τις εν λόγω εταιρίας.

Για τα τμήματα που θα διεξάγουν τη μάχη (Όπλα) υιοθετήθηκε ένας ”σκελετοποιημένος” φορέας αντιβαλιστικών πλακών που φέρει την ονομασία LBS – Enhanced (Βελτιωμένος). Εξαιτίας αυτής της σχεδίασης παρουσιάζει 30% μεγαλύτερη διασπορά του θερμικού φορτίου που αναπτύσσεται στο σώμα του χρήστη. Εξαιρετικής σχεδίασης είναι και το σύστημα ανάρτησης που φέρει, καθώς αποτελείται απο ένα εσωτερικά φερόμενο πλαίσιο σχήματος U στους ώμους, το οποίο μεταφέρει το βάρος των αντιβαλιστικών πλακών μεταξύ των ώμων και του άνω μέρους της πλάτης και μια ασύμμετρη εσωτερική ζώνη με velcro στο κάτω μέρος της πλάτης, που επιτρέπει τη σύσφιξη του γιλέκου στη χαμηλή πλάτη του χρήστη, αντί οι δύο θήκες πλακών να σφίγγονται για την προσαρμογή στον κορμό, επιδρώντας στην αναπνοή.

Γιλέκο αντιβαλιστικών πλακών LBV (2009 – 2019)

Συμπληρωματικά και αναλόγως του επιπέδου της απειλής, το γιλέκο μπορεί να ενισχυθεί εσωτερικά με ένα ακόμη φορέα μαλακής αντιβαλιστικής θωράκισης. Το γιλέκο αυτό χαρακτηρίζεται ως BAC (Body Armor Component).

Ο φορέας πλακών LBS – Enhanced είναι κατασκευασμένος βάση του πατενταρισμένου απο την NFM συστήματος προσαρμογής θηκών GRID (Πλέγμα), ένα σύνολο κομμένων με λέιζερ οπών επάνω στην πολυστρωματική (laminated) μεμβράνη που αποτελεί τον κορμό του.

Για τα τμήματα υποστήριξης μάχης (Σώματα) ακολουθήθηκε μια πιο συντηρητική προσέγγιση, καθώς εκτιμήθηκε πως οι συνθήκες εμπλοκής τους στον αγώνα δεν παρουσιάζουν τις ίδιες απαιτήσεις. Ο φορέας πλακών που υιοθετήθηκε φέρει την ονομασία LBS – Standard και δεν διαφέρει σημαντικά απο τα περισσότερα υποδείγματα της αγοράς. Είναι σχεδιασμένο να φέρει μαλακή θωράκιση, ενώ υπάρχουν υποδοχές για την τοποθέτηση αντιβαλιστικών πλακών. Ως μέσο κλεισίματος και των δύο συστημάτων, επιλέχθηκε η χρήση πλαστικών αγκραφών τύπου ROC (Rapid Opening Connector) ένα αντίγραφο του συστήματος TUBES της Αμερικάνικης εταιρίας First Spear.

Φωτογραφία απο τις δοκιμές του συνόλου LBS με τη συμμετοχή εθελοντών στρατευμένων. Διέλευση εμποδίων σε στίβο μάχης.

Και τα δύο σύνολα συμπληρώνονται απο μια ζώνη μάχης με ιμάντες ώμων, για τη μεταφορά του κυρίως φόρτου μάχης (πυρομαχικά, νερό κλπ). Η ζώνη είναι άκαμπτης σχεδίασης, ώστε να στηρίζει το βάρος των φερόμενων υλικών αλλά και να κατανείμει αυτό το βάρος στους γοφούς του χρήστη.

Θερμομέτρηση του συνόλου LBS κατά τις δοκιμές.

Συμπερασματικά, παρατηρούμε μια σχετικά χρονοβόρα προσπάθεια (υπενθυμίζουμε πως ξεκίνησε το 2017) για την μελέτη και ανάπτυξη ενός συνόλου υλικών, τα οποία παρά την ίσως εντυπωσιακή εμφάνιση τους, πληρούν τις βασικές αρχές στις οποίες έχουν καταλήξει μέχρι σήμερα όσοι ασχολούνται με την εμβιομηχανική των φόρτων μάχης. Πως η μεταφορά ενός βάρους στην περιοχή της μέσης – γοφών ή στην περιοχή του στήθους και γενικά όσο πιο κοντά στο κέντρο βάρους του σώματος είναι η πιο αποδοτική απο απόψεως καταναλισκόμενου έργου, αλλά αυτά τα δύο συνήθως πρέπει να συνδυάζονται αυτόνομα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακός ένας φόρτος Αμερικανού μαχητή των Ειδικών Δυνάμεων, με όλα τα υλικά – πυρομαχικά περασμένα σε κάθε διαθέσιμη υποδοχή του γιλέκου του, αλλά μακροπρόθεσμα ελάχιστα εργονομικός. Το γεγονός πως ακόμα και ένας φορέας αντιβαλιστικών πλακών μας δίνει τη δυνατότητα να γεμίσουμε όλη την επιφάνεια του με θήκες, δεν σημαίνει απαραίτητα πως πρέπει να το κάνουμε.

Το σύνολο LBS-E με προσαρμοσμένο το φορέα μαλακής θωράκισης εσωτερικά και η ζώνη μάχης.

Σε αυτή τη φωτογραφία φαίνεται καθαρά η σκελετοποιημένη μορφή του φορέα πλακών LBS-E, καθώς και τα συστήματα ανάρτησης του, αποτελούμενα απο το πλαίσιο U στους ώμους και την εσωτερική ασύμμετρη ζώνη μέσης.

Λεπτομέρεια του συνόλου LBS-S όπου διακρίνεται καθαρά ο τρόπος κλεισίματος με αγκράφες ROC.

Η πίσω πλευρά του συνόλου LBS-S όπου φαίνεται το σύστημα ρύθμισης των πλευρικών ιμάντων (cummerband) μέσω απλής διάταξης σύσφιξης με ελαστικά κορδόνια.

Το σύστημα ανάρτησης αντιβαλιστικού γιλέκου τις Νορβηγικής εταιρίας NFM. Είναι εμφανέστατη η ομοιότητα με το σύστημα που χρησιμοποιεί το σύνολο LBS-E.

Το πατενταρισμένο σύστημα ανάρτησης θηκών GRID της Νορβηγικής NFM.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: