Γράφει ο Μάκης Πολλάτος, πηγή: Εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», 9 Μαΐου 21

Το κόστος ναυπήγησης αναμένεται να υπερβεί τα €4 δισ. – Τέλος Μαΐου οι αποφάσεις του Πολεμικού Ναυτικού.

Στην τελική ευθεία μπαίνει η διαδικασία επιλογής των νέων φρεγατών με τις οποίες θα ενισχυθεί το Πολεμικό Ναυτικό. Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Ισπανία και Γερμανία είναι οι χώρες που έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για το «αυτοκρατορικό» συμβόλαιο ναυπήγησης των τεσσάρων φρεγατών, οι τρείς εκ των των οποίων επιδιώκεται να χτιστούν στην Ελλάδα. Το συνολικό προυπολογιζόμενο κόστος της ναυπήγησης τους αναμένεται να υπερβεί τα 4 δισ. ευρώ.

Η αγορά τους θα γίνει πακέτο με τον εκσυγχρονισμό «μέσης ζωής» των τεσσάρων γερμανικών φρεγατών τύπου MEKO του Στόλου («ΥΔΡΑ», «ΣΠΕΤΣΑΙ», «ΨΑΡΑ», «ΣΑΛΑΜΙΣ») που έχει κοστολογηθεί περί τα 450 εκατ. ευρώ και την άμεση απόκτηση δύο φρεγατών που θα αποτελέσουν τη λεγόμενη «ενδιάμεση λύση» μέχρι να ολοκληρωθεί η ναυπήγηση των νέων, project που θα διαρκέσει μέχρι και επτά χρόνια από την ενεργοποίηση της σύμβασης ταυτόχρονα με την εκταμίευση της προκαταβολής προς τον ανάδοχο.

Τα κριτήρια

Στο ερώτημα ποιο είναι το κόστος καθεμίας από τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί ή αναμένεται να υποβληθούν στο Πολεμικό Ναυτικό, τα στόματα είναι κλειστά. Οι προτάσεις άλλωστε δεν είναι απλό να συγκριθούν: εκτός από το κόστος της πλατφόρμας πρέπει να συνυπολογιστεί και η αξία των οπλικών συστημάτων, η εν συνεχεία υποστήριξη (Follow On Support) με ανταλλακτικά και άλλα υλικά, η εκπαίδευση των πληρωμάτων, η αξία της δημιουργίας νέας τεχνικής βάσης, το συνολικό κόστος του προγράμματος αναλόγως του χρηματοδοτικού σχήματος κάθε υποψηφίου, ο χρόνος παράδοσης της πρώτης φρεγάτας και η περάτωση της ναυπήγησης σε ελληνικά ναυπηγεία, το χρονοδιάγραμμα των εκσυγχρονισμένων MEKO και ο βαθμός διαλειτουργικότητας με τις τέσσερις νεόκτιστες φρεγάτες, αλλά και τη δύναμη πυρός των δύο πλοίων της «ενδιάμεσης λύσης» που θα πρέπει να ενσωματωθούν στη δύναμη του Στόλου το συντομότερο δυνατό. Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες.

Η τελική απόφαση θα ληφθεί από την κυβέρνηση μετά την αξιολόγηση όλων των προσφορών από το Πολεμικό Ναυτικό μέχρι τα τέλη Μαΐου ή το αργότερα μέσα στον Ιούνιο.

Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας αναμένουν την απάντηση της αμερικανικής πλευράς -Letter of Acceptance- στην ελληνική επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος που εστάλη στην Ουάσιγκτον στις 23 Μαρτίου. Ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της αμερικανικής πρότασης είναι ότι η πιθανή συμφωνία θα είναι διακυβερνητική και η πληρωμή θα γίνει μέσω Foreign Military Sales, διαδικασία που θεωρείται προσφορότερη από την εμπορική συμφωνία με τα ναυπηγεία που θα αναλάβουν να κατασκευάσουν τις άλλες υποψήφιες φρεγάτες. Το προηγούμενο διάστημα η αμερικανική πλευρά έχει αναδείξει και το ζήτημα πιθανών επενδύσεων στη βάση της Σούδας – χωρίς ποτέ να το διασυνδέσουν ευθέως με την επιλογή αμερικανικών φρεγατών. Για τις αμερικανικές φρεγάτες MMSC (Multi Mission Surface Combatant) έχουν αποκαλυφθεί πολλά σχετικά με την ταχύτητα πλεύσης, τις δυνατότητες τους στην αεράμυνα περιοχής, στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, αλλά και την συνεργασία τους με τα επτά νέα ελικόπτερα Romeo – θα αρχίσουν να παραδίδονται στο Πολεμικό Ναυτικό μέσα στο 2021-, με τα οποία θα έχουν κοινά συστήματα επιτρέποντας στα πληρώματα των πολεμικών πλοίων να έχουν live εικόνα των χειριστών των ελικοπτέρων ακόμη και αν αυτά πετούν 70-80 μίλια μακριά από τις φρεγάτες.

Οι γεωπολιτικές ισορροπίες είναι μια παράμετρος που δεν μπορεί ευκολά να παραβλεφθεί στην τελική επιλογή για την καταλληλότερη λύση, λένε στελέχη που γνωρίζουν τους συσχετισμούς των τελευταίων εβδομάδων που θα καθορίσουν τις αποφάσεις.

Στην τελική ευθεία, μεταξύ των επικρατέστερων υποψηφίων είναι και οι ολλανδικές φρεγάτες που θεωρούνται value for money, με τις προσφερόμενες νέες φρεγάτες να έχουν πολύ καινούρια συστήματα. Ακόμη και η «ενδιάμεση λύση» που προτείνει η ολλανδική πλευρά, δηλαδή οι φρεγάτες «M», είναι συνέχεια των φρεγατών «S» τύπου «ΕΛΛΗ» που αποτελεί την ραχοκοκαλιά του Πολεμικού Ναυτικού επι τέσσερις δεκαετίες, και κατά συνέπεια η προσαρμογή των πληρωμάτων και η μετάβαση μπορεί να γίνει ταχύτητα. Σοβαρή θεωρείται η ιταλική πρόταση για ναυπήγηση FREMM, ένα πλοίο που πολλοί αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού «λαχταράνε» για χρόνια. Η γαλλική πρόταση για τέσσερις καινούριες Belh@rra φαίνεται ότι χάνει έδαφος λόγω του προυπολογιζόμενου μεγάλου κόστους, της πολλή ακριβής συντήρησης, αλλά και του γεγονότος ότι το Παρίσι πρόσφατα κέρδισε το συμβόλαιο των 2,5 δισ. για την αγορά 18 μαχητικών αεροσκαφών Rafale.

Πέρα από την κριτική για την ταχύτητα των Belh@rra (ή FDI), τις αδυναμίες στον αριθμό βλημάτων/εκτοξευτήρων και στην ηλεκτρονική προστασία, δύσκολα μπορεί να διακινδυνεύσει κάποιος την πρόβλεψη ότι η Γαλλία θα επικρατήσει στην κούρσα για το συμβόλαιο των 5 δισ. των φρεγατών όταν μόλις πρόσφατα πήρε την προμήθεια των Rafale.

Εννέα μήνες αφότου ο πρωθυπουργός Κυριακός Μητσοτάκης ανακοίνωσε την απόφαση για ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, το project θυμίζει γόρδιο δεσμό. Κι αυτό διότι το νέο ναυπηγικό πρόγραμμα διασυνδέεται με το μέλλον των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και Ελευσίνας, όπου σχεδιάζεται να χτιστούν τρείς από τις τέσσερις φρεγάτες. Θα αλλάξουν χέρια τα δύο μεγαλύτερα ελληνικά ναυπηγεία ή οι σημερινές ιδιοκτησίες τους θα φτάσουν σε κάποιου είδους συμφωνία με το Ελληνικό Δημόσιο και την εταιρεία που θα κερδίσει το συμβόλαιο;

Στις προτάσεις που αξιολογούνται από το Πολεμικό Ναυτικό συμπεριλαμβάνονται και τα δύο πλοία της «ενδιάμεσης λύσης», αλλά και το πρόγραμμα αναβάθμιση των τεσσάρων MEKO. Ο εκσυγχρονισμός «μέσης ζωής» των φρεγατών: «ΥΔΡΑ» που είναι 29 χρονιά σε υπηρεσία, «ΣΠΕΤΣΑΙ» που αποκτήθηκε πριν από 25 χρόνια, «ΨΑΡΑ» που βρίσκεται στον Στόλο επι 23 χρόνια και «ΣΑΛΑΜΙΣ», η ναυπήγηση της οποίας ολοκληρώθηκε πριν 22 χρόνια, συζητείται ως προτεραιότητα εδώ και μια δεκαετία. «Αν η αναβάθμιση των τεσσάρων γερμανικών MEKO καθυστερήσει κι άλλο, κινδυνεύει να μετατραπεί σε εκσυγχρονισμό… τέλους ζωής», προειδοποιούσε έμπειρος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού με τον οποίο συνομίλησε το «ΘΕΜΑ».

11 Σχόλια

  1. Konstantinos Zikidis

    Αναφέρεται ως ένα πλεονέκτημα της αμερικανικής πρότασης ότι “η πληρωμή θα γίνει μέσω Foreign Military Sales, διαδικασία που θεωρείται προσφορότερη από την εμπορική συμφωνία”. Πόθεν προκύπτει αυτό; Είναι γνωστό ότι οι συμβάσεις FMS είναι πιο εύκολες στην σύναψή τους (βλ. προμήθεια Romeo, ούτε που προλάβαμε να καταλάβουμε για τι μιλάμε), καθώς αποτελούν εξαίρεση του νόμου, ενώ παρακάμπτεται και το Ελεγκτικό Συνέδριο. Όμως, είπε κανείς ότι το FMS είναι φθηνότερο σε σχέση με ανάλογη εμπορική συμφωνία; Καμία σχέση. Κατά κανόνα το FMS είναι ακριβότερο, και αυτό δεν οφείλεται μόνο στην (τίμια) επιβάρυνση της τάξης του 3% (ένεκα του “no profit, no loss”) αλλά και στους όρους που επιβάλλει FMS στους προμηθευτές του, οι οποίοι κατά κανόνα προσαυξάνουν τις τιμές. Όσον αφορά την καταβολή των πληρωμών σε βάθος χρόνου, αυτό είναι καλό μεν, έντοκο δε. Επομένως, το FMS κοστίζει. “There ain’t no such thing as a free lunch”: βασικός κανών των οικονομικών.
    Επίσης αναφέρεται ότι η γαλλική πρόταση φαίνεται ότι χάνει έδαφος λόγω της πολύ ακριβής συντήρησης. Πόθεν προκύπτει αυτό; Πάντως, όσον αφορά τα παράκτια πλοία LCS, συγγενή των MMSC, είναι πλέον καταγεγραμμένο και επίσημο ότι το κόστος υποστήριξής τους ανέρχεται σε 70 εκατ. $, ποσό συγκρίσιμο με το κόστος υποστήριξης των αντιτορπιλικών ΑΒ, το οποίο είναι 81 εκατ. $: https://www.defensenews.com/naval/2021/04/12/high-operating-costs-cloud-the-future-of-littoral-combat-ships-budget-data-reveals/ Εξ όσων γνωρίζουμε, το αντίστοιχο κόστος των S και ΜΕΚΟ είναι της τάξης των 10 εκατ. €. Προφανώς ο κ. Πολλάτος διαθέτει ανάλογα στοιχεία κόστους για τις γαλλικές φρεγάτες. Δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να τα μοιραστεί και μαζί μας, αντί να αναφέρει ως δεδομένο το υψηλό κόστος συντήρησής τους. Γιατί δεν είναι δεδομένο.
    Τέλος, ως λόγος που η γαλλική πρόταση χάνει έδαφος αναφέρεται και το γεγονός της προμήθειας των Α/Φ Rafale. Ορθόν, εάν αναφέρεσαι σε χρυσόψαρα, μόνο οι Γάλλοι έχουν κερδίσει συμβόλαια το τελευταίο διάστημα. Άλλωστε, αυτό είναι ένα σοβαρό επιχείρημα, οπότε ακόμα κι αν οι γαλλικές φρεγάτες είναι ενδεχομένως καλύτερες, να προτιμήσουμε τα χειρότερα πλοία. Βέβαια, εάν διαθέτει κανείς στοιχειώδη μνήμη, θυμάται και άλλα πράγματα, όπως η προμήθεια των F-16 Block 52+ Adv (2005), η αναβάθμιση των Ρ-3Β (2015), η αναβάθμιση των F-16 Block 52+/Adv (2018), καθώς και η υποστήριξη όλων των F-16 και των όπλων τους, όλα αυτά τα χρόνια (εκτός εάν νομίζει κανείς ότι αυτό γίνεται δωρεάν).

    Απάντηση
    • Ασβος

      Εμ αφου τα ξερετε κκ Σμηναρχε πως τα γαλλικα ειναι πανακριβα 🤣🤣🤣
      Τουλαχιστον αν επιλεγουν μπορουμε να ειμαστε σιγουροι πλεον οτι θα το ρισκαρουμε….

      Απάντηση
  2. Dac Kour

    Όπως και να χει στο τέλος πρέπει να μετρήσουν και άλλοι παράγωντες για την επιλογή.
    Δεν θα ήθελα να δω στο τέλος να επιλέγεται μια προσφορά χώρας που αρνήθηκε τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας.
    Είναι γελοίο και ξεφτίλα. Θα είναι σαν να μας φτύνουν στα μούτρα, αλλα και σαν να φτυνουμε και μονοι μας τα μουτρα μας.

    Απάντηση
  3. ΔΚΝΥ

    Να τον χ*** τον γεωπολιτικό παράγοντα. Τον είδαμε στα Ίμια τί έκανε ο παράγοντας. Προτιμώ να έχω όπλα ισχυρά και ικανά απέναντι στον εχθρό παρά να περιμένω τηλέφωνα από τον Θείο Σαμ που θα πει «ηρεμήστε και βρείτε τα».

    Αν δεχθούμε την Ολλανδική πρόταση, θα μπορούμε με ισχυρό ναυτικό να αντιπαρατεθούμε άμεσα και αποτελεσματικά απέναντι στον τούρκο.
    Αν πάμε για ΜΜΣΨ, θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας περιμένοντας να μας σώσουν τηλέφωνα απ΄το αμέρικα.

    Απάντηση
  4. npo

    ???

    Αυτό το “Η γαλλική πρόταση για τέσσερις καινούριες Belh@rra φαίνεται ότι χάνει έδαφος λόγω … του γεγονότος ότι το Παρίσι πρόσφατα κέρδισε το συμβόλαιο των 2,5 δισ..”

    Και το “…δύσκολα μπορεί να διακινδυνεύσει κάποιος την πρόβλεψη ότι η Γαλλία θα επικρατήσει στην κούρσα για το συμβόλαιο των 5 δισ. των φρεγατών όταν μόλις πρόσφατα πήρε την προμήθεια των Rafale..”

    … που αναφέρει ο αρθρογράφος, το κάνει για να παραλληλίσει την (αγ)Ελλάδα με τον βόρειο Πόλο και το Π.Ν με τον Άι Βασίλη? Είναι δυνατόν εν έτη 2021 να θεωρούμε τέτοιες σκέψεις φυσιολογικές?
    Και πια είναι η ποσόστωση δλδ των δώρων, γιατί κι οι Αμερικανοί έχουν γευθεί πολλά “δωράκια” (αφού έτσι βλέπει ο αρθρογράφος τις εξοπλιστικές προμήθειες – και μετά απορούμε που με τόσα δις εξοπλισμών δεν έχουμε βιομηχανία..) , τι έλεγα? α, ναι, έχουν γευθεί λοιπόν πολλά “δωράκια” κι οι φίλοι Αμερικανοί, P3, F-16V, MH-60R, βάσεις σε όλη την χώρα..

    Απάντηση
    • Christos Parousis

      Καλησπέρα, έγκλημα κατά την άποψη μου εάν επιλέγουν αμερικανικές κορβέτες χωρίς σόναρ γάστρας, προβλήματα στο κιβώτιο, υψηλό κόστος συντήρησης και χρήσης και έλλειψη χώρου για μελλοντικές αναβαθμίσεις, υπάρχουν προτάσεις όπως των Ολλανδών και Βρετανών που απλά δεν μπορείς να αρνηθείς τελεία και παύλα

      Απάντηση
  5. Ασβος

    Προσωπικα αν επιλεγουν τα μουλτιμισιονκραπ σταματαω να ασχολουμαι με τα της αμυνας διοτι οπως θα αποδειχθει το παιχνιδι ειναι στημενο…

    Απάντηση
  6. The Ellinas 1

    Δυστυχώς το άρθρο παραπέμπει σε άλλες εποχές , αγαπητέ αρθρογραφε εάν εμείς σαν χώρα δεν κοιτάξουμε το συμφέρον μας , και πάρουμε τις αλουμινένιες κατσαρόλες , με μοναδικό γνώμονα και σκέψη τον γεωπολιτικό παράγοντα , είμαστε χαμένοι από χέρι , διότι ως γνωστόν εάν δεν έχεις νύχια να ξυστεις μην περιμένεις … … !!!!

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: