Όπως σας είχαμε υποσχεθεί, έχουμε την τιμή να σας παρουσιάσουμε την πρωτότυπη μελέτη του Πλωτάρχη Εμμανουήλ Μουρτζάκη ΠΝ με τίτλο «Κίνα, η νέα εποχή». Η μελέτη που σας παρουσιάζουμε έλαβε το Α’ βραβείο στον ετήσιο διαγωνισμό του περιοδικού «Ναυτική Επιθεώρηση» της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού (ΥΙΝ) για το έτος 2019. Η εν λόγω μελέτη εμβαθύνει στην ουσία της κινεζικής ναυτικής στρατηγικής χωρίς να βομβαρδίζει τον αναγνώστη με θεωρητικές επεξηγήσεις οι οποίες αποπροσανατολίζουν. Αντίθετα, σε ένα μεστό και άριστο τεχνικά κείμενο μπορεί ακόμα και ο μη ειδικός να κατανοήσει τις μεθόδους που ακολουθεί η ασιατική χώρα στο θαλάσσιο πεδίο. Αυτές εδράζουν σε μια εντελώς διαφορετική, ως προς την ελληνική, αντίληψη του ναυτικού πεδίου με έμφαση στην κοινή δράση πολλών διαφορετικών συστημάτων και όπλων.

Ο ιστότοπος “Προέλαση” εκφράζει τις ιδιαίτερες ευχαριστίες του προς τον Πλωτάρχη Εμμανουήλ Μουρτζάκη ΠΝ για ευγενική του προσφορά να μοιραστεί τη βραβευμένη του μελέτη με τους φίλους και επισκέπτες του ιστότοπου.

Ακολουθεί η μελέτη, καλή ανάγνωση…

«Του δε πολέμου οι καιροί ου μενετοί»

ΚΙΝΑ, Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

Περίληψη

Η οικονομική ανάπτυξη που βιώνει τα τελευταία χρόνια η Κίνα δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστες τις Ένοπλες Δυνάμεις της και ιδιαίτερα το Πολεμικό της Ναυτικό. Η ποσοτική αλλά κυρίως η ποιοτική του αναβάθμιση τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία. Μια σειρά από προγράμματα ναυπηγήσεων νέων μονάδων σε συνδυασμό με την εισαγωγή τελευταίας τεχνολογίας συστημάτων στο οπλοστάσιο του, έχουν αλλάξει το ύφος της ναυτικής της δύναμης της Κίνας. Είναι πλέον εμφανής η μετατροπή αυτής από παράκτια τοπική δύναμη σε ωκεάνια ναυτική δύναμη παγκόσμιας εμβέλειας. Το αναβαθμισμένο Κινεζικό Πολεμικό Ναυτικό (ΚΠΝ) δίνει την δυνατότητα στην Κίνα να συμπεριφέρεται με περισσότερη αυτοπεποίθηση τόσο στον Ειρηνικό όσο και στον Ινδικό Ωκεανό ακολουθώντας υψηλού επιπέδου ναυτική στρατηγική. Η τελευταία είναι ένας αποτελεσματικός συνδυασμός «γραμμικής άμυνας», κατά αντιστοιχία με την ναυτική στρατηγική της ΕΣΣΔ, αλλά και της «κλασσικής ναυτικής στρατηγικής» των Δυτικών ναυτικών δυνάμεων με την ανάπτυξη ωκεάνιων επιχειρησιακών δεξιοτήτων.

Ευχαριστήριες

Αφιερώνεται στη σύζυγό μου Ιωάννα και στην κόρη μου Στυλιανή –  Αναστασία πηγή έμπνευσης και ελπίδας.

Εισαγωγή

Αντικείμενο της εργασίας είναι η νέα εποχή για το Κινεζικό Πολεμικό Ναυτικό και την Κινεζική Ναυτική Στρατηγική. Η δομή της εργασίας ακολουθεί μια βηματιστική προσέγγιση. Η ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση του στόλου της Κίνας περιγράφεται στο πρώτο κεφάλαιο και η σύγχρονη ναυτική στρατηγική που ακολουθεί, η οποία καλύπτει τόσο τον Ειρηνικό όσο και τον Ινδικό Ωκεανό, αναλύεται στο δεύτερο κεφάλαιο. Στο τρίτο κεφάλαιο δίνεται το επιχειρησιακό και τακτικό πλαίσιο της ανωτέρω στρατηγικής στο περιβάλλον της Ασίας καθώς και τα οπλικά συστήματα με την οποία την εμπλουτίζει και τελικά την εφαρμόζει.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Το Πολεμικό Ναυτικό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

Το Κινεζικό Πολεμικό Ναυτικό (ΚΠΝ) ιδρύθηκε επίσημα στις 23 Απριλίου 1949 και ως τη δεκαετία του 1970 είχε ως βασικό ρόλο τη διεξαγωγή παράκτιων αμυντικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο συνδρομής του Στρατού Ξηράς. Από τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε ο μετασχηματισμός του σε αμυντική θαλάσσια δύναμη με διστακτικά όμως βήματα και χωρίς τη δυνατότητα να επιχειρεί μακριά από τις ακτές. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και κυρίως μετά το 2000 έχει ξεκινήσει ο μετασχηματισμός του σε ναυτική δύναμη στρατηγικής κρούσης, πυρηνικής και συμβατικής αποτροπής και προβολής ισχύος εκπληρώνοντας όλα τα χαρακτηριστικά ενός κατά τη διεθνή ορολογία ενός Blue Water Navy.

1.1. Ανάπτυξη και Εκσυγχρονισμός

Τα τελευταία χρόνια η ποσοτική και ποιοτική ανάπτυξη του Πολεμικού Ναυτικού της Κίνας είναι ραγδαία. Η προσπάθεια εκσυγχρονισμού του ξεκίνησε από τα πλοία επιφανείας χωρίς να περιορίζεται μόνο σε αυτά. Μια σειρά από ναυπηγήσεις συνεχίζονται μέχρι σήμερα και περιλαμβάνουν μεγάλη γκάμα τύπων πλοίων με κορυφαίο πρόγραμμα την απόκτηση για πρώτη φορά αεροπλανοφόρων. Η απαρίθμηση αυτών και των χαρακτηριστικών τους φρονούμε ότι δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερη σημασία καθόσον όλες αυτές οι πληροφορίες είναι εύκολα διαθέσιμες κυρίως μέσω διαδικτύου. Αντίθετα, η αξιολόγηση των ικανοτήτων του ΚΠΝ στους διάφορους τομείς ναυτικών επιχειρήσεων και η εξέταση των προγραμμάτων στα οποία δίνει έμφαση θα μας  δώσει μια πιο ουσιαστική εικόνα για τις επιδιώξεις της χώρας σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Από την μέχρι τώρα καταγραφή των συνεχών ναυπηγήσεων διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι το 2030 η Κίνα θα διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο πολεμικών πλοίων παγκοσμίως, ξεπερνώντας το μέχρι τώρα πρώτο σε δύναμη Αμερικανικό Ναυτικό (ΑΝ). Συγκεκριμένα, 40 Α/Τ και 52 Φ/Γ, 3 αεροπλανοφόρα, 46 Υ/Β (συμβατικά και πυρηνικά), 12 ΠΓΥ, 9 Πλοία Αμφίβιων Επιχειρήσεων, 60 βομβαρδιστικά αεροσκάφη H-6Κ/G, 300 μαχητικά αεροσκάφη εξειδικευμένα στην ναυτική κρούση JH-7, J-10, J-11, J-15, μαχητικά αεροσκάφη τα οποία θα επιχειρούν από τα αεροπλανοφόρα της 60 Su-33 και J-15, 80 αεροσκάφη Y-8 MPA [Σημ. 1], αεροσκάφη Y-8 ELINT [Σημ.2], αεροσκάφη Y-8 AEW [Σημ. 3] και 100 Ε/Π Α/Υ (από πλοία) και περίπου 100 Ε/Π Α/Υ (από βάσεις ξηράς) 10 Ε/Π Α/Υ (από αεροπλανοφόρα) Z-9C, 19 E/Π Ka-28 και 10 Ε/Π Ka-31 θα συνθέτουν την δύναμη του πολεμικού της ναυτικού.

Σύγκριση των ναυτικών δυνάμεων ΗΠΑ – Κίνας το 2000, το 2016 και το 2030 [Σημ. 4]

1.1.1. Κύριες Μονάδες Επιφανείας και Αεροπλανοφόρα

Ο εκσυγχρονισμός του ΚΠΝ με την συνεχή ναυπήγηση μιας σειράς νέων μονάδων είναι πρωτόγνωρος. Ακόμα και η κραταιά ΕΣΣΔ με παράδοση στο πολεμικό ναυτικό λόγω Αυτοκρατορικού-Τσαρικού παρελθόντος και τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές, δεν αντικατέστησε τις μονάδες της τόσο σύντομα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Θα αναφέρουμε ορισμένα μόνο από τα ναυπηγικά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα οποία δίνουν το στίγμα της προσπάθειας που κάνει η Κίνα να καλύψει το κενό συγκριτικά με τις υπόλοιπες θαλάσσιες δυνάμεις και κυρίως τις ΗΠΑ. Τα πλοία αυτά είναι εξολοκλήρου κινεζικής σχεδίασης και κατασκευής.

(α) Καταδρομικά κλάσης Type 055 (Renhai). Είναι αντίστοιχα με τα αμερικανικά Ticonderoga. Πρόκειται να κατασκευασθούν συνολικά 8 σκάφη του τύπου. Διαθέτουν 112 συνολικά Vertical Launch Cells (VLC) για Κ/Β εναντίον αεροσκαφών, εναντίον πλοίων επιφανείας και εναντίον στόχων ξηράς όλα κινεζικής σχεδίασης καθώς και ραντάρ διάταξης φάσης αντίστοιχο με το αμερικανικό Aegis.

(β) A/T αεράμυνας κλάσης Type 052D (Luyang III). Μέχρι τώρα έχουν κατασκευασθεί 13 μονάδες ενώ άλλες 26 έχουν παραγγελθεί. Είναι εξοπλισμένα με τους Κ/Β HHQ-9 SAM (εμβέλειας 55 ν.μ) και με τους Anti Ship Cruise Missile (ASCM ) YJ-18 (εμβέλειας 290 ν.μ). Αξιοσημείωτο είναι ότι τα A/T Type 052D φέρουν το phased-array radar Dragon Eye το οποίο σε συνδυασμό με το νέο σύστημα VLC σύστημα δίνει πρωτόγνωρες επιχειρησιακές δυνατότητες στο πλοίο αντίστοιχες με αμερικανικά Α/Τ κλάσης Arleigh Burke. Παράλληλα, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι μελλοντικά θα εξοπλισθούν με την ναυτική έκδοση του DH-10 Land Attack Cruise Missile (LACM) για προσβολή στόχων ξηράς.

Το ΚΠΝ εντός του 2020 πρόκειται να παραλάβει το δεύτερο αεροπλανοφόρο (CV-17) το οποίο είναι εξολοκλήρου εγχώριας κατασκευής και του οποίου οι ικανότητες εκτιμάται ότι θα είναι εφάμιλλες των αμερικανικών supercarriers. Το πρώτο σκάφος της κλάσης (CV-16) είχε αγορασθεί από την Ουκρανία μερικώς ολοκληρωμένο. Συνεπώς, η Κίνα εισέρχεται πολύ σύντομα σε μια μικρή ομάδα κρατών που διαθέτουν περισσότερα από ένα πλοία αυτής της κατηγορίας όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Η απόκτηση αεροπλανοφόρου από το ΚΠΝ δεν ήταν στις προτεραιότητες του για πολλά χρόνια. Ήταν όμως το όραμα ενός και μόνο ανθρώπου ο οποίος το διοίκησε από το 1982 έως το 1988, του Ναύαρχου Liu Huaqing [Σημ. 5]. O τελευταίος θεωρούσε ότι το ΚΠΝ θα αποκτήσει πραγματικές ικανότητες επιχειρήσεων στους ωκεανούς μόνο αν αποκτούσε ένα τέτοιο σκάφος. Ήρθε σε μεγάλη ρήξη τόσο με την καθιερωμένη νοοτροπία εντός του Όπλου όσο και με τα υπόλοιπα Όπλα και κυρίως με την Πολεμική Αεροπορία. Κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να επιτύχει τις αλλαγές που σχεδίασε φθάνοντας σε οριακό σημείο τις σχέσεις του με την υπόλοιπη κομματική και κρατική γραφειοκρατία. Τελικά, όταν στις 25 Σεπτεμβρίου 2012 εντάχθηκε επίσημα στο ΚΠΝ το κλάσης Kuznetsov αεροπλανοφόρο (πρώην Varyag ) δεν ζούσε για να δει τους κόπους του να δικαιώνονται. Είχε ήδη φύγει από τη ζωή στις 14 Ιανουαρίου 2011.

Το σκάφος αυτό έχει εκτόπισμα 58.500 τόννους, πολύ μικρότερο συγκριτικά με τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα κλάσης Nimitz των 100.000 τόννων και αρκετά μεγαλύτερο από το γαλλικό Charles de Gaul των 42.000 τόννων. Ο αριθμός των αεροσκαφών που μπορεί να φιλοξενήσει είναι 18 Su–33 Flanker ενώ τα αμερικανικά μπορούν να φέρουν συνολικά 70 αεροσκάφη και το αντίστοιχο γαλλικό 36 αεροσκάφη. Όταν αγοράσθηκε από την Κίνα ήταν ολοκληρωμένο κατά 80% και ανήκε στην Ουκρανία καθόσον η ΕΣΣΔ είχε διαλυθεί. Μετά από ταξίδι 15.200 ν.μ έφθασε στο λιμάνι Dalian της Κίνας υποτίθεται για να μετατραπεί σε πλωτό καζίνο. Μετά την απόκτηση του πρώην σοβιετικού πλοίου ένα δεύτερο αεροπλανοφόρο κατασκευάζεται με την ονομασία Type 001A από το 2013 στα ναυπηγεία Dalian. Έχει πολλές ομοιότητες με το Liaoning αλλά και αρκετές βελτιώσεις όσον αφορά το κατάστρωμα του, τους εσωτερικούς χώρους και τα μηχανικά και ηλεκτρονικά του συστήματα. Και σε αυτό θα χρησιμοποιείται το αεροσκάφος J-15 το οποίο αποτελεί αντίγραφο του ρωσικού Su-33 Flanker με κάποιες όμως διαφορές στους κινητήρες, τα ηλεκτρονικά και τον οπλισμό. Αναμένεται να εισαχθεί οργανικά στον Στόλο της Κίνας στα μέσα του 2020. Επιπλέον, σύμφωνα με τα κινεζικά ΜΜΕ ένα δεύτερο εγχώριας σχεδίασης αεροπλανοφόρο σχεδιάζεται να κατασκευασθεί στα ναυπηγεία Jiangnan Changxingdao Shipyard κοντά στην Shanghai με αρκετές διαφορές και βελτιώσεις ως προς τα δύο προηγούμενα ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των αεροπλανοφόρων στα τρία.

Ο Κινέζος Ναύαρχος Liu Huaqing υπήρξε ο θεμελιωτής του σύγχρονου ΚΠΝ

1.1.2. Στόλος Υποβρυχίων

Στο παρελθόν ο στόλος των κινεζικών Υ/Β ήταν κυρίως παλαιάς τεχνολογίας  αντίγραφα των σοβιετικών σκαφών. Μετά την αγορά από τη Ρωσία 12 συμβατικών Υ/Β κλάσης Kilo εκτοπίσματος 3.076 τόννων στα μέσα της δεκαετίας του ’90 (1993), ξεκινάει και o ουσιαστικός εκσυγχρονισμός των μονάδων αυτών παράλληλα με την κατασκευή εγχώριων σχεδίων. Τα Υ/Β αυτής της κλάσης διαθέτουν επίσης τον υποηχητικό ASCM Κ/Β SS–N–27 Sizzler εμβέλειας 100ν.μ ως πακέτο της συμφωνίας πώλησης μεταξύ των δύο χωρών. Στις εγχώριες κατασκευές ξεχωρίζει το Υ/Β Type 041 (κλάσης Yuan). Η εμφάνιση του αποτέλεσε έκπληξη για τους δυτικούς το 2004 λόγω των τεχνολογικών καινοτομιών που συγκεντρώνει. Συνολικά αναμένεται να κατασκευασθούν περισσότερα από 10 σκάφη ενώ το ΚΠΝ διαθέτει σήμερα 9 μονάδες σε χρήση. Είναι εξοπλισμένα εκτός από τορπίλες και με τον Κ/Β YJ-16 ASCM εμβέλειας 290 ν.μ το οποίο τα καθιστά ιδιαίτερα ικανά σκάφη. Στην σχεδίαση τους έχουν λάβει στοιχεία από τα ρωσικά Υ/Β Kilo και Lada ενώ δεν είναι ξεκάθαρο αν διαθέτουν όλα τα Υ/Β της κλάσης σύστημα AIP αναερόβιας πρόωσης.

Συμβατικό Υ/Β Type 041 σε ανάδυση

1.1.3. Αεροπορία Ναυτικού

To ΚΠΝ διαθέτει σημαντικό αεροπορικό βραχίονα με ικανότητα για εξειδικευμένες αποστολές καθώς και τα μέσα για κάλυψη όλων των επιχειρησιακών του αναγκών. Ο εμπλουτισμός του σε υλικό έχει γίνει τόσο με αγορές από χώρες του εξωτερικού όσο και με εγχώρια ανάπτυξη και κατασκευή αεροσκαφών και Ε/Π. Παρά όμως την μεγάλη κατασκευαστική πρόοδο, τα πιο αξιόμαχα συστήματα αλλά και μεγάλος μέρος από κρίσιμα υλικά κινητήρων και ηλεκτρονικών δεν παράγονται – προς το παρόν τουλάχιστον – στην Κίνα. Οι αεροπορικές δυνάμεις του ΚΠΝ αποτελούνται κυρίως από τα ακόλουθα:

(α) Αεροσκάφη Su–30 Flanker. Είναι ρωσικής κατασκευής και η παραλαβή τους ολοκληρώθηκε το 2004 ενώ οι ικανότητες του είναι πολύ υψηλές.  Χρησιμοποιούνται από βάσεις ξηράς και πιθανόν να έχουν εξοπλιστεί και με τον ρωσικό ASCM Kh–35. Εκτιμάται ο συνολικός αριθμός τους πλησιάζει τα 150 αεροσκάφη με αποστολή την προστασία των μονάδων επιφανείας από αέρος αλλά και την ναυτική κρούση.

(β) Αεροσκάφη JH–7 δίωξης/βομβαρδισμού. Ο συνολικός τους αριθμός δεν ξεπερνάει τα 40 αεροσκάφη αν και ανά χρονικά διαστήματα το ΚΠΝ παραλαμβάνει κάποιον μικρό αριθμό αεροσκαφών. Οι επιδόσεις του αεροσκάφους είναι συγκρίσιμες με το ρωσικό Su–24 Fencer ή το βρετανικό Tornado και κατασκευάζονται εξολοκλήρου στην Κίνα. Έχουν εξειδικευμένες αποστολές που αφορούν την ναυτική κρούση γι αυτό και είναι εξοπλισμένα με τους Κ/Β C–701, C–801 και C–802 ASCMs ή βόμβες laser. Πρόθεση του ΚΠΝ είναι στο μέλλον να μπορούν να φέρουν και τον ρωσικό ASCM Kh–35 ενώ στοχεύει στην απόκτηση ακόμη μεγαλύτερου αριθμού τέτοιου τύπου αεροσκαφών για ναυτική κρούση.

(γ) Αεροσκάφη H–6D/H–6X (Tu–16 Badger). Τα αεροσκάφη είναι στρατηγικού βομβαρδισμού και φέρουν πληθώρα οπλισμού εναντίον πλοίων ενώ λόγω της μεγάλης ακτίνας δράσης τους χρησιμοποιούνται ως αναγνωριστικά και ως αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού. Μετά από παραλαβή κινητήρων DA–30 από την Ρωσία το ΚΠΝ ξεκίνησε τις δοκιμαστικές πτήσεις ενός νέου τύπου μοντέλο το οποίο θα ονομάζεται H–6D.

(δ)  Ε/Π. Ο κορμός της δύναμης Ε/Π του ΚΠΝ είναι τα Ε/Π Changhe Z–8/Super Frelon σε ρόλο Α/Υ. Κάποια από αυτά έχουν κατασκευασθεί στην Γαλλία και κάποια στην Κίνα. Παράλληλα το ΚΠΝ χρησιμοποιεί εκτεταμένα το Z–9C (Dauphin 2) σε ρόλο Α/Υ και εναντίον στόχων επιφανείας. Επίσης ένας μικρός αριθμός ρωσικής κατασκευής Ε/Π Ka–28 Helix υπηρετεί σε μονάδες επιφανείας σε ρόλο Α/Υ και SAR με σκοπό όμως να έχουν αντικατασταθεί πλήρως ως το 2030 από νέο ελικόπτερο εγχώριας σχεδίασης και κατασκευής.

1.1.4. UAV

Το σύνολο των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΚΕΔ) χρησιμοποιεί όλο και μεγαλύτερος αριθμούς μη επανδρωμένων συστημάτων μεταξύ των οποίων και UAVs. Κυρίως η Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό παραλαμβάνουν τα τελευταία χρόνια πιο εξελιγμένα και πολλαπλών αποστολών μοντέλα για εκτέλεση αναγνώρισης, επιτήρησης, υποκλοπής επικοινωνιών και ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών, στοχοποίησης, καταστολής εχθρικής αεράμυνας και ναυτικής κρούσης. Πολλά από αυτά τα UAV έχουν εμφανείς ομοιότητες με τα αντίστοιχα αμερικανικά αν και τα χαρακτηριστικά τους δεν είναι εφάμιλλα. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται συχνά UAV με εξειδικευμένο ναυτικό επιχειρησιακό προφίλ και οπλισμό και ως οργανικά μέσα πολεμικών σκαφών όπως το S-100 [Σημ. 6]. Συχνά κάνει την εμφάνιση του σε ασκήσεις του ΚΠΝ από Φ/Γ Type-054. Εκτιμάται ότι κάθε πλοίο αυτής της κατηγορίας φέρει δύο ή τρία τέτοια συστήματα. Αν και η αγορά του έγινε το 2010 από την Σουηδική εταιρεία Schiebel έχουν υπάρξει αρκετές εγχώριες βελτιώσεις του.

Mini UAV S-100 πάνω από το ελικοδρόμιο Φ/Τ τ.054Α κατά τη διάρκεια πρόσφατης άσκησης

Μια ξεχωριστή κατηγορία μη επανδρωμένων αεροχημάτων είναι τα Unmanned Combat Aerial Vehicle (UCAV) τα οποία σταδιακά όλο και περισσότερο θα καταλαμβάνουν χώρο στις ναυτικές επιχειρήσεις. Στην κατηγορία αυτή ανήκει το Gongji (GJ)-1 το οποίο σχεδιάστηκε από την  Chengdu Aircraft Design and Research Institute. Η εξαγωγική του έκδοση είναι το Wing Loong I [Σημ. 7], το οποίο έχουν ήδη προμηθευτεί το Καζακστάν, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ανήκει στην κατηγορία  Medium Altitude Long Distance (MALE) UCAV με εμβέλεια ως 2000χλμ. Συνεπώς, αν απογειωθεί από την περιοχή του Πεκίνο για παράδειγμα, μπορεί να καλύψει όλη σχεδόν την Ανατολική Σινική Θάλασσα και την Θάλασσα της Ιαπωνίας. Η εξωτερική εμφάνιση του Wing Loong I[1] είναι σχεδόν πανομοιότυπη με το αμερικανικό UCAV Predator. Το συγκεκριμένο UCAV έχει πιστοποιηθεί για χρήση με μια σειρά από βόμβες και Κ/Β τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον μονάδων επιφανείας όπως το Κ/Β ΥJ-82.

1.1.5. Δορυφορικά Συστήματα Επιτήρησης/Παρατήρησης

Στα τέλη του 2013 η Κίνα εκτόξευσε τους δορυφόρους Yaogan-17,18 και 19 σε διάστημα μόνο μερικών μηνών ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό αυτών σε 32. Οι πρώτοι δορυφόροι της κατηγορίας είχαν ήδη τοποθετηθεί σε τροχιά στις αρχές του 2010. Αν και τα κρατικά ΜΜΕ παρουσίασαν τις δραστηριότητες αυτές ως επιστημονικές, οι εκτιμήσεις των ειδικών είναι διαφορετικές. Θεωρείται ότι αποτελούν μέρη ενός ευρύτερου συστήματος παρατήρησης και  παρακολούθησης των ωκεανών για στρατιωτικούς σκοπούς.

Το UCAV Wing Loong ΙΙ φέρει οπλισμό για ναυτική κρούση και χρησιμοποιείτε ήδη από το ΚΠΝ

Συγκεκριμένα πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο δίκτυο δορυφόρων οι οποίοι αποτελούν το εθνικό Naval Ocean Surveillance System (NOSS) και οι οποίοι με την τροχιά που διαγράφουν μπορούν να καλύψουν μεγάλες περιοχές στην επιφάνεια της Γης. Το σύστημα αυτό αποτελείται από 6 SAR [Σημ. 8] δορυφόρους, 9 ELINT δορυφόρους και 10 δορυφόρους με ηλεκτροπτικά συστήματα (ΕΟ/IR) [Σημ. 9] παρατήρησης ικανούς να προσφέρουν έγκυρη προειδοποίηση σε στρατηγικό και επιχειρησιακό επίπεδο. Επιτρέπουν μέσω τριγωνισμού τον ακριβή προσδιορισμό της θέσης μιας ναυτικής μονάδας από τις ηλεκτρομαγνητικές και θερμικές της εκπομπές. Η αρχική σάρωση της περιοχής ενδιαφέροντος γίνεται από τους δορυφόρους ELINT και ακολουθούν οι υπόλοιποι οι οποίοι προσφέρουν εικόνα ακριβείας για την ταυτότητα των στόχων. Σύμφωνα με ορισμένους Κινέζους ειδικούς, σε περίπτωση πολέμου/κρίσης το ΚΠΝ μπορεί να επιτύχει άμεση αναγνώριση στόχων ενδιαφέροντος εντός 40 μόλις λεπτών για τις παράκτιες περιοχές της χώρας ενώ η κάθε ομάδα δορυφόρων SAR-ELINT-EO/IR καλύπτει μια περιοχή περί τα 3.500τ.μ. Οι δορυφόροι αυτού του τύπου αποτελούν εξέλιξη των πρώτων που αγοράσθηκαν από την Ρωσία την δεκαετία ’90. Ήταν τύπου Kondor-E MILSAT/SAR κατασκευής του ίδιου σχεδιαστικού γραφείου που είχε κατασκευάσει το σύστημα  RORSAT [Σημ. 10] για λογαριασμό του Ναυτικού της ΕΣΣΔ την δεκαετία του ’80. Παράλληλα, υπάρχουν αναφορές για πρόγραμμα μικροδορυφόρων με πολύ μικρό κύκλο ζωής οι οποίοι βρίσκονται σε ετοιμότητα εκτόξευσης μόλις 12 ωρών προκειμένου να καλύψουν επείγουσες επιχειρησιακές ανάγκες. Το δίκτυο δορυφόρων Yaogan αποτελεί βασικό μέρος για την επιτυχή χρήση του Κ/Β DF-21D εμβέλειας 3000χλμ και ταχύτητας μεγαλύτερη του ήχου. Ο συγκεκριμένος Κ/Β ονομάζεται και carrier killer  καθόσον είναι σχεδιασμένος για να προσβάλει και να καταστρέφει τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα ενώ εκτοξεύεται από κινητούς φορείς από την ξηρά. Είναι σχεδιασμένος ώστε να λαμβάνει σε πραγματικό χρόνο δεδομένα από δορυφόρους, αεροσκάφη, πλοία επιφανείας, σταθμούς ξηράς και UAV προκειμένου η βολή του να είναι ακριβής και φονική.

Ο Κ/Β DF-21D ή Carrier Killer, με εμβέλεια 3000χλμ, έχει σχεδιαστεί για να προσβάλει τα εχθρικά αεροπλανοφόρα και υποστηρίζεται από ένα εκτεταμένο δίκτυο δορυφορικής παρατήρησης

Οι εμβέλειες των Κ/Β DF-21C και Κ/Β DF-21D με κόκκινο και κίτρινο χρώμα αντίστοιχα (www.STRATFOR.com)

1.2.  Επιχειρησιακές Δυνατότητες και Περιορισμοί

Το ΚΠΝ καλείται να εκτελέσει επιτυχώς μια σειρά αποστολών στο πλαίσιο της συνολικής αμυντικής στρατηγικής της χώρας. Παράλληλα, έχει να αντιμετωπίσει τόσο τα πολεμικά ναυτικά των άλλων ασιατικών χωρών όσο και το πανίσχυρο Aμερικανικό Nαυτικό το οποίο έχει έντονη παρουσία στην περιοχή μετά τον Β΄ΠΠ. Έτσι, από μια παράκτια ναυτική δύναμη η οποία περιόριζε την δράση της στην υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων θα πρέπει να αναπτύξει μεγαλύτερες και πιο πολύπλοκες επιχειρησιακές δυνατότητες και να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα ικανούς και έμπειρους αντιπάλους.

1.2.1. Ανθυποβρυχιακές Επιχειρήσεις

Μία από τις βασικές αποστολές που πρέπει να εκτελέσει το ΚΠΝ είναι η ανθυποβρυχιακή (Α/Υ) δράση εναντίον Υ/Β ιδιαίτερα στις κοντινές θάλασσες [Σημ. 11] της χώρας. Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει στον τομέα αυτόν η εκτίμηση είναι ότι οι επιχειρησιακές δυνατότητες δεν είναι στο επίπεδο που θα αναμένονταν για ένα σύγχρονο πολεμικό ναυτικό. Στις νεότερες μονάδες επιφανείας έχουν τοποθετηθεί τοπικής σχεδίασης Sonar καθώς Vertical Depth Sonar (VDS) τα οποία προέρχονται από βελτιώσεις των δυτικών συστημάτων τα οποία είχε προμηθευτεί το ΚΠΝ την δεκαετία του ’70 ‘όπως το γαλλικό DUBV 23 Search Sonar και το  DUBV 43 Low Frequency VDS στις πρώτες Φ/Γ Type 051G. Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια αναβάθμισης των ικανοτήτων των αεροπορικών μέσων Α/Υ πολέμου όπως τα ΑΦΝΣ και τα Ε/Π. Συνολικά ως το 2020 το ΚΠΝ αναμένεται να παραλάβει 39 Ε/Π Super Frelon (αποτελεί αντίγραφο του γαλλικού SA-321) ενισχύοντας σημαντικά την Α/Υ ικανότητα του. Στον τομέα των ΑΦΝΣ γίνεται χρήση του εμπορικού αεροσκάφους  Y-8/Y-9 της Shaanxi Aircraft Corporation (SAC) τόσο σε ρόλο θαλάσσιας επιτήρησης, Α/Υ δράσης αλλά και ως πλατφόρμα ELINT, COMINT και SIGINT. Το τελευταίο μοντέλο αυτής της κατηγορίας είναι το Y-8GX6 (Gaoxin-6), εμβέλειας  2.670 νμ και διάρκεια αποστολής ως 10 ώρες χωρίς διακοπή. Διαθέτει Magnetic Anomaly Detector (MAD) συσκευή στο ουραίο, radar επιφανείας και Electro-Optical/Infrared (EO/IR) σύστημα στο κάτω μέρος της ατράκτου. Θεωρείται αντίστοιχων ικανοτήτων με το αμερικανικού P-3 Orion.

Το ΚΠΝ χρησιμοποιεί ήδη σημαντικό αριθμό σύγχρονων ΑΦΝΣ όπως το Y-8GX6

1.2.2. Επιχειρήσεις Αεροπλανοφόρων

Σημαντικό σημείο καμπής για την περαιτέρω εξέλιξη του ΚΠΝ είναι η χρήση των αεροπλανοφόρων του. Όπως είναι γνωστό ένα σκάφος αυτής της κλάσης ποτέ δεν επιχειρεί μόνο του. Αντίθετα, χρειάζεται μια σειρά από άλλες μονάδες για την προστασία του και την υποστήριξη του σύμφωνα με την δυτική ναυτική τακτική. Με δεδομένους τους γεωγραφικούς περιορισμούς ο σημαντικότερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο κινεζικό αεροπλανοφόρο είναι τα εχθρικά Υ/Β ειδικά σε περιορισμένα ύδατα. Αν και έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες στον τομέα των Α/Υ επιχειρήσεων αυτές υστερούν συγκριτικά με τις επιχειρήσεις επιφανείας και τις επιχειρήσεις ΑΑ. Αυτό από τακτικής πλευράς σημαίνει είτε ότι η ηγεσία του ΚΠΝ το αναγνωρίζει αλλά είναι διατιθεμένη να λάβει ένα τέτοιο ρίσκο επεκτείνοντας την δράση του αεροπλανοφόρου πέρα της προστασίας των αισθητήρων και συστημάτων που βρίσκονται στην κινεζική ακτή, είτε θεωρεί ότι το σκάφος αυτό δεν θα αποτελέσει τελικά στόχο των εχθρικών Υ/Β ενώ μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την απειλή μέσω για παράδειγμα της πόντισης  κατάλληλων ναρκών σε επιλεγμένα γεωγραφικά σημεία. Αν και κάποιες αρχικές εκτιμήσεις κυρίως αμερικανών ειδικών έκαναν λόγο για ένα εκπαιδευτικό αεροπλανοφόρο με μειωμένες δυνατότητες το οποίο θα λειτουργούσε ουσιαστικά ως ένα μεγάλο ελικοπτεροφόρο η πραγματικότητα αποδείχτηκε διαφορετική. Το ΚΠΝ έχει επιδείξει μέχρι τώρα υψηλό επαγγελματισμό και προσαρμοστικότητα σε ένα εντελώς άγνωστο όπλο. Μετά από ένα αρχικό στάδιο δοκιμών στην Κίτρινη Θάλασσα το αεροπλανοφόρο και η Μοίρα αεροσκαφών του δήλωσαν ετοιμότητα για συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις από το Νοέμβριο 2016. Παράλληλα, η επιλογή του αεροσκάφους J-15, αντιγραφή του ρωσικού Su-27 με κάποιες διαφοροποιήσεις, δείχνει εμφατικά τον τρόπο που επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει. Δηλαδή, όχι μόνο σε χαμηλής έντασης επιχειρήσεις αλλά και σε ναυτικές/αεροναυτικές επιχειρήσεις υψηλής έντασης προσαρμόζοντας ανάλογα και τις τακτικές του. Ενδεικτικά είδη αποστολών που μπορεί να αναλάβει ένα τέτοιο σκάφος χωρίς φυσικά να είναι τα μοναδικά είναι τα παρακάτω:

(α) Προστασία των Θαλασσίων Γραμμών Επικοινωνιών (ΘΓΕ). Η κινεζική οικονομία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην  εισαγωγή πρώτων υλών και υλικών. Οι ΘΓΕ αποτελούν κρίσιμο στοιχείο για τη συνολική ευημερία της χώρας. Θαλάσσιες περιοχές όπως τα Στενά του Άντεν και της Μάλακα καθώς και ο Ινδικός Ωκεανός είναι στη συνεχή σφαίρα προσοχής του ΚΠΝ. Η προσθήκη ενός αεροπλανοφόρου και κυρίως των αεροπορικών μέσων που μεταφέρει (αεροσκάφη και Ε/Π) αυξάνει τις δυνατότητες επιτήρησης αλλά και προβολής ισχύος.

(β) Προστασία της κινεζικής ΑΟΖ.

(γ) Επιθετικές επιχειρήσεις όπως η προσάρτηση της Ταιβάν. Λαμβάνοντας υπόψη την γεωγραφία της νήσου και της γειτνίασης με την Κίνα ίσως να είναι υπερβολή η χρήση ενός τόσο πολύτιμου συστήματος σε μια τέτοια περίπτωση. Οι εμβέλειες των αεροσκαφών με βάση στην ενδοχώρα και των επάκτιων συστοιχιών καλύπτουν κατά πολύ όλη την περιοχή ενδιαφέροντος προσφέροντας συντριπτική υπεροχή στις κινεζικές δυνάμεις. Εκτιμάται ότι περισσότερο συμβολική θα είναι η χρήση του αεροπλανοφόρου σηματοδοτώντας την ισχυρή επιθυμία της Κίνας να κάνει πράξη τις απειλές για προσάρτηση της Ταιβάν αλλά και της αλλαγής του status της, περνώντας πλέον στην ομάδα των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων. Πέραν όμως από την περίπτωση της Ταιβάν, όσον αφορά τις υπόλοιπες ναυτικές δυνάμεις στην Ασία, η είσοδος σε υπηρεσία των κινεζικών αεροπλανοφόρων αλλάζει την εξίσωση ασφαλείας στην περιοχή. Οι μόνες χώρες οι οποίες μπορούν με αξιώσεις να αντιπαρατεθούν στην Κίνα, πάντα με την υποστήριξη των ΗΠΑ, είναι κυρίως η Ιαπωνία και δευτερευόντως η Νότια Κορέα. Με τις αεροπορικές δυνατότητες των κινεζικών αεροπλανοφόρων είναι δυνατή η εκτέλεση αεροπορικών επιχειρήσεων μακριά από τις βάσεις ξηράς και χωρίς τον κίνδυνο που κρύβει ο εναέριος ανεφοδιασμός. Από την αντίθετη πλευρά, λόγω της έλλειψης μεγάλων βάσεων υποστήριξης για το ΚΠΝ μακριά από την Κίνα, θα πρέπει η προετοιμασία της κινεζικής ναυτικής δύναμης να είναι τέτοια ώστε να μπορεί να καλύψει μεγάλη διάρκεια επιχειρήσεων χωρίς ανεφοδιασμό. Το ΚΠΝ κάνει προσπάθεια να καλύψει αυτό το κενό με την ναυπήγηση μιας σειράς μεγάλων πλοίων υποστήριξης σε αντιστοιχία με την αμερικανική πρακτική.

1.2.3. Επιχειρήσεις Υποβρυχίων

Το ΚΠΝ μπορεί να αναπτύξει στις περιοχές ενδιαφέροντος του τόσο τα πυρηνικά Υ/Β Type 094 και 095 (υπό ανάπτυξη) και τα οποία έχουν την δυνατότητα και προσβολών στόχων ξηράς όσο και τα πολύ λιγότερο θορυβώδη συμβατικά Υ/Β. Σαφέστατα και λόγω γεωγραφίας διαθέτει το τακτικό πλεονέκτημα προκειμένου να επιτύχει την θαλάσσια άρνηση μη επιτρέποντας δηλαδή σε εχθρική ναυτική δύναμη να χρησιμοποιήσει την συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή. Παράλληλα, και τα αριθμητικά δεδομένα είναι προς το μέρος του καθώς εκτιμάται ότι σύντομα θα διαθέτει συνολικά περί τα 80 Υ/Β (συμβατικά και πυρηνικά) συγκριτικά με τα μόλις 52 του αμερικανικού ναυτικού.

1.2.4 Πυρηνική Κρούση/Αποτροπή

Η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Κίνα ολοκληρώθηκε την δεκαετία του ’60. Βασικό στόχος ήταν η χρήση του ως όπλο αποτροπής και αποκτήθηκε σε μικρότερους αριθμούς συγκριτικά με την Ρωσία και τις ΗΠΑ. Ήδη από το 1958 η ηγεσία της χώρας αποφάσισε να αποκτήσει και τη ναυτική διάσταση της πυρηνικής αποτροπής με την κατασκευή Υ/Β που θα μπορούσαν να φέρουν τέτοιας κατηγορίας όπλα ακολουθώντας το παράδειγμα των ΗΠΑ (Υ/Β USS Nautilus) και της τότε ΕΣΣΔ (Υ/Β Lenisky Komsomol). Όμως, οικονομικά προβλήματα και πολιτική αναταραχή επέτρεψαν την επίτευξη του ανωτέρω στόχου μόλις το 1981 με την εκτόξευση του Κ/Β SLBM [Σημ. 12] Ju Lang [Σημ. 13]-2 (JL) με εμβέλεια 7200χλμ παράλληλα. Σήμερα η πιο αξιόπιστη πυρηνική αποτροπή της Κίνας θεωρούνται τα  4 Υ/Β κλάσης Jin (Type 094) καθένα από τα οποία μπορεί να φέρει 12 Κ/Β SLBM JL-2 μέσης εμβέλειας 7400χλμ.

Υ/Β κλάσης Jin (Type 094), μπορεί να φέρει 12 Κ/Β JL-2 εμβέλειας 7400χλμ

O συγκεκριμένος Κ/Β είναι ουσιαστικά η ναυτική έκδοση του DF-31 ICBM [Σημ. 14]. Τα Υ/Β αυτής της κλάσης ελλιμενίζονται στην ναυτική βάση Yulin σε προστατευμένους όρμους. Μπορούν να προσβάλουν μέρος των ΗΠΑ όπως την Πολιτεία της Αλάσκα χωρίς να αφήσουν την ασφάλεια των κινεζικών χωρικών υδάτων. Αντίθετα, για να προσβάλουν τις υπόλοιπες 48 ηπειρωτικές πολιτείες των ΗΠΑ θα πρέπει να μετακινηθούν αρκετά ανατολικότερα. Στα τέλη του 2020 σχεδιάζεται η απόκτηση των πιο εξελιγμένων  Υ/Β Type 096 εξοπλισμένα με τους Κ/Β JL-3 άγνωστης εμβέλειας. Παρά όμως τις συνεχείς βελτιώσεις των κινεζικών σκαφών αυτά παραμένουν αρκετά θορυβώδη σε επίπεδα  αντίστοιχα  με αυτά των σοβιετικών Υ/Β της δεκαετίας του ΄70. Επομένως, αυξάνονται και οι πιθανότητες εντοπισμού τους από τα εχθρικά Α/Υ συστήματα. Για να εξουδετερώσουν αυτό τον κίνδυνο αλλά και λόγω έλλειψης εμπειρίας από τα κινεζικά πληρώματα στις μακρύς περιπολίες [Σημ. 15] ακολουθούν μια πιο προσεκτική επιχειρησιακή χρήση με έμφαση στην ανάπτυξη τους στην Νότια Κινεζική Θάλασσα κυρίως και αποφεύγοντας τους πλόες μακριά από τις κινεζικές ακτές. Η περιοχή αυτή προσφέρει καλύτερη προστασία λόγω της γειτνίασης με την κινεζική ακτή στα δυτικά και με την Μαλαισία και τις Φιλιππίνες στα νότια αντίστοιχα. Βρίσκεται ολόκληρη εντός του αποτελεσματικού βεληνεκούς των κινεζικών αεροσκαφών και της πλειονότητας των Κ/Β που διαθέτει το κινεζικό οπλοστάσιο τα οποία μπορούν να συνθέσουν ένα αποτελεσματικό πλέγμα προστασίας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: Η Ναυτική Στρατηγική της Κίνας

Η σύγχρονη ναυτική στρατηγική της Κίνας εστιάζεται στους δύο ωκεανούς, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Η σημασία και των δύο αυτών θαλάσσιων περιοχών είναι τεράστια για λόγους τόσο οικονομικούς όσο και γεωπολιτικούς. Μέχρι την δεκαετία του ’80 η ναυτική της στρατηγική ήταν η «άμυνα πλησίον των ακτών», την δεκαετία του ’90 μεταβλήθηκε σε «ενεργητική άμυνα των κοντινών θαλασσών» για να καταλήξει στις μέρες μας σε «επιχειρήσεις των απομακρυσμένων θαλασσών» η οποία και αποτελεί τον ένα από τους δύο πυλώνες της ναυτικής στρατηγικής της Κίνας. Ο δεύτερος πυλώνας της στρατηγικής της είναι μια πιο «συντηρητική προσέγγιση» ακολουθώντας την σοβιετική αντίληψη περί «άρνησης περιοχής». Η διαφορά όμως είναι ότι ενώ στην σοβιετική ναυτική στρατηγική οι αποστάσεις από τις ακτές και οι αντίστοιχες περιοχές ήταν κατά βάση θεωρητικής φύσεως (με βάση τις εμβέλειες των τότε διαθέσιμων αισθητήρων και όπλων) στην περίπτωση της Κίνας αυτές καθορίζονται από το First & Second Island Chain. Αυτά είναι δύο νοητές γραμμές με άξονα από βορρά προς νότο και οι οποίες ξεκινούν από την Ιαπωνία και φθάνουν μέχρι το Βιετνάμ (First Island Chain) και την Ινδονησία (Second Island Chain) σχηματίζοντας τις δύο περιοχές επιχειρήσεων του ΚΠΝ αλλά και ταυτόχρονα ένα είδος «γραμμικής άμυνας»  πλησίον των ακτών της Κίνας. Σημαντικό επίσης στοιχείο της ναυτικής στρατηγικής, παρά τις οικονομικές προεκτάσεις του ζητήματος, είναι και η κατασκευή τεχνητών νησιών. Εκτός ότι δημιουργούν τετελεσμένα, αλλάζουν και την διάταξη δυνάμεων στην περιοχή που δημιουργούνται.

2.1. Ειρηνικός Ωκεανός

Ο Ειρηνικός Ωκεανός αποτελεί την φυσική γεωγραφική περιοχή της Κίνας. Οι ακτές της χώρας βρέχονται από αυτόν ενώ μπορεί αντιστρόφως να θεωρηθεί και η προέκταση της χερσαίας της μάζας προς την θάλασσα. Μεγάλο μέρος από το εισαγωγικό και εξαγωγικό της εμπόριο διακινείται από τα λιμάνια που βρίσκονται στον Ειρηνικό αποτελώντας τον οικονομικό πνεύμονα της χώρας. Όμως η προέκταση αυτή διακόπτεται από δύο σειρές νήσων (First & Second Island Chain) τα οποία δεν επιτρέπουν την απρόσκοπτη πρόσβαση. Επομένως, θεωρείται προαπαιτούμενο για την κινεζική ασφάλεια ο έλεγχος αυτών των περιοχών. Μπορεί η Ταιβάν να φαντάζει μια γεωπολιτική ασυνέχεια αλλά και οι υπόλοιποι δρώντες όπως τα κράτη της Ένωσης Κρατών Νότιο-Ανατολικής Ασίας (AESAN) και η Ιαπωνία αποτελούν εξίσου πρόκληση για την κινεζική στρατηγική.

First & Second Island Chain στον Ειρηνικό Ωκεανό

2.1.1. Κίνα και AESAN

Η Ένωση Κρατών Νότιο-Ανατολικής Ασίας (ASEAN) αποτελείται από δέκα χώρες (Ινδονησία, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Μπρούνεϊ, Φιλιππίνες, Καμπότζη, Βιετνάμ, Μπούρμα/Μυανμάρ και Λαϊκή Δημοκρατία του Λάος). Σημείο τριβής μεταξύ Κίνας και των χωρών της AESAN παραμένει η Νότια Σινική Θάλασσα παρά την βελτίωση των οικονομικών και διπλωματικών σχέσεων με τις επιμέρους χώρες ξεχωριστά. Η θάλασσα αυτή είναι μία σχεδόν κλειστή θάλασσα, η οποία αποτελείται από τέσσερα αρχιπελάγη: το Prata (Donsha), το Paracel (Xisha), το Spratly (Nansha) και το Macclesfield Bank (Zhongsha) και μεγάλο αριθμό υφάλων και μικρονήσων. Περιβάλλεται από εννιά χώρες, οι οποίες έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα και διεκδικούν οι περισσότερες μια σειρά από νησιά και υφάλους με ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον, καθώς πιστεύεται ότι κρύβουν τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα νησιά αυτά είναι τα Paracels, τα οποία έφεραν επανειλημμένως σε σύγκρουση την Κίνα με το Βιετνάμ, τα νησιά Spratlys [Σημ. 16] τα οποία διεκδικούν η Μαλαισία, οι Φιλιππίνες, το Μπρούνεϊ, η Κίνα και το Βιετνάμ, και ο ύφαλος Scarborough, βορειανατολικά των Spratlys, τον οποίο διεκδικούν οι Φιλιππίνες και η Κίνα. Η Κίνα θεωρεί αυτή την περιοχή ως ένα κενό το οποίο εύκολά μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους εχθρούς της εναντίον της. Αυτό στηρίζεται και σε ιστορικά δεδομένα καθόσον τα εκατό τελευταία χρόνια δέχτηκε επτά φορές εισβολή από ξένα στρατεύματα από τη θάλασσα, τα οποία πέρασαν από τη Νότιο Κινεζική Θάλασσα ή την χρησιμοποίησαν για αυτό το σκοπό. Επιπλέον, η θάλασσα αυτή χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένως από τους εχθρούς της Κίνας ως περιοχή από όπου μπορούσαν να ελέγχουν την ευρύτερη περιοχή της Νοτιο-Ανατολικής Ασίας και τους θαλάσσιους δρόμους του εμπορίου.

2.1.2. Κίνα και Ιαπωνία

Οι σχέσεις των δύο ισχυρών κρατών της Ασίας έχουν μεγάλο ιστορικό υπόβαθρο. Σήμερα, οι σχέσεις δεν είναι ομαλές και χαρακτηρίζονται από ανταγωνισμό και αμοιβαία καχυποψία. Οι τριβές που παρατηρούνται αφορούν κυρίως τη συμμαχία της Ιαπωνίας με τις ΗΠΑ, την αναδιοργάνωση των Ιαπωνικής Ενόπλων Δυνάμεων και τα κυριαρχικά δικαιώματα των δύο χωρών στα νησιά της Ανατολικής Κινεζικής Θάλασσας. Αυτό που ανησυχεί περισσότερο την Κίνα είναι η πιθανή μετατροπή της Ιαπωνίας σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη της περιοχής του Ειρηνικού με την βοήθεια των ΗΠΑ. Είναι ισχυρή η πεποίθηση ότι η Ιαπωνία εργάζεται σκληρά και αδιάκοπα για να αλλάξει την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ήττα της στο Β’ ΠΠ, και ότι η στενή της συνεργασία με τις ΗΠΑ σε στρατιωτικά θέματα αποσκοπεί σε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά η ιαπωνική κυβέρνηση δυσανασχετεί και ανησυχεί από τις αλλαγές που επιτελούνται στην Κίνα και από την πολιτική που αυτή ασκεί στον Ειρηνικό Ωκεανό. Ανησυχεί για την ολοένα αυξανόμενη στρατιωτική δύναμη της Κίνας και κυρίως για τον εκσυγχρονισμό του στόλου της και του οπλοστασίου της ειδικά στον αεροναυτικό τομέα και στον τομέα των βαλλιστικών Κ/Β.

2.1.3. Ο παράγων ΗΠΑ

Παρά τις ανεπτυγμένες οικονομικές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας ο περιορισμός της κυριαρχίας των ΗΠΑ στην περιοχή του Ειρηνικού και η μείωση της επιρροής τους στις ασιατικές χώρες αποτελεί βασική κινεζική στρατηγική. Κατά το παρελθόν οι σινοαμερικανικές σχέσεις έχουν περάσει από διάφορα στάδια και διακυμάνσεις οι οποίες ξεκινούν από την αντιπαράθεση μέχρι την συνεργασία. Με την ραγδαία οικονομική ανάπτυξη αυξήθηκε και η αυτοπεποίθηση της Κίνας εκφραζόμενης μέσω ενός νέου εθνικισμού αλλά και μέσω μια πιο επιθετικής στάσης στα διάφορα θέματα των διακρατικών σχέσεων. Σημείο αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δύο χώρες παραμένει η παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή του Ειρηνικού και της Κεντρικής Ασίας. Ειδικότερα, οι ΗΠΑ διατηρούν στρατιωτική δύναμη άνω των 100.000 ανδρών συνολικά, έχουν σημαντική στρατιωτική παρουσία στη Σιγκαπούρη, εκτεταμένες υποδομές στα νησιά Γκουάμ και Μαριάννα, και μεγάλες αεροναυτικές βάσεις στην Ιαπωνία και στην Νότιο Κορέα.

2.2. Ινδικός Ωκεανός

Ο Ινδικός Ωκεανός έχει τεράστια σημασία για την Κίνα  καθόσον αποτελεί την λεωφόρο από την οποία περνούν μεγάλο μέρος των εισαγωγών και εξαγωγών της χώρας και σχεδόν το σύνολο των υδρογονανθράκων από τις χώρες της Μέσης Ανατολής (κυρίως το Ιράν). Στην θάλασσα αυτή εκτός από το πάντα παρόν Αμερικανικό Ναυτικό επιχειρεί και το ισχυρό πολεμικό ναυτικό της Ινδίας. Η τελευταία επίσης είναι από τις λίγες χώρες της Ασίας η οποία έχει εδαφικές διαφορές με την Κίνα στα βορειοανατολικά της σύνορα. Μετά τον συνοριακό πόλεμο του 1962 η κινεζική απειλή αποτελεί σταθερή επωδός των ινδών ειδικών σε θέματα στρατηγικής. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και η στενή αμυντική συνεργασία Κίνας – Πακιστάν η οποία φορτίζει αρνητικά τις σχέσεις των δύο χωρών. Ο αμυντικός προϋπολογισμός της  Ινδίας είναι συνεχώς αυξανόμενος τα τελευταία χρόνια με συνεχείς αγορές αμυντικού υλικού από διάφορες πηγές. Η  αντιπαλότητα των δύο χωρών οφείλεται κατά ένα μέρος και στο γεγονός ότι η Κίνα νοιώθει ότι η «ηγεμονία» της στην Ασία θα μπορούσε να απειληθεί από μια ανερχόμενη Ινδία μελλοντικά. Για να την περιορίσει η Κίνα ακολουθεί όπως είδαμε μια πολιτική – στρατιωτικής κυρίως -ενίσχυσης των γειτόνων της και κυρίως του Πακιστάν, έχει αναπτύξει πολύ καλές διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις με την Μυανμάρ (συνορεύει με την Ινδία) με την οποία έχει υπογράψει και συμφωνίες για τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων στον Ινδικό ωκεανό, ενώ προσπαθεί με διπλωματικές ενέργειες να αποτρέψει οποιαδήποτε προσέγγιση της Ινδίας με τις ξένες δυνάμεις, των οποίων τα συμφέροντα θα μπορούσαν κάποια στιγμή να έρθουν σε σύγκρουση με τα κινεζικά συμφέροντα. Μέσα στα πλαίσια αυτής της τακτικής προσπαθεί να αποτρέψει την είσοδο της Ινδίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το οποίο θα της έδινε διπλωματικό κύρος. Πέραν από την ενίσχυση του ΚΠΝ το οποίο μπορεί να επιχειρεί στον Ινδικό Ωκεανό, η Κίνα έχει καταφέρει να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την περιοχή του Θιβέτ ώστε να περικυκλώσει την ινδική υποήπειρο. Η τοποθέτηση και λειτουργία Over The Horizon (OTH) Radar στα υψίπεδα του Θιβέτ δίνει την δυνατότητα για παρακολούθηση και εντοπισμό στόχων σε μια τεράστια περιοχή η οποία περιλαμβάνει και τις δύο ακτές της Ινδίας και το σύνολο του Αραβικού Κόλπου και της Αραβικής Θάλασσας. Ο επιχειρησιακός συνδυασμός OTH Radar με δορυφόρους Wide Ocean ELINT και  με το Beidou Navigation Positioning System [Σημ. 17] δίνει την δυνατότητα για πραγματικού χρόνου στοχοποίηση  η οποία απαιτείται στην χρήση Κ/Β ASBMs, LACMs, ALCMs και ASCMs από πλοία, αεροσκάφη αλλά και από συστοιχίες ξηράς. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κ/Β ASBM DF-21D με εμβέλεια 2000χλμ, ο οποίος καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την ινδική χερσόνησο όταν τοποθετείται στα σύνορα Ινδίας Κίνας και στα σύνορα Ινδίας Μυανμάρ λίγο ανατολικότερα κοντά στην κινεζική επαρχία Yunnan. Επιπλέον, η κατασκευή μεγάλου αριθμού αεροπορικών βάσεων οι οποίες μπορούν να φιλοξενήσουν και να υπηρετήσουν τα στρατηγικά βομβαρδιστικά H-6K στο Θιβέτ δεν θα πρέπει να περνάει απαρατήρητη. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος εξοπλισμένο με τους Κ/Β LACM/ALCM DH-10 πετυχαίνει δραστική εμβέλεια 2300- 2800 χλμ χωρίς ανάγκη ανεφοδιασμού. Επομένως μπορεί να πλήξει ναυτικούς στόχους σχεδόν σε ολόκληρο τον Ινδικό Ωκεανό.

Κινεζικό αεροσκάφος στρατηγικού βομβαρδισμού H-6K εξοπλισμένο με δύο Κ/Β LACM/ALCM DH-10, με μέγιστη εμβέλεια 2800 χλμ μπορεί να προσβάλει στόχους σε ολόκληρο σχεδόν τον Ινδικό Ωκεανό

2.3. Τεχνητά Νησιά

Η κατασκευή τεχνητών νήσων και μικρονήσων είχε ξεκινήσει από την Κίνα αρκετά παλαιότερα. Από το 2014 όμως και αργότερα παρατηρείται μια εντατικοποίηση των προσπαθειών αυτών και έντονη στρατικοποίηση των εγκαταστάσεων. Εμπλουτίζονται συνεχώς με κατασκευή αεροδιαδρόμων, ελικοδρομίων, στρατιωτικών αποθηκών και εγκαταστάσεων υποκλοπών διαφόρων τύπων. Οι δραστηριότητες αυτές πέραν των νομικών επιπλοκών δημιουργούν επί της ουσίας νέα δεδομένα. Δεν είναι ανεξάρτητες από την εφαρμογή της σύγχρονης ναυτικής στρατηγικής της χώρας καθώς αυξάνουν το πλέγμα των αισθητήρων και οπλικών συστημάτων τα οποία θα απαγορεύσουν σε μια εχθρική δύναμη να εισέλθει στην περιοχή ενδιαφέροντος της Κίνας. Παράλληλα, αποτελούν βάσεις ανεφοδιασμού για το πολεμικό ναυτικό και την πολεμική αεροπορία. Τα σκάφη του ΚΠΝ πρέπει να διανύσουν πάνω από 1000 μίλια όταν βρίσκονται στον Ειρηνικό Ωκεανό προκειμένου να προσεγγίσουν την βάση στο νησί Hainan όπου υπάρχουν εκτεταμένες εγκαταστάσεις υποστήριξης. Αντίθετα, με την δημιουργία τεχνητών  νήσων αυτό το καίριας σημασίας πρόβλημα απαλείφεται. Αντιπροσωπευτικό δείγμα είναι τα τεχνητά νησιά Woody Island και Fiery Cross Reef στα οποία έχουν δημιουργηθεί αεροπορικές εγκαταστάσεις για την φιλοξενία και υποστήριξη UAVs, μαχητικών αεροσκαφών J-11 ενώ από τον Φεβρουάριο 2006 έχουν τοποθετηθεί ΑΑ συστοιχίες HQ-9 SAM δημιουργώντας νέα επιχειρησιακά δεδομένα καθώς οι εμβέλειες των συστημάτων αυτών φθάνουν ως τις ακτές της Μαλαισίας.

Τοποθέτηση αισθητήρων και οπλικών συστημάτων στο Ferry Cross Reef και το Woody Island. Με κόκκινο και πορτοκαλί χρώμα οι εμβέλειες των Κ/Β HQ-9, HQ-9B, YJ-12B, YJ-62 ενώ σημειώνονται και τα σημεία που έχουν τοποθετηθεί συστήματα ΗΝ παρεμβολών

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. Εφαρμογή Σύγχρονης Ναυτικής Στρατηγικής

3.1. Αντιγράφοντας την ΕΣΣΔ

Η ΕΣΣΔ εφάρμοσε την ναυτική στρατηγική της Anti Access/ Area Denial (Α2/ΑD)  εναντίον των ΗΠΑ και συγκεκριμένα εναντίον του Αμερικανικού Ναυτικού το οποίο κυριαρχούσε στους παγκόσμιους ωκεανούς κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Η βασική στρατηγική επιλογή των Σοβιετικών της απόκτησης ικανοτήτων area-denial, και συγκεριμένα sea–denial έδινε έμφαση στην προσπάθεια καταστροφής των Ομάδων Μάχης των αμερικανικών αεροπλανοφόρων. Σκοπός τους ήταν επίσης η καταστροφή των γραμμών επικοινωνιών ΗΠΑ – Συμμάχων προκειμένου να κερδίσουν χρόνο για τις δυνάμεις τους στα θέατρα επιχειρήσεων με κυριότερο το Ευρωπαϊκό. Η «άμυνα σε βάθος» με ζώνες area denial που έφθαναν ως και τα 3000 χιλιόμετρα από την ρωσική ακτή ήταν πρωταρχικής σημασίας. Η πρώτη ζώνη κάλυπτε τις περιοχές ως 200ν.μ από τις ακτές ενώ η δεύτερη επεκτείνονταν ως τα 1500ν.μ περίπου.

3.2. Κινεζική «φυσαλίδα»

Η εφαρμογή της Α2/ΑD στρατηγικής από την Κίνα εκτός από τα παραπάνω χαρακτηριστικά έχει και την ιδιαιτερότητα ότι εφαρμόζεται σε αλλεπάλληλα επίπεδα δημιουργώντας ένα είδος ομόκεντρων κύκλων ή ακριβέστερα ομόκεντρων «φυσαλίδων» από την χερσαία μάζα της χώρας. Με την διάταξη αυτή ευελπιστεί η κινεζική ενδοχώρα να καταστεί αδιαπέραστη από οποιανδήποτε εχθρική δύναμη ενώ παράλληλα προστατεύει τα κινεζικά συμφέροντα στις θάλασσες ενδιαφέροντος της. Για να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να γίνεται συνδυασμός πλειάδας συστημάτων και αισθητήρων της πολεμικής αεροπορίας και του πολεμικού ναυτικού. Μία εύκολη διάκριση γι αυτές τις αμυντικές γραμμές μπορεί να γίνει με βάση την απόσταση από τις ακτές καθώς αποτελούν διαδοχικά αμυντικά πεδία επιχειρήσεων.

3.2.1 Μικρές αποστάσεις  (200ν.μ από την ακτή)

Δίνεται έμφαση στη χρήση οπλικών συστημάτων και αισθητήρων που μπορούν να λειτουργήσουν εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Χρησιμοποιούνται Κ/Β SAM [Σημ. 18], K/B ASCM και UAVs. Επιπλέον, η Κίνα διαθέτει το ΑΑ σύστημα S-300 ρωσικής κατασκευής (40 συστοιχίες) και το εγχώριας σχεδίασης HQ-9 (60 συστοιχίες) δημιουργώντας ένα πολύ πυκνό πλέγμα Κ/Β SAM. Σχεδόν το σύνολο των μονάδων επιφανείας (κορβέτες, πυραυλάκατοι και φρεγάτες) διαθέτουν τον K/B ASCM κινεζικής κατασκευής και σχεδίασης YJ-83. Ο τελευταίος διαθέτει inertial/active radar guidance, δυνατότητες anti-jamming, ταχύτητα πτήσης Mach 0.9 η οποία δυσκολεύει τον εντοπισμό του, κεφαλή μάχης βάρους 165kg ενώ η εμβέλεια του είναι 65ν.μ. Μπορεί να λαμβάνει κινηματικά στοιχεία εν πτήση σε πραγματικό χρόνο ενώ η τροχιά του είναι sea-skimming 20-30 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Σημαντικό σημείο στον συγκεκριμένο Κ/Β είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν από τον σύνολο των αεροσκαφών της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΚΠΑ). Συνεπώς, η χρήση του με βολές κορεσμού από διαφορετικές κατευθύνσεις και ύψη μπορεί να κάμψει την αντιαεροπορική άμυνα του αντιπάλου. Στον τομέα των K/B ASCM ένα άλλο φονικό σύστημα είναι το Κ/Β SS-N-22 Sunburn ρωσικής κατασκευής και με εμβέλεια 65-130ν.μ. Το Κ/Β αυτό φέρεται από τα τέσσερα ρωσικής κατασκευής Α/Τ Sovremenny τα οποία διαθέτει το ΚΠΝ, καθένα από τα οποία φέρει 8 Κ/Β του τύπου. Έχει σχεδιασθεί εξαρχής για την αντιμετώπιση των αμερικανικών Κ/Β SM-2 και των φορέων του συστήματος μάχης Aegis επιτυγχάνοντας ταχύτητες της τάξης των 2.5 Mach. Διαθέτει inertial/active radar guidance και εκρηκτική κεφαλή μάχης βάρους 300kg. Παράλληλα, τα 8 συμβατικά Υ/Β τ. Kilo φέρουν τους Κ/Β SS-N-27 Sizzler με αντίστοιχα χαρακτηριστικά με τον προηγούμενο Κ/Β και εμβέλεια 120-180ν.μ. Και τα δύο αυτά συστήματα λόγω της υψηλής τους ταχύτητας και της τροχιάς που ακολουθούν (μεγάλες αλλαγές πορειών με πολύ υψηλή ταχύτητα) δεν επιτρέπουν στον αμυνόμενο να επιλύσει το πρόβλημα βολής και να τους αντιμετωπίσει. Ακόμα όμως και στην εξαιρετική περίπτωση που μπορεί αυτό να γίνει ο χρόνος που του απομένει δεν ξεπερνάει το ένα μόλις λεπτό.

Εφαρμογή της Anti Access/Area Denial (A2/AD) από την Κίνα στην περιοχή της Ασίας

3.2.2 Μεσαίες αποστάσεις (600ν.μ από την ακτή)

Στην περιοχή αυτή γίνεται εκτεταμένη χρήση Κ/Β ASCM εκτοξευόμενα από Υ/Β, μαχητικά αεροσκάφη δίωξης βομβαρδισμού με αποστολή τη ναυτική κρούση καθώς και μεγάλες μονάδες επιφανείας. Περιλαμβάνει την περιοχή που ξεκινά από τις ακτές της Ιαπωνίας ως τις Φιλιππίνες και την Μαλαισία (First Island Chain). Γίνεται χρήση και των οπλικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε πιο κοντινές αποστάσεις με ορισμένες διαφοροποιήσεις/προσθήκες. Για παράδειγμα, το Κ/Β YJ-83 με εμβέλεια 63ν.μ φέρεται από τα αεροσκάφη J-10A/S των οποίων η ακτίνα είναι  περί τα 540ν.μ αυξάνοντας την τελική αποτελεσματική εμβέλεια στα 600ν.μ. Επιπλέον ο εναέριος ανεφοδιασμός χρησιμοποιείται εκτεταμένα προκειμένου να καλυφθούν  αυτές οι περιοχές. Στον τομέα των αισθητήρων εκτός των δορυφορικών γίνεται ευρεία χρήση HALE [Σημ. 19] UAV όπως το Soar Dragon τόσο για επιτήρηση και αναγνώριση όσο και για στοχοποίηση.

3.2.3 Μεγάλες αποστάσεις (πέραν των 600ν.μ από την ακτή)

Η  αύξηση της απόστασης από την ξηρά δημιουργεί μεγαλύτερες τεχνολογικές απαιτήσεις καθώς φέρνει τα οπλικά συστήματα και τους αισθητήρες στα όρια τους. Ένα από αυτά είναι οι Κ/Β ASBM [Σημ. 20]. Καλύπτουν την περιοχή από τις βόρειες ακτές της Ιαπωνίας ως τις νήσους Guam και την Ινδονησία στα νότια (Second Island Chain). Παράλληλα, μπορούν να καλύψουν τον Κόλπο της Bengal και σχεδόν ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο.  Όπως είναι φυσικό σε αυτές τις αποστάσεις η χρήση μαχητικών αεροσκαφών από την ξηρά μπορεί να γίνει μόνο με εναέριο ανεφοδιασμό. Συνεπώς τα περίπου 250 μαχητικά Su-27 Flankers και τα 100 μαχητικά Su-30 MMK/2 παρά την επιχειρησιακή ακτίνα των 750ν.μ θα χρειαστούν εναέριο ανεφοδιασμό για να καλύψουν επαρκώς αυτή την τεράστια περιοχή και θα πρέπει να είναι οπλισμένα Κ/Β YJ-83 ή διαφορετικού τύπου ASCM. Επιπλέον, είναι δεδομένη και η χρήση των στρατηγικών βομβαρδιστικών Η-6Κ με Κ/Β ASBM. Τα Κ/Β της κατηγορίας ASBM αποτελούν ιδανική λύση για κάλυψη τόσο μακρινών αποστάσεων. Οι ΚΕΔ έχουν δώσει μεγάλη βάση στην εξέλιξη αυτών τόσο για ναυτική όσο και για χερσαία κρούση. Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας Κ/Β είναι ο DF-21D o οποίος κινείται με ταχύτητα 10 Mach και είναι ειδικά σχεδιασμένος για την καταστροφή του καταστρώματος και των ηλεκτρονικών συστημάτων των αεροπλανοφόρων. Έχει εμβέλεια περί τα 800ν.μ και cep [Σημ. 21] 20 μέτρα.

Επιπλέον, ίσως το πιο σημαντικό δομικό στοιχείο της εφαρμογής της Α2/ΑD ναυτικής στρατηγικής από την Κίνα είναι η χρήση των συμβατικών Υ/Β ανεξάρτητα της απόστασης από τις ακτές. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι η πολύ μικρή ακουστική τους υπογραφή η οποία καθιστά πολύ δύσκολα τον εντοπισμό τους ενώ απαιτεί μεγάλο αριθμό μονάδων επιφανείας και αεροπορικών μέσων για να είναι επιτυχής. Οι προβλέψεις που υπάρχουν σε ανοιχτές πηγές κάνουν λόγο για ένα στόλο 53-55 συμβατικών κινεζικών Υ/Β ο οποίος τα επόμενα χρόνια θα επεκταθεί στα 75 Υ/Β (κάποια εξ αυτών με σύστημα αναερόβιας πρόωσης AIP). Με διαθέσιμο μεγάλο αριθμό Υ/Β υπάρχει η δυνατότητα από πλευράς ΚΠΝ εντοπισμού, παρακολούθησης και εγκλωβισμού των Ομάδων Μάχης των αμερικανικών αεροπλανοφόρων δυσκολεύοντας το πρόβλημα ασφαλείας για τους Αμερικανούς. Ένας αριθμός 6 ή 8 Υ/Β είναι ικανός αριθμός για την αντιμετώπιση μιας Ομάδας Μάχης του ΑΝ.

Ομάδα Μάχης του Αμερικανικού Ναυτικού σε περιπολία

Επομένως, σε περίπτωση δυναμικής επέμβασης των ΗΠΑ στον Ειρηνικό με 2 ή 3 Ομάδες Μάχης ο αριθμός των Υ/Β της Κίνας είναι οριακά επαρκής να καλύψει όλα τα σημεία πρόσβασης. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες για την κατασκευή όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερων και καλύτερων χαρακτηριστικών ASCM τα οποία θα φέρονται από Υ/Β όπως ο Κ/Β CM-708 UNA. Ο συνδυασμός ASCM με Υ/Β προσδίδει ακόμα καλύτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά στην προσπάθεια sea denial της Κίνας, καθώς είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο για ένα ναυτικό διοικητή να επιλέξει να εισέλθει σε μια περιοχή στην οποία είναι γνωστό ότι επιχειρούν σύγχρονα εχθρικά Υ/Β. Ακόμα όμως και σε αυτή την σπάνια περίπτωση αντικειμενικός στόχος είναι οι εχθρικές δυνάμεις να καθηλωθούν ώστε να είναι αδύνατον να επιχειρήσουν αποτελεσματικά. Το πρώτο βήμα, εκτός από τις συνεχείς περιπολίες Υ/Β, είναι οι μαζικές προσβολές Κ/Β εναντίον των εχθρικών μονάδων περιπολίας για να ακολουθήσει η προσβολή με βαλλιστικούς πυραύλους των εχθρικών αεροναυτικών βάσεων και του εχθρικού συστήματος C4ISR [Σημ. 22]. Επιπρόσθετα, πρωταρχικός στόχος εναντίον του Αμερικανικού Ναυτικού είναι η προσβολή των Ομάδων Μάχης των εχθρικών αεροπλανοφόρων ξεκινώντας από την άμυνα τους που είναι τα πλοία φορείς του συστήματος Aegis.

Για την κατάρρευση της άμυνας αυτών των μονάδων επιφανείας οι Κινέζοι ειδικοί θεωρούν ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί μεγάλη γκάμα ASBM Κ/Β εκτοξευόμενοι από διάφορες κατευθύνσεις και αποστάσεις από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Η αύξηση της εμβέλειας και της ακρίβειας των Κ/Β αυτών προϋποθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο C4ISR/SAT το οποίο θα παρέχει σε πραγματικό χρόνο, με υψηλή ακρίβεια, μέρα και νύχτα, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, για όλες τις περιοχές κινεζικού ενδιαφέροντος στοιχεία αναγνώρισης, ταυτοποίησης και χαρακτηρισμού αεροπορικών, υποβρύχιων και μονάδων επιφανείας τα οποία αποτελούν απειλή. Μέσω του δικτύου αυτού θα είναι δυνατή η προσβολή ακριβείας των εχθρικών μονάδων πριν καν προλάβουν να επιχειρήσουν.

H ακτίνα δράσης των αεροσκαφών Η-6Κ τα οποία εξοπλισμένα με LACM φθάνει τα 3300χλμ καλύπτοντας την Νότια Σινική Θάλασσα, την Θάλασσα των Φιλιππίνων, την Ανατολική Σινική Θάλασσα και την Θάλασσα της Ιαπωνίας ως τους νήσους Guam

«Τα κράτη που δεν διαθέτουν ναυτικές δυνάμεις, δεν είναι ικανά να διατηρηθούν σε επίπεδο μεγάλης δύναμης για πολύ καιρό», Ναύαρχος του Σοβιετικού Ναυτικού Σεργκέι Γκόρσκοφ

Οι αλλαγές των τελευταίων χρόνων για το ΚΠΝ υπήρξαν τόσο ποιοτικές όσο και ποσοτικές. Σήμερα παρά τις ελλείψεις στην επιχειρησιακή εμπειρία διαθέτει τρομακτική ισχύ πυρός. Μέχρι το 2030 θα έχει ολοκληρωθεί η πλήρης μετατροπή του από μια τοπική παράκτια δύναμη στην πιο ισχυρή συμβατική ναυτική δύναμη παγκοσμίως με περισσότερα από 500 πλοία αφήνοντας τις ΗΠΑ στην δεύτερη θέση με μόλις 350. Αυτό δίνει την δυνατότητα στην Κίνα να συμπεριφέρεται με περισσότερη άνεση στους δύο ωκεανούς ενδιαφέροντος της, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Ξεκινώντας αρχικά με την εγκατάσταση μια δυναμικής παρουσίας γύρω από τις κοντινές σε αυτή θάλασσες στερεί από τις υπόλοιπες δυνάμεις της περιοχής αλλά και τις ΗΠΑ την ελευθερία κινήσεων. Εν συνεχεία, με χρήση των πυρηνικών Υ/Β και των αεροπλανοφόρων της, αντιγράφοντας δηλαδή τις παραδοσιακές Δυτικές ναυτικές δυνάμεις, επεκτείνει την επιρροή της και προβάλει εμφατικά την ισχύ της και στους δύο προαναφερθέντες ωκεανούς.

Είναι δεδομένο ότι αυτά αποτελούν θεμελιώδη βήματα προκειμένου η Κίνα να καταστεί σύντομα η νέα στρατιωτική παγκόσμια υπερδύναμη αλλάζοντας την εικόνα του κόσμου όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα. Εν κατακλείδι, μέσω του Πολεμικού Ναυτικού της η «Ουράνια Αυτοκρατορία» [Σημ. 23] επιστρέφει στις παγκόσμιες θάλασσες με στόχο να αποκτήσει αυτό που της ανήκει στη νέα εποχή.

 

Σημειώσεις[

1. MPA: Maritime Patrol Aircraft

2. ELINT: Electronic Intelligence.

3. AEW: Air Early Warning.

4. SSBN: nuclear powered ballistic missile submarine, SSGN: nuclear powered guided missile submarine, SSN: nuclear powered attack submarine, SSK: diesel powered submarine. Με τον όρο Large Surface Combatants περιγράφονται τα καταδρομικά και τα Α/Τ  ενώ με τον όρο Small Surface Combatants περιγράφονται οι Φ/Γ, ΤΠΚ  και οι Κ/Φ.

5. Γεννήθηκε το 1916 από φτωχή οικογένεια αγροτών. Συμμετείχε στην Μεγάλη Πορεία με τον Κόκκινο Στρατό όπου και ανέπτυξε προσωπικές σχέσεις με πολλά σημαίνοντα στελέχη του Κινεζικού ΚΚ. Από το 1954 ως το 1958  εκπαιδεύτηκε στην Ναυτική Ακαδημία Voroshilov στο Λένινγκραντ.

6. Οι διαστάσεις του S-100 είναι μήκος 10.2 feet (3.11 meters), ύψος  3,6 feet (1.11 meters), και πλάτος  4.06 feet (1.24 meters).

7. Μήκος  28 feet (9 meters), πλάτος 46 feet (14 meters) και ύψος 9.1 feet (2.8 meters).

8. SAR: Synthetic Aperture Radar. Οι δορυφόροι που φέρουν τέτοιας κατηγορίας σύστημα αποτελούν την ιδανική λύση για επιτήρηση θαλάσσιων περιοχών.

9. EO/IR: Electro-optical /Infrared.

10. RORSAT: Radar Ocean Reconnaissance Surveillance Satellite.

11. Στη διεθνή βιβλιογραφία χρησιμοποιείται ο όρος near seas.

12. SLBM: Submarine Launched Ballistic Missile.

13. Μεταφράζεται ως Τεράστιο Κύμα.

14. ICBM: Intercontinental Ballistic Missile.

15. Η πιο μακρά αποστολή ήταν 95 ημέρες και το Υ/Β που την εκτέλεσε δεν έφερε επιχειρησιακούς κ/β.

16. Το αρχιπέλαγος των Spratlys αποτελείται από μικρές νησίδες οι οποίες βρίσκονται πολύ μακριά από την Κίνα (τουλάχιστον 1000ν.μ από το κοντινότερο σημείο της κινεζικής επικράτειας). Είναι δύσκολο να τις υπερασπιστεί και να τις υποστηρίξει στρατιωτικά σε περίπτωση ανάγκης.

17. Το σύστημα αυτό είναι ανάλογο του γνωστού GPS. Το 2015 διέθετε μόλις 16 δορυφόρους προσδιορισμού θέσης και μικρής ακρίβειας στίγμα. Εκτιμάται ότι περί τα τέλη του 2020 θα διαθέτει 35 δορυφόρους με τον αριθμό να αυξάνεται συνεχώς και ακρίβεια στίγματος μικρότερη των 10 μέτρων. Οι πρώτες περιοχές που θα καλύπτονται από τις υπηρεσίες του θα είναι της Ασίας και της Αφρικής με στόχο να επεκταθεί σύντομα σε παγκόσμια κλίμακα.

18. SAM: Surface to Air Missiles.

19. HALE: High Altitude Long Endurance.

20. ASBM: Anti Ship Ballistic Missile.

21. CEP: Circular Error Probability.

22. C4ISR: Command, Control, Computer, Communications, Intelligence, Surveillance and Reconnaissance

23: Ο όρος χρησιμοποιούνταν στα αρχαία κινεζικά κείμενα για να περιγράψει την Κινεζική Αυτοκρατορία όταν απευθύνονταν σε άλλους βασιλείς και ηγεμόνες.

Βιβλιογραφία

1. Acharya, Amitav (2003), Seeking Security in the Dragon’s Shadow: China and Southeast Asia in the Emerging Asian Order, Institute of Defence and Strategic Studies No. 44, Singapore, March 2003.

2. Austin, Greg (2003), ‘Unwanted Entanglement: The Philippines’ Spratly Policy as a Case Study in Conflict Enhancement’, Security Dialogue, Vol. 34(1): 41- 54.

3. Baldwin, David A. (2002), ‘Power and International Relations’, Walter Carlsnaes, Thomas Risse, and Beth A. Simmons (eds.) (2002), Handbook of International Relations, London: Sage Publications, pp. 177-91.

4. Bateman, Sam and Ralf Emmers (eds.) (2009), Security and International Politics in the South China Sea. Towards a cooperative management regime, London and New York: Routledge.

5. Goldstein, Avery (2005), Rising to the Challenge. China’s Grand Strategy and International Security, Stanford, Calif.: Stanford University Press.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: