Ο ελεύθερος σκοπευτής Wali επέστρεψε στον Καναδά – «Ο πόλεμος είναι μια τρομερή απογοήτευση»

Φωτογραφία: OLIVIER JEAN, THE PRESS | Ο Wali, ο πρώην Στρατιώτης του 22ου Βασιλικού Συντάγματος, επέστρεψε στο Κεμπέκ, στον Καναδά, αφότου πέρασε δύο μήνες στην Ουκρανία

Δύο μήνες αφότου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του προέδρου Βολοντομίρ Ζελένσκι, ο ελεύθερος σκοπευτής Wali επέστρεψε στο Κεμπέκ – άθικτος, αν και «πολλές φορές» παραλίγο να χάσει την ζωή του. Όμως οι περισσότεροι ξένοι μαχητές που ταξίδεψαν στην Ουκρανία όπως αυτός έχουν αποχωρήσει πικρά απογοητευμένοι, χαμένοι στην αχλή του πολέμου χωρίς να έχουν πάει ούτε μία φορά στην πρώτη γραμμή.

«Είμαι τυχερός που ζω ακόμη, πραγματικά ήρθε πολύ κοντά μου», δήλωσε ο πρώην Στρατιώτης του Βασιλικού 22ου Συντάγματος, σε συνέντευξη στο La Presse, στο σπίτι του, στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ.

Η τελευταία του αποστολή στην περιοχή του Ντονμπάς, σε μια ουκρανική Μονάδα που διέθετε Στρατιώτες θητείας, επιτάχυνε κατά κάποιο τρόπο την επιστροφή του. Νωρίς το πρωί, μόλις είχε λάβει τη θέση του κοντά σε ένα όρυγμα που εκτέθηκε σε πυρά ρωσικών αρμάτων μάχης, δύο από τους κληρωτούς βγήκαν από την κάλυψη τους για να καπνίσουν τσιγάρα. «Τους είπα να μην εκτίθενται έτσι, αλλά δεν με άκουγαν», είπε ο Wali. Τότε μια «εξαιρετικά εύστοχη» βολή βλήματος από ρωσικό άρμα έσκασε δίπλα τους. Η σκήνη που περιγράφεται από τον ελεύθερο σκοπευτή παγώνει το αίμα. «Εξερράγη δίπλα. Είδα τα θραύσματα να φεύγουν σαν λειζερς. Το σώμα μου σφίχτηκε. Δεν μπορούσα να ακούσω τίποτα, αμέσως είχα πονοκέφαλο. Ήταν πολύ βίαιο».

Αμέσως κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να κάνει κάτι για τους δύο ουκρανούς συμπολεμιστές τους που είχαν χτυπηθεί σκληρά. «Μύριζε θάνατος, είναι δύσκολο να το περιγράψω, είναι μια μακάβρια μυρωδιά απανθρακωμένης σάρκας, θειαφιού και χημικών. Είναι τόσο απάνθρωπη αυτή η μυρωδιά».

Φωτογραφία: OLIVIER JEAN, THE PRESS | Ο Wali επισκέφθηκε την Ουκρανία στις αρχές Μαρτίου

Η σύντροφος του, η οποία επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη, είπε ότι την κάλεσε μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα. «Προσπαθούσε να μου εξηγήσει ότι είχαν υπάρξει δύο νεκροί, ήταν σαν να ήθελε να μου πει ‘πιστεύω ότι έχω κάνει αρκετά, ε; Δεν έκανα αρκετά;’ Έμοιαζε σαν να ήθελε να του πω να επιστρέψει πίσω, είπε. Ήταν φοβερά ήρεμος».

Στο τέλος, ήταν η οικογενειακή ζωή που νίκησε την επιθυμία του να βοηθήσει τους ουκρανούς, είπε ο Wali. «Η καρδία μου νιώθει σαν να επιστρέφει στο μέτωπο. Έχω ακόμη την φλόγα. Μου αρέσει το θέατρο των επιχειρήσεων. Αλλά πίεσα την τύχη μου. Δεν τραυματίστηκα. Σκέφτομαι μέσα μου: Πόσο μακριά μπορώ να ρίξω τα ζάρια; Δεν θέλω να χάσω ό,τι έχω εδώ», λέει ο νέος πατέρας, που έχασε τα γενέθλια του υιού του καθώς ήταν στο μέτωπο.

Φωτογραφία που παραχωρήθηκε από τον Wali | Ο Wali στην περιοχή του Ντονμπάς

Αφού πέρασε δύο μήνες στην Ουκρανία, ο Wali κάνει μια «μάλλον απογοητευτική» αξιολόγηση της ανάπτυξης των Δυτικών εθελοντών μαχητών, η οποία ξεκίνησε στις αρχές Μαρτίου, μετά από την έκκληση του προέδρου Βολοντομίρ Ζελένσκι. Ο αριθμός των εθελοντών που εμφανίστηκαν – πάνω από 20000 σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις – ήταν τόσο μεγάλος που η ουκρανική κυβέρνηση έπρεπε να δημιουργήσει άμεσα, την 6η Μαρτίου, την «Διεθνή Λεγεώνα για την Εδαφική Άμυνα της Ουκρανίας».

Όμως για τους περισσότερους εθελοντές που παρουσιάστηκαν στα σύνορα, η κατάταξη τους σε μια στρατιωτική Μονάδα ήταν μεγάλος μπελάς.

Φωτογραφία: OLIVIER JEAN, THE PRESS | Ο Wali

«Ο Ζελένσκι απηύθυνε έκκληση σε όλους, αλλά στο πεδίο οι Αξιωματικοί ήταν τελείως αβοήθητοι. Δεν ήξεραν τι μας κάνουν»

– Wali

Αυτός και αρκετοί άλλοι πρώην καναδοί Στρατιώτες αρχικά προτίμησαν να ενταχθούν στην Ταξιαρχία Norman, μια ιδιωτική εθελοντική μονάδα που βρίσκονταν αρκετούς μήνες στην Ουκρανία, που τη διοικούσε ένας πρώην Στρατιώτης από το Κεμπέκ του οποίου το ψευδώνυμο είναι Hrulf.

Γρηγορά ξέσπασε διχόνοια ανάμεσα στους Στρατιώτες και μεγάλος αριθμός μαχητών εγκατέλειψε την Ταξιαρχία Norman.

Τρείς μαχητές που ζήτησαν ανωνυμία περιέγραψαν στο La Presse τις υποσχέσεις για όπλα και προστατευτικό εξοπλισμό που τους έδωσε ο επικεφαλής της Ταξιαρχίας Norman οι οποίες ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Κάποιοι από τους εθελοντές βρέθηκαν περίπου 40 χιλιόμετρα από το ρωσικό μέτωπο χωρίς κανένα προστατευτικό εξοπλισμό. «Αν υπήρχε μια ρωσική διείσδυση όλοι θα ήταν σε κίνδυνο. Ήταν μια ανεύθυνη συμπεριφορά από το μέρος της Ταξιαρχίας», δήλωσε ένας από τους πρώην Στρατιώτες της που ζήτησε το όνομα του να μην αποκαλυφθεί για λόγους ασφαλείας.

Φωτογραφία που παραχωρήθηκε από τον Wali | Ο Wali εκπαιδεύεται στην χρήση του αντιαρματικού πυραύλου Javelin

Εξαπάτηση και ανυπομονησία

Ο διοικητής της Ταξιαρχίας Norman, που επίσης μας ζήτησε να μην αποκαλύψουμε το όνομα του για λόγους ασφαλείας, επιβεβαίωσε ότι είχαν λιποτακτήσει περίπου εξήντα μαχητές από την αρχή του πολέμου. Αρκετοί από αυτούς ζητούσαν να υπογράψουν σύμβαση που θα τους έδινε δικαιώματα βάσει των Συμβάσεων της Γενεύης, όπως επίσης ότι το κράτος της Ουκρανίας θα τους περίθαλπε σε περίπτωση τραυματισμού. Ο Hrulf ισχυρίζεται ότι κάποιοι μάλιστα «συνωμότησαν» για να του αφαιρέσουν φορτίο όπλων αξίας 500000 δολαρίων που παραδόθηκε από τους Αμερικανούς, με σκοπό να δημιουργήσουν την δική τους πολεμική μονάδα.

«Υπάρχουν τύποι που βιάζονταν να πάνε στο μέτωπο χωρίς καν να έχουν υποβληθεί στον παραμικρό έλεγχο ασφαλείας. Οι ουκρανοί μας εξέτασαν και τώρα αρχίσαμε να λαμβάνουμε περισσότερες αποστολές. Υπάρχει το στοιχείο της εμπιστοσύνης που πρέπει να εδραιωθεί, αυτό είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό», είπε ο Hrulf.

Μια «τρομερή απογοήτευση»

«Πολλοί εθελοντές μαχητές περίμεναν να είναι όλα έτοιμα για χρήση, αλλά ο πόλεμος είναι το αντίθετο, είναι μια τρομερή απογοήτευση», συνοψίζει ο Wali από την πλευρά του.

Μαζί με έναν άλλον πεζικάριο από το Κεμπέκ με το ψευδώνυμο Shadow, ο ελεύθερος σκοπευτής από το Κεμπέκ τελικά εντάχθηκε στην ουκρανική μονάδα που πολεμούσε στην περιοχή του Κίεβου.

Φωτογραφία: OLIVIER JEAN, THE PRESS | Σύμφωνα με τον Wali, η ένταξη σε μια ουκρανική στρατιωτική μονάδα ήταν ταλαιπωρία για την πλειονότητα των Δυτικών εθελοντών

Όμως πάλι, το να βρει ένα όπλο για πολεμήσει ήταν μια εφιαλτική διαδικασία. «Πρέπει να γνωρίζεις κάποιον που γνωρίζει κάποιον άλλον που σου είπε ότι σε ένα παλιό κουρείο θα σου δώσουν ένα AK-47. Έπρεπε να ασχοληθείς με τον εξοπλισμό Στρατιώτη μαζεύοντας κομμάτια και πυρομαχικά από δεξιά και αριστερά, σε πολλές περιπτώσεις με τα όπλα να είναι σε κακή ή πολύ κακή κατάσταση» είπε.

«Ακόμη και τα γεύματα, συχνά παρέχονται από τους  πολίτες. Το ίδιο ισχύει για τα καύσιμα για να μετακινηθείς με το αυτοκίνητο. Πρέπει συνεχώς να οργανώνεσαι, να γνωρίζεις κάποιος που ξέρει κάποιον άλλον»

– Wali

Μετά από μερικές εβδομάδες μέσα στην ουκρανική επικράτεια, κάποιοι από τους πιο έμπειρους Δυτικούς στρατιώτες κατέληξαν να προσληφθούν από την Διεύθυνση Στρατιωτικών Πληροφοριών της Ουκρανίας και πλέον θα συμμετέχουν σε ειδικές αποστολές πίσω από τις εχθρικές γραμμές, σύμφωνα με έναν από αυτούς.

Άλλοι, λιγότερο έμπειροι, «πήγαιναν από το ένα Airbnb στο άλλο» καθώς περίμεναν να προσληφθούν από καποια μονάδα που θα τους πήγαινε στο μέτωπο, είπε ο Wali.

Ωστόσο, η πλειοψηφία αποφάσισε να επιστρέψει σπίτι, ανέφεραν αρκετοί άνθρωποι που έδωσαν συνέντευξη για αυτό το άρθρο. «Πολλοί έφτασαν στην Ουκρανία με το στήθος τους φουσκωμένο, αλλά έφυγαν με την ουρά ανάμεσα στα σκέλια», είπε ο Wali.

Φωτογραφία που παραχωρήθηκε από τον Wali | Φωτιά που προκλήθηκε από τον βομβαρδισμό ουκρανικών θέσεων κοντά στο Ιρπίν, στα προάστια του Κίεβου

Στο τέλος, είπε ότι ο ίδιος πυροβόλησε δύο σφαίρες σε παράθυρα «για να τρομάξει τους ανθρώπους» και ποτέ δεν βρέθηκε μέσα ο βεληνεκές των εχθρικών πυρών. «Είναι ένας πόλεμος μηχανών», όπου οι «εξαιρετικά γενναίοι» ουκρανοί Στρατιώτες έχουν πολύ μεγάλες απώλειες από βομβαρδισμούς, αλλά «έχαναν πολλές ευκαιρίες» να αποδυναμώσουν τον εχθρό επειδή δεν διαθέτουν γνώση των στρατιωτικών τακτικών, λέει συνοψίζοντας. Πιστεύει πως «αν οι ουκρανοί είχαν τις διαδικασίες που διαθέταμε στο Αφγανιστάν για να επικοινωνούμε με το πυροβολικό, θα μπορούσαμε να είχαμε προσκαλέσει μακελειό».

Όμως, παρ’ όλα αυτά, ο Wali δεν κρύβει την επιθυμία του να επιστρέψει εκεί. «Ποτέ δεν ξέρεις πότε οι ξένοι μαχητές θα κάνουν την διαφορά στο πεδίο. Είναι σαν τον πυροσβεστήρα: είναι άχρηστος μέχρι να ξεσπάσει η φωτιά».

Φωτογραφία: OLIVIER JEAN, THE PRESS | Ο παρ’ όλα αυτά ο πρώην ελεύθερος σκοπευτής δεν απορρίπτει την ιδέα να επιστρέψει στην Ουκρανία


Πηγή: lapresse.ca

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on reddit
Reddit
Share on telegram
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

3 Απαντήσεις

  1. Οι φίλοι μας από την Ουκρανία λένε ευθέως ότι παντού υπάρχουν τουλάχιστον 5 άνδρες πρόθυμοι να πολεμήσουν, για κάθε ένα κομμάτι λογικού όπλου. Λείπουν τα όπλα !

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.