Ο Στρατός των ΗΠΑ διδάσκει τη διαβίωση στη φύση για να ταΐσει τους μελλοντικούς πολεμιστές

Η Υποδεκανέας Τζένιφερ Έβανς, στρατιωτική μάγειρας, ξεκρεμάει ένα κομμάτι βοδινού κρέατος για να το τεμαχίσει κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης του περασμένου μήνα.

Η στρατιωτική ιεραρχία του Στρατού των ΗΠΑ γνωρίζει ότι, κατά τους μελλοντικούς πολέμους, δεν μπορεί να βασιστεί στις μεγάλες αλυσίδες ανεφοδιασμού, γι’ αυτό διδάσκουν την χαμένη τέχνη της συλλογής τροφής.

Μια πρόσφατα φθινοπωρινή ημέρα κατά την πρώτη ημέρα της εκπαίδευσης στο δάσος του βουνού, η Υποδεκανέας Τζένιφερ Έβανς αγωνίστηκε για να ακονίσει σωστά ένα χασαπομάχαιρο. Δύο ημέρες αργότερα, έκοβε με δεξιοτεχνία κρέατα και μπριζόλες από ένα σφάγιο αγελάδας και είχε μάθει να αφαιρεί τα κόκκαλα για να φτιάξει ζωμό.

Η Υποδεκανέας Έβανς ήταν μαζί με μερικούς στρατιωτικούς μάγειρες που εκπαιδεύονται να σφάζουν και να προετοιμάζουν το κρέας υπό αντίξοές συνθήκες, δεξιότητες που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν τον Στρατό των ΗΠΑ πιο ευέλικτο και αποτελεσματικό στη μάχη σε περίπτωση μιας μεγάλης σύγκρουσης. Η εκπαίδευση, η οποία ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια ως πιλοτικό πρόγραμμα για τους μάγειρες των Green Beret, πρόσφατα επεκτάθηκε και στις Μονάδες του τακτικού Στρατού.

Κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών συγκρούσεων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ο Στρατός των ΗΠΑ βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στις τεράστιες οχηματοπομπές φορτηγών ή στον αεροπορικό ανεφοδιασμό για να παρέχει στους Στρατιώτες όχι μόνο πυρομαχικά και καύσιμα, αλλά και κάθε μπουκιά φαγητού, ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα φυλάκια μάχης.

Οι στρατιωτικοί Διοικητές λένε ότι τέτοιες μακροχρόνιες αλυσίδες εφοδιασμού μπορεί να μην είναι λειτουργικές σε μια πιθανή μελλοντική πολεμική σύγκρουση μεγάλης κλίμακας και προετοιμάζουν τα Στρατεύματα για να μπορούν να ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά στην διαβίωση στη φύση. Πραγματοποιούν εκπαιδεύσεις στο πως να προμηθεύονται όλα τα είδη τροφίμων, συμπεριλαμβανομένου του κρέατος, με τα τοπικά είδη και μέσα.

Ο Στρατιώτης ΝτεΜάρκο Τέϊλορ, στρατιωτικός μάγειρας, παρακολουθεί τους συναδέρφους του να γδέρνουν μια κατσίκα κατά τη διάρκεια μαθήματος τεμαχισμού και αξιοποίησης κρέατος

Η στροφή προς την συλλογή τροφής, ο στρατιωτικός όρος για τη συντήρηση μιας Μονάδας με τη χρήση των τοπικών γεωργικών προϊόντων και προμηθειών, σημαίνει ότι οι στρατιωτικοί Μάγειρες όπως η Υποδεκανέας Έβανς πρέπει να γνωρίζουν περισσότερα από το να ξαναζεσταίνουν συσκευασμένα τρόφιμα. Πρέπει να γνωρίζουν πως να βρίσκουν και να προετοιμάζουν το συσσίτιο Στρατιωτών στις απομακρυσμένες περιοχές που χρειάζονται διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες. Και σε ένα απόμερο Στρατόπεδο στο Κολοράντο, κοντά στο Pikes Peak, προχώρησε από το βράσιμο οστών βοδινού κρέατος στο πώς να μάθει να κόβει και να αξιοποιεί μια ωμή χοιρινή μπριζόλα από έναν χοίρο που είχε σφαγιαστεί την προηγούμενη ημέρα.

Οι μάγειρες μπορούν να θεωρηθούν ως προσωπικό δεύτερης κατηγορίας στον Στρατό, είπε. «Αλλά δεν είναι μόνο να ανοίγεις μια σακούλα ρύζι και να βράζεις το νερό».

Το πρώτο μάθημα κοπής κρέατος στο πεδίο προέκυψε το 2014, επειδή οι Green Berets είχαν επανειλημμένα κρούσματα διάρροιας, σύμφωνα με τον Επιλοχία Μίρον Μπίλινγκσλεϊ, αρχιμάγειρα που υπηρετεί στους Green Berets.

Οι Ειδικές Δυνάμεις συχνά επιχειρούν σε μικρές ομάδες σε απομονωμένες τοποθεσίες, όπου ο ανεφοδιασμός μπορεί να είναι δύσκολος. Και μερικές φορές το αμερικανικό έντερο δεν είναι προετοιμασμένο για τις τοπικές πρακτικές υγιεινής. Οι ανώτατοι Διοικητές συνειδητοποίησαν ότι μπορούσαν να παρακάμψουν τον πονοκέφαλο του εφοδιασμού – και τους Στρατιώτες που πέθαναν από δυσεντερία- εκπαιδεύοντας τους μάγειρες τους στο πως να εντοπίζουν και να προμηθεύονται υγιή ζώα από τους τοπικούς κτηνοτρόφους και στη συνέχεια να τα σφάζουν με την απαιτούμενη δεξιοτεχνία και μέτρα προκειμένου να αποτρέψουν τον πόνο και να περιορίσουν την αγωνία και την ταλαιπωρία των ζώων κατά την σφαγή. Όταν αυτά τα κρέατα συνδυάζονταν με τα τοπικά προϊόντα όπως ρύζι και φασόλια, οι ομάδες των Green Berets μπορούσαν να τρέφονται από την τοπική οικονομία.

Ο Επιλοχίας Μίρον Μπίλινγκσλεϊ, αρχιμάγειρας που υπηρετεί στους Green Berets, βοήθησε ώστε να σχεδιαστεί ένα ταχύρρυθμο μάθημα στις δεξιότητες σφαγής ζώων για τους μάγειρες των Ειδικών Δυνάμεων.

Έτσι, ο Επιλοχίας Μπίλινγκσλεϊ αποφάσισε να αναβιώσει την ειδική εκπαίδευση για τους μάγειρές τους, μια δεξιότητα που δεν έχει διδαχθεί τουλάχιστον για μια ολόκληρη γενιά. Εκείνη την εποχή, υπηρετούσε στο διπλανό Φόρτ Κάρσον, στο Κολοράντο, όταν κάθισε σε ένα τοπικό εστιατόριο μαζί με έναν ντόπιο πολίτη κρεοπώλη, τον Τζέισον Νάουερτ, και τον βοήθησε να σχεδιαστεί ένα εβδομαδιαίο ταχύρρυθμο μάθημα για μάγειρες που υπηρετούσαν σε Μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων, προκειμένου να τους εκπαιδεύσει στις δεξιότητες του χασάπη.

«Αυτή είναι μια χαμένη τέχνη», δήλωσε ο Επιλοχίας Μπίλινγκσλεϊ. «Αν βρίσκομαι στην μέση του πουθενά και κάποιος μου φέρει ένα ζώο, μπορώ να το τεμαχίσω».

Έκτοτε, εκατοντάδες Στρατιώτες έχουν περάσει από το μάθημα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων από την Αεροπορία και το Σώμα Πεζοναυτών.

Πρόσφατα, μια μέρα στα βουνά του Κολοράντο, η Υποδεκανέας Έβανς και οι άλλοι μάγειρες του Στρατού συγκεντρώθηκαν γύρω από τον κύριο Νάουερτ.

«Θα μας μάθετε πως να αξιοποιούμε κάθε κομμάτι του ζώου;» ρώτησε ο Λοχίας Μπρέντεν Λεάλ, μάγειρας της 4ης Μεραρχίας Πεζικού, μιας Μονάδας του τακτικού Στρατού των ΗΠΑ που άρχισε πρόσφατα να εκπαιδεύει τους μάγειρες της.

«Ε, ναι» απάντησε ο κύριος Νάουερτ προς την ομάδα, οι περισσότεροι από τους οποίους δήλωσαν ότι δεν είχαν μάθει ποτέ πως να κόβουν μια μπριζόλα από ένα σφάγιο.

Ο Επιλοχίας Μπίλινγκσλεϊ είπε ότι δεν ήταν ασυνήθιστο για τους Green Berets να αφήνουν πίσω τους μάγειρες όταν εκστρατεύουν, δείχνοντας έλλειψη σεβασμού στο τι μπορεί να προσφέρει ένας εκπαιδευμένος μάγειρας. Όμως στα έτη που ακολούθησαν από τότε που βοήθησε στην έναρξη του μαθήματος της σφαγής επι του πεδίου, συχνά οι Μονάδες ζητούν τώρα μάγειρες που μπορούν να αξιοποιήσουν τις τοπικές πηγές τροφίμων και να προετοιμάσουν υγιεινά, πλούσια σε πρωτεΐνες γεύματα για τα επίλεκτα Στρατεύματα.

Ο εκπαιδευτής Τζέισον Νάουερτ δείχνει στους στρατιώτες πώς να σφάζουν μια αγελάδα σε αντίξοες συνθήκες.
Ο Λοχίας Μπρέντεν Λεάλ, μάγειρας του Στρατού, ακονίζει το μαχαίρι του.
Μάγειρες του Στρατού γδέρνουν και ξεκοιλιάζουν κατσίκες κατά τη διάρκεια του μαθήματος τεμαχισμού και αξιοποίησης κρέατος.

Ορισμένοι Πεζοναύτες έχουν επίσης παρακολουθήσει το μάθημα του κου Νάουερτ. Ο Αντισυνταγματάρχης Τζούλιαν Τσουκάνο, ο οποίος μέχρι πρόσφατα ήταν υπεύθυνος της σχολής εκπαίδευσης Μαγείρων των Πεζοναυτών, δήλωσε ότι η εξάρτηση από τα μαγειρεία τω εργολάβων – που ήταν ο κανόνας στο Ιράκ και το Αφγανιστάν- θα μπορούσε να αφήσει ένα τεράστιο κενό στην επιχειρησιακή ετοιμότητα αν ξανασυμβεί ένας άλλος μεγάλος πόλεμος.

«Είχαμε κρεοπώλες και αρτοποιούς στο Σώμα Πεζοναυτών, αλλά έχουν εξαφανιστεί καθώς έχουμε περάσει σε ένα βιομηχανικό μοντέλο εφοδιασμού», είπε.

Πρόκειται για ένα μοντέλο όπου σχεδόν κάθε μερίδα φαγητού για τα Στρατεύματα στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν μεταφέρονταν με φορτηγά ή πετούσε με ιπτάμενα μέσα σε μεγάλες βάσεις. «Μπορούσαμε να χτίσουμε βάσεις όπου μας ανήκαν οι γραμμές επικοινωνίας και υπεροχή μας ήταν αδιαμφισβήτητη», είπε.

Αλλά ακόμη και σε αυτές τις χώρες, οι Στρατιώτες που είχαν αναπτυχθεί αστειεύονταν κυνικά για τον παραλογισμό της κίνησης των αυτοκινητοπομπών φορτηγών εφοδιασμού μέσα σε δρόμους γεμάτους βόμβες, ώστε τα εστιατόρια να έχουν καβουροπόδαρα και παγωτό.

Νωπές μπριζόλες ψήνονται πάνω στην φωτιά κατά τη διάρκεια του μαθήματος τεμαχισμού και αξιοποίησης κρέατος στην άγρια φύση κοντά στο Cripple Creek, στο Κολοράντο.
Τζέισον Νάουερτ, εκπαιδευτής του μαθήματος τεμαχισμού κρέατος.

Σε άλλες πολεμικές συγκρούσεις, όπως ένας πιθανός πόλεμος στον Ειρηνικό, οι Πεζοναύτες μπορεί να είναι διασκορπισμένοι σε χιλιάδες μίλια και σε εξίσου πολλά νησιά και δεν μπορούν να βασίζονται σε τακτικές νηοπομπές για την παραλαβή παγωτού ή ακόμη και έτοιμων προς κατανάλωση προπαρασκευασμένων μερίδων μάχης, γνωστών και ως MRE, δήλωσε ο Αντισυνταγματάρχης Τσουκάνο.

«Αυτό είναι κάτι σαν την επιστροφή στο μέλλον», είπε: «Ανοίξτε τα παλιά εγχειρίδια εκστρατείας».

Ο Μπρετ Ντέβερο, ερευνητικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας που μελετά τους αρχαίους Στρατούς, δήλωσε ότι ο σημερινός πόλεμος στην Ουκρανία παρέχει σημαντικά μαθήματα σχετικά με την αρπαγή προμηθειών από τους ντόπιους πληθυσμούς, αναφερόμενος σε ιστορίες λεηλασίας και κακομεταχείρισης ανθρώπων από τα ρωσικά στρατεύματα στις κατεχόμενες περιοχές.

«Η ρωσική μέθοδος ‘τροφοληψίας’ είναι αυτό με το οποίο μοιάζει συνήθως η συλλογή τροφής», είπε. «Για πολλούς Στρατούς, αυτό δεν είναι μεγάλη υπόθεση, αλλά για τους Αμερικανούς Πεζοναύτες, δεν θέλεις να κλέβουν πλυντήρια ρούχων».

Οι Πεζοναύτες διδάσκονται την ηθική συλλογής τροφών, εν μέρει επειδή είναι το σωστό και εν μέρει επειδή ένας συνεργάσιμος ντόπιος πληθυσμός μπορεί να είναι μια μεγάλη βοήθεια στο πεδίο της μάχης.

«Αν κακομεταχειριστείτε τους ντόπιους, τότε ο Θεός να σας βοηθήσει», δήλωσε ο Δρ Ντέβερο. «Θα πουν στον εχθρό που βρίσκεστε»

Μάγειρες του Στρατού συγκεντρωμένοι γύρω από μια φωτιά στο δάσος κοντά στο Cripple Creek, στο Κολοράντο.

Πηγή: wsj.com

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

Μία Απάντηση

  1. Ποσο “πρασινο” ειναι αυτο; Ειναι συμφωνο με τις κατευθυνσης του WEF; Δεν θα ηταν καλυτερο μαθημα η συλλογη και αξιοποιηση σκουλικιων, σκαθαριων κτλπ;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.