Τουλάχιστον αυτή είναι είναι η άποψη ενός απόστρατου Αξιωματικού του βρετανικού Στρατού ο οποίος κατά την 20ετή καριέρα του βοήθησε στην αξιολόγηση των σχεδίων αρμάτων μάχης για λογαριασμό των υπεύθυνων χάραξης πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου.

Όταν το υπουργείο άμυνας αποφάσισε το 1987 να αντικαταστήσει τα υφιστάμενα άρματα μάχης Chieftain και Challenger I, σύμφωνα με τον Στιούαρτ Κρόφορντ, έναν αξιωματικό του Βασιλικού Συντάγματος Τεθωρακισμένων, η προφανής επιλογή ήταν το τελευταίο άρμα μάχης της Γερμανίας.

«Η πρόταση μας ήταν το Leopard 2,» έγραψε ο Στιούαρτ στον ιστότοπο U.K. Defense Journal. «Και προφανώς μας αγνόησαν». Οι άλλες επιλογές ήταν το αμερικανικό M1 Abrams, το γαλλικό Leclerc και το βρετανικό Challenger II.

Το υπουργείο επέλεξε το Challenger II με το 120 χιλιοστών ραβδωτό πυροβόλο του, το τετραμελές πλήρωμα και την αμφίβολης αξιοπιστίας κινητικότητα του. Ίσως δεν θα έπρεπε, γράφει ο Στιούαρτ.

Παρουσίαση των βλημάτων και προωθητικών γεμισμάτων 120 χιλ. του Βρετανικού άρματος μάχης Challenger. Το Challenger διαθέτει το ραβδωτό πυροβόλο L30 των 120/L55 διαμετρημάτων.

Ο Στιούαρτ εξηγεί ότι αυτός και οι συνεργάτες του αξιωματικοί των προμηθειών βαθμολόγησαν το γαλλικό Leclerc πάνω από το Challenger II «επειδή διέθετε αυτόματη γέμιση για το 120 χιλιοστών λειόκαννο πυροβόλο του και τριμελές πλήρωμα. Μπορούσε επίσης να βάλλει το ίδιο πυρομαχικό με το λειόκαννο πυροβόλο Rheinmetall 120 χλστ των υπολοίπων νατοϊκών χωρών.»

«Ωστόσο, εκείνη την εποχή, δικαίως ή αδίκως, κρίθηκε πολύ επισφαλές» λόγω των εριστικών σχέσεων της Γαλλίας με το NATO.

Το τετραμελές αμερικανικό M1A1 με το λειόκαννο πυροβόλο των 120 χλστ «ήταν ελκυστικό για πολλούς ίδιους λόγους και διέθετε λειόκαννο πυροβόλο, αλλά είχαμε επιφυλάξεις για τις απαιτήσεις καυσίμου του αεριοστρόβιλου κινητήρα του και τις επιπτώσεις στη διοικητική μέριμνα κσι την υποστήριξη αυτών των απαιτήσεων».

«Στο τέλος η πρόταση των …επιτελικών αξιωματικών ήταν σαφής,» έγραψε ο Στίουαρτ. «Το επόμενο άρμα της Βρετανίας πρέπει στην ιδανική περίπτωση να είναι το Leopard 2, πρωτίστως για λόγους αξιοπιστίας, εντυπωσιακής κινητικότητας και εξαιτίας του λειόκαννου πυροβόλου 120 χλστ, το οποίο μπορεί να παρέχει στην Βρετανία συμβατότητα πυρομαχικών και διαλειτουργικότητα με τους νατοϊκούς συμμάχους μας (πολλοί εκ των οποίων επέλεξαν το Leopard 2) και τα αντιληπτά πλεονεκτήματα της οικονομίας κλίμακας στην παραγωγή.»

Αλλα ο Στίουαρτ και οι συνεργάτες του αξιολογούσαν τις πολιτικές του υπουργείου στην απόφαση. «Δεν είχαμε πλήρη άγνοια των έντονων πολιτικών πιέσεως που εξελίσσονταν για χάρη του Challenger II και γνωρίζαμε ότι το επιχείρημα της ‘στρατηγικής αναγκαιότητας’ για να διατηρήσει η Βρετανία τη δική της τεχνογνωσία στον σχεδιασμό και την παραγωγή αρμάτων μάχης ενδέχεται τελικά να κερδίσει – ακόμα και όταν οι δύο ξένοι διαγωνιζόμενοι είχαν υποσχεθεί να κατασκευάσουν τις γραμμές παραγωγής τους στο Ηνωμένο Βασίλειο.»

«Η τελευταία έκκληση ότι το νέο Challenger II πρέπει να διαθέτει λειόκαννο πυροβόλο 120 χλστ έπεσε στο κενό. Προφανώς το Βασιλικό Σώμα Τεθωρακισμένων κατέληξε στο Challenger II, και για να είμαστε δίκαιοι αποδείχθηκε ότι δεν είναι ένα κακό άρμα μάχης παρόλο που ποτέ δεν ήρθε αντιμέτωπο με έναν ισοτιμο ή σχεδόν ισότιμο εχθρό.»

Τελικά ο Βρετανικός Στρατός αγόρασε περίπου 900 Challenger II αλλά μέχρι το 2019 μείωσε τον στόλο του μόλις στα 227 άρματα μάχης. Πίσω στο 2017, άρματα Challenger II συμμετείχαν στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή άσκηση του βρετανικού Στρατού έπειτα από πολλά χρόνια. Οχτακόσιοι Βρετανοί στρατιώτες και αριθμός οχημάτων αναπτύχθηκαν στην Πολωνία και τις βαλτικές χώρες για να εκπαιδευτούν μαζί με στρατιώτες δεκαέξι άλλων νατοϊκών χωρών.

Όμως τα Challenger II υποφέρουν από έλλειψη αναβαθμίσεων. Ένα νέο αστικό θέμα παραλλαγής που το Βασιλικό Σύνταγμα Τεθωρακισμένων εφάρμοσε το 2017 σε ελάχιστα Challenger II έρχεται σε αντίθεση με τα μη αναβαθμισμένα πυροβόλα, θωρακίσεις και κινητήρες τους.

Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ) παρουσιάζουν φιλόδοξες αναβαθμίσεις για τα M1 τους ενώ Γερμανία και Γαλλία άρχισαν την κοινή ανάπτυξη ενός ολοκαίνουριου άρματος μάχης.

Μέσα στο 2019 το υπουργείο άμυνας μπορεί να αναθέσει τη σύμβαση για την πρώτη μεγάλη αναβάθμιση του Challenger II μετά από πολλά χρόνια. «Η Rheinmetall προσφέρθηκε να αντικαταστήσει το ραβδωτό πυροβόλο 120 χιλιοστών του Challenger με ένα λειόκαννο πυροβόλο, ενώ ο υπό την ηγεσία της BAE συνεταιρισμός Team Challenger II προσφέρθηκε να εγκαταστήσει ένα σύστημα ενεργής προστασίας,» όπως μετέδωσε το Defence News.

«Πιθανόν και οι δύο να αρέσουν στον Στρατό, αλλά δεδομένης της πολύ κακής κατάστασης του αμυντικού προϋπολογισμού, η οικονομική επιβάρυνση έστω με τη μία εκ των δύο επιλογων κρίνεται προβληματική.»

Ο Στιουαρτ συμβουλεύει τον Στρατό να αντικαταστήσει τα παλιά Challenger II – και αυτήν την φορά να διαλέξει μια ξένη σχεδίαση. «Αυτήν την φορά ίσως το Ηνωμένο Βασίλειο μπορέσει να καταπιεί την εθνική του υπερηφάνεια και να επιλέξει την καλύτερη επιλογή που του προσφέρεται ασχέτως την χώρα προέλευσης της.»

David Axe

Απόδοση/Μετάφραση απο το nationalinterest.org για την Προέλαση.

3 Σχόλια

  1. Mich

    Οι παλιοί φιλόλογοι έλεγαν ότι «η μετάφραση είναι σαν τη γυναίκα: η πιστή δεν είναι ωραία και η ωραία δεν είναι πιστή».
    Ο νοών ας εννοήσει!

    Απάντηση
  2. .+-

    Η τοποθετηση του Αγγλου πρωην Αξιωματικου ειναι ορθη σε μεγαλο βαθμο. Δεν μπορω να παραγνωρισω οτι η Μ. Βρετανια εχει μια σημαντικη ιστορια και εμπειρια σητν σχεδιαση και παραγωγη ΜΒΤ. Το ζητημα του «καταλληλου» ΜΒΤ ισως θα επρεπε να μελετηθει και απο την σκοπιά της συνταξης των ποιο καταλληλων προδιαγραφων στις αρχες της δεκαετιας του ’70 οταν η εμφανιση του γερμανικου λειοκανου πυροβολου των 120χλς αρχισε να κειοφορειται. Οι Αγγλοι μεχρι εκεινη την στιγμη ειχαν ενα πλεονεκτημα απο την παρουσια των FV4201 Chieftain (https://en.wikipedia.org/wiki/Chieftain_(tank)) και η ποιο λογικη λυση ηταν η προσπαθεια να συνεχιστει στην ιδια κατευθυνση με τα ραβδωτά των 120χλς και για το επομενο ΜΒΤ.
    Με τα σημερινα δεδομενα, η αντικατασταση του ραβδωτου με το λειοκανο των 120χλς στην ποιο βελτιωμενη εκδοση του, ενεχει μια σημαντικη αυξημενη επιβαρυνση και απο την πληρη αντικατασταση του υπαρχοντος αποθεματος πυρομαχικων με ενα νεο στοκ τελειως διαφορετικου τυπου. Επειδη ο προϋπολογισμος των Αγγλων μαλλον εχει προβληματα χρηματοδοτησης (τι θυμιζει αραγε;) μαλλον δεν μπορει να δημιουργηθει εκ του μηδενος το αρχικο αποθεμα. Ειναι πολυ λογικο οτι εαν για τα επομενα 10 χρονια η διεθνης κατασταση δεν εκτροχιαστει πολυ, ο νυν στολος και νυν οπλισμος των βρετανικων ΜΒΤ μπορει να διατηρηθει το ιδιο αξιομαχος, περιοριζοντας την εκταση ενος οποιοδηποτε προγραμματος εκσυγχρονισμου και παραλληλα την χρηματικη δεσμευση που θα τον συνοδεψει.

    .+-

    Απάντηση
  3. Gunslinger32

    Όταν ο ίδιος ο Στιούαρτ λέει ότι η εθνική περιφάνεια δεν ήταν ο μοναδικός παράγοντας για την επιλογή ενός άρματος εγχώριας (αγγλικής) παραγωγής, γιατί συμβουλεύει να καταπιούν την εθνική περιφάνεια στην επιλόγη του επόμενου άρματος μάχης;

    Οι Γερμανοί πάντως στο θέμα στρατηγικής αναγκαιότητας για διατήρηση τεχνογνωσίας στον σχεδιασμό και την παραγωγή αρμάτων μάχης(και όχι μόνο) που θεωρούν key technology(Schlüsseltechnologie) υψίστης σημασίας, είναι πιο φανατικοί απο τους Άγγλους σε αυτό το σημείο.

    Ίσως μια αναβάθμιση με εγκατάσταση του γερμανικού Powerpack(MTU/RENK), και του πυροβόλου της Ράινμεταλ στο αγγλικό άρμα να λύνει τα προβλήματα αδυναμιών που εμφανίζει στα συγκεκριμένα σημεία, εφόσον η θωράκιση δεν είναι το πρόβλημα.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: