Σύμφωνα με δημοσίευση της πακιστανικής Αεροπορίας (PAF) στο Twitter την Τέταρτη, 30η Δεκεμβρίου 2020, ο Αρχηγός της PAF, Πτέραρχος Μουτζαχίντ Ανουράν Χαν, ξεκίνησε επισήμως την παραγωγή του μαχητικού αεροσκάφους πακιστανικής κατασκευής JF-17 Block III στο αεροναυτικό συγκρότημα Kamra του Πακιστάν.

«Το Block III είναι η πιο εξελιγμένη έκδοση του JF-17 και αντιπροσωπεύει την αιχμή της αεροδιαστημικής τεχνολογίας και θα προσφέρει στην PAF τη δυνατότητα να διατηρήσει την αξιόπιστη αποτροπή στο πλαίσιο του εξελισσόμενου γεωπολιτικού περιβάλλοντος», δήλωσε ο Αρχηγός της PAF, Πτέραρχος Μουτζαχίντ Ανουράν Χαν.

Το JF-17 είναι ένα ελαφρύ, μονοκινητήριο, πολλαπλών ρόλων μαχητικό αεροσκάφος που εξελίχθηκε από κοινού από το αεροναυτικό συγκρότημα Πακιστάν (PAC) και την κινεζική αεροπορική βιομηχανία Τσενγκντού (CAC). Το πρώτό πρωτότυπο εξήλθε της γραμμής παραγωγής τo Σάββατο, 31 Μάιου 2003, και μεταφέρθηκε στο κέντρο αεροπορικών δοκιμών Τσενγκντού. Το JF-17 εκτέλεσε την πρώτη του πτήση στα τέλη Αυγούστου 2003.

Την Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2007, η πρώτη αποστολή δυο αεροσκαφών παραγωγής μικρής παρτίδας (SBP) έφτασε στο Πακιστάν σε αποσυναρμολογημένη κατάσταση. Πέταξαν για πρώτη φορά το Σάββατο, 10 Μαρτίου 2007, και συμμετείχαν σε δημόσια αεροπορική επίδειξη κατά την παρέλαση της Ημέρας του Πακιστάν την Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2007. Το πρώτο JF-17 παραγωγής παραδόθηκε στην πακιστανική Αεροπορία στα τέλη Νοεμβρίου 2009.

Η άτρακτος του JF-17 είναι μια ημικελυφοειδής κατασκευή που κατασκευάστηκε κυρίως από κράματα αλουμινίου. Κράματα χάλυβα υψηλής αντοχής και τιτανίου υιοθετήθηκαν μερικώς σε κάποιες σημαντικές περιοχές. Τα JF-17 Block II κάνουν μεγαλύτερη χρήση συνθετικών υλικών στην άτρακτο για την μείωση του βάρους. Το αναδιπλούμενο σύστημα προσγείωσης έχει διάταξη τριών τροχών με έναν περιστρεφόμενο ριναίο τροχό και δυο σκέλη προσγείωσης. Η θέση και το σχήμα των εισαγωγών αέρα έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν την απαιτούμενη ποσότητα αέρα στον στροβιλοκινητήρα κατά τους ελιγμούς που περιλαμβάνουν υψηλές γωνίες προσβολής.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο airforce-tehnology, το JF-17 είναι οπλισμένο με ένα πυροβόλο διπλής κάννης GSh-23 των 23 χλστ ή ένα GSh-30 διπλής κάννης 30 χλστ. Το αεροσκάφος έχει εφτά εξωτερικά σημεία ανάρτησης οπλισμού (hardpoints), τέσσερα βρίσκονται κάτω από τις πτέρυγες, ένα κάτω από την άτρακτο και δύο στα ακρόπτερυγα. Μπορεί να μεταφέρει φορτίο μέχρι 3700 κιλά.

Το JF-17 είναι εξοπλισμένο με πυραύλους αέρος-αέρος μεσαίου βεληνεκούς καθοδηγουμένους με ραντάρ (MRAAM) PL-12 ή SD-10, μη καθοδηγούμενες βόμβες, βόμβες με καθοδήγηση δορυφόρου, αντιπλοϊκούς πυραύλους, πυραύλους που αναζητούν την πηγές ακτινοβολίας (anti-radiation) και το λέιζερ ατρακτίδιο κατάδειξης ASELPOD. Μπορεί, επίσης, να εξοπλιστεί με πυραύλους αέρος-αέρος μικρού βεληνεκούς AIM-9L / M, PL-5E, PL-9C τοποθετημένους στις θέσεις ανάρτησης όπλων στα ακροπτέρυγα του.

Το JF-17 μπορεί να πετάξει με ανώτατη ταχύτητα 1900 χλμ/ωρα. Έχει μέγιστη αυτονομία 2037 χλμ και επιχειρησιακή οροφή 15240 μ. Η επιχειρησιακή ακτίνα του είναι 1352 χλμ. Το αεροσκάφος ζυγίζει 6411 κιλά και έχει μέγιστο ολικό βάρος απογείωσης (MTOGW) 12474 κιλών.

Το JF-17 Block III είναι μια μονοθέσια έκδοση που διαθέτει νέα αεροηλεκτρονικά (avionics) συμπεριλαμβανομένου συστήματος προβολής και σκόπευσης επι της κάσκας (HMD/S), νέα οθόνη απεικόνισης πολλαπλών λειτουργιών (MFD), ραντάρ ενεργής διάταξης ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA) NRIET KLJ-7A συζευγμένο με σύστημα υπέρυθρης αναζήτησης και παρακολούθησης (IRST) και κόκπιτ με πλευρικό χειριστήριο ελέγχου.

Το ραντάρ KLJ-7A AESA εξελίχθηκε από το ερευνητικό ινστιτούτο ηλεκτρονικών τεχνολογιών Ναντζίνγκ (NRIET), το KLJ-7A αποκαλύφθηκε το 2016 ως μια μελλοντική επιλογή για το JF-17. Το ενημερωτικό φυλλάδιο που εκδόθηκε από την NRIET γράφει ότι το KLJ-7A προσφέρει μέγιστο βεληνεκές 170 χλμ κατά στόχου με ισοδύναμη επιφάνεια ραντάρ (RCS) 5 m². Η NRIET προσθέτει ότι το KLJ-7A χρησιμοποιεί περισσότερες από 1000 δομοστοιχεία εκπομπής-λήψης (TRM) και έχει την ικανότητα παρακολούθησης 15 στόχων και την ταυτόχρονη προσβολή τεσσάρων. Επίσης, διαθέτει 11 επιλογές λειτουργία, όπως ραντάρ συνθετικού ανοίγματος το οποίο θα του επιτρέπει να βλέπει μέσα από τα σύννεφα.

Η τουρκική εταιρεία Aselsan υπέγραψε το 2007 σύμβαση αξίας $24,9 εκατομμυρίων με το Πακιστάν για την ενσωμάτωση του ηλεκτροπτικού συστήματος σκόπευσης ASELPOD στα μαχητικά αεριωθούμενα JF-17. Καθώς λέγεται ότι αυτά χρησιμοποιούνται στα JF-17 Block II, δεν επιβεβαιώθηκε αν αυτά τα ατρακτίδια θα χρησιμοποιηθούν επίσης και στα Block III.

Επίσης η PAF έχει την επιλογή των κινεζικών ατρακτιδίων WMD-7 και OC2. Δεν είναι γνωστό αν αυτά διαθέτουν καλύτερα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το ASELPOD.

Νωρίτερα, το Πακιστάν προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκτήσει από την Γαλλία το ατρακτίδιο σκόπευσης Damocles. Ωστόσο, με την έλευση του ατρακτιδίου σκόπευσης Talios στα ινδικά Rafale, που θεωρείται περισσότερο εξελιγμένο από το Damocles, απομένει να διαπιστωθεί η απάντηση της PAF σχετικά με το ατρακτίδιο σκόπευσης που θα τοποθετηθεί στο JF-17 Block III.

 

Πηγές: airrecognition.com και defenseworld.net

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: