Τα προτερήματα ενός Ουλαμού τεσσάρων αρμάτων στις επιχειρήσεις κατοικημένων τόπων

Αντιαρματικοί πύραυλοι, ελεύθεροι σκοπευτές και κρυμμένοι εχθροί. Ισραηλινοί Στρατιώτες εκπαιδεύονται στις επιχειρήσεις σε κατοικημένους τόπους. (©IDF)

Τα άρματα μάχης ως ένα όπλο έχει πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα. Τα μειονεκτήματα του κατά τις επιχειρήσεις σε κατοικημένους τόπους είναι γνωστά. Πολλοί συγχρονία Στρατοί καταβάλουν προσπάθειες να αναπτύξουν τακτικές Τεθωρακισμένων που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις απαιτήσεις που δημιουργούνται κατά τη συμμετοχή των Αρμάτων Μάχης στις επιχειρήσεις μέσα σε κατοικημένους τόπους.

Ένα κεφάλαιο που απασχολεί τους στρατηγιστές είναι από πόσα Άρματα Μάχης θα πρέπει να αποτελείται νέας Ουλαμός Αρμάτων Μάχης που επιχειρεί σε συνεργασία με το Πεζικό εντός μις κατοικημένης περιοχή στην οποία οι εχθρικές ομάδες Αντιαρματικών και Ελεύθεροι Σκοπευτές είναι ο μεγαλύτερος και πιο θανατηφόρος εχθρός τους.

Στο παρακάτω άρθρο, το οποίο δημοσιεύθηκε το 2006 στον ιστότοπο Defence Update, περιγράφεται με απλό τρόπο πως ενεργούν τα Άρματα Μάχης κατα τις επιχειρήσεις σε αστικές περιοχές και πώς συνεργάζονται με το Πεζικό.

Μπορεί το άρθρο να είναι αρκετά παλιό (2006) και να αναφέρεται σε αλλαγές που έχουν παρέλθει ή δεν έχουν εφαρμοστεί, όμως οι έννοιες και η εργαλειοποίηση των τακτικών κατά τις επιχείρησες των Τεθωρακισμένων σε κατοικημένες περιοχές παραμένουν επίκαιρες μέχρι και σήμερα:

“Στους περισσότερους σύγχρονους Στρατούς, η βασική οργάνωση του Ουλαμού (ΟΥΜΑ) των πέντε Αρμάτων Μάχης που προήλθε από τα πολεμικά διδάγματα του Β’ ΠΠ έχει αλλάξει είτε σε τέσσερα ή τρία Άρματα Μάχης ανά ΟΥΜΑ. Η αρχική ιδέα πίσω από τον ΟΥΜΑ των πέντε Αρμάτων Μάχης ήταν η ύπαρξη δύο ξεχωριστών Ομάδων πυρ και ελιγμού, με τον Διοικητή του ΟΥΜΑ (Ουλαμαγό) να προσχωρεί -κατά βούληση- σε μία Ομάδα ανάλογα με την τακτική κατάσταση. Οι μεταπολεμικές εξελίξεις δεν προέβλεπαν μόνο την έλλειψη πληρωμάτων Αρμάτων, αλλά επίσης και τη σημαντική μείωση των χρηματοδοτήσεων, που αμφότερες απαιτούσαν την αναδιοργάνωση των τακτικών υπο-συγκροτημάτων. Επιπλέον, οι τεχνολογικές εξελίξεις που έγιναν στον σχεδιασμό των σύγχρονων Αρμάτων Μάχης έχουν επιτρέψει να μειωθεί ο αριθμό των οχημάτων, καθώς διαθέτουν την ίδια ή ακόμη μεγαλύτερη απόδοση στο πεδίο της μάχης.

Άρματα μάχης Merkava Mk4 της 9ης Επιλαρχίας της 401 ΤΘΤ

Ο ισραηλινός Στρατός, ο οποίος είχε σημαντική εμπειρία με τις επιχειρήσεις Τεθωρακισμένων κατά την περίοδο μετά τον Β’ΠΠ, έχει αλλάξει από τα πέντε στα τέσσερα και τελικά στα τρία Άρματα Μάχης ανά βασικό ΟΥΜΑ με στόχο να αυξήσει τον αριθμό των πυροβόλων που διαθέτει κάθε Ίλη Αρμάτων Μάχης. Ο βασικός Πίνακας Οργάνωσης Υλικού (ΠΟΥ) των ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων (IDF), ο οποίος εξελίχθηκε ειδικά για τις επιχειρήσεις των Τεθωρακισμένων στα αναπεπταμένα πεδία της ερήμου, ήταν μια Ίλη 11 Αρμάτων (3 Άρματα Μάχης Χ 3 ΟΥΜΑ + 2 Διοικητικά Άρματα Μάχης) επέτρεπε στις Ίλες των IDF να έχουν 8 πυροβόλα που εκτελούν πυρά ως Στοιχείο Υποστήριξης και τρία Άρματα Μάχης να εκτελούν ελιγμούς ανά πάσα στιγμή ως Δύναμη Εφόδου. Αυτή η δομή δυνάμεων αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική για τις μάχες φθοράς ανάμεσα σε Άρματα Μάχης. Στο σχέδιο αναδιοργάνωσης (2006) των IDF, υπάρχουν κάποιες σκέψεις για την μείωση των Ιλών Merkava Mk4 στα εφτά Άρματα Μάχης (1 Διοικητικό Άρμα). Αυτή η δομή, που προκύπτει από τις εξελιγμένες τεχνολογίες αυτών των Αρμάτων Μάχης, είναι υπό εξέταση γιατί επιτρέπει σε δύο Διοικήσεις Αρμάτων να επιχειρούν αυτόνομα.

©Nicholas Drummond/Twitter | Αρματα M1A2 SEP V3 έτοιμα να παραδοθούν στον Στρατό των ΗΠΑ.

Ο Στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ) υιοθέτησε τον ΟΥΜΑ των τεσσάρων Αρμάτων Μάχης, απορρίπτοντας τη λύση των τριών Αρμάτων με στόχο να διατηρήσει την επιλογή του Στοιχείου Υποστήριξης που προσφέρει ο ΟΥΜΑ των δύο Ομάδων.

Γερμανικό Leopard 2A7 με APS Trophy

Οι γερμανικές ομοσπονδιακές δυνάμεις (Bundeswehr) άλλαξαν από τα τέσσερα Άρματα Μάχης μέσα στους ΟΥΜΑ τους και τα 13 Leopard 2A4 (4 Άρματα Χ 3 ΟΥΜΑ + 1 Διοικητικό Άρμα) ανά Ίλη που προέβλεπε η 3η Δομή Στρατού, στις νέες Ίλες 13 Leopard 2A6 με μόλις τρία άρματα ανά ΟΥΜΑ (3 Άρματα Μάχης Χ 4 ΟΥΜΑ + 1 Άρμα Διοικητή Ίλης) στην τελευταία οργάνωση τους (5η Δομή Στρατού).

Ο βασικός ρωσικός ΟΥΜΑ T72/80/90 παραμένει ο παραδοσιακός σχηματισμός των τριών Αρμάτων Μάχης, ωστόσο, υπάρχουν αναφορές ότι εξετάζεται μια νέα ιδέα στην οποία θα ιδρυθεί ένας ΟΥΜΑ πέντε τεθωρακισμένων οχημάτων, με τέσσερα Άρματα Μάχης και ένα BMPT ως το πέμπτο όχημα. Το BMPT είναι μία νέα κλάση οχήματος μάχης γνωστή ως «Όχημα Μάχης Υποστήριξης Αρμάτων». Οι Ρώσοι ισχυρίζονται ότι αυτό το όχημα, υποστηρίζοντας τα Άρματα Μάχης, αυξάνει τις επιχειρησιακές επιδόσεις τους κατά 30 τοις εκατό. Το BMPT αντιμετωπίζει όλους τους δευτερεύοντες στόχους, επιτρέποντας στα Άρματα Μάχης να επικεντρωθούν στην καταστροφή των βαρύτερων στόχων, για τους οποίους έχει σχεδιαστεί ο κύριος οπλισμός τους.

©Vitaly Kuzmin | Το BMPT Terminator 2 στην έκθεση ARMY-2016

Το BMPT που βασίζεται πάνω σε ένα σκάφος Άρματος Μάχης T-72, διαθέτει ένα σύνολο εξελιγμένων όπλων κατά προσωπικού και Α-Τ. Αυτά τα οπλικά συστήματα διαθέτουν τέσσερις εκτοξευτές καθοδηγούμενων Αντιαρματικών πυραύλων AT-9 Ataka, δύο αυτόματα πυροβόλα 2A42 30 χλστ, διπλούς πολλαπλούς αυτόματους ταχυεκτοξευτήρες βομβίδων AGS-17 ή AGS-30 των 30 χλστ και ένα πολυβόλο 7,62 χλστ.

Η πολεμική εμπειρία στις μάχες εντός κατοικημένων τόπων έχει αποδείξει με σαφήνεια τα πλεονεκτήματα του ΟΥΜΑ των τεσσάρων Αρμάτων Μάχης. Στις μάχες μέσα σε στενά δρομάκια, όπου τα Άρματα επιχειρούν σε δυο Ομάδες υποστηρίζοντας το Πεζικό, ένας ΟΥΜΑ τριών Αρμάτων Μάχης δεν θα ήταν μόνο ανεπαρκής, αλλά επίσης και οικονομικά ασύμφορος, καθώς το άλλο μεμονωμένο άρμα, στις περισσότερες περιπτώσεις θα έμενε πίσω, ή δεν θα χρησιμοποιούνταν επαρκώς από τον Διοικητή Πεζικού, καθιστώντας το εξαιρετικά ευάλωτο στις εχθρικές ομάδες Αντιαρματικών. Η εναλλακτική λύση θα ήταν να χρησιμοποιούνται μαζί και τα τρία Άρματα του ΟΥΜΑ, το οποίο θα μπορούσε να παρέχει μεγαλύτερη ισχύ πυρός και περισσότερα προβλήματα διοίκησης από όσα απαιτούνται. Επιπλέον, παρ’ όλο που ο Διοικητής του Πεζικού ίσως να έχει τις καλύτερες προθέσεις, τα πραγματικά του καθήκοντα, και αυτά για τα οποία έχει δαπανήσει τον περισσότερο χρόνο για να εκπαιδευτεί, είναι ο έλεγχος των δικών του Στρατευμάτων, όχι ενός Άρματος ή μιας Ομάδας Αρμάτων που ανατέθηκαν προσωρινά στην Μονάδα του. Από καθαρά οικονομική άποψη, η επαναφορά στον ΟΥΜΑ τεσσάρων Αρμάτων και των 13 Αρμάτων Μάχης ανά Ίλη θα καταργήσει το δεύτερο Διοικητικό Άρμα Μάχης, αφήνοντας μόνο ένα Άρμα Μάχης για τον Διοικητή Ίλης. Το δεύτερο διοικητικό Άρμα Μάχης μπορεί να αντικατασταθεί από ένα ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ, ικανό να πολεμάει και να κινείται μαζί με την Ίλη, όμως φορτωμένο με ανώτερες δυνατότητες C4I.

© Crown Copyright 2014 Photographer: SSgt Mark Nesbit RLC (Phot) | Άρμα μάχης Challenger 2 ταχέως κινούμενο κατά τη διάρκεια άσκησης στην Πολωνία.

Η Μοίρα (Ίλη) Αρμάτων Μάχης του βρετανικού Στρατού διαθέτει δομή 14 Αρμάτων με τέσσερεις ΟΥΜΑ των 3 Αρμάτων Challenger και δύο Άρματα Μάχης της Ομάδας Διοίκησης. Αυτοί οι τέσσερις ΟΥΜΑ επιτρέπουν στους Διοικητές Μοιρών να σχηματίσουν δύο ΟΥΜΑ, αν και σε μερικές περιπτώσεις με τα δύο Άρματα Μάχης να προέρχονται από διαφορετικούς ΟΥΜΑ, χωρίς να δημιουργηθεί μεγάλη υποβάθμιση στη δομή διοίκησης της Μοίρας ή αφήνοντας τα μεμονωμένα Άρματα Μάχης ευάλωτα, όπως μπορεί να συμβεί με μια Μοίρα τριών ΟΥΜΑ τριών Αρμάτων Μάχης.

Ο Στρατός των ΗΠΑ διαθέτει αρκετά βασικά σενάρια για την οργάνωση μάχης μιας μικρής μονάδες συνδυασμένων δυνάμεων για επιχειρήσεις σε κατοικημένους τόπους.

Αλεξιπτωτιστές του 3ου Τάγματος Αλεξιπτωτιστών συνεργάζονται μαζί με άρματα μάχης Challenger 2 του βρετανικού Στρατού σε μια άσκηση που έχει ως στόχο την εκπαίδευση των Αλεξιπτωτιστών στις επιχειρήσεις σε κατοικημένους τόπους (©British Army)

Ο Ουλαμός Αρμάτων ως Στοιχείο Ελιγμού

Σε αυτό το σενάριο, ο Ουλαμαγός είναι υπεύθυνος για τον συντονισμό των ελιγμών των αρμάτων του. Χρησιμοποιώντας την επιχειρησιακή οργάνωση του, οι πιθανές αποστολές για τα Άρματα Μάχης θα είναι η παροχή υποστήριξης δια πυρών ή η κάλυψη της κίνησης των μονάδων Πεζικού. Αυτή είναι επίσης η μέθοδος που ελέγχεται πιο δύσκολά από τις υπόλοιπες εξαιτίας της προσπάθειας που απαιτείται στο συντονισμό των κινήσεων των δυο διαφορετικών τύπων μονάδων. Ο Ουλαμαγός ίσως επιλέξει να κινήσει τον Ουλαμό του σε Ομάδες. (Η κάθε μία με δύο άρματα απο Ουλαμό τεσσάρων αρμάτων). Αυτό παρέχει μεγαλύτερη ευελιξία στην υποστήριξη του Πεζικού κατά την μάχη, αλλά αναθέτει μεγαλύτερη ευθύνη στον Υπαξιωματικό Ομαδάρχη της Ομάδας αρμάτων όταν επιχειρεί ανεξάρτητα μαζί με τον Διοικητή Πεζικού. (Το πλεονέκτημα ενός έμπειρου Υπαξιωματικού σε αυτήν την περίπτωση γίνεται προφανές. Η διαθεσιμότητα Αρχηγών Αρμάτων με το απαιτούμενο επίπεδο εμπειρίας στους στρατούς με μικρή υποχρεωτική θητεία μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα).

Ομάδες Αρμάτων υπό τη Διοίκηση Διμοιρίας Πεζικού

Σε αυτό το σενάριο, Ουλαμοί Αρμάτων Μάχης χωρίζονται σε δύο Ομάδες, κάθε Ομάδα ανατίθεται υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο ενός Διμοιρίτη Πεζικού. Καθώς αυτή η τεχνική είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στη διατήρηση του ίδιου ρυθμού προόδου για τα άρματα και το πεζικού, απαιτεί εκπαίδευση πριν την αποστολή, στον έλεγχο των επιχειρήσεων των αρμάτων μάχης από τους Διμοιρίτες του Πεζικού. Συνήθως, οι αρματιστές δυσανασχετούν με αυτού του είδους τον έλεγχο, καθώς ο Διμοιρίτης, σε κάποιες περιπτώσεις, θα προτιμήσει να αναθέσει σε μεμονωμένα Άρματα (που δεν βρίσκονται στο ίδιο σημείο με το Πεζικό) να παρέχουν εγγύς υποστήριξη. Αυτό θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα Άρματα Μάχης επειδή είναι ευάλωτα στις ομάδες Αντιαρματικών σε οποιοδήποτε τύπου έδαφος που δεν είναι αναπεπταμένο.

Πληρώματα αρματιστών της 75ης Επιλαρχίας της Εβδόμης ΤΘΤ του Ισραήλ εκπαιδεύονται στα νέα άρματα Merkava Mk.IV. (IDF SPOKESMAN’S UNIT)

Ομάδες Πεζικού υπό τη Διοίκηση Ουλαμού Αρμάτων

Σε αυτό το σενάριο, οι Διμοιρίτες αναθέτουν μία η περισσότερες ομάδες Πεζικού υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο ενός Ουλαμαγού. Αυτή η τεχνική είναι εξαιρετικά αποτελεσματική σε σχετικά ανοιχτούς κατοικημένους τόπους όπου ο Ουλαμός μπορεί να επιχειρεί ως μια Μονάδα, με το Πεζικό να παρέχει εγγύς προστασία από τις εχθρικές ομάδες Αντιαρματικών. Αυτή είναι η προτιμώμενη επιλογή του Ουλαμαγού καθώς επιτρέπει στα Άρματα Μάχης να επιχειρούν υπό τις πιο ιδανικές συνθήκες που έχουν στη διάθεση τους στον αστικό αγώνα, όπου είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις επιθέσεις από κοντινές απόσταση. Αυτή η τεχνική απαιτεί ότι οι μικροί Αρχηγοί Αρμάτων Μάχης να έχουν προ-εκπαιδευτεί στην συνεργασία Τεθωρακισμένων – Πεζικού μέχρι το επίπεδο Ομάδας. Ο Ουλαμαγός συντονίζει τα πυρά της Μονάδας χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους, εκ των οποίων η καλύτερη είναι μέσω του τηλεφώνου συντονισμού Πεζικού που είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος των Αρμάτων Μάχης. Αυτά τα εξωτερικά τηλέφωνα συνδέουν τους Διμοιρίτες με το σύστημα επικοινωνίας των Αρμάτων επιτρέποντας τους να επικοινωνούν απευθείας με τα πληρώματα αρμάτων ή τον Ουλαμαγό ακόμη κι αν αυτός βρίσκεται μέσα σε διαφορετικό άρμα μάχης.”

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.