Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, σε συνεργασία με το μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα ΑMFIONIA – ATHENS SYMPHONIC & JAZZ BANDS FESTIVAL, ερμηνεύει στα ελληνικά το εμβληματικό «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ», των Μίκη Θεοδωράκη – Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού απευθύνει για μία ακόμη φορά μια χειρονομία ελπίδας και περηφάνειας στην Ελλάδα και στον ελληνικό λαό που φέτος γιορτάζει την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Καλλιτεχνικός διευθυντής-Mαέστρος ήταν ο Γεννάδιος Σατσενιούκ και σολίστας ο Μιχαήλ Ευτιουχόβ. Τ

«Μένοντας πιστή στη μεγαλειώδη πορεία της, η ρωσική στρατιωτική μπάντα εξακολουθεί να είναι παρούσα και να γράφει ιστορία υπηρετώντας τις αξίες της ειρήνης, της ελευθερίας, της ισότητας και του ανθρωπισμού. Ερμηνεύει ένα ιστορικό τραγούδι της παγκόσμιας μουσικής που έχει συνδεθεί με τις οικουμενικές αξίες της ελευθερίας, της φιλίας και της ειρήνης.

Μάλιστα, για πρώτη φορά στην ιστορία της η χορωδία παρουσιάζεται στο κοινό και με γυναίκες στις τάξεις της» επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση και προστίθεται: «Το παγκοσμίου φήμης Alexandrov Ensemble, γνωστό και ως Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, είναι η επίσημη στρατιωτική χορωδία των ρωσικών ένοπλων δυνάμεων. Πήρε το όνομά της από τον πρώτο της διευθυντή, Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Αλεξαντρόφ και αποτελείται από μια αποκλειστικά ανδρική χορωδία, μια μουσική ορχήστρα και ένα χορευτικό σύνολο. Ξεκίνησε το 1928 σαν μουσικό σύνολο αποτελούμενο από 12 στρατιώτες με βασική αποστολή να ψυχαγωγεί τα σοβιετικά στρατεύματα οπουδήποτε στον κόσμο βρίσκονταν. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’30 είχε φτάσει να απασχολεί 300 καλλιτέχνες και η φήμη της είχε ήδη ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας. Η Χορωδία, στη διάρκεια του Β Παγκόσμιου Πολέμου έδωσε πάνω από 1.500 συναυλίες, πολλές από αυτές και στην πρώτη γραμμή, παίζοντας έτσι καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του ηθικού του Κόκκινου Στρατού. Η μεγάλη επιτυχία της χορωδίας βασίζεται στο ότι κατορθώνει να συνυφαίνει την πειθαρχία και την καθαρότητα του ακαδημαϊκού τραγουδιού με την πολύχρωμη και βαθιά συναισθηματικότητα και την καλλιτεχνική ποιότητα της παραδοσιακής λαϊκής μουσικής.

Η τελευταία φορά που η Alexandrov Ensemble βρέθηκε στην Ελλάδα ήταν τον Δεκέμβριο του 2017 όπου και έδωσε δυο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Οι συναυλίες διοργανώθηκαν από το μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα ΑMFIONIA – ATHENS SYMPHONIC & JAZZ BANDS FESTIVAL, στόχος του οποίου είναι η προώθηση του μηνύματος της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών μέσα από τον πολιτισμό και τη μουσική.

Το βίντεο από τη Χορωδία του Κόκκινου Στρατού να ερμηνεύει το τραγούδι μπορείτε να δείτε παρακάτω.

2 Σχόλια

  1. d /PL

    Τραγούδι για την Ελλάδα και S-400 για την Τουρκία. Το θυμάστε πως έχασαν οι Έλληνες την Μάχη της Αγκύρας ?
    Από ότι διαβάζω, οι Ρώσοι έστελναν τότε για τους Τούρκους, ένα μετά τον άλλο, τρένα με στρατιωτικό εξοπλισμό και πυρομαχικά. Μήπως δεν είναι αυτή η αλήθεια ?

    Η τα θυμάστε ποιός ήταν αυτός ο ένας μόνο ηγέτης του κράτους, ο οποίος υποστήριξε των Churchill για την επίθεση του στους Έλληνες αντάρτες, στην Αθήνα, το 1944 ? Ακόμα και να τα κάνει με τους ταγματασφαλίτες?
    Σε ποιόν απεύθυνε ευχαριστίες ο Churchill μετά, στην Γιάλτα ? Ποιόν εξυψώνει μετά για το γεγονός, στις απομνημονεύσεις του ? Sorry για τα σπαστά ελληνικά μου, μα η πρόσβαση μας στην Ρωσία θέλει οπωσδήποτε και κάτι μυαλό, όχι μόνο την γλώσσα και ωραίο τραγούδι. Ακόμα και το ότι είμαι από μια άλλη χώρα και δεν μιλάω εγώ καλά ελληνικά σήμερα, είναι ένα αποτέλεσμα ιντρίγκων της Μόσχας, στην Ελλάδα, 1944…1949.

    Βy the way ! Τα «1000 χρόνια φιλίας» – ακόμα και παραπάνω από 1000 ! ! ! – αφοράνε όμως την παράδοση μιας άλλης χώρας, όχι της Μόσχας. Η Μόσχα μόνο κλέβει και την ιστορία των άλλων λαών.

    Απάντηση
    • Diogenis

      Η ιστορία δεν μπορεί να παραγραφεί όσο και να θέλουν καποιοι να την αλλάξουν για λόγους γεωπολιτικης σκοπιμότητας ….. Η Συνθήκη Ειρήνης της Αδριανούπολης (ή Συνθήκη του Εντιρνέ) σήμανε το τέλος του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου του 1828-1829 ανάμεσα στην Ρωσική Αυτοκρατορία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υπογράφτηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1829 στην Αδριανούπολη από τον ρώσο Κόμη Αλεξέι Ορλώφ και τον τούρκο Αμπντούλ Καντίρ-μπεη.[1] Η Οθωμανική Αυτοκρατορία παρείχε πρόσβαση στην Ρωσία στις εκβολές του Δούναβη και στα κάστρα του Akhaltsikhe και του Akhalkalaki στην Γεωργία. Ο Σουλτάνος αναγνώρισε στην Ρωσία την κατοχή της Γεωργίας και των Χανάτων του Ερεβάν και του Ναχιτσεβάν τα οποία είχαν παραχωρηθεί στον Τσάρο από την Περσία με την Συνθήκη του Τουρκεμτσάι ένα χρόνο νωρίτερα. Με την συνθήκη άνοιγαν τα Δαρδανέλλια σε όλα τα εμπορικά πλοία, απελευθερώνοντας έτσι το εμπόριο των δημητριακών, των κτηνοτροφικών προϊόντων και της ξυλείας, αν και χρειάστηκε η Συνθήκη του Hünkâr İskelesi (1833) για να διευθετηθεί το ζήτημα των Στενών ανάμεσα στα δύο μέρη. Ο Σουλτάνος εγγυήθηκε εκ νέου την ήδη υποσχεθείσα αυτονομία της Σερβίας, υποσχέθηκε αυτονομία για την Ελλάδα, και επέτρεψε στην Ρωσία να καταλάβει την Μολδαβία και την Βλαχία έως ότου η Οθωμανική Αυτοκρατορία καταβάλλει αποζημιώσεις. Η συνθήκη επίσης όριζε τα σύνορα μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Βλαχίας κατά τον ρου του Δούναβη, μεταβιβάζοντας στην Βλαχία τις συνοριακές επαρχίες (ράγιας) του Turnu Măgurele, Giurgiu και Brăila. Η αψίδα του θριάμβου της Μόσχας που βρίσκεται στην Αγία Πετρούπολη (1836-1838) μαρτυρά την νίκη της Ρωσίας στον Ρωσο-Τουρκικό Πόλεμο του 1826-1828.

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: