Το άρμα μάχης Panther της Rheinmetall και μια ιδέα 90 ετών

Το άρμα μάχης Rheinmetall KF 51 Panther (© Marcus Jacobs)

Αναδημοσίευση από το DasPanzermuseum

Το μεγαλύτερο μέρος του Panther έχει σχεδιαστεί αρκετά συντηρητικά και ακολουθεί τον δρόμο της εξέλιξης και όχι της επανάστασης. Ήδη υπάρχουν φωνές που θέλουν να δουν το άρμα να καλείται εφεξής ως Leopard 2A9.

Παραβλέπεται όμως μια σημαντική αλλαγή που δεν σχετίζεται με το διαμέτρημα, το πάχος της θωράκισης και την ιπποδύναμη. Η Rheinmetall γράφει: «Το KF51 Panther διαθέτει ένα καινοτόμο σχέδιο λειτουργίας. Βασικά, σχεδιάστηκε για τριμελές πλήρωμα: Τον Αρχηγό και τον Πυροβολητή στον πύργο και τον Οδηγό στο σκάφος, όπου εκεί είναι διαθέσιμός κι ένας επιπρόσθετος σταθμός χειρισμού για έναν ειδικευμένο χειριστή όπλων και υποσυστημάτων ή ένα άτομο της διοίκησης όπως τον Διοικητή Ίλης η τον Διοικητή Επιλαρχίας.»

Η Rheinmetall με αυτό έκανε ένα εκπληκτικό βήμα: Συνήθως, κατά την εξέλιξη των αρμάτων μάχης, δίδεται μεγάλη προσοχή ώστε να οχήματα να γίνονται όσο το δυνατόν πιο μικρά. Η απόφαση να χρησιμοποιήσει σύστημα αυτόματης γέμισης δεν δικαιολογούνταν τουλάχιστον από το γεγονός ότι υπήρχε πολύ μικρός διαθέσιμος χώρος λόγω της απουσίας όρθιου προσωπικού μέσα στο άρμα, το οποίο επιτρέπει το μικρότερο βάρος και την χαμηλότερη σιλουέτα.

Με μια πρώτη ματιά, η προσθήκη επιπλέον χώρου που δεν είναι απολύτως απαραίτητος για την λειτουργία του άρματος μάχης φαίνεται ως μία μη παραγωγική ιδέα. Ωστόσο με την ιστορική ματιά για το έτος 1932 ισχύει το αντίθετο. Ένα βασικό πλεονέκτημα των γερμανικών αρμάτων μάχης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ειδικά τα πρώτα χρόνια, ήταν ο πύργος τριών ατόμων στα άρματα από το μοντέλο Panzer III και μετά.

Σοβιετική Ένωση – “Επιχείρηση Citadel” -Μάχες στην περιοχή Μπελγκορόντ-Ορελ -Πλήρωμα της Μεραρχίας SS “Das Reich” κατά τη διάρκεια στάσης φωτογραφίζεται μπροστά από το άρμα τους, Panzer III.

Σε πολλά μοντέλα αρμάτων μάχης άλλων χωρών, οι Αρχηγοί αρμάτων έπρεπε να εκτελούν και τα καθήκοντα του Πυροβολητή, μερικές φορές ακόμη και του Γεμιστή. Ως αποτέλεσμα, ήταν συχνά υπερφορτωμένοι με πολλά καθήκοντα και δεν μπορούσαν να εκτελέσουν αποτελεσματικά την πραγματική τους αποστολή, δηλαδή τον τακτικό έλεγχο του οχήματος.

Η μείωση του αριθμό μελών του πληρώματος ουσιαστικά μείωσε και την καθαρή επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα του άρματος μάχης. Από την άλλη πλευρά, ήδη από το 1932, Rheinmetall και Krupp εξέλιξε η κάθε μία έναν τριμελή πύργο, ο οποίος παρουσιάστηκε μυστικά και δοκιμάστηκε στην σχολή αρμάτων Kama. Σε αυτόν τον πύργο, ο Γεμιστής, ο Πυροβολητής και ο Αρχηγός εκτελούσαν αποκλειστικά τα καθήκοντα τους – και έτσι μπορούσαν να συγκεντρωθούν πλήρως στις αντίστοιχες δραστηριότητες.

Στην εικόνα, που προέρχεται από το προωθητικό φυλλάδιο της Rheinmetall, βλέπουμε τα σημεία που θα κάθεται το κάθε μελος του πληγώματος KF51.
1. Αρχηγός (στο αριστερό μέρος του πύργου)
2. Πυροβολητής (στο δεξί μέρος του πύργου)
3. Οδηγός (δεξί μπροστινό μέρος του σκάφους)
4. Ειδικευμένος χειριστής (αριστερό μπροστινό μέρος του σκάφους). Σε αυτήν την θέση, μπορεί να καθίσει ο Διοικητής Ίλης ή ο Χειριστής ντρόουνς.

Η αποφόρτιση του Αρχηγού σήμαινε ότι μπορούσε να συγκεντρωθεί και να διοικήσει το όχημα πολύ πιο αποδοτικά. Αν και η σιλουέτα έγινε μεγαλύτερη και το όχημα βαρύτερο, η καθαρή επιχειρησιακή του αποτελεσματικότητα ήταν πολύ μεγαλύτερη. Είχε αναγνωριστεί ότι αυτή η προσέγγιση στον τομέα του καταμερισμού του φόρτου εργασίας ήταν αναγκαία εξαιτίας του χαοτικά έντονου ρυθμού και πολυπλοκότητας των σύγχρονων μηχανοκίνητων επιχειρήσεων και τελικά αυτό το πλαίσιο θα απέφερε το πλεονέκτημα.

Σήμερα η Rheinmetall προωθεί εν νέου αυτήν την ιδέα. Σε ένα πεδίο μάχης κορεσμένο με αλληλεπιδρώντες παράγοντες και αμυντικά συστήματα και στις τρείς διαστάσεις, η αφιέρωση χώρου μέσα στο άρμα μάχης για κάποιον που θα είναι υπεύθυνος για την διαχείριση ενός αριθμού αυτών των συστημάτων και αυτήν την αποστολή μπορεί να αυξήσει σημαντικά την καθαρή επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα του Αρχηγού άρματος – τον καταμερισμό των εργασιών μέσα στο άρμα μάχης, το οποίο οδηγεί στην πιο αποτελεσματική ολοκλήρωση των δευτερευόντων εργασιών.

Το κατά πόσο η εν λόγω υψηλότερη απόδοση δικαιολογεί ή όχι την μεγαλύτερη σιλουέτα αυτό πρέπει να αποφασιστεί κατά την εξέλιξη – το 1932 η Rheinmetall έλαβε αυτήν την απόφαση υπέρ ενός επιπρόσθετου μέλους μέσα στο άρμα και αύξησε την αποτελεσματικότητα του άρματος μέσα στο πεδίο της μάχης.

90 χρόνια αργότερα, η Rheinmetall είναι αντιμέτωπη με την ίδια αποστολή: να εξελίξει ένα άρματα για ένα πεδίο μάχης που έχει γίνει πιο δυναμικό και πιο θανατηφόρο από ό,τι τις προηγούμενες δεκαετίες. Και επιλέγουν την ίδια λύση στο πρόβλημα.

Το αν έχει νόημα ή όχι, μένει να το δούμε. Είναι σημαντικό ότι εδώ ίσως να λαμβάνει χώρα μια αποφασιστικής σημασίας καινοτομία στην κατασκευή των αρμάτων μάχης, την οποία την πρόσεξαν ελάχιστοι, αν και έφερε την επανάσταση το πεδίο της μάχης πριν από 90 χρόνια.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram
Doukas Gaitatzis

Doukas Gaitatzis

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.