Απο Sebastien Roblin*

Ο τεράστιος στόλος αρμάτων μάχης της Σοβιετικής Ένωσης ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της δύναμης της κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Ωστόσο, τα συμβάντα στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991 έθεσαν την ανωτερότητα τους σε αμφισβήτηση. Την 26η Φεβρουαρίου 1991, αναγνωριστές με εννιά άρματα M1 Abrams και δώδεκα οχήματα μάχης M2 Bradley συνάντησαν τυχαία μια τεθωρακισμένη ταξιαρχία ιρανικών αρμάτων μάχης T-72 της επίλεκτης μεραρχίας της Προεδρικής Φρουράς Ταουκάλνα. Μέσα σε τριάντα τρία λεπτά ξέφρενων βολών, οι αναγνωριστές κατέστρεψαν τριάντα εφτά Σοβιετικής σχεδίασης T-72T χωρίς να χάσουν ούτε ένα δικό τους όχημα.

Τέτοια αποτελέσματα δεν είναι αποκλειστικό αποτέλεσμα της ανώτερης εκπαίδευσης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ). Οι ιρακινοί αρματιστές κάποιες φορές κατάφεραν να προσβάλουν τα άρματα M1, αλλά τα βλήματα τους απέτυχαν να διατρήσουν την μετωπική θωράκιση των Abrams. Ούτε ένα M1 δεν καταστράφηκε από εχθρικά πυρά κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Οι φανατικοί θαυμαστές των ρωσικών αρμάτων μάχης θα επισημάνουν αμέσως ότι η Σοβιετική Ένωση δεν εξήγαγε στο Ιράκ τα πιο βελτιωμένα διατρητικά βλήματα των 125 χλστ, που κάποια από αυτά χρησιμοποιούσαν πυκνό βολφράμιο η απεμπλουτισμένο ουράνιο για αυξημένη διατρητική ισχύ. Μετά τη διάλυση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ), οι Ρώσοι μηχανικοί συνέχισαν την εξέλιξη των βελτιωμένων πυρομαχικών. Ωστόσο, το αποτελεσματικό πάχος της μετωπικής θωράκισης των Δυτικών αρμάτων αυξήθηκε επίσης κατά περίπου 50 τοις εκατό.

Τα σημερινά T-72 παραμένουν το βασικό κύριο άρμα μάχης (MBT) της Ρωσίας, συνεπικουρούμενα από τα T-80 με αεροστρόβιλο κινητήρα κι ακόμη τετρακόσια βελτιωμένα T-90. Όλα διαθέτουν εκδόσεις του λειόκαννου πυροβόλου 2A46 των 125 χλστ, το οποίο δέχεται τα πυρομαχικά του με τη χρήση ένος περιστροφικού μηχανισμού (καρουζέλ) αντί του ανθρώπου γεμιστή. Μπορείτε να δείτε τον μηχανισμό σε λειτουργία σε αυτό το βίντεο:

Τα άρματα μεταφέρουν ποικιλία διαφορετικών βλημάτων, συμπεριλαμβανομένων θραυσματογόνων υψηλής εκρηκτικότητας (HE) για την αντιμετώπιση προσωπικού και ελαφριών οχημάτων και υψηλής εκρηκτικότητας αντιαρματικών (HEAT) που διαθέτουν κοίλα γεμίσματα που όταν χτυπήσουν τον στόχο εκλύουν αέρια λιωμένου μετάλλου. Επειδή τα βλήματα HEAT λειτουργούν έχοντας ως βάση την χημική ενέργεια, δεν χάνουν την ισχύ τους σε σχέση με την απόσταση. Τα ρωσικά άρματα μπορούν επίσης να εκτοξεύσουν καθοδηγούμενους πυραύλους μέσα από τους σωλήνες των πυροβόλων τους οι οποίοι χρησιμοποιούν HEAT κεφαλές. Παρότι πιο αργοί από τα βλήματα, οι πύραυλοι έχουν μεγαλύτερη ακρίβεια έναντι των στόχων σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.

Ωστόσο, τα σύγχρονα άρματα μάχης διαθέτουν στρώματα συνθετικής ή/και εκρηκτικής αντιδραστικής θωράκισης, κάποιες φορές σε συνδυασμό με συστήματα ενεργητικής προστασίας (APS), τα οποία είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικά στην εξουδετέρωση των γεμισμάτων HEAT. Κατά συνέπεια, τα αντιαρματικά βλήματα επιλογής παραμένουν τα διατρητικά βλήματα σταθεροποιημένα με πτερύγια αποσπώμενου κελύφους (APFSDS).

Το βλήμα APFSDS αποτελείται από μια διατρητική ράβδο μετάλλου εξαιρετικής πυκνότητας που περιέχεται μέσα σε ένα αποσπώμενο αλουμινένιο περίβλημα (sabot), το οποίο μετά την έξοδο του από τον σωλήνα του πυροβόλου ανοίγει όπως τα πέταλα ενός ανθούς, όπως μπορείτε να δείτε σε αυτό το βίντεο:

Οι διατρητές κινητικής ενέργειας χάνουν την ενέργεια τους στις μεγάλες αποστάσεις, αλλά είναι πολύ δύσκολο να αναχαιτιστούν με άλλα μέσα εκτός απο την ογκώδη θωράκιση.

Οι διατρητικοί ράβδοι μπορούν να υποβοηθηθούν από την αυξημένη αρχική ταχύτητα (συνήθως με την επέκταση του σωλήνα του πυροβόλου), ή αυξάνοντας την μάζα με τη διεύρυνση της διαμέτρου της ράβδου (δύσκολο, καθώς αυξάνει σημαντικά το βάρος), το μήκος της διατρητικής ράβδου ή την πυκνότητα του μετάλλου.

Σήμερα, τα Abrams, Leopard 2 και Challenger 2 πιστεύεται οτι διαθέτουν μετωπική θωράκιση σχεδόν ισοδύναμη με οχτακόσια χιλιοστά σφυρηλατημένης ομογενοποιημένης θωράκισης (Rolled Homogenous Armor – RHA). Τα καλύτερα διατρητικά βλήματα της Ρωσίας που είναι συμβατά με το πυροβόλο 2A46 είναι τα 3BM59 Svinets-1 και 3BM60 Svinets-2, κατασκευασμένα από βολφράμιο και απεμπλουτισμένο ουράνιο, αντίστοιχα. Αυτά, εκτιμάται οτι δια-τρυπούν 650 με 750 χιλιοστά θωράκισης σε κλίση 60 μοιρών στην μεσαία απόσταση μάχης των 2 χιλιομέτρων (1,24 μίλια).

Αυτό προφανώς εξακολουθεί να αφήνει τα ρωσικά βλήματα σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τις Δυτικές θωρακίσεις, αν και δεν μένουν χωρίς ελπίδα: μπορούν να διατρυπήσουν σε μικρότερες αποστάσεις, ή να προσβάλλουν την πιο αδύναμη πλευρά ή την οπίσθια θωράκιση κάθε άρματος μάχης. Οι παραδοσιακοί θα πουν ότι το καλύτερο (ή πιο τυχερό) πλήρωμα άρματος μπορεί ακόμα να επικρατήσει, αλλά η πρόκληση παραμένει μεγάλη για τους ρώσους αρματιστές, ειδικά σε σχέση με τα ανώτερα συστήματα σκοπευτικών και ελέγχου πυρός των Δυτικών αρμάτων μάχης.

Διασφαλίζοντας ότι το πολύτιμο sabot χωράει στο άρμα

Το Svinets κηρύχθηκε ετοιμο προς παραγωγή περίπου το 2002 -2005, όμως στοιχεία σχετικά με την μαζική παραγωγή εμφανίστηκαν μόλις το 2016, το οποίο δίνει μια ιδέα για την δύσκαμπτη χρηματοδότηση των ρωσικών αμυντικών προγραμμάτων. Ένα πρόβλημα ήταν ότι το Svinets είχε διατρητικές ράβδους μήκους 740 χλστ, δεδομένου οτι οι αυτόματοι γεμιστές στα T-72 και T-80 μπορούν να χωρέσουν βλήματα με μέγιστο μήκος 640 χλστ. Έτσι έπρεπε να εγκατασταθούν στα αναβαθμισμένα άρματα μάχης οι μεγαλύτεροι αυτόματοι γεμιστές 2A46M-5 και M-4.

Εν τω μεταξύ οι Ρώσοι μηχανικοί ανέπτυσσαν το νέο τεράστιο πυροβόλο 2A83 των 152 χλστ που προορίζονταν να εξοπλίσει τα νέας γενιάς άρματα T-14 Armata που τότε ήταν υπό εξέλιξη, όπως επίσης και ένα βελτιωμένο πυροβόλο 125 χλστ με την ονομασία 2A48 που προορίζονταν για την αναβάθμιση των παλιότερων T-72 και T-90.

Το 2003, τρία πρωτότυπα πυροβόλα 2A82 κατασκευάστηκαν και εκτέλεσαν περισσοτερες από 1200 δοκιμαστικές βολές. Το πυροβόλο παρήγαγε 20 τοις εκατό περισσότερη πίεση για τα βλήματα που εξέρχονταν από τον σωλήνα σε σχέση με το 120 χλστ πυροβόλο των γερμανικών αρμάτων μάχης Leopard 2, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη αρχική ταχύτητα, διάτρηση και ακρίβεια.

Το 2A82 μπορεί να χρησιμοποιεί τα νέα βλήματα 3BM69 Vacuum-1 και 3BM-70 Vacuum-2 (βασισμένα στο ουράνιο και το βολφράμιο) με πολύ μακριά διατρητική ράβδο 900 χλστ. Αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες, διανύουν 2 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, προσκρούουν με ενεργεία δεκαπέντε μεγατζάουλ για να διατρυπήσουν θωράκιση 900-1000 χλστ στην ίδια απόσταση. Αν αληθεύει, τελικά αυτό προσέφερε στην Ρωσία ένα βλήμα άρματος που μπορεί να διατρήσει με αξιοπιστία ένα Δυτικό άρμα μάχης σε μεσαία απόσταση μάχης.

Ως το 2010, οι Ρώσοι μηχανικοί είχαν καταλήξει ότι το πυροβόλο 2A83 ήταν πάρα πολύ μεγάλο και αντ’ αυτού αποφάσισαν να εξοπλίσουν το Armata με το 2A82, αν κι αυτή η αλλαγή δεν δημοσιοποιήθηκε παρά μερικά χρόνια μετά. Η Μόσχα καυχήθηκε επίσης ότι θα αποκτούσε 2100 Armata μέχρι το 2020. Ωστόσο, εν τέλει αποδείχθηκε οτι η Ρωσία θα αποκτούσε λίγα περισσότερα από 100 T-14 μέχρι εκείνη την ημερομηνία.

Σύμφωνα με τον Ρώσο αμυντικό μπλογκερ Αλεξέι Χλοποτοφ, οι παραγγελίες πυροβόλων 2A82 αντικατόπτριζαν τον μικρό αριθμό επιχειρησιακών Armata. Αρχικά αποκτήθηκαν συνολικά δεκατρία μοντέλα παραγωγής 2A82-M1 για να εξοπλίσουν τα προ-παραγωγής T-14. Τον Δεκέμβριο 2017 αποκτήθηκαν ακόμα 24, επιτρέποντας τον εξοπλισμό μιας Επιλαρχίας 36 αρμάτων T-14.

Η αρχή προμήθεια του Armata άφησε να εννοηθεί ότι οι εν ενεργεία μονάδες των 2000 T-72 και περίπου 800 T-80 και T-90 της Ρωσίας είχαν μπροστά τους μακριά υπηρεσιακή ζωή. Έτσι το 2017, τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν οτι η Μόσχα σχεδίαζε να αναβαθμίσει τα άρματα T-90 με την τεχνολογία του Armata, συμπεριλαμβανομένου του πυροβόλου 2A82.

Το 2019, το αναβαθμισμένο T-90M που άρχισε να εκτελεί δοκιμές, σύμφωνα με πληροφορίες διέθετε το σύστημα ελέγχου πυρός (ΣΕΠ) Kalina με δυνατότητα hunter-killer για την αυτόματη παρακολούθηση στόχων, αναβαθμισμένη θωράκιση ERA και πιθανόν νέα συστήματα ενεργητικής προστασίας. Όμως το πυροβόλο 2A82 εξακολούθησε να αγνοείται.

Σε ένα άλλο άρθρο, ο Χλοπότοφ ρίχνει φως στην ρίζα του προβλήματος: απλά οι Ρώσοι μηχανικοί δεν μπορούσαν να βρουν ένα οικονομικό τρόπο να χώσουν έναν αυτόματο γεμιστή ικανό να μεταφέρει τα μήκους σχεδόν ενός μέτρου βλήματα Vacuum μέσα στους στριμωγμένους πύργους των παλιών ρωσικών αρμάτων μάχης.

Απ’ ό,τι φαίνεται, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 το εργοστάσιο Ομσκ μελέτησε την κατασκευή ενός αυτομάτου γεμιστή διπλής τροφοδοσίας, στον οποίο τα μακρύτερα βλήματα sabot ήταν αποθηκευμένα σε ξεχωριστό οριζόντιο-κεκλιμένο μηχανισμό. Ωστόσο, το νέο σύστημα θα απαιτούσε την επιμήκυνση του σκάφους του άρματος και την πρόσθεση ενός έβδομου εδαφικού τροχού. Αφού ομως αυτό ματαίωνε τον σκοπό της εξοικονόμησης χρημάτων με την αναβάθμιση των παλιότερων οχημάτων, ο αναθεωρημένος πύργος εγκαταλείφθηκε το 2009.

Μια πιο επιτυχημένη προσέγγιση ήταν η διαμόρφωση κομματιών βάθους 80 χλστ έξω από κάθε πλευρά του πύργου των αρμάτων T-72 και T-90 ώστε να δεχθούν τον μεγαλύτερης διαμέτρου αυτόματο γεμιστή. Τα κοψίματα ενισχύθηκαν με επιπρόσθετη θωράκιση στο εξωτερικό και ο τροποποιημένος μηχανισμός βολής αποδείχθηκε ικανός στην γέμιση των βλημάτων.

Αυτή η τροποποίηση ίσως είχε χρησιμοποιηθεί στα μοναδικά δοκιμαστικά άρματα T-72 και T-90 που ήταν εξοπλισμένα με το πυροβόλο 2A82. Ωστόσο, ο Χλοπότοφ σχολιάζει: “Το 2A82 ακόμα δεν είναι διαθέσιμο με το MBT T-90M του ρωσικού Στρατού. Απλά επειδή αποδείχθηκε οτι ο ρωσικός βιομηχανικός τομέας δεν μπορεί να το κατασκευάσει”. Ο Χλοπότοφ κατηγορεί την κακοδιοίκηση της ρωσικής μεταλλουργικής βιομηχανίας.

Επομένως, καθώς ίσως τελικά η Ρωσία να διαθέτει ένα βλήμα sabot 125 χλστ που μπορεί να διατρυπήσει τα Δυτικά άρματα μάχης σε βεληνεκές μάχης, μόλις μια χούφτα απο τα νέα άρματα μαχης T-14 Armata μπορούν πραγματικά να το χρησιμοποιήσουν. Οι αισιόδοξοι ισχυρισμοί οτι το πυροβόλο 2A82 μπορεί να αναπροσαρμοστεί σε αρκετά παλιά T-90 και T-72 ως στιγμής φαίνεται να μην υλοποιούνται.

*Ο Sébastien Roblin είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στην ανάλυση των συγκρούσεων από το Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν και υπηρέτησε ως καθηγητής πανεπιστημίου στο Peace Corps στην Κίνα. Επίσης εργάστηκε στην εκπαίδευση, την συγγραφή και την επανεγκατάσταση προσφύγων στην Γαλλία και τις ΗΠΑ. Αυτήν την στιγμή αρθρογραφεί σχετικά με την ασφάλεια και την στρατιωτική ιστορία στο War is Boring.

Απόδοση/Μετάφραση απο το nationalinterest.org για την Προέλαση.

13 Σχόλια

  1. d /PL

    «…το 1991 έθεσαν την ανωτερότητα τους σε αμφισβήτηση…»

    σκέτο nonsens !
    O κολπικός πόλεμος ήταν με τα απεμπλουτισμένα άρματα, τα ίδια, τα οποία μας άφηναν οι Ρώσοι να κατασκευάζουμε στην Πολωνία, ακόμα και τα παλιά version ! Σε όλα πολύ κατώτερα των πρότυπων. Ακόμα και αυτά πολωνικής κατασκευής.

    Και μόνο η εξωτερική τους εμφάνιση έμοιαζε με τα γνήσια σοβιετικά ! Μην ξεχνάτε πως ήμασταν υπό σοβιετική κατοχή και μας φοβόταν οι Ρώσοι, μην εξεγερθούμε.

    Απάντηση
    • Ασβος

      Αρα εφοσον τα οριτζιναλ σοβιετικα/ρωσικα ειναι απο αλλη παστα, κατι δυτικοι ιπταμενοι τενεκεδες δεν εχουν καμια τυχη απενατι σε Σου και Μου, σωστα;

      Απάντηση
      • d /PL

        Για σοβιετικά μιλάμε. Δηλαδή και ρωσικά και πχ τα ουκρανικά… Ναι, ήταν εξ αρχής πολύ πιο καλά από «τα ίδια μοντέλα» στης άλλες χώρες.

      • d /

        Βασικά… για πιο πράγμα μιλάμε στο Ιρακ ??? Μα οι Ιρακινοί είχαν κύριος κάποια Τ-55 και παρόμοια ! Ενώ από την άλλη πλευρά πολεμούσαν όχι μόνο τα Αbrams, μα ακόμα και με βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου ! sorry για τα πιθανά λάθη μου στα ελληνικά.

  2. Gunslinger32

    Εντάξει, ο άνθρωπος (συγγραφέας της παραπάνω ανάλυσης) είναι «πολύ ειδικός» αφού «είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στην ανάλυση των συγκρούσεων από το Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν και υπηρέτησε ως καθηγητής πανεπιστημίου στο Peace Corps στην Κίνα. Επίσης εργάστηκε στην εκπαίδευση, την συγγραφή και την επανεγκατάσταση προσφύγων στην Γαλλία και τις ΗΠΑ», που ερεύνησε πρακτικά(;) τα ρωσικά πυρομαχικά, ώστε να είναι απόλυτα σίγουρος στα συμπεράσματα που επισημάνει. 😜😀

    Απάντηση
  3. Chris

    Περιέργως, σε πολλά δημοσιεύματα οι ιρακινοί αρματιστές παρουσιάζονταν ικανοποιημένοι από τις επιδόσεις των πυροβόλων (κυρίως, αν όχι μόνο) των αρμάτων τους έναντι των αμερικανικών Μ1 και αναφέρουν επιτυχίες – καταστροφή και όχι απλώς πλήγματα. Τα οποία Μ1, επίσης περιέργως, εμφάνιζαν αργότερα ανεξήγητες απώλειες από ‘εκρηκτικούς μηχανισμούς εξεγερθέντων’. Δηλαδή, απώλειες μάχης αρμάτων, τις οποίες απέκρυβαν για να εμφανίσουν όχι απλώς την, αναντίρρητη, ανωτερότητα αλλά το δήθεν άτρωτο των τότε αμερικανικών αρμάτων και τις εμφάνιζαν σταδιακά, με άλλη αιτιολογία.

    Απάντηση
    • d /

      pl.wikipedia λέει πως τα ιρακινά τανκς ήταν αποτελεσματικά, κατά των δυτικών, από απόσταση έως 1.000 μέτρων. Ενώ τα δυτικά, κατά των ιρακινών, από απόσταση 1500 μέτρων. Και ότι περισσότερα τα ιρακινά ήταν σχετικά πολύ παλιά, της οικογένειας T-55.

      Απάντηση
    • d /

      Ta πρώτα full-capability, μη σοβιετικά, της οικογένειας T-72, ήταν τα πολωνικά PΤ-91M (PΤ-91, version M).

      Επειδή δεν ήταν πια κατασκευασμένα σε βάση του παλιού (μεταχειρισμένου) σκάφους του πρώην “μη-ρώσικου” Τ-72. Όλα πουλήθηκαν στην Μαλαισία.

      Και μετά η πολωνική πολεμική βιομηχανία διαλύθηκε. Πολιτικοί πίστεψαν πως δεν θα χρειαστεί πια…
      Τώρα την ξεκινάνε από την αρχή.

      Απάντηση
    • Kostas

      αυτά που γράφεις τα βγάζεις από το μυαλό σου

      καταρχάς έχεις μπερδέψει το πρώτο πόλεμο του κόλπου που αναμετρήθηκαν τα άρματα με το δεύτερο πόλεμο του κόλπου που υπήρξε αντίσταση με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς

      @αλλοςενασασχετοσστρατηγοστουκαναπε

      Απάντηση
      • d /PL

        Μετά και εγώ το παρατήρησα πως κόλλησα στο πρώτο πόλεμο του κόλπου, μα για λόγους προσωπικούς. Βρισκόμουν τότε πολύ κοντά. Δεν ξεχνιέται αυτό εύκολα, παραμένει στο υποσυνείδητο.

    • Nicolas

      Τα ied χτυπανε το κατω μερος του αρματος που ειναι πιο αδυναμο. Μονο οσα οχηματα εχουν βαση σχηματος V αντεχουν οπως τα mrap η τα νεα stryker. Τα leoperd 2 ειχαν θεμα γιατι εκει ακριβως βρισκοταν η θυριδα διαφυγης του οδηγου.αλλο οι αστικες και αντιανταρτικες επιχειρήσεις αλλο η κλασσικη αρματομαχια. Βεβαια πραγματι πολλα μπορείς να κρυψεις μεσα απο την γραφειοκρατικη περιγραφη

      Απάντηση
  4. Gunslinger32

    Σχετικά με τα άρματα των ιρακινών στο πόλεμο του Περσικού.

    TANKS DURING THE FIRST GULF WAR

    «The Iraqis also had Soviet T-54/55s, T-62s and PT-76s, as well as some Chinese Type 59s and Type 69s,
    Coalition tanks were vastly superior to Iraqi tanks. The Iraqis used export versions of tanks and did not have access to the latest ammunition and the latest technological upgrades.
    For example, in Western tanks, night vision equipment was standard. However, most Iraqi tanks lacked night vision equipment, although some T-55s had infrared searchlights.
    In addition to having inferior tanks, the Iraqi tank force was hampered by the fact that its crews were poorly trained compared to Coalition tank crews.
    Iraqi battle tactics had been influenced heavily by the experience of the long war with Iran, where artillery had played an important role in defending against human wave attacks by the Iranians. Therefore, the Iraqis were heavily dependent on artillery and had less experience with tank warfare.»

    https://www.tanks.net/tank-history/tanks-during-the-first-gulf-war.html

    Αν θυμάμαι σωστά μερικές αναφορές εκείνης της εποχής, τα T-72 ήταν προνόμιο της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς, ενώ οι άλλες μονάδες αρκούνταν σε προηγούμενα μοντέλα και μερικές κινεζικές εκδόσεις/απομιμήσεις σοβιετικών μοντέλων.

    Στην εισβολή των αμερικανών του 2003 τα πράγματα, είχαν άλλες εξελήξεις, που οδήγησαν προφανώς στην εγκατάσταση πρόσθετης θωράκισης των δυτικών αρμάτων όπως την εμφανίζουν σήμερα, ενώ το αγγλικό μοντέλο Challenger 1 έφερε και στον 1ο πόλεμο επιπλέον θωράκιση στα πλάγια. Οπότε τα συμπεράσματα στην παραπάνω ανάλυση, αφήνουν αρκετά περιθώρια σκεπτικισμού/αμφισβήτησης για την αξιοπιστία του συγγραφέα/αναλυτή.

    Απάντηση
  5. Hyper Voreian

    Το αρθρο του Νασιοναλ Ιντερεστ ,χωλαινει σε αρκετα σημεια.Γενικα το θεμα αποδοσης και ποιοτητας των ρωσικων διατρητικων-πυροβολου ειναι απο τα πιο αμφισημα και αμφιλεγομενα θεματα.Οι πληροφοριες ειναι ελαχιστες και οι ρωσοι δινουν αντικρουομενες πληροφοριες σχετικα με τις επιδοσεις τους.Γενικα ομως εχω προσωπικα την αισθηση οτι οι ρωσοι αισθανβονται ανετα με τα αρματα που εχουν και οτι μπορουν τωρα να εξουδετερωσουν πληρως τα αμερικανικα αρματα.Οι δυτικοι απο την αλλη,διακυρησουν οτι τα αρματα τους ειναι ατρωτα απο το εμπροσθιο θωρακα.
    Ως προς την διατρητικη ισχυ των ρωσικων αρματων καποια θεματα -παρατηρησεις:

    1.Για χρονια υπηρχε το θεμα εαν τα Σβινετς 1/2 μπορουσαν να τοποθετηθουν στα Τ72/80/90:

    Οτι γραφει το Νασιοναλ Ιντερεστ για το Βακουμ,ακριβως τα ιδια ελεγαν επι 10-15 χρονια για τα Σβινετς.
    Το τελευταιο ετος σχεδον ολες οι αναφορες στον δυτικο τυπο συμφωνουν οτι τα Σβινετς μπορουν να χρησιμοποιηθουν απο καποιες εκδοσεις του Τ72 και του Τ80.Πιο συγκεκριμενα απο τα Τ72Β3Μ του Ομσκ,και τα Τ80BVM.Υποννοειται οτι τροποποιηθηκε ο μηχανισμος αναχορηγιας casette ,των αρματων.Και μονο μετα εγινε δυνατη η χρηση τους.
    Τα Τ72 και Τ80 ομως χρησιμοποιουν διαφορετικο μηχανισμο ,αρα εαν και τα δυο αρματα τελικα μπορουν να χρησιμοποιησουν το βλημα,τοτε ισως να μην υπηρχε τελικα το συγκεκριμενο προβλημα.
    Στο φορουμ Sturgeon house mechanized warfare ,δημοσιευτηκε οτι: (σελις νηματος 158)
    http://sturgeonshouse.ipbhost.com/topic/6-the-soviet-tank-thread-transversely-mounted-1000hp-engines/page/158/

    «The refinement is elementary. State trials were passed and adopted back in 2005 along with machines – since then it has been regularly installed. S-1 and S-2 are also regularly registered in maintenance documentation on the T-90A and T-72B3.»
    Η πηγη ,blogger , «khlopotov» αναφερει οτι για τα Βακουμ ειναι αδυνατη η ενσωματωση τους στην τωρινη διαταξη,αλλα μπορει να γινει με τον πυργο Μπουρλακ.δεν τον αναφερει αλλα αυτο εννοει.
    Το Βακουμ ειναι 1000μμ μηκος .Το ενδιαφερον στοιχειο ειναι η αναφορα στα βακουμ-1 τα οποια ειναι κοντυτερα (αρα χανουν διατρητικη ισχυ ,ενω ειναι μεταγενεστερα) ,αρα υπηρξε συμβιβασμος στην σχεδιαση.Συμβιβασμος ο οποιος θα ειχε νοημα εαν τα Βακουμ-1 μπορουν να τοποθετηυον στον τωρινο πυργο/μηχ αναχορηγιας χωρις δυσκολες αλλαγες.και αυτο υποννοει ,οτι εχει σχεδιαστει και ειτε γινεται ηδη,ειτε μπορει να γινει.
    «On completion of the autoloader under the «Vacuum-1″ L = 900mm – it’s more difficult, because not only the autoloader itself is being finalized, but also the hull. However, the refinement is in principle not hard. Could show, but do not want to for now. If the head is on the shoulders and not in *ss, then even from the diagram of the combat module that I gave, you can make a proposal on a way to implement such a refinement. It is elementary implemented in the cases of T-72, T-90, but there is an option for T-80»

    Ενα ακομη στοιχειο που συχνα παραγνωριζεται απο ολους ,ειναι οτι ενω τα μακρυτερα ρωσικα διατρητικα προ Σβινετς ειχαν 640μμ μηκος….το τ72 χρησιμοποιουσε τους 9M119 με μηκος 695μμ…
    https://thesovietarmourblog.blogspot.com/2015/05/t-72-soviet-progeny.html#ammu
    (ενοτητα πυρομαχικα,προς το τελος της σελιδας,οπου υπαρχει φωτο ολων των πρυρομαχικων του Τ72 σε στατικη εκθεση.)
    Αρα ισως να μην ειναι τοσο δυσκολο να παρει Σβινετς το Τ72 και ισως η ολη δυσκολια να μη αφορα τα Σβινετς,και αυτα να μπορουν να τα παρουν ακομη και τα απλα Τ72Β,αλλα τα Βακουμ.

    2.Ως προς την αποτελεσματικοτητα των ρωσικων διατρητικων και του τροπου μετρησης αποδοσης αυτων:

    Οι ρωσοι και οι δυτικοι,χρησιμοποιουν διαφορετικους ορισμους.
    Οι ρωσοι θεωρουν επιτυχημενη διατρηση οταν:
    α) Το 80% των βληματων επι του στοχου,κατα φερουν διατρηση.
    β)Διατρηση θεωρειται οταν το 80% της μαζας του βληματος εχει περασει στο εσωτερικο του εχθρικου στοχου.

    Οι αμερικανοι θεωρουν επιτυχημενη διατρηση οταν:
    α) Το 50% των βληματων επι του στοχου,επιτυχουν διατρηση.
    β)Ως διατρηση θεωρειται η δημιουργια οπης απο την οποια περναει φως.

    Τα ρωσικα κριτηρια ειναι πολυ πιο αυστηρα και οδηγουν τις συγκρισεις μεταξυ θωρακισεων και διατρητικων ,ρωσικων και αμερικανικων αρματων σε συγχυση.
    Οι αμερικανοι αξιολογουν τα ρωσικα συστηματα βαση των δικων τους τυπολογιων-κανονισμων,με αποτελεμα σαφεστατη αναιτια υποτιμηση καποιες φορες των ρωσικων θωρακισεων,καποιες φορες των ρωσικων διατρητικων και ακομη χειροτερα καποιες φορες και των δυο.

    Πχ εαν οι ρωσοι παραδεχονται για το 3ΒΜ33 Βαντ,560μμ σε 0 μοιρες κλιση ,και 250μμ σε 60 μοιρες,στα δυο χιλμ,σε δυτικη μεθοδολογια οι αριθμοι θα επρεπε να αξιολογηθουν προς τα πανω,κατι που δεν εχει γινει ποτε.
    Οταν οι δυτικες διαρροες αναφερουν πχ αντοχη 500μμ RHA στο εμπροσθιο σκαφος του αρχικου Μ1,τοτε χρησιμοπιουν το δικο τους συστημα μετρησης το οποιο ειναι πολυ πιο ελαστικο σε σχεση με το ρωσικο.
    Το ιδιο γινεται και για τις ρωσικες θωρακισεις: χρησιμοποιουν τις ρωσικες διαρροες ,και τις μεταφερουν αυτουσιες.Οι ρωσικες διαρροες ομως εχουν γινει επι ρωσικων μετρησεων με ρωσικη μεθοδολγια ,με αποτελεσμα υποτιμηση της αποτελεσματικοτητας αυτων ,οταν χρησιμοποιουνται αυτουσιες απο τον δυτικο τυπο.Οι ρωσικες ενδειξης αντοχης αναφερονται στην μεθοδολγια V80,σε αντιστοιχη δυτικη μετρηση θα επρεπε σαφεστατα να να αναθεωρηθουν δραματικα προς τα πανω.

    3.Ως προς την αποτελεσματικοτητα του 3ΒΜ44 Μανγκο.
    Το βλημα σχεδιατηκε μετα το 3ΒΜ33 Βαντ,και ενω ειχε γινει γνωστη,περιπου ,η αντοχη θωρακα των πρωιμων Μ1.
    Παραδοξως οι ρωσοι δημοσιευσαν ενδειξεις αποδοσης του βληματος και αυτο ηταν κατωτερο σε καποια σημεια του ποι παλου Βαντ.Τοτε γιατι να το χρησιμοποιουν?και να το σχεδιασουν?
    Οι δυτικοι το δικαιολογησαν ως προς οικονομικη και τεχνικη αδυναμια των ρωσω η και τα δυο.Το βλημα ηταν πιο οικονομικο ,ενω οι ρωσοι δεν ειχαν τις τεχνικες δυναοτητες για κατασκευη μακρων διατρητικων σε μεγαλη κλιμακα.
    και οι δυο δικαιολογιες ειναι ανεπαρκεις:
    Οι ρωσοι ειχαν δυσκολιες μεχρι το Βαντ,σε εκεινο το σημειο οι τεχνικες δυσκολιες ειχαν ξεπεραστει.ενω η διαφορα στο χρησιμοποιουμενο ταγκστενιο μεταξυ Βαντ και Μανγκο,ηταν ελαχιστη,αρα το μανγκο ηταν ελαχιστα φτηνοτερο σε σχεση με το Βαντ.

    Αρα τοτε γιατι?
    Γιατι το μανγκο σχεδιαστηκε ειδικα τον θωρακα του Μ1,που χρησιμοποιει διαταξεις NERA,και σχεδιαστηκε για να εκμεταλευτει ειδικα τις αδυναμιες αυτης τις θωρακισης απεναντι σε συνθετα διατρητικα δυο ραβδων ,οπως ειναι αυτο.
    Στην ιδια σελιδα-λινκ ,https://thesovietarmourblog.blogspot.com/2015/05/t-72-soviet-progeny.html#ammu αναφερονται οι ενδειξης επιδοσεων του Μανγκο εναντιων στατικων στοχων οπως δημοσιευτηκαν το 2008 απο τεχνικο πανεπιτημιο της μοσχας. (These figures come from page 587 of the «Textbook of Means of Defeat and Ammunition» 2008 (Учебник Средства Поражения И Боеприпасы) published by Bauman Moscow State Technical University.)

    «7-layer array at an angled of 60 degrees (630mm LOS) could be defeated at 3,300 m.»

    Το ενα τριτο της αποδοσης να ειναι σωστο,σημαινει οτι ολα τα πρωιμα Μ1 ηταν διατρησιμα σε οποιοδηποτε σημειο,σε οπιαδηποτε αποσταση.
    Ενω η θωρακιση πυργου των μετεπειτα Μ1Α1 και Μ1Α2 ενισχυθηκε σημαντικα,η θωρακιση σκαφους παρεμεινε οριακα η ιδια.ενω και το Μανγκο εχει πλεον βελτιωμενη εκδοση και ενω η πληρης γνωση της ποιοτητας και της σχεδιασης του Μ1 ολων των εκδοσεων ειναι πλεον γνωστη στους ρωσους.

    4.Ως προς την αποτελεσματικοτητα του 2Α46Μ5.
    Το πυροβολο ειναι δραματικα ανωτερο των προηγουμενων εκδοσεων ,και η κανη ειναι μηκους 51 διαμετρηματων εναντι 48 των προηγουμενων εκδοσεων.Καμια δυτικη εκτιμηση δεν αξιολογει την αυξημενη ισχυ του 2Α46μ5 και το δινει ιδιες δυναοτητες με τα απλα 2Α46Μ1/4.

    5.Ως προς τις ρωσικες ικανοτητες κατασκευης αντερων πυροβολων σε σχεη με το 2Α46.
    Οι ρωσοι εξελιξαν το 2Α66 για το Object 187,το 2Α82 για το Αρματα και τα εκσυγχρονισμενα Τ72/90 (αυτη ηταν η προθεση τουλαχιστον) ενω υπαρχουν και αλλες σχεδιασεις των μεσων δεκαετιας του 80 που εμειναν στα χαρτια.
    Το 2Α66 ομως ειναι υπαρκτο σχεδιαστηκε,δοκιμαστηκε και ειναι πληρως συμβατο με τα Τ72/90.
    Η μη υιοθετηση ειναι ενδειξη ειτε απολυτης οικονομικης ενδειας των ρωσων,πραγμα που πλεον δεν ισχυει,ειτε οτι ο τωρινος συνδυασμος 2Α46Μ5 /Σβινετς/Μανγκο ειναι απολυτως επαρκης για ολες τις εκδοσεις του Μ1.

    6.Ως προς τις ρωσικες προτεραιοτητες στην αποκτηση νεων αρματων:
    Οι ρωσοι απεκτησαν 1500-1800 Τ72Β3/Β3Μ απο το 2012, 250+ Τ80BVM,και εχουν δωσει παραγγελια για εκσυγχρονισμο 100 παλιοτερων Τ90 στο επιπεδο Τ90Μ και αγορα νεων 30 +30 .
    Το συνολικο κοστος θα τους επετρεπε την αγορα αντι αυτων,αγορα εκατονταδων Αρματα.δεν το εκαναν ομως.
    Ισως γιατι ενω τα Αρματα ειναι σαφεστατα ανωτερα και νεας γενεας,η αποδοση τους εναντι στην υφισταμενη απειλη σε σχεση με τα υφισταμενα Τ72Β3,να ειναι η ιδια.

    7.Ως προς τις διατρητικες επιδοσεις του Σβινετς ,ΜΕ την δυτικη μεθοδολογια:Απο τοτε που δημοσιευτηκε το αρθρο,αυτη εχει κινηθει προς τα πανω ,και η εκδοση ουρανιου του Σβινετες διδεται εκτιμηση 830μμ.Αυτο σημαινει ο ολος ο εμπροσθιος θωρακας του Μ1Α2 ειναι διατρησιμος.

    8.Μετα τον πολεμνο στο ιρακ,οι αμερικανοι εθεσαν σε υπηρεσια αμεσα τα Μ1Α2 με ανωτερη θωρακιση.Ποιος ο λογος οταν αυτα ηταν απροσβλητα απο ολα τα ρωσικα οπλα??
    Σημερα που η παρουσια των Σβινετς στο ρωσικο οπλοστασιο οι νεες εκδοσεις των Μ1Α2,τα M1A2C φερουν ενισχυμενη θωρακιση.Ποιος ο λογος παλι?Αφου τα Σβινετες δεν μπορουν να διαπερασουν τον θωρακα των υπαρχοντων Μ1Α2?

    Συμπερασματικα ,οι ενδειξεις και η προσωπικη μου γνωμη ειναι:
    Οι ρωσοι θεωρουν οτι τα τωρινα αρματα μπορουν υπο προυποθεσεις να αντιμετωπισουν τα Μ1 ,Μ1Α1/Α2.
    Οι αμερικανοι -φαινεται- υποτιμουν καιρια τον ρωσικο συνδυασμο πυροβολου και βληματων.
    Τα Σβινετς ειναι πληρως χρησιμοποιησιμα απο ολο τον στολο των τ72Β.
    Τα Βακουμ-1 μπορουν αν χρησιμοποιηθουν στα Τ72Β3Μ ,Τ90Μ με τροποποιησεις.
    Τα Σβινετς μπορουν να διατρησουν τον εμπροσθιο θωρακα των πλεον μοντερνων Μ1Α2,ισως ομως οχι του πυργου.
    Τα βελτιωμενα Μανγκο ισως να αποτελουν ακομη και σημερα απειλη.

    Ο συνδυασμος ισχυς πυρος και αριθμων των Τ72Β3 ,ισως γερνει προς τον πλευρο της ρωσιας σε σχεση με τον περιορισμενο αριθμο σε υπηρεσια των αμερικανικων αρματων.Πλεον περιπου 900+- Μ1Α2.
    Μεσα σε αυτο το πλεγμα,η αποκτηση των Αρματα σε συνδυασμο με το κοστος τους και τα τεχνολογικα προβληματα εξελιξης να εχει περασει σε δευτερο σταδιο και απλως να γινει για λογους γοητρου και τεχνολογικης επιδειξης.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: