Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ) σχεδιάζει να δωρίσει στην Κροατία περίπου 60 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης Bradley στη διαμόρφωση ODS (Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου), σύμφωνα με ανακοίνωση του Κροάτη υπουργού άμυνας Ντάμιρ Κρεστίτσεβιτς.

“Οι Ηνωμένες Πολιτείες δέχθηκαν να δωρίσουν 60 οχήματα μάχης Bradley ωστε να ολοκληρωθεί το τάγμα βαριού πεζικου με ακόμη 24 οχήματα για ανταλλακτικά”, δήλωσε ο Κρεστίτσεβιτς κατά τη διάρκεια διεθνούς αμυντικού συνεδρίου της εφημερίδας Jutarnji list που το υπουργείο άμυνας έδωσε τον τίτλο: “Το μέλλον της κροατικής αμυντικής βιομηχανία και οι νέες τεχνολογίες”.

Ο ιστοτοπος Kamenjar.com μετέδωσε επίσης οτι αυτή είναι η πρώτη φορά που ο υπουργός Κρεστίτσεβιτς μίλησε επισήμως για το έργο των Bradley μετά απο ένα χρόνο διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ.

Ο υπουργός άμυνας πρόσθεσε επίσης οτι τα επιλεγμένα οχήματα Bradley, τα οποία θα παραχωρηθούν στον κροατικό Στρατό, είναι σε εξαιρετικά καλή κατάσταση και οτι η Κροατία θα πρέπει να επενδύσει μεταξύ $2 και $5 εκατομμύριων σε κάθε όχημα για την ανακαίνιση ανακατασκευή και τον μετέπειτα εκσυγχρονισμό τους. Αυτήν την στιγμή, τα πλεονασματικά οχήματα Bradley βρίσκονται σε καθεστώς μακροχρόνιας αποθήκευσης από τον Στρατό των ΗΠΑ.

Ο υπουργός επιβεβαίωσε επίσης οτι η Κροατία συμφώνησε να συμμετέχει στο νέο ERIP, το πρόγραμμα του υπουργείου άμυνας των ΗΠΑ μέσω του οποίου οι ΗΠΑ βοηθούν τους συμμάχους τους να μεταβούν από την ανατολική στη δυτική αμυντική τεχνολογία.

Μέσω του ERIP, η Κροατία παρέλαβε $25 εκατομμύρια για το πρόγραμμα Bradley. Με την εφαρμογή αυτού του έργου, η Κροατία θα εκπληρώσει και το πρόγραμμα ανάπτυξης αμυντικών ικανοτήτων εντός του NATO.

Σύμφωνα με προηγούμενες αναφορές στα μέσα ενημέρωσης, η βρετανική BAE Systems ενδιαφέρεται να περιλάβει στην ιδιοκτησιακή της δομή την κροατική Đuro Đaković, σχεδιάζοντας να υποστηρίξει και να εκσυγχρονίσει τον στόλο οχημάτων μάχης Bradley της ανατολικής Ευρώπης.

Απόδοση/Μετάφραση απο το defence-blog.com για την Προέλαση.

17 Σχόλια

  1. Γ.M.

    «η Κροατία θα πρέπει να επενδύσει μεταξύ $2 και $5 εκατομμύρια σε κάθε όχημα στην ανακαίνιση και τον μετέπειτα εκσυγχρονισμό τους»

    Ο κούκος αηδόνι! Γυναίκα την κάνει αυτήν την «ανακαίνιση»;;; 🙂

    Απάντηση
      • Γ.Μ.

        @tallyhogr
        Να είστε βέβαιος ότι κι εμείς για τα AAV-7 ή και για τα Bradley (εάν και όποτε έρθουν) κάτι αντίστοιχο θα πληρώσουμε.
        Απλώς, στη δική μας περίπτωση, κάποιες φορές το κόστος φαίνεται αρκετά μειωμένο καθ’ ότι συχνά μέρος των εργασιών αποκατάστασης/ενεργοποίησης/εκσυγχρονισμού παραχωρηθέντων οχημάτων (όπως π.χ. συνέβη με τα M-113 ή με κάποια άρματα παλαιότερα) εκτελείται στα ΠΕΒ. Εκεί το κόστος των εργασιών (λόγω μειωμένων μεταφορικών, εργατικών και άλλου τρόπου εξεύρεσης ανταλλακτικών και αναλωσίμων) είναι πολύ μικρότερο από εκείνο που θα ήταν αν εκτελούνταν στις ΗΠΑ (όπως προφανώς θα συμβεί με την Κροατία λόγω έλλειψης αντίστοιχων υποδομών στη χώρα αυτή).

    • tsimuha

      «Ο κούκος αηδόνι! Γυναίκα την κάνει αυτήν την «ανακαίνιση»;»

      Εχεις κακες εμπειριες απο γυναικειες ανακαινισεις;

      Απάντηση
      • Γ.M.

        Κάνω ότι μπορώ για να αποφύγω τέτοιες …εμπειρίες!

  2. EPTALOFOS 4

    Εμείς που είμαστε ο νέος πυλώνας της ΝΑ πτέρυγας της συμμαχίας παίρνουμε κατι allien οχήματα,και αυτούς τους χαρίζουν αυτά που παρακαλάμε τόσα χρόνια, χαχαχα
    Παλικάρια συνεχίστε τα τσάγια αλλά φρειδερικη style ,you know..και σε κανα μήνα, αντε πιείτε και κανα κρασι απο τη κοιλαδα ΝΑΠΑ,για να γιορτάσουμε τη σύσφιξη….

    Απάντηση
  3. selenos

    …ταγμα βαρεως πεζικου…οχι «βαριου πεζικου».
    Δεν χρειαζεται να το δημοσιευσετε,απλα διορθωστε το.

    Απάντηση
  4. SAS

    Με 5εκ. πάντως ίσως και να κοστίζει ένα καινούργιο CV-90!
    Ούτως ή άλλως αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν, από εκεί και πέρα ας έρθουν στην κατάσταση που βρίσκονται, ακόμα και ως ΤΟΜΠ (αν ξηλώσουμε τον πύργο) καλύτερα θα ειναι από την σημερινή κατάσταση.
    Στο μέλλον με ένα Samson Dual 30mm M230LF την κάνουμε ταράτσα.

    Απάντηση
  5. Gunslinger32

    Με υποχρεωτικά ακολουθούμενα έξοδα που «θα πρέπει να επενδύσει μεταξύ $2 και $5 εκατομμύριων σε κάθε όχημα για την ανακαίνιση ανακατασκευή και τον μετέπειτα εκσυγχρονισμό» ο αποδέκτης/παραλήπτης αυτών των οχημάτων, μόνο χαρισμένα δεν είναι τα αμερικάνικα οχήματα.

    Με μια σχετικά μικρή αύξηση του (μέγιστου) ποσού ανά όχημα που αναφέρεται, θα μπορούσαν να αγοράσουν ολοκαίνουργια σύγχρονα ευρωπαϊκά οχήματα, που σχεδιάστηκαν και παράγονται με αυστηρές (στρατιωτικές) προδιαγραφές για τους χρήστες στο ΝΑΤΟ.

    Στην ουσία πρόκειται για μια πώληση ακριβού (για την ηλικία που έχει, που πλησιάζει 30 χρόνια) υλικού, η οποία παρουσιάζεται/επικοινωνείται ως παραχώρηση με ακολουθούμενα έξοδα για «υποχρεωτική» συντήρηση/αναβάθμιση.

    Η όλη ιστορία μου θυμίζει, έναν διάλογο απο σκηνή στο έργο Black Rain, όπου ο Μάικελ Ντάγκλας ρωτάει των συνάδελφο του Α. Γκαρθία πόσο πλήρωσαν για το «άψητο» ψάρι(σούσι) στο κέντρο διασκέδασης που πήγαν, όταν ο Γκαρθία του απαντάει ότι ζήτησαν 200$ ο Ντάγκλας γελάει και αναρωτιέται πόσο θα ζητούσαν αν το ψάρι θα ήταν ψημένο. 😉

    Συμπερασματικά θα έλεγα ότι είναι πολύ ακριβό να έχεις «φίλους και συμμάχους» τους αμερικανούς, οι οποίοι πουλάνε ακριβά την «φιλία» όπως και την «membership» σε αυτούς που θέλουν να στέκονται δίπλα στον αμερικανό πρόεδρο στις φωτογραφίες των συναντήσεων του ΝΑΤΟ.

    Απάντηση
  6. Γ.M.

    Για την ελληνική περίπτωση πάντως, ίσως τελικά να μην έβγαινε σε κακό μια τέτοια απάντηση από πλευράς ΗΠΑ για διαθέσιμα μεταχειρισμένα ΤΟΜΑ Bradley, δεδομένου ότι έτσι όπως τα καταφέραμε με τις χαμένες ευκαιρίες του παρελθόντος, μάλλον είναι η μόνη ρεαλιστικά πηγή απόκτησης ανάλογων οχημάτων σε πραγματικά ικανοποιητικούς αριθμούς.
    Έτσι λοιπόν, τυχόν απαίτηση αποκατάστασης/ανακατασκευής/εκσυγχρονισμού τους θα μπορούσε να συνδυαστεί με τη δεδηλωμένη πρόθεση στήριξης εγχώριων αμυντικών βιομηχανιών. Εντελώς ενδεικτικά:
    -Η Theon θα μπορούσε να αναλάβει την τοποθέτηση νέων περισκοπίων οδήγησης και σκοπευτικών οργάνων (βλ. παρακάτω).
    -Η INTRACOM θα μπορούσε να εγκαταστήσει νέα συστήματα τηλεπικοινωνίας/ενδοεπικοινωνίας, διαχείρισης μάχης/ανταλλαγής δεδομένων και εφεδρικής παροχής ισχύος.
    -H EODH θα μπορούσε να αναλάβει τη βελτίωση της προστασίας.
    -Τα ΕΑΣ την τοποθέτηση, αντί του υπάρχοντος πύργου, ενός νέου τηλεχειριζόμενου σταθμού οπλισμού (ενδεικτικά να αναφέρω τον R-400S Mk.2, με το γνώριμο πυροβόλο M-230 στην έκδοση LF και, γιατί όχι, έναν τετραπλό εκτοξευτή κατευθυνόμενων ρουκετών αντί του ενός και μοναδικού βλήματος Javelin) του οποίου θα μπορούσε να επιδιωχθεί η εγχώρια παραγωγή (ή τουλάχιστον του οπλισμού και των πυρομαχικών του, μαζί με νέα εγχώρια σκοπευτικά όργανα). Κάτι τέτοιο θα προσέφερε βελτιωμένες επιχειρησιακές ικανότητες, σε συνδυασμό με μείωση του συνολικού βάρους του οχήματος και αύξηση του διαθέσιμου χώρου στο εσωτερικό του. Επίσης, θα αποφεύγονταν τα έξοδα ενεργοποίησης/αποκατάστασης/εκσυγχρονισμού του παλιού πύργου με τα παλιά σκοπευτικά και τα πολυκαιρισμένα πυροβόλα. Τέλος, δεν θα υπήρχε η ανάγκη για εισαγωγή νέου διαμετρήματος (25mm).
    -Η ΕΛΒΟ θα μπορούσε να αναλάβει την αποκατάσταση/βελτίωση του σκάφους, του κινητήρα και όλων των μηχανικών μερών, καθώς και την ολοκλήρωση όλων των παραπάνω επί του οχήματος.
    κ.ά.
    Αναμφίβολα το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν ένα όχημα πολύ ικανότερο από απλώς αποκατεστημένα M-2A0/A1/A2 Bradley.
    Εφόσον οι εργασίες για όλα αυτά γίνουν στην Ελλάδα, πιθανότατα το κόστος ανά όχημα θα ήταν όχι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που προτείνεται στην Κροατία για απλή αποκατάσταση των οχημάτων στις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα θα φτιαχνόταν ένα σύνολο με υψηλή ΕΠΑ (και χωρίς τα υψηλά κόστη έρευνας/ανάπτυξης/δοκιμών και στησίματος νέας εργοστασιακής γραμμής παραγωγής που θα απαιτούσε ένα εξ ολοκλήρου νέας σχεδίασης εγχώριο ΤΟΜΑ), διατηρώντας παράλληλα ανοικτή την οδό για απόκτηση δωρεάν ανταλλακτικών (π.χ. για τον κινητήρα ή τα άλλα διατηρούμενα μηχανικά μέρη) ή και επιπλέον οχημάτων από τις ΗΠΑ στο μέλλον.
    Μάλιστα, ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσε να δοθεί ως “χειροπιαστή προίκα” στις ξένες εταιρείες που τυχόν ενδιαφέρονται για το μέλλον των ΕΛΒΟ & ΕΑΣ, χωρίς δεσμεύσεις για άλλα δαπανηρότερα σχέδια. Τέλος, ως ολοκληρωμένο πακέτο ή και μερικώς, θα μπορούσε να προταθεί και σε άλλα φίλια κράτη της ευρύτερης περιοχής που διαθέτουν τα ίδια ή παραπλήσια οχήματα (Κροατία, Λίβανος, Αίγυπτος).

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Σε μια χώρα με άλλη νοοτροπία των ηγεσιών αμυντικών εταιριών, αυτό θα ήταν ένα ρεαλιστικό σενάριο. Έχοντας υπόψην μου το ιστορικό προηγούμενων (ειδικά της ΕΛΒΟ) για ανάλογου είδους προγραμμάτων στην Ελλάδα, δεν θα ήμουν αισιόδοξος ότι θα μπορούσε να υλοποιηθεί/εφαρμοστεί με την απαραίτητη συνέπεια και σοβαρότητα και σε ένα αποδεκτό χρονοδιάγραμμα χωρίς μεγάλη υπέρβαση των συμφωνημένων εξόδων προγράμματος.

      Απάντηση
      • Γ.M.

        Δεν έχεις άδικο γενικά, αλλά όπως θα διάβασες στο σχόλιο-πρόταση, συνδέω την εκτέλεση του προγράμματος με την εξεύρεση ενός σοβαρού επενδυτή που θα αναλάβει την ΕΛΒΟ και ο οποίος (ελπίζεται ότι) θα φροντίσει για την ομαλότερη λειτουργία της….
        Εναλλακτικά, ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσε να συνδυαστεί με μια οργανωμένη προσπάθεια γενικότερου εκσυγχρονισμού των ΠΕΒ, ώστε να αναλάβουν αυτά τις σχετικές εργασίες αντί της ΕΛΒΟ. Εάν και εφόσον τα ΠΕΒ επανέλθουν στα επίπεδα στελέχωσης και χρηματοδότησης που είχαν προ 15ετίας περίπου, κάτι τέτοιο θα ήταν πλήρως εντός των δυνατοτήτων τους (άλλωστε ο επιτυχής εκσυγχρονισμός των M-48 σε MOLF που εκτέλεσαν επί παραδείγματι, δεν ήταν λιγότερο απαιτητικός).

      • Gunslinger32

        Η σοβαρότητα είναι γενικά ένα θεμελιώδη συστατικό για αυτού του είδους προγραμμάτων(και όχι μόνο), πιστεύω όμως ότι ένας σοβαρός επενδυτής δεν αρκεί για ένα πρόγραμμα αυτού του μεγέθους, ειδικά όταν πρόκειται για συνεργασία με κρατικές υπηρεσίες στην Ελλάδα που στο παρελθόν έχουν αποδείξει σε αρκετές περιπτώσεις ότι πάσχουν απο την απαραίτητη σοβαρότητα (σε επίπεδο ηγεσίας), ώστε να φέρουν εις πέρας ένα έργο στο οποίο απαιτείται και ένας άψογος συντονισμός μεταξύ των εμπλεκομένων εταιριών και υπηρεσιών, αν θέλουν να περιορίσουν έστω μια υπερβολική απόκλιση απο το χρονοδιάγραμμα(και συνεπώς στα συνολικά έξοδα), το οποίο θα έπρεπε να στηριχθεί σε σοβαρές μελέτες.

        Για τα ΠΕΒ δεν μπορώ να εκφέρω άποψη, αλλά απο την στιγμή που συμμετέχουν και οι «γνωστοί ύποπτοι» για υπερβάσεις και απατεωνιές στα εξοπλιστικά σε ένα περίπλοκο πρόγραμμα σαν αυτό που περιέγραψες παραπάνω, έχω έντονες αμφιβολίες για μια επιτυχή εκτέλεση και ολοκλήρωση.

        Προσωπικά πιστεύω ότι μια ΕΛΒΟ(και γενικά όλες οι κρατικές υπηρεσίες που εφαρμόζουν το παλιό σύστημα) αν θέλει να συμμετέχει με νέο επενδυτή, θα πρέπει να αλλάξει τα πάντα(ξεκινώντας απο το προσωπικό στην διοίκηση και πιο πέρα) για να γίνει αποτελεσματική, ώστε να έχει θέση σε μια κοινοπραξία για ένα σοβαρό πρόγραμμα μετατροπής οχημάτων αυτού του μεγέθους(οι παρεμβάσεις στο όχημα που ανέφερες είναι αρκετές, ώστε να πλησιάζουν η να θυμίζουν έστω μια μετατροπή του Marder σε Lynx, και αυτό χωρίς να έχουν οι -περισσότεροι- συμμετέχοντες προηγούμενες εμπειρίες σε ανάλογα προγράμματα, η ακόμα χειρότερα να έχουν σημείωσει μόνο αποτυχίες, που δεν είναι η ιδανική προυπόθεση για αυτό το έργο).

        Πάντως έχοντας υπόψην μου ότι έχουν «κλατάρει» και σοβαρές εταιρίες/κοινοπραξίες σε αυτού του μεγέθους προγραμμάτων, δεν θα πόνταρα τα λίγα μου χρήματα σε μια ελληνική κοινοπραξία «infernale» για ένα έργο μεγάλης σημασίας.

        Ελπίζω στο μέλλον αν ενδιαφερθεί πράγματι ένας σοβαρός επενδυτής απο έξω για μια ελληνικη κρατική «εταιρία» σαν την ΕΛΒΟ(η ακριβώς αυτή), να ξεσκονίσει με συνέπεια (και μανία) όλους τους χώρους, πρίν αναλάβει αυτό το μαγαζί που εξελίχθηκε σε πάρκινγκ για ψηφοφόρους και εφεδρείες κομματικού στρατού, που ενεργοποιούνται μια φορά στα 4 χρόνια για έναν συγκεκριμένο σκοπό, που δεν έχει σχέση με το αντικείμενο για το οποίο υποτίθεται πληρώνεται το προσωπικό που απασχολεί, ενώ δεν μπορεί να ολοκληρώσει μια παράδοση συναρμολογούμενου υλικού (στρατιωτικά φορτηγά) για έναν εξωτερικό πελάτη, με συνέπεια να ακυρωθεί το πρόγραμμα αφού το έφτασαν στο απροχώρητο με ευθύνη των ηγεσιών που δεν έκαναν σωστά την δουλειά για την οποία πληρώνονταν.

      • Γ.M.

        Επέτρεψέ μου, αν και δεν θεωρώ τους φόβους σου εντελώς αβάσιμους, να τους χαρακτηρίσω ελαφρώς υπερβολικούς διότι:
        -όλα τα συστήματα/υποσυστήματα που προτείνονται ως σκέλη ενός τέτοιου προγράμματος είναι ήδη ανεπτυγμένα και δοκιμασμένα αλλού, οπότε το όποιο τεχνικό ρίσκο ελαχιστοποιείται
        -οι προτεινόμενες παρεμβάσεις, αν και εκ πρώτης όψεως φαίνονται αρκετές, δεν είναι ριζικές (και σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνονται με εκείνες στα Marder που αναφέρεις)
        -όπως ξαναείπαμε, οι προτεινόμενοι εμπλεκόμενοι φορείς έχουν αναλάβει στο παρελθόν εξίσου ή και περισσότερο δύσκολα έργα
        -το κόστος τέτοιων παρεμβάσεων δεν είναι απρόσιτο.

        Άρα το όλο θέμα είναι στον σχεδιασμό, τον συντονισμό και την οργάνωση, όπως σωστά επισημαίνεις.
        Τέλος, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, να διευκρινίσουμε ότι σε κανένα από τα παρελθόντα εγχώρια προγράμματα τεθωρακισμένων οχημάτων ο κύριοι λόγοι μερικής ή ολικής αποτυχίας τους δεν ήταν πρωτίστως τεχνικοί….

      • Gunslinger32

        Συμφωνούμε στην διευκρίνιση για τους λόγους αποτυχίας, εκεί αντιλαμβάνομαι και εγώ το μεγάλο εμπόδιο/πρόβλημα/ρίσκο στην υπόθεση, για αυτό ανέφερα/έθιξα ο ίδιος τα συγκεκριμένα σημεία(νοοτροπία, σοβαρότητα, σχεδιασμός, συντονισμός) ως απαραίτητα συστατικά, με τα οποία στέκεται και πέφτει ένα έργο, είτε μιλάμε για νέα σχεδίαση, είτε για ανακατασκευή η αναβάθμιση με μετατροπές υπαρχόντων οχημάτων.

        Στην Ελλάδα έχω παρατηρήσει σε περισσότερες περιπτώσεις, ότι δεν το έχουν σε αυτά τα σημεία(ενώ υπάρχει συνέπεια στις απεργίες), και για αυτό δεν πιστεύω(ούτε τους εμπιστεύομαι πλέον) ότι θα μπορούσε να ολοκληρωθεί με την απαραίτητη συνέπεια και σοβαρότητα, ώστε να πετύχει πραγματικά.

        Όταν (όπως έχεις παρατηρήσει ο ίδιος σε προηγούμενα σχόλια) δεν μπορούν να εγκαταστήσουν ένα απλό ασπίδο για τον πυροβολητή στα παπάκια, μου είναι αδύνατο να φανταστώ ότι θα μπορούσαν να μετατρέψουν ένα Μπράντλεϊ σε Αρμαντίλο(Armadillστο είδος του CV90 που παρουσίασε η BAE) με επιτυχία και χωρίς εξωφρενική υπέρβαση των εξόδων, και σε ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα.

        Γενικά, θέλω να παρατηρήσω επίσης, ότι η εμπιστοσύνη κερδίζεται με χειροπιαστές πράξεις και έργα, όχι με λόγια στον αέρα(η όπως λέει η γνωστή παροιμία με τις πορδές…) και με ιστορικό αποτυχιών, όπως συμβαίνει στην ελληνική περίπτωση(είτε μιλάμε για αρματαγωγά πλοία, αεροσκάφη μεταφορών, η στρατιωτικών οχημάτων).

        Η «απόδοση» που έχουν μέχρι στιγμής αυτές οι εταιρίες του δημοσίου στην Ελλάδα, μόνο σοβαρότητα, συντονισμό, συνέπεια στις υποχρεώσεις και εκτέλεση έργων (και συνεπώς) αξιοπιστία δεν εκπέμπουν, ώστε να έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την παραμικρή εμπιστοσύνη, όσον αφορά εμένα πάντως.

  7. Theodoros

    Αμα ειναι να σκασουμε μερικα μυρια για το καθενα, εκσυγχρονιζουμε και τα λεωνιδας!

    Απάντηση
    • Γ.Μ.

      Αυτό, όπως και ο εκσυγχρονισμός τουλάχιστον ενός μέρους των M-113, ούτως ή άλλως πρέπει να συμβεί ανεξάρτητα από το αν, ποια και πόσα νέα ή μεταχειρισμένα ΤΟΜΑ θα αποκτηθούν. Απλούστατα διότι όποια κι αν είναι αυτά σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούν να αποκτηθούν σε αριθμούς που να επιτρέψουν την αντικατάσταση του συνόλου των M-113 & Λεωνίδας, ούτε καν από τις Μονάδες α΄ γραμμής μεσοπρόθεσμα. Μιλάμε για σχεδόν 2.500 (ή και πάνω από 3.000 αν συνυπολογίσουμε και τις ειδικοποιημένες εκδόσεις).

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: