Απο Ευθύμιος Πέτρου, πηγή: Εφημερίδα Εστία – 15 Αυγ. 2020.

Όσο και αν φαίνεται απλό να αντλήσει κανείς διδάγματα από πρόσφατη ακόμη ιστορία, εν τέλει αποδεικνύεται εξαιρετικά περίπλοκο. Και τούτο διότι, οι κυβερνήσεις συνήθως έχουν επιλεκτική μνήμη. Επιλέγουν το μέρος εκείνο της πραγματικότητος, το οποίο συνάδει με τους ευσεβείς τους πόθους και, ενίοτε τις ιδεοληψίες. Έτσι όμως προσηλώνονται σε μεμονωμένα δένδρα και, κατά την κοινή έκφραση, «χάνουν το δάσος».
Όσον αφορά στις τουρκικές προκλήσεις, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι απλούστερα. Όταν η Ελλάς είναι στρατιωτικώς ισχυρή, οι Τούρκοι αποτρέπονται. Και οι συνεχείς εξοπλισμοί είναι σημαντικό στοιχείο ισχύος. Ας δούμε τα γεγονότα.
Κατά την δεκαετία του ’70 η Ελλάς είχε μόλις ξεφύγει από την αυστηρή προσήλωση στις ΝΑΤΟϊκές αποστολές και ανέπτυσσε εθνικά δόγματα στρατηγικής και τακτικής. Το αμερικανικό εμπάργκο όπλων προς το στρατιωτικό καθεστώς, είχε οδηγήσει στην ανακάλυψη εναλλακτικών πηγών προμηθείας οπλισμού, εξ αιτίας των οποίων μάλιστα αποκτήσαμε υπεροπλία. Μια προσπάθεια της Τουρκίας θα θέσει ζητήματα εκμεταλλεύσεως στο Αιγαίο αντιμετωπίσθηκε με ομοψυχία (βυθίσατε το Χόρα) και σύντομα η Άγκυρα υποχώρησε.

Στα χρόνια που ακολούθησαν οι εξοπλισμοί μας συνεχίζονταν με μια κανονικότητα και μια βραδύτητα. Έτσι φθάσαμε στην κρίση του Μαρτίου του 1987, οπότε η ταχεία ανάπτυξις των Ενόπλων Δυνάμεων προεκάλεσε σοκ στην Άγκυρα και σύντομα οι Τούρκοι υπεχώρησαν. Τα διδάγματα του χειρισμού εκείνης της κρίσεως, τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από την στρατιωτική ηγεσία, θα έπρεπε να είχαν καταγραφεί και να είχαν γίνει εγχειρίδιο χειρισμού κρίσεων. Τόσο επιτυχείς ήσαν οι ενέργειες της ελληνικής πλευράς.

Με μια μετρία ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αρκετές ολιγωρίες στον τομέα της υποστηρίξεως, με ταυτόχρονη μείωση της στρατιωτικής θητείας εφθάσαμε στο 1996 και στα Ίμια. Μέχρις εκείνη την στιγμή είχαμε μια ελληνο-τουρκική κρίση ανά δεκαετία. Από τότε όμως πέρασαν 26 χρόνια για να αποφασίσουν οι Τούρκοι να κινηθούν και πάλι τόσο επιθετικά.

Αυτό που συνέβη στο ενδιάμεσο ήταν το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της μεταπολεμικής Ελλάδος που κατέστησε τις ένοπλες Δυνάμεις μας «αστακό». Ταυτοχρόνως είχε εξοπλισθεί και η Κύπρος και με το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου σε πλήρη ισχύ, η Ελλάς κυριαρχούσε πλέον και στην ανατολική Μεσόγειο. Με αυτές τις «πλάτες» υπέγραψε η Κύπρος τις επωφελείς συμφωνίες οριοθετήσεως της ΑΟΖ της. Κακώς η Ελλάς δεν εκμεταλλεύθηκε την συγκυρία για να κάνει το ίδιο.

Το κακό είναι ότι έκτοτε συνδέσαμε τους εξοπλισμούς με την διαφθορά. Με αποτέλεσμα να μείνουμε πίσω και να δημιουργείται στους Τούρκους η εντύπωσις ότι τώρα υπερέχουν και έχουν την ευκαιρία τους. Διαπιστώνουν το λάθος τους στην πράξη. Όμως και εμείς θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν επιτρέπεται να μένουμε πίσω. Μπορούμε να εξοπλιζόμαστε με αδιάβλητες διαδικασίες και χωρίς «μίζες».

One Response

  1. Konstantinos Zikidis

    Εάν συγκρίνει κάποιος τα κόστη διαφόρων οπλικών συστημάτων που προμηθευτήκαμε την περίοδο μετά τα Ίμια, έστω και με ορισμένες “ωφέλιμες πληρωμές” (κοινώς, μίζες), με τις σημερινές αξίες τους, θα διαπιστώσει ότι ήμασταν πολύ τυχεροί που τα αγοράσαμε τότε. Προσοχή, δεν επικροτώ την κακοδιαχείριση και τις μίζες, προς Θεού. Το γεγονός όμως είναι ότι η χώρα προμηθεύτηκε πολλά και καλά οπλικά συστήματα, σε πολύ χαμηλότερα κόστη σε σχέση με σήμερα.
    Δυστυχώς, εδώ και 10 χρόνια έχουμε πρακτικά πάψει να υποστηρίζουμε τα οπλικά μας συστήματα, τα οποία έχουν πάρει την κατιούσα, εκτός εξαιρέσεων. Εάν τώρα ή λίγο αργότερα πάθουμε κάποια ήττα και δεν μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς μία επίθεση, ποιος θα είναι υπόλογος; Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για τις ελλείψεις στην υποστήριξη των οπλικών μας συστημάτων κατά τη τελευταία δεκαετία;
    Μία ενδιαφέρουσα ανάλυση επί του θέματος παρατίθεται στην ανάρτηση του Βελισάριου “Από τον αρχαίο Έλληνα Οπλίτη στην Πολεμική Αεροπορία: η Μαχητική Ισχύς ως προϋπόθεση της Ειρήνης και της Ευημερίας”, η οποία εστιάζει σε ανάλογη περίοδο με το άρθρο του κ. Ευθύμιου Πέτρου, από την δεκαετία του ‘70 και εντεύθεν:
    https://belisarius21.wordpress.com/2020/02/15/από-τον-αρχαίο-έλληνα-οπλίτη-στην-πολε/

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: